<<Έρχονται εδώ εκατοντάδες γονείς, και με κλάματα στα μάτια με παρακαλούν, να βοηθήσω τα παιδιά τους, γιατί άλλα έμπλεξαν με ναρκωτικά, άλλα με κακές παρέες, άλλα τους βρίζουν, τους ζητούν χρήματα, γιά να τα χρησιμοποιήσουν στις χαρτοπαικτικές λέσχες και στα άλλα τυχερά παιχνίδια, και όταν δεν έχουν να τους δώσουν, τους απειλούν και ακόμη και τους κτυπούν…
Έτσι, φθάνουν οι γονείς, να καταρώνται και αυτά και την ώρα και τη στιγμή, που τα έφεραν στη ζωή. Έχω δει γονείς να κλαίνε με μαύρο δάκρυ γιά το κατάντημα των παιδιών τους και να λένε:
«Χίλιες φορές να μην τα είχαμε... Γιατί τότε, θα είχαμε ένα καημό και μία στενοχώρια, που δε θα είχαμε παιδιά, ενώ τώρα, έχουμε χίλιους καημούς και άλλες τόσες στενοχώριες γιά τα προβλήματα τα φοβερά, που μας δημιουργούν καθημερινά και ντρεπόμασθε να κυκλοφορούμε στον κόσμο...».
Γι’ αυτό ζητάνε, να τους βοηθήσω με τις προσευχές μου, γιά να σώσουν τα παιδιά τους.
Όμως, όταν τους ερωτώ, εσείς τί κάνετε τώρα, γιά να βοηθήσετε αυτά τα δυστυχισμένα πλάσματα, μου απαντούν, σχεδόν στερεότυπα, ότι δεν μπόρεσαν να κάνουν τίποτε, διότι ξέφυγαν από τον έλεγχό τους, μόλις έγιναν έφηβοι.
Ε…, επόμενο ήταν, τους λέω.
Αφού αφήσατε όλα τα παιδικά χρόνια ανεκμετάλλευτα και περιμένατε να έλθη η ήβη, γιά να ασχοληθήτε με τα παιδιά σας, ασφαλώς αυτά τα αποτελέσματα θα είχατε και θα πρέπη να περιμένετε και χειρότερα.
Το παιδί είναι σαν το ζυμάρι!
Όσο πιο μαλακό είναι το ζυμάρι, τόσο πιο εύκολα πλάθεται!
Το ίδιο και το παιδί!
Όσο πιο μικρό είναι, τόσο πιο χρηστά διαπλάθεται, διαμορφώνεται, διαπαιδαγωγείται και τελειούται!
Τώρα, που θυμηθήκατε εσείς, ότι έχετε παιδιά, ή μάλλον σας το θύμισαν αυτά με τις αταξίες τους, τις απαιτήσεις τους, τις παρανομίες τους και γενικά με την ανήθικη συμπεριφορά τους, τώρα είναι αργά. Πέταξε το πουλάκι. Και εάν πετάξη ένα πουλί, που το είχαμε στο κλουβί, δύσκολα πιάνεται, γιά να μην πω, πως δεν ξαναπιάνεται...
Η διαπαιδαγώγησι του παιδιού είναι το Α και το Ω των υποχρεώσεων, που έχουν οι γονείς σ’ αυτή την ανθρώπινη ύπαρξι, που με τη Θεϊκή σύμπραξι φέρνουν στη ζωή. Γονείς, που απέτυχαν να διαπαιδαγωγήσουν το παιδί τους σωστά, θεωρούνται αποτυχημένοι σε ΟΛΑ!
Σε ΟΛΑ, με ακούτε;;;
Γιατί, εάν υποθέσουμε ότι, υπάρχουν γονείς, που αφιέρωσαν όλη την ζωή τους στο να επεκτείνουν τις βιομηχανικές τους εγκαταστάσεις και να πολλαπλασιάσουν τα χρήματά τους, με αποτέλεσμα να γίνουν μεγιστάνες του πλούτου, ενώ παράλληλα δεν έκαναν τίποτε γιά την χρηστή διαπαιδαγώγησι των παιδιών τους, τότε, σας λέω, ότι όχι μόνο δεν προσέφεραν τίποτε στα παιδιά τους, αλλά αγωνίσθηκαν και κόπιασαν γιά να δημιουργήσουν τεμπέληδες, ακαμάτες και εγκληματίες...
Ναι, σας το βεβαιώνω, εγκληματίες έφτιαξαν…
Συνεπώς, αν δεν υπάρχη σωστή διαπαιδαγώγησι, δεν υπάρχει τίποτε…
Η διαπαιδαγώγησι πρέπει να ξεκινάη από το σημείο συλλήψεως του παιδιού με θερμές προσευχές προς τον Κύριο!! Έτσι δείχνουμε έμπρακτα, ότι εμπιστευόμασθε τη σωστή διαπαιδαγώγησι του παιδιού μας στον Ίδιο τον Θεόν! Και όταν το παιδί μας ευρίσκεται υπό την άμεση και συνεχή εποπτεία, παρακολούθησι και προστασία του Θεού, τότε να είμασθε βέβαιοι, πώς ποτέ δεν θα παραστρατήση!>>!!!
Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης (1906-1991)!!!
