<< Είπε ο Άγιος Πορφύριος σ’ ένα πνευματικό του παιδί:
«Να ξέρης, παιδί μου, τίποτε δεν έγινε εική και ως έτυχε!
Όλα έχουν τον σκοπό τους!
Και τίποτε δεν γίνεται χωρίς να υπάρχη αιτία!
Ούτε μία πευκοβελόνα δεν πέφτει από το πεύκο, εάν δεν θέλη ο Θεός!
Γι’ αυτό θα πρέπη να μη στενοχωριέσαι, γιά ό,τι σου γίνεται.
Έτσι αγιαζόμασθε!
Να! Εσύ στενοχωριέσαι με τα πρόσωπα του σπιτιού σου, και βασανίζεσαι πότε με τη γυναίκα σου και πότε με τα παιδιά σου… Αυτά είναι, όμως, που σε κάνουν και ανεβαίνεις πνευματικά, ψηλά! Εάν δεν ήσαν αυτοί…, εσύ δεν θα προχωρούσες καθόλου!
Σου τους έχει δώσει ο Θεός, γιά ’σένα!
Μα θα μου πης, είναι καλό να υποφέρουμε από τους αγαπημένους μας;
Ε! Έτσι το επιτρέπει ο Θεός!
Και εσύ είσαι ευαίσθητος πολύ, και από τη στενοχώρια σου, σου πονάει το στομάχι σου και η κοιλιά σου εκεί χαμηλά»!
«Ναι, μα είναι κακό Παππούλη, να είναι κάποιος ευαίσθητος;», ερώτησε το πνευματικό παιδί τόν Γέροντα.
«Ναι, είναι κακό, να είναι κανείς πολύ ευαίσθητος σαν εσένα, διότι με τη στενοχώρια δημιουργεί διάφορες σωματικές αρρώστιες…
Δεν ξέρεις, επίσης, ότι, όλες οι ψυχικές αρρώστιες είναι δαιμόνια;», είπε ο Όσιος Πορφύριος.
«Όχι…», απάντησε εκείνος.
«Ε! Μάθε το τώρα από ’μένα.», πρόσθεσε ο Άγιος >>!!!
