<<Κάποτε ένας κοσμικός νέος θέλησε να πειράξη τον π.Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο.
Του είπε, λοιπόν:
«Πάτερ Επιφάνιε, εσείς οι άγαμοι Κληρικοί δεν προσφέρετε τίποτε στον κόσμο…
Δεν κάνετε οικογένεια, δεν κάνετε παιδιά...
Άρα είσθε άκαρπα δένδρα και γι’ αυτό, σύμφωνα με το Ευαγγέλιο, πρέπει να σας κόψουν και να σας ρίξουν στη φωτιά…».
Και ο Γέροντας του αποκρίθηκε:
«Αδελφέ μου, δεν θα σου απαντήσω στη γλώσσα του Ευαγγελίου, διότι Τήν αγνοείς, αν κρίνω από τον παραλληλισμό του αγάμου Κληρικού με το άκαρπο δένδρο... Θα σου απαντήσω με ένα λογικό επιχείρημα: Γνωρίζεις ότι, εκτός από τα δένδρα που κάνουν καρπούς, υπάρχουν και άλλα δένδρα που μπορεί μεν να μην κάνουν καρπούς, είναι όμως πολύ χρήσιμα στον άνθρωπο γιά την ξυλεία την οποία τού προσφέρουν, γιά το φύλλωμά, γιά τον ίσκιο τους κ.λπ.. Αν δεχθούμε, λοιπόν (σύμφωνα με τη λογική σου βέβαια), ότι ο άγαμος Κληρικός είναι άκαρπος, μού αρκεί να είμαι ένα τέτοιο δένδρο... Ας πούμε, ένας γέρο-πλάτανος, κάτω από τη σκιά του οποίου θα έρχεται ο κουρασμένος διαβάτης της ζωής, να ξαποσταίνη και να παίρνη κουράγιο για τον αγώνα του!»!
Πέρασε καιρός και χρειάσθηκε και ο νέος αυτός τον "Γέρο-Πλάτανο"!!
Τί συνέβη;;
Ο νέος αυτός, έκανε απόπειρα αυτοκτονίας, η οποία ευτυχώς δεν τελεσφόρησε, και, αφού συνήλθε, ζήτησε το... «άκαρπο δένδρο»!
Και ο π. Επιφάνιος, μίσθωσε ταξί από την Καλαμάτα, την ίδια εκείνη νύκτα, κατά την οποία έλαβε το τηλεφώνημα, και πήγε στην επαρχιακή πόλι του νέου, να τον στηρίξη γιά την υπόλοιπη ζωή του!>>!!!
Πηγή κειμένου: «ΥΠΟΘΗΚΕΣ ΖΩΗΣ»,
από τη ζωή και τη διδασκαλία του π.Επιφανίου. Σελ.:29.
Ι.Ησυχαστήριον Κεχαριτωμένης Θεοτόκου.
