Τρίτη, 10 Σεπτεμβρίου 2019

«ΝΥΝ ΕΥΠΛΟΗΚΑ ΟΤΕ ΝΕΝΑΥΑΓΗΚΑ»


Έλεγαν οι αρχαίοι ότι ξεκίνησε ένας μεγάλος έμπορος από την Σινώπη της Μικράς Ασίας, να πάει να πλουτίσει. Πραγματικά, το εμπόριό του πήγε πολύ καλά, όλα ήλθαν κατευόδιο. Ταξίδι καλό, καί τσέπη γεμάτη!

Αλλά στο γυρισμό βούλιαξαν τα καράβια του καί σώθηκε γυμνός. Αδέκαρος πια και απελπισμένος πήγε στην Αθήνα, βρήκε ένα φιλόσοφο ο οποίος τον έμαθε να σκέπτεται «ανθρώπινα». Τον βοήθησε να καταλάβει ότι η αξία του ανθρώπου δεν είναι στην κοιλιά, στη διασκέδαση, στο νταηλίκι, στις εξυπνάδες και στο επίγειο φρόνημα, αλλά στην ανθρωπιά και στην εμπιστοσύνη στο Θεό.

Και τότε ο έμπορος διδαγμένος πια, είπε τα ωραία σοφά λόγια: «νῦν εὐπλόηκα ὅτε νεναυάγηκα». Δηλαδή: «Αυτό το ταξίδι μου πήγε καλά. Τώρα που ναυάγησα, που τα έχασα όλα, βρήκα τον εαυτό μου. Καί έγινα άνθρωπος».