«Ω πόσο κακή είναι η θέα και η ομιλία με τους άλλους, γι’ αυτούς που ζουν στην ησυχία. Αλήθεια, αδελφοί μου, είναι χειρότερη από όσο είναι γι’ αυτούς που ζουν έξω από την ησυχία.
Διότι, όπως η παγωνιά, όταν πίπτη με σφοδρότητα στα βλαστάρια των φυτών, τα ξηραίνει και τα αφανίζει, έτσι και οι συναντήσεις με τους ανθρώπους, ακόμη και αν είναι πολύ σύντομες και φαινομενικά διεξάγονται γιά το αγαθό, ξηραίνουν τα άνθη των αρετών που άνθισαν πρόσφατα από το καλό κλίμα της ησυχίας!!
Επίσης, όπως η σφοδρότης της πάχνης, όταν πέφτη επάνω στα νεαρά φυτά, τα κατακαίει, έτσι και η συνάντησις με τους ανθρώπους κατακαίει την ρίζα του νου, που άρχισε να παράγη την χλόη των αρετών!!
Πράγματι, όπως ο ευγενής και έντιμος άνθρωπος, όταν μεθύση, ξεχνά την ευγένειά του και ατιμάζεται η αξιοπρέπειά του και καταγελάται η εντιμότης του από τους ξένους λογισμούς, που επεισέρχονται μέσα του με την επήρεια του οίνου, έτσι και η σωφροσύνη της ψυχής θολώνεται από την θέα και την ομιλία των ανθρώπων και λησμονεί τον τρόπο της προφυλάξεώς της και απαλείφεται από την διάνοιά της, ο σκοπός του θελήματός της και ξεριζώνεται απ’ αυτήν κάθε βάσι επαινετής αξιοπρέπειας»!!!
Άγιος Ισαάκ ο Σύρος (περ. 613 - περ.700)!!!
