<<Πρώτη γέννα δίδυμα!
Δεύτερη γέννα δίδυμα!
Πω πω...Και αν και η τρίτη εγκυμοσύνη μας φέρη πάλι δίδυμα;
Αλλοίμονο...
Βολιδοσκόπησε η κυρία τον σύζυγο της, μα αυτός ανένδοτος:
«Τα παιδιά είναι του Θεού!»!
«Ναι, αλλά τα πολλά βάσανα είναι της μάννας», εσκέφθη “λογικά” η πάλι έγκυος μητέρα.
Έτσι, κρυφά επούλησε λάδι, έβαλε τα χρήματα στην τσάντα της και αποφάσισε την άλλη μέρα να πάη μόνη στον γιατρό να...
Το βράδυ κοιμήθηκε κάπως αργά και δύσκολα… Μα ενώ κοιμόταν, είδε, λέει, όνειρο ότι περπατούσε σ’ ένα δρόμο και ευρέθη εμπρός από μιά Εκκλησιά. Έκαμε τον Σταυρό της απ’ έξω και θέλησε να εισέλθη εις τον Ναό, να προσκυνήση. Προσκυνώντας, έφθασε εις το Τέμπλο και έκαμε να προσκυνήση τον Κύριο. Μά!!!... άστραψε ο Ναός και ο Χριστός Ολοζώντανος, εκτός της Εικόνας Του, άπλωσε το Χέρι Του λέγοντας προς την γυναίκα:
«Πίσω φόνισσα, εσύ θέλεις να με σκοτώσης…».
Έντρομη πετάχθηκε από τον ύπνο της η γυναίκα. Ευτυχώς που δεν ξύπνησε ο άνδρας της. Πού να την ξαναπάρη ο ύπνος… Το όνειρο ήταν ολοφάνερο. Το κατάλαβε... Μα που να το πή στον άνδρα της... Το μόνο που του είπε, ήταν τούτο:
«Εάν γεννήσω αγόρι, το έχω τάξει να το βγάλουμε Χρήστο, το Όνομα τού Χριστού!».
«Φυσικά καμμιά αντίρρησι», αποκρίθηκε ο σύζυγος.
Στον καιρό του, εγεννήθη ένα αγοράκι, που βέβαια το εβάπτισαν Χρήστο.
Χαριτωμένος ο Χρηστάκης, μεγάλωνε, ώσπου μιά μέρα κτυπά η πόρτα. Κάποιος κύριος ζητούσε την κυρία, μα στο πατρικό της επίθετο.
«Ναι, εγώ είμαι», λέει η γυναίκα, «Τί συμβαίνει;».
«Ακούστε κυρία μου, έρχομαι από την Αμερικανική Πρεσβεία, να σας ενημερώσω πως την τάδε ημέρα και ώρα πρέπει να έλθετε, μαζύ με τις δύο αδελφές σας. Ήλθε, μαντάτο από την Αμερική, πως ο θείος σας ο Χρήστος…, (πάμπλουτος, αλλά άκληρος), άφησε «διαθήκη» και ώρισε κληρονόμο όποιον από τους συγγενείς του έφερε το όνομά του!
Όταν άκουσαν οι δύο αδελφές το μαντάτο αυτό, επιτέθηκαν εις την αδελφή τους λέγοντας: «Πλεονέκτρα… Είχες μυστική αλληλογραφία με τον θείο και έτσι έβγαλες το παιδί Χρήστο γιά να πάρης εσύ την περιουσία…»
«Χριστός και Παναγιά. Όχι, όχι…
Αυτό και αυτό έγινε!!», είπε η μητέρα του μικρού Χρήστου.
«Ντροπή σου, μας κάνεις και την Θεοφοβούμενη...», εφώναζαν οι αδελφές της.
Μα η μητέρα του Χρήστου, δοξάζοντας τον Κύριο που δεν σκότωσε το παιδί της, παραβαίνοντας τον όρο της Διαθήκης, έδωσε την μισή περιουσία του θείου στις δύο αδελφές της!>>!!!
Πηγή: «Οι φίλοι των Πολυτέκνων» ΠΕΦΙΠ, Δεκέμβριος 1979.
