Δευτέρα 26 Ιανουαρίου 2026

ΕΚ ΤΩΝ ΕΝ ΖΩΗ ΘΑΥΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ!!! (1/2)

<<Κάποτε επήγα στον Έβρο και παρέλαβα μία θρησκευτική ομάδα με Ισπανούς τουρίστες που ήθελαν να ακολουθήσουν τα “βήματα” του Αποστόλου Παύλου κατά τη δεύτερη περιοδεία Του στην Ελλάδα. Περάσαμε από τους Φιλίππους, από την Θεσσαλονίκη, την Βέροια, την Αθήνα και καταλήξαμε λίγες ημέρες αργότερα στην Κόρινθο. Το απόγευμα της επόμενης ημέρας επιστρέψαμε πάλι στην Αθήνα.

Ήταν Κυριακή των Βαΐων και ο καθολικός ιερέας μου πρότεινε να δειπνήσουμε όλοι μαζί στο εστιατόριο του ξενοδοχείου τους, στην Ομόνοια. Του εξήγησα ότι, εκείνο το βράδυ θα πήγαινα σε αγρυπνία στον Ιερό Ναό του Αγίου Γερασίμου, γιά να παρακολουθήσω την Ακολουθία του Νυμφίου. Τότε αυτός, μου ζήτησε να έλθη μαζύ μου.

Ήταν καλοπροαίρετος και σ’ όλη την Ακολουθία στεκόταν όρθιος κοντά μου. Όλες οι αισθήσεις του ήταν τεντωμένες, γιά να μη χάση τίποτε απ’ όσα διαδραματίζονταν μέσα στον μικρό Ναό. Όταν ο Άγιος Πορφύριος έβγαλε την Εικόνα του Νυμφίου και μαζύ με τους ψαλτάδες εψάλαν όλοι μαζί το: «Ιδού ο Νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός και μακάριος ο δούλος ον ευρήσει γρηγορούντα…», ο καθολικός ιερέας συγκλονίσθηκε ολόκληρος και άρχισε να κλαίη… Στο τέλος, αργά την νύκτα, καθώς έφευγε το εκκλησίασμα, εμφανώς “αλλοιωμένος”, μου ψέλλισε:

«Πω, πω…, τί συγκλονιστικό ήταν αυτό;

Ωωω, τί έπαθα!!!

Σε παρακαλώ…, μπορώ να χαιρετήσω αυτόν τον ιερέα;».

Πήγα τότε στον Άγιο Πορφύριο και του είπα:

«Πατερούλη μου, ένας καθολικός ιερέας εκεί έξω θέλει να σου μιλήση».

«Βεβαίως, τον θέλω και εγώ…, έρχομαι!», απάντησε ο γέροντας.

Τότε βλέπω τον Άγιο να βγαίνη από το Ιερό, να ανοίγη τα Χέρια Του και να… αγκαλιάζωνται. Τον αγκάλιασε, ενώ τον έβλεπε γιά πρώτη φορά! Από διάκρισι, αποτραβήχθηκα λίγο πιό πέρα και τους άφησα μόνους. Περίμενα να ζητήσουν την βοήθειά μου, γιά να κάνω τον διερμηνέα. Όμως, παραδόξως, τους έβλεπα να συνομιλούν και να κουνάνε τα χέρια τους χαρούμενοι! Δεν επλησίασα… Ο καθολικός δεν εγνώριζε καθόλου την Ελληνική γλώσσα και ο Άγιος δεν εγνώριζε καθόλου Ισπανικά... Απορούσα πώς συνωμιλούσαν, με τόση άνεσι!

Προφανώς η Χάρις του Θεού έκανε την μετάφρασι!>>!!! 

 

Μαρτυρία Όλγας Βενιζέλου ξεναγού, Αθήνα. 

Πηγή: «Ο Πάνσοφος Όσιος Πορφύριος. μαρτυρίες Τόμος Α’».
Το είδαμε εδώ: apantaortodoxias