Η Εκκλησία μας τιμά την μνήμη
του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου,
εις τας 12 Ιουλίου εκάστου έτους!
<<ΜΕΓΑΛΟΣΧΗΜΟΣ.
Ο Γέροντας Παΐσιος είχε γνωρίσει τον παπά-Τύχωνα τον Ρώσσο, την εποχή που ήταν στην Ι.Μονή Εσφιγμένου, και τον έκανε Γέροντά Του. Τακτικά μετέβαινε στο Κελλί Του, γιά να τον βλέπη και να τον συμβουλεύεται. Συχνά τον ρωτούσε ο παπά-Τύχων:
«Πότε θα πάρης το Σχήμα;».
«Όποτε είναι ευλογημένο, Γέροντα, δεν με απασχολεί», απαντούσε ο π. Παΐσιος.
Αυτός, αν καί ήταν χρόνια Μοναχός, ακόμη δεν είχε γίνει Μεγαλόσχημος.
Τον ενδιέφερε κυρίως να ζή ως Μοναχός! Όχι απλώς να πάρη τυπικά το Μεγάλο Σχήμα, αλλά ήθελε να πάρη και την Χάρι του Σχήματος! Έδινε περισσότερη βαρύτητα να το φορέση από μέσα, δηλαδή να γίνη Μοναχός κατά τον έσω άνθρωπο!
Γι’ αυτό έλεγε:
«Εμένα δεν με απασχολούσε καθόλου πότε θα γίνω Μεγαλόσχημος. Και καλόγηρο να μη μ’ έκαναν δεν με πείραζε. Με ενδιέφερε να ζώ ως Μοναχός! Αν η ψυχή δεν καλλιεργηθή, δεν έχει εσωτερικά όπλα και παρ’ όλο που το Σχήμα είναι όπλο, δεν την βοηθεί. Διότι η παραμικρή παρακοή φέρνει μεγαλύτερη ευθύνη μετά το Σχήμα! Χρειάζεται μεγάλη ακρίβεια! Πρέπει να αγωνισθούμε να τηρούμε τις υποσχέσεις. Καλό είναι να αγωνίζεται κανείς, να τηρή τις υποσχέσεις και πριν από το Σχήμα!»!
Δεν επεδίωξε από μόνος Του να λάβη το Μέγα Σχήμα, επειδή από ταπείνωσι θεωρούσε τον εαυτό Του ανάξιο, και επειδή ήθελε να είναι κατά πάντα συνεπής στις υποσχέσεις Του! Τώρα, όμως, μετά από παροτρύνσεις του Γέροντός Του, εδέχθη να γίνη η κουρά Του και έλαβε το Μέγα και Αγyελικό Σχήμα από τα Τίμια Χέρια του παπά-Τύχωνα εις τας 11 Ιανουαρίου του 1966, εις το Σταυρονικητιανό Καλύβι του Τιμίου Σταυρού!>>!!!
Πηγή κειμένου: «ΒΙΟΣ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ» Ιερομονάχου ΙΣΑΑΚ.
Ιερόν Ησυχαστήριον Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος Χαλκιδικής. Σελ.: 192.
