<<Ένας νεαρός, πήγε στρατιώτης, αλλά έφυγε. Ήλθε μετά στο Καλύβι και μου λέει:
«Θέλω να γίνω μοναχός!».
«Να πας να υπηρετήσης την θητεία σου», του λέω.
«Στον στρατό δεν είναι όπως στο σπίτι μου», μου λέει.
«Καλά που μου το είπες, παλληκάρι, δεν το ήξερα, γιά να το λέω και στους άλλους», του είπα.
Εν τω μεταξύ να τον ψάχνουν οι δικοί του...
Μετά από λίγες μέρες ξαναπέρασε πρωΐ-πρωΐ. Ήταν Κυριακή του Θωμά.
«Σε θέλω…», μου λέει.
«Τί θέλεις;» του λέω, «πού εκκλησιάσθηκες;».
«Πουθενά», μου λέει.
«Σήμερα, Κυριακή του Θωμά, στα Μοναστήρια κάνουν Αγρυπνία και εσύ δεν πήγες; Και θέλεις να γίνης καλόγερος; Που ήσουν;».
«Κάθησα στο ξενοδοχείο. Ήταν ήσυχα, ενώ στα Μοναστήρια έχει θόρυβο…».
«Και τώρα τί θα κάνης;», τον ερώτησα.
«Σκέπτομαι να πάω στο Σινά, γιατί θέλω σκληρή ζωή», απάντησε.
«Κάνε λίγη υπομονή», του λέω.
Πάω μέσα, παίρνω ένα τσουρέκι που μου είχαν φέρει και του το δίνω, λέγοντας:
«Πάρε αυτό το μαλακό τσουρέκι, γιά να κάνης σκληρή ζωή και φύγε».
Αυτοί είναι οι νέοι σήμερα, δεν ξέρουν τί ζητούν…
Στρίμωγμα δεν σηκώνουν καθόλου…
Πού να θυσιασθούν μετά...;;;>>!!!
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (1924-1994)!!!
