<<Σε μιά Ορθόδοξη Αδελφότητα,γιά τις επτά Φράσεις του Χριστού εις τον Σταυρό.
Θέλετε να μάθετε την σημασία εκείνων των επτά Φράσεων τις οποίες είπε ο Κύριος επάνω εις τον Σταυρό; Δεν είναι σαφείς;
Πρώτη Φράσις:
«Πάτερ, ἄφες αὐτοῖς· οὐ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσι» (Λουκ. ΚΓ΄34΄)!!!
Με αυτά τα Λόγια ο Κύριος έδειξε το έλεός Του απέναντι στους εκτελεστές Του, των οποίων η μοχθηρία δεν υποχώρησε ούτε όταν υπέφερε εις τον Σταυρό. Το δεύτερο είναι ότι βροντοφώναξε από την κορυφή του βράχου του Γολγοθά μία αποδεδειγμένη αλλά ποτέ καλά συνειδητοποιημένη αλήθεια, δηλαδή ότι, αυτοί που πράττουν το κακό ποτέ δεν ξέρουν τί κάνουν... Σκοτώνοντας τον Δίκαιο, στην πραγματικότητα σκοτώνουν τον εαυτό τους και ταυτόχρονα δοξάζουν τον Δίκαιο! Καταπατώντας τον Νόμο του Θεού δεν βλέπουν την μυλόπετρα, η οποία αόρατα κατεβαίνει προς αυτούς γιά να τους συνθλίψη. Εμπαίζοντας τον Θεόν δεν βλέπουν τα πρόσωπά τους να μεταμορφώνωνται σε θηριώδη ρύγχη. Διαποτισμένοι από το κακό ποτέ δεν ξέρουν τί κάνουν...
Δευτέρα Φράσις:
«Ἀμὴν λέγω σοι, σήμερον μετ᾿ ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ παραδείσῳ» (Λουκ. ΚΓ΄43΄)!!!
Αυτός ο Λόγος απευθύνεται εις τον μετανοιωμένο ληστή. Πολύ παρήγορος Λόγος γιά τους αμαρτωλούς, οι οποίοι τουλάχιστον την τελευταία στιγμή μετανοούν. Το έλεος του Θεού είναι απερίγραπτα μεγάλο! Ο Κύριος εκπληρώνει την αποστολή Του ακόμη και στον Σταυρό. Έως την τελευταία του Πνοή ο Κύριος σώζει εκείνους, που δείχνουν και την παραμικρή επιθυμία να σωθούν!
Τρίτη Φράσις:
«Γύναι, ἴδε ὁ υἱός σου» (Ιωάνν. ΙΘ΄26΄)!!!
Έτσι είπε ο Κύριος εις την Αγία Μητέρα Του που στεκόταν κάτω από τον Σταυρό με την ψυχή Της Σταυρωμένη!!! Και εις τον Απόστολο Ιωάννη λέγει:
«Ἰδοὺ ἡ μήτηρ σου» (Ιωάνν. ΙΘ΄27΄)!!!
Αυτός ο Λόγος δείχνει την φροντίδα, που ο καθένας χρωστά εις τους γονείς του! Γιά δές: Εκείνος που έδωσε Εντολή εις τους ανθρώπους,«Τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου»!!! (Έξοδ. Κ΄12΄), πώς εκπληρώνει την Εντολή Του την ύστατη στιγμή!
Τετάρτη Φράσις:
«Θεέ μου Θεέ μου, ἱνατί με ἐγκατέλιπες;» (Ματθ. ΚΖ΄46΄)!!!
Αυτές οι Λέξεις δείχνουν, τόσο την αδύναμη ανθρώπινη φύσι, όσο και την προορατικότητα του Κυρίου. Ο Άνθρωπος πάσχει, αλλά κάτω από τον Ανθρώπινο πόνο υπάρχει ένα Μυστήριο. Δές ότι, μόνον αυτές οι Λέξεις μπορούσαν να διαλύσουν την αίρεσι, η οποία αργότερα τράνταζε την Εκκλησία και η οποία λανθασμένα κήρυττε ότι, η Θεία Φύσις υπέφερε εις τον Σταυρό... Όμως, εν τω μεταξύ, ο Αιώνιος Υιός του Θεού γι’ αυτό και ενσαρκώθηκε ως άνθρωπος, γιά να είναι ως άνθρωπος στο Σώμα και την Ψυχή, γιά να μπορέση, όταν έλθη η στιγμή, να πάσχη γιά τους ανθρώπους και να πεθάνη γιά τους ανθρώπους. Διότι εάν η Θεία Φύσις του Κυρίου έπασχε εις τον Σταυρό, θα σήμαινε ότι η Θεία Φύσις του Χριστού θα πέθαινε... Και αυτό ούτε καν επιτρέπεται, να διανοηθούμε! Εντρυφήσατε όσο πιο πολύ μπορείτε σ’ αυτές τις μεγάλες και φοβερές Λέξεις :
«ΘΕΕ ΜΟΥ ΘΕΕ ΜΟΥ, ΙΝΑΤΙ ΜΕ ΕΓΚΑΤΕΛΙΠΕΣ;»!!!
