ΕΠΙ ΤΗ ΔΕΣΠΟΤΙΚΗ ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ, ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΙΚΟΝ ΜΗΝΥΜΑ!!!

ΔΙΗΓΗΣΙΣ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΚ ΤΟΥ ΣΥΝΑΞΑΡΙΟΥ!!!

Τη 1η του μηνός Ιουνίου.

Διήγησις ωφέλιμος γεωργού τινος Μετρίου ονομαζομένου.

 

<<Στη Γαλατία της Ασιατικής Παφλαγονίας ζούσε κάποιος γεωργός, που λεγόταν Μέτριος, και ήταν αρκετά ευκατάστατος, αλλά πάντοτε προσεκτικός καί απλούς στους τρόπους και την ενδυμασία του! Αυτός, λοιπόν, βλέποντας πως ο γείτονας του είχε γιούς, που τους έστειλε εις την Κωνσταντινούπολι, γιά να τους κάνη αξιωματούχους του Αυτοκράτορα, επεθύμησε και αυτός, να αποκτήση ένα αγόρι, και άρχισε να παρακαλή τον Θεόν:

«Κύριε, αν είμαι άξιος, χάρισε και σε εμένα ένα αρσενικό παιδί, γιά να το έχω στήριγμα στα γηρατειά μου και να δοξάζω το Όνομά Σου το Άγιο»!

Στο μεταξύ έφθασε η εποχή που γινόταν το ετήσιο πανηγύρι της Παφλαγονίας. Ο Μέτριος εφόρτωσε την βοϊδάμαξά του με διάφορα πράγματα και κίνησε γιά το πανηγύρι. Εκεί, αφού άλλα πούλησε και άλλα αντάλλαξε, επήρε το δρόμο της επιστροφής. Μετά από ώρα, θέλοντας να ξεκουράση τα βόδια του, εστάθη γιά λίγο σ’ ένα λιβάδι με τρεχούμενο νερό. Καθώς όμως κοιτούσε καταγής, βλέπει ένα πουγγί. Το παίρνει και, χωρίς να το ανοίξη, το πετάει εις το αμάξι του. Μετά από λίγο εσηκώθη και συνέχισε την πορεία του. Σαν έφθασε στο σπίτι του, απόθεσε το πουγγί, έτσι καθώς ήταν σφραγισμένο, σε σίγουρο μέρος. Δεν θέλησε ούτε το περιεχόμενό του να δη, ούτε να μιλήση σε κανένα γι’ αυτό!

Μα τί ήταν, αλήθεια, αυτός ο γεωργός;

Απαθής; Άγιος; Άγγελος;

«ΠΑΝΤΑ ΧΟΡΗΓΕΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟ ΑΓΙΟΝ»!!!

ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΝΕΥΜΑ «ΕΝ ΕΙΔΕΙ ΠΕΡΙΣΤΕΡΑΣ»!!!

 

«Γιατί το Πνεύμα το Άγιον, εις την Βάπτισι του Κυρίου, εμφανίσθηκε ως Περιστέρι;

Το περιστέρι είναι ήμερο ζώο και καθαρό!

 

Εξάλλου μας θυμίζει και μία παλαιά ιστορία, όταν όλη η Οικουμένη ευρισκόταν εις τον κατακλυσμό και εκινδύνευε με αφανισμό το ανθρώπινο γένος, εμφανίσθηκε το περιστέρι του Νώε και έκανε φανερή την λήξι της Θεομηνίας! Κρατούσε στο ράμφος του κλαδί ελαίας και έφερε το χαρμόσυνο μήνυμα της κοινής γαλήνης σε όλη την γη. Αυτά όλα, αποτελούσαν προτύπωσι των μελλόντων!

Η ΑΠΕΙΡΟΣ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΛΕΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ΦΘΑΝΟΥΝ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΔΗΝ!!!

