«Η… ΥΠΟΜΟΝΗ ΕΡΓΟΝ ΤΕΛΕΙΟΝ ΕΧΕΤΩ» (Ιακώβ Α’4’)!!!

 

«ΑΛΛΟ ΜΕΤΑΝΟΙΑ, ΑΛΛΟ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ» (Όσιος Πορφύριος)!!

 

«Ο Χριστιανός, πρέπει να αποφεύγει την αρρωστημένη θρησκευτικότητα... Τόσο το αίσθημα ανωτερότητος γιά την αρετή του, όσο και το αίσθημα κατωτερότητος γιά την αμαρτωλότητά του... Άλλο πράγμα είναι το κόμπλεξ και άλλο η ταπείνωση, άλλο η μελαγχολία και άλλο η μετάνοια!!

Με επισκέφθηκε κάποτε ένας κοσμικός ψυχίατρος και μου κατηγόρησε τον Χριστιανισμό, διότι, όπως είπε, δημιουργεί ενοχές και μελαγχολία.

Του απάντησα:

Ο ΣΟΦΟΣ ΝΟΜΠΕΛΙΣΤΑΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ΜΑΣ ΔΙΔΑΣΚΕΙ!!

 

«Ο ΓΑΡ ΕΣΘΙΩΝ ΚΑΙ ΠΙΝΩΝ ΑΝΑΞΙΩΣ ΚΡΙΜΑ ΕΑΥΤΩ ΕΣΘΙΕΙ ΚΑΙ ΠΙΝΕΙ…» (Α’ Κορινθ.ΙΑ’29’)!!!

 

Ο Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης, εξωμολόγησε κάποτε μία γερόντισσα και της έβαλε κανόνα να μην Κοινωνήσει γιά τρία χρόνια.

«Γιατί δεν κοινωνάς;», την ερώτησε μία μέρα ο ιερέας της ενορίας της.

«Μου έβαλε κανόνα ο π. Ιάκωβος», απάντησε εκείνη… και του είπε την αιτία.

«ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΖΕΙΤΑΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΞΗΓΕΙΤΑΙ» (Όσιος Παΐσιος)!!

 

«ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ, ΜΟΝΟΣ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ»!!!

 

<< Πρέπον και εύλογον είναι ένας διδάσκαλος, όταν θέλει να διδάξει, να εξετάζει πρώτον τί ακροατάς έχει, ομοίως και οι ακροαταί να εξετάζουν τί διδάσκαλος είναι.

Και εγώ, αδελφοί μου, που ηξιώθην και εστάθηκα εις αυτόν τον άγιον τόπον τον Αποστολικόν δια την ευσπλαχνίαν του Χριστού μας, εξέτασα πρώτον δια λόγου σας και έμαθα πως, με την Χάριν του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και Θεού, είσθε Έλληνες, δεν είσθε ασεβείς, αιρετικοί, άθεοι, αλλ’ είσθε βαπτισμένοι εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, και είσθε τέκνα και θυγατέρες του Χριστού μας! Και όχι μόνο δεν είμαι άξιος να σας διδάξω, αλλά μήτε τα ποδάρια σας να φιλήσω. Διότι ο καθένας από λόγου σας είναι τιμιώτερος απ’ όλον τον κόσμον. Πρέπει δε να ηξεύρετε και η ευγένειά σας διά λόγου μου, το ηξεύρω πώς άλλοι σας λέγουν άλλα, όμως αν ίσως και θέλετε να μάθετε την πάσαν αλήθειαν, εγώ σας την λέγω.

Ο ΓΛΥΚΥΣ ΛΟΓΟΣ ΠΑΝΤΟΤΕ ΑΚΟΥΕΤΑΙ ΜΕ ΤΑ ΠΡΟΣΟΧΗΣ!

 

ΑΓΓΕΛΟΣ, ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΚΑΙ ΟΔΗΓΟΣ!!

