Συνήθης η αγωνία των νέων:
«Να παντρευθώ ή να μην παντρευθώ;».
Ο γέρων Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος επ’ αυτού, έλεγε:
«Εγώ κανέναν δε βιάζω προς καμμία κατεύθυνσι.
Εάν κάποιος μου πει, ότι απεφάσισε να παντρευθή, του δίνω μετά χαράς την ευχή μου. Εκείνο μόνο που λέγω είναι ότι, οι άνθρωποι προσβλέπουν εις τον γάμο, αναμένοντας την λύσι όλων των προβλημάτων τους…
Πρέπει όμως, να συνειδητοποιήσουν ότι, εις τον γάμο αμβλύνονται ωρισμένα προβλήματα. Ο γάμος δε λύει προβλήματα, δημιουργεί προβλήματα, που καμμιά φορά είναι περισσότερα και οξύτερα, απ’ όσα καλείται να λύση κάποιος...
Έρχονται κάποιοι, ζητώντας ευλογία, να οδηγήσουν σε γάμο πρόσωπα ψυχασθενή με το επιχείρημα ότι, ο γάμος θα τα θεραπεύση. Άποψι εντελώς εξωπραγματική. Όχι μόνον δεν θα τα θεραπεύση, αλλά πιθανόν, η κατάστασί τους να επιδεινωθή, όταν μάλιστα, κληθούν να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα του γάμου. Άσε που κοντά σ’ αυτά τα πρόσωπα, θα δυστυχήσουν και άλλοι άνθρωποι, σύζυγοι, παιδιά που θα γεννηθούν…
Ο γάμος δεν είναι θεραπευτική μέθοδος, είναι τρόπος ζωής, που απαιτεί από κάποιον σε ικανοποιητικό βαθμό, υγεία και σωματική και ψυχική. Προπαντός, θέλει ώριμες και συγκροτημένες προσωπικότητες, έτοιμες γιά προσφορά και θυσίες ισοβίως, προκειμένου να κτισθή και να ευδοκιμήση μία σωστή οικογένεια!»!!!
Πηγή: Περιοδικό «Ορθόδοξη Μαρτυρία», Ε. Ιακώβου, σελ. 18.