Πέμπτη Φράσις:
«Διψῶ» (Ιωάνν. ΙΘ΄28΄)!!!
Το Αίμα Του έρρεε. Γι’ αυτό και διψούσε. Ο ήλιος ήταν κατά τη δύσι του, ήδη Τού κτυπούσε το Πρόσωπο και μαζύ με τα άλλα βασανιστήρια καιγόταν πολύ... Φυσικό ήταν να διψά. Αλλά, Κύριε, διψούσες όντως γιά νερό ή γιά αγάπη; Μήπως διψούσες ως άνθρωπος ή ως Θεός, ή και το ένα και το άλλο; Ιδού ο Ρωμαίος λεγεωνάριος, Σου πρόσφερε ένα σπόγγο βρεγμένο στο ξύδι. Μιά σταγόνα ελέους, την οποία δεν αισθάνθηκες από τους ανθρώπους γιά τρείς ολόκληρες ώρες, κρεμασμένος εις τον Σταυρό. Αυτός ο Ρωμαίος στρατιώτης απαλύνει κάπως την αμαρτία του Πιλάτου - την αμαρτία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας - απέναντί Σου, έστω και με ξύδι. Γι’ αυτό θα αφανίσης την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, αλλά στην θέσι της θα οικοδομήσης νέα!
Έκτη Φράσις:
«Πάτερ, εἰς χεῖράς Σου παρατίθεμαι τὸ Πνεῦμά μου» (Λουκ.ΚΓ΄46΄)!!!
Που σημαίνει ότι ο Υιός παραδίδει το Πνεύμα Του εις τα Χέρια του Πατρός Του! Γιά να γίνη γνωστό ότι, από τον Πατέρα ήλθε και όχι αυτεξουσίως, όπως Τόν κατηγορούσαν οι Εβραίοι. Αλλά ακόμη οι Λέξεις αυτές ελέχθησαν γιά να τις ακούσουν οι βουδιστές, οι πυθαγόρειοι, οι αποκρυφιστές και όλοι εκείνοι οι φιλόσοφοι, οι οποίοι φλυαρούσαν περί μετοικήσεως της ψυχής των νεκρών ανθρώπων σε άλλους ανθρώπους, ή ζώα, ή φυτά, ή αστέρια, ή μεταλλικά στοιχεία. Πετάξετε όλες αυτές τις φαντασίες και δείτε, που κατευθύνεται το πνεύμα του νεκρού Δίκαιου:
«ΠΑΤΕΡ, ΕΙΣ ΧΕΙΡΑΣ ΣΟΥ ΠΑΡΑΤΙΘΕΜΑΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΜΟΥ»!!!
Εβδόμη Φράσις:
«Τετέλεσται» (Ιωάνν.ΙΘ΄30΄)!!!
Αυτό δεν σημαίνει ότι τελειώνει η ζωή. Όχι!!! Αλλά ότι τελειώνει η αποστολή η επικεντρωμένη εις την σωτηρία του ανθρωπίνου γένους!!! Τελείωσε, και επισφραγίσθηκε με το Αίμα και τον επίγειο Θάνατο, το Θείο Έργο, τού Μοναδικού Αληθινού Μεσσία των ανθρώπων!!! Τελείωσαν τα βασανιστήρια, αλλά η Ζωή μόλις αρχίζει!!! Τελείωσε η τραγωδία, αλλά όχι και το δράμα!!! Στη σειρά έπεται, το μεγαλειώδες αξίωμα:
Νίκη πάνω εις τον θάνατο, Ανάστασις, Δόξα!>>!!!
Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς (1881-1956)!!!
Πηγή: «Δρόμος δίχως Θεό δεν αντέχεται…», σελ. 72-75. Εκδόσεις “ Ἐν πλῷ ”.