 

Κάποτε, όταν ο Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς δεν ήταν ακόμη πολύ ηλικιωμένος, ξεκίνησε να πάει μόνος του σ’ ένα ερημοκκλήσι στο Περιστέρι, όπου θα γινόταν εκεί αγρυπνία. Στην διαδρομή, κάποια στιγμή, έχασε το δρόμο του και πήρε άγνωστα μονοπάτια μέσα στα χωράφια… Και ενώ προχωρούσε θλιμμένος και προσευχόμενος, βλέπει μπροστά του ένα νέο παλληκάρι, το οποίο του λέει:

«Έχασες το δρόμο σου, πάτερ; Να σε οδηγήσω εγώ;».

Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΟΝΤΩΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΕΘΝΟΥΣ!!

 

«ΚΑΛΛΙΤΕΡΑ ΣΠΑΤΑΛΟΣ… ΠΑΡΑ ΦΙΛΑΡΓΥΡΟΣ» (Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης)!!

 

«Καλλίτερα σπάταλος παρά φιλάργυρος. Με την οικονομία θα πέσω έξω. Γιά να μου φθάσουν τα λουκούμια που κερνούσα στον κόσμο τα έκοβα στα δύο. Έ, τότε τα λουκούμια δεν μου έφταναν ποτέ…

«Ο ΚΑΡΠΟΣ (ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ) ΓΛΥΚΥΣ» (Αριστοτέλης)!!!

 

ΣΤΟΧΟΣ, ΠΙΣΤΙΣ, ΥΠΟΜΟΝΗ ΚΑΙ ΕΠΙΜΟΝΗ!!

«Θέλω ν’ ανέβω στον Όλυμπο, μα σαν αναλογίζομαι την απόσταση δειλιάζω», είπε ένας Αθηναίος στο Σωκράτη.

Και ο σοφός Σωκράτης τον ερώτησε:

ΑΞΙΟΘΡΗΝΗΤΟΙ ΚΑΙ ΒΑΡΒΑΡΟΙ ΚΑΤΑΚΤΗΤΑΙ…

 

«ΕΥΛΟΓΕΙΤΕ ΚΑΙ ΜΗ ΚΑΤΑΡΑΣΘΕ» (Ρωμ.ΙΒ’14’)!!!

 

«Να μην κατακρίνουμε, διότι ο Θεός θα επιτρέψει να πέσουμε και εμείς στις ίδιες αμαρτίες... Έτσι, μιά νοικοκυρά σ’ ένα χωριό, την ώρα που άναβε φωτιά στο φούρνο της για να ψήσει ψωμί, “ευχήθηκε” να μπορούσε να κάψει ζωντανή στο φούρνο της, μιά κοπέλα από γειτονικό χωριό, που έμεινε έγκυος με κάποιον άγνωστο…  

«Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕΙ ΥΜΑΣ» (Ιωάνν.Η’32’)!!!

 

Η ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΙΣ ΔΥΟ ΙΕΡΩΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΩΝ!!

 

<<Μεγάλη συζήτησις εγίνετο τότε στους Θεολογικούς και Εκκλησιαστικούς κύκλους, διά τα συστατικά του ανθρώπου. Αφορμή είχε δώσει η θεωρία του Απ. Μακράκη, κατά την οποίαν ο άνθρωπος αποτελείται από τρία συστατικά: Ύλην, ψυχήν και πνεύμα. Σαν μαθητής της «Σχολής του Λόγου» και ο Αρχιμανδρίτης Ευσέβιος Ματθόπουλος, Μεγαλοσπηλαιώτης, μαθητής του Αρχιμανδρίτη Ιγνατίου Λαμπροπούλου και ιδρυτής της αδελφότητος «ΖΩΗ», είχε πέσει σε σκέψεις κατά πόσον ήσαν σωστά τα κηρύγματα αυτά, που άλλοι τα υπεστήριζαν και άλλοι τα απέρριπταν.