ΜΙΑ ΨΥΧΗ ΑΦΗΓΕΙΤΑΙ, ΤΗΝ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΤΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑ!!!

 

<< Το φθινόπωρο επέστρεψα γιά λίγο στη Μόσχα και τηλεφώνησα σε μία καλή μου φίλη.

«Συγχώρεσέ με αλλά δεν μπορώ να μιλήσω», μου απάντησε η φίλη μου, χθές εκήδευσα τον πατέρα μου».

«Τότε θα έλθω εγώ, στο σπίτι σου, αύριο», της είπα.

«Σε ικετεύω, μην έλθης, δεν θα σου ανοίξω την πόρτα», μου απάντησε εκείνη.

ΤΗ ΑΥΤΗ ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗ, ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΒΑΣΙΛΙΣΣΗΣ ΥΠΟΜΟΝΗΣ!!!

Η Αγία Υπομονή, κατά κόσμον Ελένη Δραγάση, και αργότερα, ως σύζυγος του Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγου, «Ελένη η εν Χριστώ τω Θεώ Αυγούστα και Αυτοκρατόρισσα των Ρωμαίων η Παλαιολογίνα», ήταν κόρη του Κωνσταντίνου Δραγάση Ντεγιάνοβιτς, 5ου απογόνου του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου, ο οποίος σκοτώθηκε το 1395 στη μάχη του Ρόβινε της Ρουμανίας.

Παντρεύθηκε το 1392 τον Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγο με τον οποίο απέκτησαν εννιά παιδιά, όμως το 1399 έχασαν τρία από επιδημία (τον Μιχαήλ γεν. το 1398 και δύο κόρες). Τα έξι που επέζησαν ήταν όλα αγόρια. Ο μεγαλύτερος Ιωάννης Η΄ (γεν. 1392) έγινε Αυτοκράτορας, ο Θεόδωρος Β΄ Παλαιολόγος (γεν. 1396) Δεσπότης του Μυστρά, ο Ανδρόνικος Παλαιολόγος (γεν. το 1400) Δεσπότης της Θεσσαλονίκης, ο Κωνσταντίνος ΙΑ΄ (γεν. 1405) Αυτοκράτορας, ο Δημήτριος Β΄ Παλαιολόγος (γεν. 1407) επίσης Δεσπότης του Μυστρά και ο μικρότερος Θωμάς Παλαιολόγος (γεν. 1409) Δεσπότης του Μωρέως, διοικώντας την Πάτρα.

ΣΟΦΩΤΑΤΗ ΑΝΑΓΩΓΗ(!!), ΕΙΣ ΤΗΝ ΔΟΛΙΑΝ ΜΕΘΟΔΟΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΟΥ.

 

 

<<Διηγείται κάποιος σοφός γέρων κληρικός ότι, επιστρέφοντας από το χωράφι στο σπίτι του στο χωριό, είδε καμπόσους χοίρους να ακολουθούν ένα συγχωριανό του. Από περιέργεια, τους ακολούθησε και είδε ότι, τελικά ο συγχωριανός του, ωδήγησε τους χοίρους με τάξι και ηρεμία, μέσα σ’ ένα σφαγείο!

ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ ΤΟΥ ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΟΥ!!!

Η ΤΡΙΣΜΑΚΑΡΙΑ ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΟΤΗΣ!!!

 

 Το καθημερινό μαρτυρικό εικοσιτετράωρο του Οσίου Ανδρέου του διά Χριστόν σαλού:

 

<<Το πρωΐ ο Μακάριος Ανδρέας σηκωνόταν κι έπαιρνε τους δρόμους, γυρίζοντας μέσα στους θορύβους της Κωνσταντινουπόλεως. Όλη την ημέρα δεν καθόταν πουθενά κι έμενε νηστικός. Το βράδυ τον εύρισκε να "παίζη" στις στοές της Βασιλεύουσας. Πήγαινε εκεί όπου κοιμούνταν τα αδέσποτα σκυλιά, έδιωχνε ένα απ’ αυτά και ξάπλωνε να κοιμηθή εκεί, δίχως ψαθί, δίχως σκέπασμα, παρά μόνο με το κοντό επανωφόρι που φορού!!

