<<Θυμάμαι κάποτε που ήμουν πολύ κουρασμένη και δεν είχα δυνάμεις, μου έλεγε ο λογισμός:
«Δεν μπορώ να κάνω σήμερα προσευχή, θα κάνω αύριο... Τί θα ακούση από μένα ο Θεός;».
Και απήντησα στον λογισμό μου:
«Αν γινόταν τώρα ένας πόλεμος, ένας σεισμός, μία καταστροφή, θα κοιμόσουν, θα αισθανόσουν κούρασι;
Όχι!
Τώρα γιατί αισθάνεσαι κουρασμένη και λες, θα τα κάνης αύριο, μεθαύριο;
Ξέρεις, αν θα έχης καιρό να τα κάνης;
Και αν σε εύρη ο θάνατος απόψε;
Ένας πόλεμος, ένας σεισμός αν γίνη και βρεθής πεθαμένη;
Τί απολογία θα δώσης εις τον Θεόν;».
Και είπα, πάλι:
«Δεν θα κοιμηθώ, θα καθήσω!
Σήκω γρήγορα και πήγαινε τον νου σου εις τον Θεόν, διότι ο Θεός θέλει ο νους να δουλεύη! Σήκω αμέσως και κάθησε, γονάτισε εκεί πέρα και αν δεν μπορή το σώμα, έστω μείνε και στο κρεββάτι ξαπλωμένη, αρκεί να κάνης το καθήκον της ημέρας!»!
Αμέσως τότε, έφυγε εκείνη η ατονία και η κούρασι!
Πού πήγε εκείνο το βάρος;;;
Διαλυθήκανε όλα, φύγανε και συνέχισα τα καθήκοντά μου!
Τί μας κάνει ο διάβολος;;;
Κοιτάξτε τί θα μου έκανε ο διάβολος...
Θα με έβαζε να κοιμηθώ, να τεμπελιάσω και το πρωΐ θα ήμουνα με τον έλεγχο της συνειδήσεως, ότι δεν ευαρέστησα τον Θεόν. Να το προσέχουμε αυτό το πράγμα, όσο και κουρασμένοι να είμασθε. Πρέπει να βιάσουμε τον εαυτόν μας. Να μην μένη ο άνθρωπος χωρίς καθήκοντα. Μόνο έτσι θα δούμε πολλή ενίσχυσι και μεγάλη βοήθεια!>>!!!
της Πορταριάς Βόλου
(1921-1995)!!