Με τις σκέψεις αυτές ο π. Ευσέβιος έφθασε εις την Κεφαλληνίαν και επήγε στο Ληξούρι, να συναντήση τον παπά-Παναγή. Περπατώντας στο Ληξούρι ο π. Ευσέβιος, βλέπει να τον πλησιάζει με γρήγορο βήμα ένας κοντός και ασκητικός ιερεύς, και χωρίς χαιρετισμόν ή άλλον πρόλογον, άρχισε να λέγη στον π. Ευσέβιο:

Η ΥΠΕΡΑΞΙΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΝΗΜΗΣ!!

 

ΕΝΑΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΕΥΣ ΚΑΙ ΠΡΟΦΗΤΗΣ!!

 

O Άγιος Παναγής ο Μπασιάς, είχε αποκτήσει το χάρισμα της προορατικότητος και της προφητείας, το οποίο χρησιμοποιούσε γιά να διορθώνει ψυχές. 

Η ΤΕΛΕΙΑ ΑΓΑΠΗ ΤΩΝ ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΓΝΩΣΤΙΚΩΝ!!

 

ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΠΡΟΡΡΗΣΙΣ!!

 

<<…Ο πατέρας μου, Μηνάς Κεφαλάς, ήταν υιός του Ανδρέου και της Μαριάννας το γένος  Κατσαΐτη, και εγεννήθη εις το Ληξούρι της Κεφαλλονιάς. Ο παπά-Μπασιάς ήτο στενός φίλος της οικογένειας Κατσαΐτη, την οποία επεσκέπτετο πολύ συχνά. Η νόνα μας (γιαγιά μας) είχε αποκτήσει δύο θυγατέρες και η επιθυμία της ήτο, να αποκτήση και υιούς.

Όταν σε κάποια επίσκεψι ο παπά-Μπασιάς επληροφορήθη, ότι ανέμενε τέκνον, της ευλόγησε την κοιλίαν της και ανέφερε τα ονόματα: «Μηνάς, Βίκτωρ, Βικέντιος». Η Μαριάννα Κεφαλά εγέννησε άρρεν τέκνον το οποίον και εβάπτισε Γεράσιμον. Το τέκνον μετ’ ολίγον όμως απέθανεν. Ο παπά-Μπασιάς την επεσκέφθη και πάλιν και αφού την είδε περίλυπο της είπε ότι, είχε παρακούσει τους λόγους του. Την επαρηγόρησε όμως, λέγοντας της ότι,  θα εγεννούσε και πάλι αγόρι και της ευλόγησε την κοιλία επαναλαμβάνοντας τα τρία ονόματα : «Μηνάς, Βίκτωρ, Βικέντιος».

«ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΝ ΜΑΘΕΤΕ, ΟΙ ΕΝΟΙΚΟΥΝΤΕΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΓΗΣ» (Ησαΐου. ΚΣΤ’9’)!!!

 

ΤΟ ΠΡΟΟΡΑΤΙΚΟΝ ΧΑΡΙΣΜΑ, ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΑΓΗ ΤΟΥ ΜΠΑΣΙΑ!!

 

Μιά γυναίκα, από το Ληξούρι της Κεφαλλονιάς είχε τέσσερις κόρες. Ο άνδρας της ήτο πολύ ιδιότροπος. Την έβριζε διότι γεννούσε μόνο κορίτσια και ήτο πολύ στενοχωρημένη.

Εσκέφθηκε να πάει να πάρει την ευχή του παπά-Μπασιά. Επήρε, λοιπόν, τα τέσσερα κορίτσια της, τα ετοίμασε και εις το μικρότερο έβαλε και ένα όμορφο φιόγκο εις τα μαλλιά της. Όταν έφθασαν εις τον παπά-Μπασιά, επερίμενε να έλθη η σειρά της, διότι ήτο πολύς κόσμος. Όταν ήλθε ή σειρά της έμπασε ένα-ένα τα κορίτσια της, διά να τα ευλογήσει ο παπά-Μπασιάς, λέγοντας του: «Τα έφερα παπά μου να τα ευλογήσεις»!

Η ΟΡΘΗ ΕΝΑΤΕΝΙΣΙΣ, ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ!!