Κάθε πρωΐ, ξυπνώντας, μονολογούσε:

ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΡΩΣΣΟΥ!!!

<<Είχαμε πάει προσκυνηματική εκδρομή με 14 πούλμαν στην Εύβοια, γιά να προσκυνήσουμε το Τίμιο Λείψανο του Αγίου Ιωάννου του Ρώσου. Και ευρήκαμε τον Άγιο μέσα εις την Λειψανοθήκη Του, ως συνήθως να κοιτάζη προς τα πάνω.

Προσκύνησαν όλοι!

Φεύγοντας γιά τα πούλμαν, ξαναγύρισα στον Άγιο, να του βάλω μία μετάνοια και να Τόν παρακαλέσω να γυρίσουμε στα σπίτια μας με ασφάλεια. Και όταν πήγα, Τόν ευρήκα να έχη κλίνει το κεφάλι του και να με κοιτάζη!

ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΝ ΜΕΓΕΘΟΣ, ΤΗΣ ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΕΥΣΕΒΕΙΑΣ!!!

ΑΝΑΝΤΙΡΡΗΤΟΣ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΕΚ ΤΗΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΕΙΡΑΣ!!!

ΤΟ ΠΕΡΙΟΠΤΟΝ ΥΨΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΗΣΥΧΙΑΣ!!!

  

«Ω πόσο κακή είναι η θέα και η ομιλία με τους άλλους, γι’ αυτούς που ζουν στην ησυχία. Αλήθεια, αδελφοί μου, είναι χειρότερη από όσο είναι γι’ αυτούς που ζουν έξω από την ησυχία.

Διότι, όπως η παγωνιά, όταν πίπτη με σφοδρότητα στα βλαστάρια των φυτών, τα ξηραίνει και τα αφανίζει, έτσι και οι συναντήσεις με τους ανθρώπους, ακόμη και αν είναι πολύ σύντομες και φαινομενικά διεξάγονται γιά το αγαθό, ξηραίνουν τα άνθη των αρετών που άνθισαν πρόσφατα από το καλό κλίμα της ησυχίας!!

ΤΟ ΧΑΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΣ ΚΑΙ Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ, ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ!!!

 

ΟΥΤΩ ΠΩΣ ΟΙ ΤΕΛΕΙΟΙ ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ, ΑΝΑΔΕΧΟΝΤΑΙ ΤΑ ΣΦΑΛΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ!!!

<<Σε κάποιο Κοινόβιο, την ώρα που ετοιμάζονταν γιά την Θεία Λειτουργία, επήγαν οι διάκονοι να φορέσουν τα μαφόριά τους και ευρήκαν να λείπη ένα· έψαξαν, μα δεν το εύρισκαν. Τότε επήγαν και το είπαν εις τον Ηγούμενο, και εκείνος τους είπε:

«Ψάξτε πάλι καλά».

Όταν ξαναέψαξαν και δεν το εβρήκαν, ο Ηγούμενος το θεώρησε σοβαρό τούτο το παράξενο που συνέβη και λέγει:

«Φαίνεται πως με ληστές συγκατοικούμε… Αλλά ζη Κύριος ο Θεός! Δεν θα γίνη Θεία Ευχαριστία, μήτε θα βάλουμε κάτι εις το στόμα μας, μέχρι να ευρεθή ο ληστής…».

Την ώρα που ο Ηγούμενος με τους διακόνους ερευνούσαν τα κελλιά και οι αδελφοί εκάθονταν εις τα στασίδια τους, ο μοναχός που έκλεψε το μαφόριο λέγει εις τον διπλανό του, ο οποίος ήταν πολύ ευλαβής αδελφός:

«Αλλοίμονό μου , τί έχω να πάθω τώρα…».

