«Ο καθένας ωφελείται ή βλάπτεται, ανάλογα με την πνευματική του κατάστασι. Ο καθένας μπορεί να ωφεληθή ή να ζημιωθή από το καθετί, ανάλογα με την κατάστασί που ευρίσκεται.
Γιά παράδειγμα: Συμβαίνει να στέκεται κάποιος, κάπου, την νύκτα και περνάνε από μπροστά του τρείς άνθρωποι.
-Και βάζει ο πρώτος στον νου του, ότι στέκεται εκεί, γιά να πάη να πορνεύση…
-Ο δεύτερος, τον θεωρεί κλέπτη…
-Και ο τρίτος, σκέπτεται, ότι έχει φωνάξει έναν φίλο του από το διπλανό σπίτι και τον περιμένει, γιά να πάνε να προσευχηθούν!
Να λοιπόν ότι, και οι τρείς είδαν τον ίδιο άνθρωπο, στον ίδιο τόπο και όμως δεν έκαναν γι’ αυτόν την ίδια σκέψι, αλλά ο καθένας, εσκέφθη ανάλογα με την πνευματική του κατάστασι.
Διότι όπως υπάρχουν οργανισμοί αδύναμοι και φιλάσθενοι και κάθε τροφή που λαμβάνουν, ακόμη και αν είναι ωφέλιμη, την μεταβάλλουν σε αρρώστια, έτσι και η ψυχή που υποφέρει από πνευματική καχεξία, βλάπτεται από το καθετί. Κι αν ακόμη πρόκειται γιά κάτι ωφέλιμο, αυτή βλάπτεται...
Ας υποθέσουμε ότι, έχουμε ένα δοχείο με μέλι και του βάζουμε μέσα ένα κομμάτι από το πικρό βότανο αψιθιά, δεν καταστρέφει, το μικρό εκείνο κομμάτι, όλο το δοχείο με το μέλι;; Δεν κάνει όλο το μέλι, πικρό; Το ίδιο κάνουμε κι εμείς... Βγάζουμε λίγη από την πικράδα μας και εξαφανίζουμε το καλό του πλησίον, βλέποντάς τον, ανάλογα με την κατάστασί μας και αλλοιώνοντάς το ανάλογα με την πνευματική καχεξία μας...
Όσοι όμως είναι πνευματικά δυνατοί, ομοιάζουν μ’ εκείνον που έχει σώμα εύρωστο! Αυτός κι αν ακόμη τραφή με κάτι βλαβερό, το μεταβάλλει ανάλογα με την κράσι του, σε θρεπτικό συστατικό και δεν τον βλάπτει, ούτε και αυτή η κακή τροφή! Γιά παράδειγμα, ο χοίρος έχει σώμα γερό. Η τροφή του όμως είναι: Ξυλοκέρατα, κουκούτσια από τον φοίνικα και λάσπη… Και όμως, επειδή έχει γερό σώμα και αυτού του είδους την τροφή την μεταβάλλει σε θρεπτικά συστατικά!
Έτσι κι εμείς αν έχουμε καλές αρχές και καλή πνευματική κατάστασι, μπορούμε από το καθετί, και αν ακόμη δεν είναι ωφέλιμο, να ωφελούμεθα!»!!!
Αββάς Δωρόθεος (6ος αιώνας)!!!
