«Η κουκουβάγια με τις μεγάλες και γλαυκές κόρες των οφθαλμών δεν αισθάνεται την ζοφερή φρίκη του νυκτερινού σκότους. Όσο γίνεται η νύκτα σκοτεινότερη, αντίθετα προς τη συνήθεια των λοιπών πτηνών, ασκεί απρόσκοπτες πτήσεις. Όταν δε ανατείλη η ημέρα, και απλωθή το φως του ηλίου, η όρασί της εξασθενεί, σαν να περιπλανάται σε κάποιο σκοτάδι.
Αυτό δε το σημείο δηλώνει ότι, υπάρχουν μερικοί οι οποίοι, αν και έχουν οφθαλμούς γιά να βλέπουν, δεν συνηθίζουν να βλέπουν, και το έργο της δράσεώς τους το επιτελούν μόνο στο σκοτάδι…
Περί των οφθαλμών της καρδίας ομιλώ, τους οποίους οφθαλμούς έχουν οι σοφοί του κόσμου και δεν βλέπουν στο φως... Τίποτε δεν διακρίνουν... Στο σκοτάδι περπατούν, ενώ ερευνούν τα σκοτεινά των δαιμονίων, και πιστεύουν ότι βλέπουν τα ύψη του ουρανού... Εκτρεπόμενοι από την πίστι, εμπλέκονται στο σκοτάδι της συνεχούς τυφλώσεως…
Ενώ έχουν πλησίον την ημέρα του Χριστού και το φως της Εκκλησίας, και ενώ δεν βλέπουν τίποτε, ανοίγουν το στόμα, σαν να τα γνωρίζουν όλα... Οξείς στα μάταια, αμβλείς στα Αιώνια και με τόν ελιγμό μακράς συζητήσεως προδίδουν την τυφλότητα της αμαθείας τους…»!!!
«Κατά των του Νεστορίου βλασφημιών» - Λόγος Α΄!!!
Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας (370-444)!!!
Πηγή: «Αντιαιρετικά Εφόδια», Σταμάτα 2013. Σελ.:79