«Γιατί;» τον ερωτά ο αδελφός.

«Εγώ έκλεψα το μαφόριο», απαντά ο άλλος, «που τώρα ευρίσκεται εις το κελλί μου, κάτω από ένα κουτί».

«Μη στενοχωριέσαι», του λέει ο ευλαβής μοναχός, «πήγαινε και βάλε το εις το κελλί το δικό μου».

ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΤΡΙΑΚΟΣΙΩΝ ΔΕΚΑ ΚΑΙ ΟΚΤΩ ΘΕΟΦΟΡΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ, ΤΗΣ Α' ΕΝ ΝΙΚΑΙΑ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ!!!

 

Η έκτη κατά σειράν Κυριακή μετά το Άγιον Πάσχα είναι αφιερωμένη, από την Αγία Εκκλησία μας, εις την μνήμη των 318 Αγίων Πατέρων, οι Οποίοι έλαβαν μέρος εις την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο που συνήλθε εις την Νίκαια της Βιθυνίας το 325 μ.Χ..

Η Σύνοδος συνήλθε μετά από πρόσκλησι του Μεγάλου Κωνσταντίνου κατά το εικοστό έτος της Βασιλείας Του και είχε διάρκεια 3,5 χρόνια. 

 

Ωρισμένοι από τούς Αγίους Πατέρας της Α' Οικουμενικής Συνόδου ήσαν:

-Ο Άγιος Αλέξανδρος ο Κωνσταντινουπόλεως!

-Ο Άγιος Αλέξανδρος ο Αλεξανδρείας!

-Ο Μέγας Αθανάσιος!

-Ο Άγιος Ευστάθιος ο Αντιοχείας!

-Ο Άγιος Μακάριος ο Ιεροσολύμων!

-Ο Άγιος Παφνούτιος!

-Ο Άγιος Σπυρίδων!

-Ο Άγιος Νικόλαος!

 

Η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος πρωτίστως κατεδίκασε τον Άρειο και τον Αρειανισμό!

Διετύπωσε τους πρώτους όρους του ορθοδόξού Χριστιανικού Δόγματος και ιδιαίτερα τα περί του Δευτέρου Προσώπου της Αγίας Τριάδος, του Ιησού Χριστού, ως Ομοουσίου τω Θεώ Πατρί!

Συνέταξε επίσης, τα πρώτα επτά άρθρα του Συμβόλου της Πίστεως!

Συνοπτική παράθεσις των ιερών Κανόνων:

ΤΑ ΤΡΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΜΕΡΗ, ΤΗΣ ΑΘΑΝΑΤΟΥ ΨΥΧΗΣ!!!

 

<<Η ψυχή διαιρείται σε τρία μέρη:

- Το λογιστικό!

- Το θυμικό!

- Και το επιθυμητικό!

 

Του λογιστικού αμαρτήματα είναι αυτά:

Απιστία, αίρεσι, αφροσύνη, βλασφημία, αχαριστία, και οι συγκαταθέσεις (των αμαρτημάτων), οι οποίες γίνονται από το παθητικό μέρος…

Η ίασι και η θεραπεία αυτών των κακών είναι:

Η αδίστακτη πίστις εις τον Θεόν και τα αληθινά και χωρίς πλάνη Ορθόδοξα δόγματα της ευσεβείας, η αδιάκοπη μελέτη των Λόγων του Πνεύματος, η καθαρή και αδιάλειπτη προσευχή, και η ευχαριστία προς τον Θεόν!

ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΥΜΕΝΙΟΥ ΤΟΥ ΣΑΡΙΔΑΚΗ!!!

ΤΟ ΚΕΛΛΙΟΝ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΕΥΜΕΝΙΟΥ ΤΟΥ ΣΑΡΙΔΑΚΗ, ΕΙΣ ΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΝ "ΑΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΑ"!!!

