Τρίτη, 12 Μαρτίου 2019

ΑΝΤΕ ΒΟΔΑΚΙΑ ΜΟΥ ΣΗΚΩΘΕΙΤΕ...


Είπε Γέρων:
Μπροστά μου υψωνόταν ένας λόφος δίπλα 

από τον οποίο περνούσε ένας δρόμος για την πεδιάδα. Κάποια ημέρα περνούσαν από αυτό το δρόμο πολλοί άνθρωποι φορτωμένοι, ανάμεσα τους ήταν και ένας φτωχός και άνθρωπος με κάρο φορτωμένο, που το έσερναν δύο βόδια. Σε ένα ανήφορο δεν μπορούσαν τα βόδια να περπατήσουν. Εκείνος τα χτυπούσε και με κάθε τρόπο τα παρακινούσε να βαδίσουν. Τα καημένα τα βόδια γονάτισαν κάτω. Εγώ όντας τότε στο χαγιάτι, έπεσα στα γόνατα και όσο μπορούσα τα έσπρωχνα από μακριά λέγοντας τους: «Άντε βοδάκια μου σηκωθείτε! Άντε με την βοήθεια του Κυρίου!» Φωνάζοντας έτσι από μακριά βλέπω ξαφνικά τα δαμαλάκια να σηκώνονται και να περπατούν. Εγώ χαρούμενος είπα «Δόξα σοι, Κύριε, δόξα σοι».