«Όταν κάνουμε γρήγορα μία εργασία, αποκτούμε μία νευρικότητα...
Και η εργασία που γίνεται με νευρικότητα, δεν είναι αγιασμένη…
Σκοπός μας δεν πρέπει να είναι να φτιάξουμε πολλά και να είμασθε όλο αγωνία…
Αυτό είναι δαιμονική κατάστασι…
Το εργόχειρο που γίνεται με ηρεμία και προσευχή, αγιάζεται και αγιάζει και τους ανθρώπους που το χρησιμοποιούν, και έτσι έχει νόημα, όταν οι λαϊκοί ζητούν να πάρουν εργόχειρα από μοναχούς γιά ευλογία. Ενώ εκείνο που γίνεται με βιασύνη και νευρικότητα, μεταδίδει αυτήν την δαιμονική κατάστασι και στους άλλους. Η βιαστική εργασία με την αγωνία, είναι στοιχείο πολύ κοσμικών ανθρώπων. Οι ταραγμένες ψυχές που εργάζονται, ταραχή μεταδίδουν και με τα εργόχειρά τους και όχι ευλογία.
Επιδρά η κατάστασι του ανθρώπου και στα εργόχειρα που φτιάχνει, και στα ξύλα ακόμη…
Φοβερό! Ανάλογα με την κατάστασι στην οποία ευρίσκεται ο άνθρωπος όταν φτιάχνη κάτι, είναι και το αποτέλεσμα. Εάν είναι νευριασμένος και θυμώνει και βρίζει, δεν θα έχη ευλογία αυτό που κάνει. Ενώ, αν ψάλλη ή αν λέγη την Ευχή, αγιάζεται το έργο του!
Το ένα είναι δαιμονικό, το άλλο Θεϊκό.
Γι’ αυτό, βάλε και την Ευχή στην δουλειά, γιά να αγιασθής και εσύ και η δουλειά που κάνεις!»!!!
ο Αγιορείτης (1924-1994)!!!
Πηγή κειμένου: rimata-zois