 

 

Η ΥΠΕΡΑΞΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΦΥΛΑΞΕΩΣ ΤΟΥ ΝΟΟΣ!!!

ΠΩΣ ΚΑΤΑΝΙΚΑΤΑΙ(!!!), ΤΟ ΠΟΝΗΡΟΝ ΚΑΙ ΦΟΒΕΡΟΝ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΒΛΑΣΦΗΜΙΑΣ...

        «Το πάθος της βλασφημίας είναι φοβερό και δυσκολονίκητο...
        Έχει την αρχή του εις την υπερήφανη διάνοια του σατανά…
        Το πάθος αυτό, πειράζει όλους αυτούς που ζουν κατά Θεόν με αρετή, περισσότερο όμως εκείνους που προοδεύουν στην προσευχή και στη θεωρία των Θείων πραγμάτων. Γι’ αυτό πρέπει με κάθε προσοχή, να φυλάττωμε τις αισθήσεις μας και να αντιμετωπίζουμε με ευλάβεια όλα τα φρικτά Μυστήρια του Θεού και τα ιερά Σύμβολα και τους Λόγους Του, και να προσέχουμε, μήπως κάνει έφοδο το πνεύμα αυτό... Γιατί καιροφυλακτεί όταν προσευχώμεθα και ψάλλουμε και κάποτε ξεστομίζει, με τα δικά μας χείλη, όταν δεν προσέχουμε, κατάρες εναντίον μας και αλλόκοτες βλασφημίες κατά του Υψίστου Θεού, τις οποίες περνά κρυφά στους στίχους των ψαλμών και στα λόγια της προσευχής. Αλλά όταν κάτι τέτοιο φέρη στα χείλη μας ή σπείρη κρυφά στη διάνοιά μας, να στρέψουμε πάνω του τον Λόγον του Χριστού και να του πούμε:

ΤΟ ΒΑΘΥΤΕΡΟΝ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΕΝΔΟΞΟΥ ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ, ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥ!!!

  

«Βλέπετε το Ουράνιο Ύψος, εις το οποίο ανέβηκε κατά την Ανύψωσί Του

ο Κύριος, και την Υπερδεδοξασμένη Δόξα που εδοξάσθη, κατά σάρκα;

Τούτο επιτυγχάνεται με την ταπείνωσιν και την αδοξίαν!!!

Καθώς οι Απόστολοι δεν σταματούσαν να κοιτάζουν εις τον Ουρανόν,

με τη φροντίδα των Αγγέλων επληροφορούνται

ότι έτσι θα έλθη πάλι από τον Ουρανό!

«Καὶ τότε φανήσεται τὸ σημεῖον τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου

ἐν τῷ Οὐρανῷ, καὶ τότε κόψονται πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς

καὶ ὄψονται τὸν Υἱὸν τοῦ Ἀνθρώπου

ἐρχόμενον ἐπὶ τῶν νεφελῶν τοῦ Οὐρανοῦ

μετὰ δυνάμεως καὶ δόξης πολλῆς»

(Ματθ. ΚΔ΄30΄)!!!

Η ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΣΤΙΓΜΗ ΤΟΥ ΒΙΟΛΟΓΙΚΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ, ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΑΚΡΑΔΑΝΤΩΣ ΠΙΣΤΕΥΟΝΤΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑΝ ΖΩΗΝ!!!

«Τί νο­μί­ζεις ότι εί­ναι ο θά­να­τος; 

Θά­να­τος εί­ναι το μέ­σον, εί­ναι η πόρ­τα που περ­νά­με στην Αιω­νιό­τη­τα! 

Αυ­τός εί­ναι ο θά­να­τος! 

Και από την πόρ­τα αυτή θα πε­ρά­σου­με όλοι! 

Αυτό εί­ναι το μόνο βέ­βαιο!

ΑΙ ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΑΙ ΕΥΕΡΓΕΣΙΑΙ, ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΑΘΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΚΑΙ ΘΕΟΥ ΗΜΩΝ!!!

