<<Τώρα πρέπει να κάνουμε λόγο γιά την διάγνωσι των εμπαθών λογισμών, από τους οποίους γίνεται η κάθε αμαρτία. Οκτώ λοιπόν, είναι οι βασικοί λογισμοί της κακίας:
-Της γαστριμαργίας
-Της πορνείας
-Της φιλαργυρίας
-Της οργής
-Της λύπης
-Της ακηδίας
-Της κενοδοξίας
-Και της υπερηφανείας.
Το να μας παρενοχλούν ή να μη μας παρενοχλούν οι οκτώ αυτοί λογισμοί, αυτό δεν είναι στην εξουσία μας. Το να επιμένωμε όμως σ’ αυτούς ή να μην επιμένωμε, να κινούμε τα πάθη ή να μην τα κινούμε, αυτό είναι στην εξουσία μας.
Στους λογισμούς αυτούς διακρίνομε τα εξής:
-Την προσβολή…
-Τον συνδυασμό…
-Την πάλη…
-Το πάθος…
-Την συγκατάθεσι (που πλησιάζει και ομοιάζει με την πράξι)…
-Την ενέργεια…
-Και την αιχμαλωσία...
Προσβολή είναι, η απλή υπόμνησι του διαβόλου: «Κάνε τούτο η εκείνο…», όπως συνέβη εις τον Κύριον και Θεόν μας: «Εἰπὲ ἵνα οἱ λίθοι οὗτοι ἄρτοι γένωνται» (Ματθ. Δ΄3΄)!!!
Αυτό, όπως είπαμε, δεν είναι στην εξουσία μας.
Συνδυασμός είναι, η παραδοχή του λογισμού που μας υποβάλλει ο εχθρός, και μ’ ένα τρόπο, η μελέτη του πονηρού λογισμού και η ηδονική συνομιλία με την προαίρεσί μας.
Πάθος είναι, η έξι που δημιουργείται, από τον συνδυασμό του λογισμού που υποβάλλει ο εχθρός, και η κατά κάποιον τρόπο συνεχής σχετική μελέτη και φαντασία.
Πάλη είναι, η αντίστασι στο λογισμό, που γίνεται ή προς κατάργησι του πάθους που αυτός περιέχει ή προς συγκατάθεσι, καθώς λέει ο Απόστολος: «Ἡ γὰρ σὰρξ ἐπιθυμεῖ κατὰ τοῦ πνεύματος, τὸ δὲ πνεῦμα κατὰ τῆς σαρκός· ταῦτα δὲ ἀντίκειται ἀλλήλοις» (Γαλάτ. Ε΄17΄)!!!
Αιχμαλωσία είναι, η βίαιη και αθέλητη απαγωγή της καρδιάς, που τυραννιέται από προηγούμενο εθισμό, εις την αμαρτία και μακρά συνήθεια.
Συγκατάθεσι είναι, η συγκατάνευσι στο πάθος που περιέχει ο λογισμός.
Ενέργεια είναι, η ίδια η πράξι του εμπαθούς λογισμού, στον οποίο συγκατατεθήκαμε. Εκείνος λοιπόν που αντιμετωπίζει απαθώς το πρώτο, δηλαδή την προσβολή, ή το διώχνει αμέσως με αντίρρησι και σταθερότητα, έκοψε με μία και όλα τα επόμενα!
Η κατάργησι των οκτώ παθών ας γίνεται με τον εξής τρόπο:
Με την εγκράτεια, καταργείται η γαστριμαργία!
Με τον Θείο πόθο και την επιθυμία των μελλόντων Αγαθών, καταργείται η πορνεία!
Με την συμπάθεια, προς τους πτωχούς καταργείται η φιλαργυρία!
Με την αγάπη προς όλους και την καλωσύνη, καταργείται η οργή!
Με την πνευματική χαρά, καταργείται η κοσμική λύπη!
Με την υπομονή, την καρτερία και την ευχαριστία προς τον Θεόν, καταργείται η ακηδία!
Με την κρυφή εργασία των αρετών και τη συνεχή προσευχή, καταργείται η κενοδοξία!
Με το να μην κρίνη κάποιος τον άλλο ή να τον εξευτελίζη, όπως έκανε ο αλαζόνας Φαρισαίος, αλλά να νομίζη τον εαυτό του τελευταίο απ’ όλους, καταργείται η υπερηφάνεια!>>!!!
Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός!!!
(7ος αι. μ.Χ.)
Πηγή κειμένου: religious.gr
