<<Το Μυστήριο γιά το Δόγμα της Aγίας Τριάδος ξεπερνά τις νοητικές δυνάμεις όχι μόνον του ανθρώπου, αλλά και των ανωτάτων νοερών φύσεων και πνευματικών δημιουργημάτων! Δεν μπορεί το πεπερασμένο και περιωρισμένο μυαλό μας να χωρέση το Άπειρον του Θεού. H διδασκαλία, όμως, γιά την Tριαδικότητα του Θεού, γιά το Απρόσιτον της Ουσίας του Θεού και γιά την Αδιαίρετον Φύσιν Του, απασχολούσαν μέρα και νύκτα έναν Ηγούμενο κάποιου Μοναστηριού.
Ένα βράδυ, λοιπόν, με έναστρο πεντακάθαρο ουρανό, ο Ηγούμενος, κουρασμένος όπως ήταν από τη μελέτη, από τον στοχασμό και από την έρευνα, που έκανε γύρω από έννοιες που αφορούσαν τα Τρία Πρόσωπα της Αγίας Τριάδος, εβγήκε έξω από το Μοναστήρι του και περπατούσε, απολαμβάνοντας την ησυχία της νύκτας, λέγοντας παράλληλα την ευχούλα: «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με!».
Περπατώντας, όμως, απομακρύνθηκε από το Μοναστήρι και ύστερα από λίγο ευρέθη μπροστά σ’ ένα μαντρί με πρόβατα.
«Τί παράξενο, έχουμε τόσο κοντά στο Μοναστήρι μαντρί με πρόβατα και δεν το ξέρω;», αναρωτήθηκε ο Ηγούμενος.
Πρόσεξε επίσης και τον τσοπάνη του κοπαδιού, ο οποίος έκανε κάτι περίεργο: Σήκωνε το χέρι του προς τον ουρανό, δείχνοντας εδώ κι εκεί, και ύστερα έσκυβε και κάτι σκάλιζε κάτω στο χώμα. Αυτό το έκανε συνέχεια και για αρκετή ώρα…
Τον επλησίασε τότε ο Ηγούμενος και τον ερώτησε:
«Άνθρωπε του Θεού, τί κάνεις εδώ, μέσα στη νύκτα;».
«Α!», λέγει, «Πάτερ μου, μετράω τ’ άστρα! Και γράφω κάτω στο χώμα πόσα μέτρησα. Ύστερα σηκώνω ξανά το χέρι μου και πάλι μετράω και πάλι τα ξαναγράφω… Και στο τέλος θα κάνω πρόσθεσι»!
Και του λέγει ο Ηγούμενος με ευγενικό και συγκταβατικό τρόπο:
«Ευλογημένε, μετριούνται τα άστρα;
Αυτά είναι εκατομμύρια εκατομμυρίων…
Είναι αδύνατον να καταφέρης να τα μετρήσης...».
Και ο τσοπάνης απαντά:
«Μα και οι Αλήθειες του Θεού, που εσύ μετράς και ψάχνεις, μετριούνται;;
Χωράνε στο μυαλό του ανθρώπου πάτερ μου;;»!
Και ευθύς αμέσως αυτός και το μαντρί εξαφανίσθηκαν από μπροστά του!
Με σκυμμένο το κεφάλι και ταπεινωμένος ο Ηγούμενος γύρισε στο Μοναστήρι μονολογώντας: «Καλά να πάθω! Καλά να πάθω!»!
Τα Μυστήρια και οι Αλήθειες του Θεού δεν μετρώνται, δεν ερευνώνται, δεν ανακαλύπτονται με το μυαλό, αλλά αποκαλύπτονται μέσα στον καθαρό και φωτισμένο νου, εντός της «κεκαθαρμένης και τεταπεινωμένης καρδίας»!
Αλλά, κι αν θέλουμε να κάνουμε κάποια ερμηνεία σε Χωρίο της Αγίας Γραφής, θα την κάνουμε πάντοτε με βάσι τους Αγίους Πατέρες της Εκκλησίας μας! Δεν θα αυθαιρετούμε, ούτε θα φιλοσοφούμε, όπως κάνουν οι πάσης φύσεως αιρετικοί!>>!!!
Πηγή κειμένου:orthodoxhporeiakaizwh