  

Κάποτε, ένα πνευματικό παιδί του π. Επιφανίου Θεοδωροπούλου, Τόν ερώτησε:

«Γέροντα, ποιά είναι η μεγαλύτερη ευεργεσία του Θεού προς τον άνθρωπο;».

 

Και ο γ.Επιφάνιος απήντησε:

 

«Το ότι Ενηνθρώπησε, παιδί μου!»!!!

 

Ερώτησε πάλι τον γέροντα:

 

«Δεύτερη ευεργεσία;».

 

Και απήντησε ο γέροντας:

ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ, ΤΗΣ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗΣ ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΗΣ ΓΑΛΑΚΤΙΑΣ!!!

ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ, ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ...

 

Τρεις ήταν οι κύριοι παράγοντες που συνήργησαν στην Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου:

 

Πρώτος παράγων:

ΑΠΟΤΙΟΜΕΝ ΜΕΤΑ ΣΕΒΑΣΜΟΥ ΦΟΡΟΝ ΤΙΜΗΣ, ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΠΟΝΤΙΟΥΣ ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΜΑΣ!!!

 

 «ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ» (2004) με ελληνικούς υποτίτλους.

Το «Περιμένοντας τα σύννεφα» ( τουρκικά :Bulutlari beklerken, και αγγλικά: Waiting for the Clouds) είναι ο τίτλος κινηματογραφικής ταινίας, σε σκηνοθεσία της Γιεσίμ Ουστάογλου, παραγωγής του 2004. Η ταινία έχει ως θέμα την πολιτική καταπίεσι στό πρόσφατο παρελθόν στην Τουρκία και τις συνέπειες του διωγμού των Ελλήνων Ποντίων. 

Περίληψι της ταινίας:

"Το 1975 η εξηντάχρονη Αϊσέ ζει σε ένα τουρκικό χωριό στα παράλια της Μαύρης Θάλασσας, δυτικά της Τραπεζούντας. Μετά τον θάνατο της μεγάλης της αδελφής απομονώνεται όλο και περισσότερο. Συνδέεται φιλικά με τον 8χρονο Μεχμέτ, ο οποίος προσπαθεί να την παρηγορήση. Ο ερχομός του Θανάση στο χωριό, έχει αλλάξει τη ζωή της. Τραβιέται σε μιά ξύλινη καλύβα στα βουνά, στα σύννεφα, και αρνείται να επιστρέψη στο χωριό. Η συμπεριφορά της μένει ανεξήγητη για τους συγχωριανούς και τον Μεχμέτ, αφού κανείς δεν γνωρίζει το μυστικό της Αϊσέ, που κρύβει για πέντε δεκαετίες τώρα:

Πριν από την υιοθέτησί της από τουρκική οικογένεια ήταν κόρη Ελλήνων Ορθοδόξων Ποντίων και λεγόταν Ελένη. Τώρα την βασανίζουν τύψεις και ενοχές, επειδή ως δεκαετές παιδί είχε αποφασίσει να μην ακολουθήση τον αδελφό της Νίκο στην Ελλάδα και να παραμείνη αντ' αυτού ασφαλής στην τουρκική οικογένεια. Πενήντα έτη μετά από τον χωρισμό, αποφασισμένη να εξερευνήση τις ελληνικές της ρίζες και να ανακαλύψη τον χαμένο της αδελφό, η Αϊσέ ταξιδεύει στην Ελλάδα".

Το σενάριο της ταινίας βασίζεται στο μυθιστόρημα «Ταμάμα» του Γιώργου Ανδρεάδη.

Η Ουστάογλου επέλεξε ηθοποιούς με κριτήριο να αισθάνωνται την ιστορία και να έχουν ένα παρόμοιο παρελθόν με τους χαρακτήρες του σεναρίου. Έτσι οι περισσότεροι από τους ηθοποιούς είναι ερασιτέχνες από τη βορειοανατολική Τουρκία, ενώ άλλοι είναι Έλληνες ποντιακής καταγωγής από την Θεσσαλονίκη.

