Τετάρτη, 15 Απριλίου 2020

«Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΜΑΣ ΠΕΡΑΣΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΣΤΗ ΖΩΗ»!!!



Κείμενο του αειμνήστου καθηγητού της καρδιολογίας Γεωργίου Παπαζάχου, δημοσιευμένο στο βιβλίο «Πάσχα το τερπνόν» των εκδόσεων Ακρίτας, που αφορά συνάντηση του με τον Μεγάλο Άγιο της εποχής μας, τον γ.Πορφύριο:

“ Κάθησα στο σκαμνάκι κοντά στο κρεββάτι του. Έλαμπε από χαρά το πρόσωπό του. Με ρώτησε:

-Ξέρεις το τροπάριο που λέει «Θανάτου εορτάζομεν νέκρωσιν…»;
-Ναι, Γέροντα, το ξέρω.
-Πες το.
-(Άρχισα γρήγορα-γρήγορα). «Θανάτου εορτάζομεν νέκρωσιν, Άδου την καθαίρεσιν, άλλης βιοτής, της αιωνίου, απαρχήν· και σκιρτώντες υμνούμεν τον Αίτιον, τον Μόνον Ευλογητόν των πατέρων Θεόν και Υπερένδοξον».
-Το κατάλαβες;
-Ασφαλώς το κατάλαβα Γέροντα. (Νόμισα πως με ρωτάει για την ερμηνεία του.)
-Τίποτε δεν κατάλαβες, βρε Γιωργάκη! Εσύ το είπες σαν βιαστικός ψάλτης… Άκου τι φοβερά πράγματα λέει αυτό το τροπάριο: Ο Χριστός με την Ανάστασή Του δεν μας πέρασε απέναντι από ένα ποτάμι, από ένα ρήγμα γης, από μιά διώρυγα, από μιά λίμνη ή από την Ερυθρά θάλασσα. Μας πέρασε απέναντι από ένα χάος, από μιά άβυσσο, που ήταν αδύνατο να την περάσει ο άνθρωπος μόνος του. Αιώνες περίμενε αυτό το πέρασμα, αυτό το Πάσχα. Ο Χριστός μάς πέρασε, από τον θάνατο στη ζωή. Γι’ αυτό σήμερα, «θανάτου εορτάζομεν νέκρωσιν, άδου την καθαίρεσιν»!! Χάθηκε ο θάνατος!! Το κατάλαβες; Σήμερα γιορτάζουμε την «απαρχή» της «άλλης βιοτής», της αιωνίου ζωής κοντά Του!!!

Μίλαγε με ενθουσιασμό και βεβαιότητα. Συγκινήθηκε, σιώπησε λίγο και συνέχισε πιό δυνατά:

-Τώρα, δεν υπάρχει χάος, θάνατος, νέκρωση, Άδης!! Τώρα, όλα χαρά, χάρις στην Ανάσταση του Χριστού μας. Αναστήθηκε μαζί Του η ανθρώπινη φύση. Τώρα μπορούμε και εμείς να αναστηθούμε, να ζήσουμε αιώνια κοντά Του… Τί ευτυχία η Ανάσταση!!! «Και σκιρτώντες υμνούμεν τον Αίτιον»!!! Έχεις δει τα κατσικάκια τώρα την άνοιξη, να χοροπηδούν πάνω στο γρασίδι, να τρώνε λίγο από τη μάνα τους και να χοροπηδούν ξανά; Αυτό είναι το σκίρτημα, το χοροπήδημα. Έτσι έπρεπε και εμείς να χοροπηδούμε από χαρά ανείπωτη, για την Ανάσταση του Κυρίου και τη δική μας.

Διέκοψε πάλι το λόγο του. Ανέπνεα μιά ευφρόσυνη ατμόσφαιρα.

-Μπορώ να σου δώσω μια συμβουλή; (Συνέχισε). Σε κάθε θλίψη σου, σε κάθε αποτυχία σου, να συγκεντρώνεσαι μισό λεπτό στον εαυτό σου και να λες αργά-αργά αυτό το τροπάριο. Θα βλέπεις ότι, το μεγαλύτερο πράγμα στη ζωή σου -και στη ζωή του κόσμου όλου- έγινε!! Η Ανάσταση του Χριστού, η σωτηρία μας!!! Και θα συνειδητοποιείς ότι, η αναποδιά που σου συμβαίνει, είναι πολύ μικρή για να χαλάσει τη διάθεσή σου.

Μου ’σφιξε το χέρι, λέγοντας:

-Σου εύχομαι να «σκιρτάς» από χαρά, κοιτάζοντας πίσω σου το χάος από το οποίο σε πέρασε ο Αναστάς Κύριος, «ο Μόνος Ευλογητός των πατέρων»!!!
Ψάλε τώρα και το «Χριστός Ανέστη...» ”!!!

Πηγή κειμένου:vimaorthodoxias.gr