Δευτέρα, 22 Μαρτίου 2021

Η ΕΜΠΕΙΡΙΚΗ ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΓΝΩΣΙΣ.

 

«Όταν η Θεία Χάρις επισκέπτεται την ψυχή, την τέρπει και την θερμαίνει. Όταν απομακρύνεται, την γεμίζει ανησυχία και αδημονία. Συνήθως, απομακρύνεται γιά να την δοκιμάσει ή γιά να την βοηθήσει να ταπεινωθή, γιά κάτι κακό που δέχθηκε και μολύνθηκε. Στην πρώτη περίπτωση επιστρέφει σύντομα, μόλις η ψυχή την αναζητήσει θερμά. Στην δεύτερη όμως δεν επιστρέφει, αν δεν προηγηθή ειλικρινής μετάνοια και καθαρή εξομολόγησις.

Η Χάρις του Αγίου Πνεύματος είναι φωτιά. Η φωτιά διατηρείται με ξύλα. Ξύλα πνευματικά είναι η προσευχή... Μόλις η Χάρις αγγίζει την καρδιά, αμέσως ο νους και η καρδιά στρέφονται προς τον Θεόν. Ο νους δεν μένει ποτέ ανενέργητος. Εφ' όσον λοιπόν θα είναι στραμμένος προς τον Θεόν, γιά τον Θεόν και θα σκέπτεται. Από αυτό απορρέει η μνήμη του Θεού, που είναι ο παντοτεινός συνοδοιπόρος μιάς ευλογημένης καταστάσεως. Η μνήμη του Θεού δεν μένει ποτέ άκαρπη, αλλά μας οδηγεί να βλέπουμε τα έργα της Θείας Τελειότητος, της Χάριτος, της Αληθείας, της Δημιουργίας, της Προνοίας, της Κρίσεως και της Αντιμισθίας! Όλα αυτά μαζί και άπειρα άλλα αγαθά, αποτελούν τον κόσμο του Θεού η την περιοχή του Αγίου Πνεύματος. Ο ζηλωτής Χριστιανός, αναπόφευκτα παραμένει σ' αυτή την περιοχή.

Θέλετε να διατηρήσετε τον ζήλον αυτόν; Μόλις διαπιστώνετε ότι η φλόγα της Χάριτος αδυνατίζει, πάρτε προσάναμμα από την πνευματική σας καύσιμη ύλη και αναζωπυρώνετέ την. Και όλα θα πάνε καλά. Από το σύνολο αυτών των πνευματικών κινήσεων, προέρχεται ο φόβος του Θεού και η ευλαβής στάσις της καρδιάς μας μπροστά στον Θεό»!!

 

 Πηγή: «Απάνθισμα Επιστολών», Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου - Εκδόσεις Ι.Μονής Παρακλήτου.