 

Αξίζει, νά παρακολουθήσωμε την συγκεκριμένη ταινία, όχι μόνον εις απότισιν φόρου τιμής προς τους ηρωικούς Μικρασιάτας και Ποντίους αδελφούς μας, αλλά και διά να ενθυμούμεθα ότι, δεν υπάρχουν χαμένες..., αλλά ΣΚΛΑΒΩΜΕΝΕΣ Πατρίδες!!!

ΥΠΕΡΜΕΓΙΣΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΘΕΙΑ ΔΩΡΕΑ!!!

«ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ!!!»!!!

 

<<Τον Σεπτέμβριο κάποιου έτους στο ογκολογικό τμήμα του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου του Ρίου επικρατεί μεγάλη αναστάτωσι. Ο μικρός Δημητράκης ζητούσε επειγόντως τον ιερέα του Νοσοκομείου. Ήθελε οπωσδήποτε να κοινωνήση!!

Ήταν 13 ετών. Ενάμιση περίπου χρόνο ευρισκόταν στην συγκεκριμένη κλινική. Ένας μικρός πονοκέφαλος τον ωδήγησε εκεί. Οι γιατροί διέγνωσαν καρκίνο του εγκεφάλου. Η καταγωγή του ήταν από το Φίερι της Αλβανίας. Οι γονείς του αβάπτιστοι. Έμεναν αρκετά χρόνια στην Πάτρα. Αυτός, λίγο μετά την είσοδό του στο Νοσοκομείο, θέλησε να βαπτισθή!

Όλοι τον αγαπούσαν πολύ στην κλινική! Ο καρκίνος είχε προχωρήσει αρκετά και ήδη του είχε στερήσει την όρασι. Δεν έβλεπε καθόλου, τίποτε και κανέναν. Άκουγε όμως με μεγάλη και θαυμαστή υπομονή. Δεν παραπονιόταν. Έλεγε ότι ο Θεός τον αγαπά πολύ. Προσευχόταν και παρακαλούσε και τους γονείς του να κάνουν το ίδιο!!

Όσοι τον επισκέπτονταν καταλάβαιναν ότι υπάρχει κάτι διαφορετικό σ΄ αυτό το παιδί. Μιλούσε συνέχεια γιά τον Θεόν! Ήταν πάντα ευγενικό και χαρούμενο! Το πρόσωπο του έλαμπε! Ήθελε να κοινωνή  συχνά των Τιμίων Δώρων! Όταν κάποιες φορές η μητέρα του ήταν σε κάποιον άλλο χώρο της κλινικής, φώναζε: «Μητέρα, έλα γρήγορα. Φθάνει ο παππούλης με τον Χριστό! Ανεβαίνει τα σκαλιά! Έλα να με ετοιμάσης!»!!

ΤΟ ΜΕΓΙΣΤΟΝ ΘΑΥΜΑ, ΤΗΣ ΜΑΚΡΟΘΥΜΙΑΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ!!!

 

Ο ΠΟΛΥΤΙΜΗΤΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ, ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ!!!

 

<<Πρέπει να διαβάζουμε τους Αγίους Πατέρας με προθυμία, με προσοχή, αλλά και με εμμονή, διότι ο αόρατος εχθρός μας, ο διάβολος, ο οποίος «μισεῖ δὲ ἦχον ἀσφαλείας»!!! (Παροιμίες ΙΑ΄15΄), εχθρεύεται τον «ήχο» αυτό, κυρίως όταν έρχεται εκ μέρους των Αγίων Πατέρων!

ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΘΑΛΠΩΡΗΣ, ΥΠΕΡΠΛΗΡΟΙ ΤΑ ΠΙΣΤΑ ΤΕΚΝΑ ΑΥΤΟΥ Ο ΘΕΟΣ!!!