<<Τήρησε τις Εντολές και θα βρης ειρήνη,
θα αγαπήσης τον Θεόν και θα επιτύχης την γνώσι!
Με κόπο, με μόχθο και με τον ιδρώτα του προσώπου σου
καταδικάσθηκες να τρως τον άρτο της Θείας Γνώσεως.
«Ἐν ἱδρῶτι τοῦ προσώπου σου φαγῇ τὸν ἄρτον σου»
(Γένεσις. Γ΄19΄)!!!
Η αμέλεια, ωδήγησε τον Προπάτορα εις την παράβασι
και αντί της Τρυφής του Παραδείσου τον κατεδίκασε εις θάνατον...
«Καὶ εἶπεν ὁ Θεός· ἰδοὺ Ἀδὰμ γέγονεν ὡς εἷς ἐξ ἡμῶν,
τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρόν· καὶ νῦν μή ποτε ἐκτείνῃ τὴν χεῖρα αὐτοῦ
καὶ λάβῃ ἀπὸ τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς καὶ φάγῃ καὶ ζήσεται εἰς τὸν αἰῶνα»
(Γένεσις. Γ΄22΄)!!!
Να κυριαρχής πάνω στην Εύα (αίσθησι)·
πρόσεχε το φίδι, μήπως την εξαπατήση και
δώση αυτή έπειτα και σε εσένα από το καρπό της παραβάσεως.
«Ὁ δὲ ὄφις ἦν φρονιμώτατος πάντων τῶν θηρίων τῶν ἐπὶ τῆς γῆς,
ὧν ἐποίησε Κύριος ὁ Θεός. καὶ εἶπεν ὁ ὄφις τῇ γυναικί·
τί ὅτι εἶπεν ὁ Θεός, οὐ μὴ φάγητε ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ παραδείσου;
Καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ τῷ ὄφει· ἀπὸ καρποῦ τοῦ ξύλου τοῦ παραδείσου φαγούμεθα,
ἀπὸ δὲ τοῦ καρποῦ τοῦ ξύλου, ὅ ἐστιν ἐν μέσῳ τοῦ παραδείσου,
εἶπεν ὁ Θεός, οὐ φάγεσθε ἀπ᾿ αὐτοῦ, οὐ δὲ μὴ ἅψησθε αὐτοῦ, ἵνα μὴ ἀποθάνητε.
Καὶ εἶπεν ὁ ὄφις τῇ γυναικί· οὐ θανάτῳ ἀποθανεῖσθε·
ᾔδει γὰρ ὁ Θεός, ὅτι ᾗ ἂν ἡμέρᾳ φάγητε ἀπ᾿ αὐτοῦ,
διανοιχθήσονται ὑμῶν οἱ ὀφθαλμοὶ καὶ ἔσεσθε ὡς θεοί,
γινώσκοντες καλὸν καὶ πονηρόν»
(Γένεσις. Γ΄1-5΄)!!!
Όπως η ψυχή ζωοποιεί κατά φύσιν το σώμα,
έτσι και την ψυχή, η αρετή και η γνώσι!!
Ο αλαζονικός νους είναι άνυδρο σύννεφο,
που το παρασύρουν οι άνεμοι της κενοδοξίας και της υπερηφάνειας...
«Νεφέλαι ἄνυδροι ὑπὸ ἀνέμων παραφερόμεναι» (Ιούδα Α΄12΄)!!!>>!!!
Όσιος Θαλάσσιος ο Λίβυος (7ος αι.)!!!
Πηγή : «Φιλοκαλία των Ιερών Νηπτικών», Αντώνιος Γαλίτης!!
Το περιβόλι της Παναγίας, 1986, (Β΄ Τόμος). Σελ.: 292.