 

«ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΝΤΕΣ ΠΑΝΤΟΤΕ ΥΠΕΡ ΠΑΝΤΩΝ» (Εφεσ.Ε’20’)!!!

 

        << Ένας μοναχός, επήγε κάποιο απόγευμα, να διαβάσει τον Εσπερινό σε μιά βουνοκορφή. Στον δρόμο ευρήκε ένα άσπρο μανιτάρι και ευχαρίστησε τον Θεό γιά το σπάνιο εύρημά του. Στον γυρισμό θα το έκοβε και θα περνούσε μ' αυτό το βράδυ.
        Στην επιστροφή, ευρήκε το μισό μανιτάρι, διότι κάποιο ζώο θα είχε φάει το άλλο μισό και είπε:

Η ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ, ΠΡΩΤΗ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΙΣ ΤΗΣ ΣΩΣΤΗΣ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΩΣ!!

 

Η ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΘΕΩΡΙΑ!!

 

Εκείνος που χώρισε το νου του από την αγάπη του Θεού και τη θεωρία, και τον έχει δεμένο σε κάποιο από τα αισθητά, αυτός είναι που προτιμά το σώμα από την ψυχή και τα κτίσματα από το Θεό που τα εδημιούργησε!

Αν η ζωή του νου είναι ο φωτισμός που δίνει η πνευματική γνώση, κι αυτόν τον γεννά η αγάπη προς τον Θεόν, ορθά έχει λεχθή πως, δεν υπάρχει τίποτε πιο μεγάλο από την Θεία Αγάπη!

ΤΟ ΠΟΛΥΤΙΜΟ ΑΛΑΤΙ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΣ!!

 

«ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΙΝ ΟΦΕΙΛΟΜΕΝ ΤΩ ΘΕΩ ΠΑΝΤΟΤΕ» (Β’Θεσσαλ.A’3’)!!!

 

Κάποιου χωρικού το χωράφι είχε μεγάλη και πολύ καλή παραγωγή σε καρπούζια. Εξ αυτού, επουλήθηκαν όλα τα καρπούζια γρήγορα και στην καλλίτερη τιμή και το κέρδος ήταν υπερβολικά μεγάλο.

Μετά από αρκετές ημέρες η τιμή των καρπουζιών έπεσε και η νέα παραγωγή του χωρικού δεν έφερε το αντίστοιχο κέρδος. Ο χωρικός διαμαρτυρήθηκε έντονα γιά τις χαμηλές τιμές των καρπουζιών.

Τότε κάποιος έμπορος, του απάντησε:

Η ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΜΕΝΗ ΟΡΓΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ.

 

Η ΚΑΛΩΣΥΝΗ ΠΑΝΤΟΤΕ ΝΙΚΑ ΤΗΝ ΚΑΘΕ ΚΑΚΙΑ!!

 

«Ο σκοπός μας δεν είναι να καταδικάζουμε το κακό, αλλά να το διορθώνουμε. Με την καταδίκη ο άνθρωπος μπορεί να χαθή, με την κατανόηση και τη βοήθεια θα σωθή. Τον αμαρτωλό πρέπει να τον αντικρίζουμε με αγάπη και με σεβασμό στην ελευθερία του.

Η ΕΥΓΟΛΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΥ ΓΑΜΟΥ!!

 

«Η ΓΑΡ ΔΥΝΑΜΙΣ ΜΟΥ ΕΝ ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΤΕΛΕΙΟΥΤΑΙ» (Β’Κορινθ.ΙΒ’9’)!!!

 

        « Ο άνθρωπος, όταν είναι τελείως καλά στην υγεία του, δεν είναι καλά… Καλλίτερα να έχει κάτι. Αν δεν έχει κανείς υποχρεώσεις, να προτιμά αρρώστιες παρά υγεία. Από την υγεία του είναι χρεώστης, ενώ από την αρρώστια, όταν την αντιμετωπίζει με υπομονή, έχει να λάβει.
        Όταν ήμουν στο Κοινόβιο, είχε έλθη μία φορά ένας Άγιος Επίσκοπος, πολύ γέρος, ονόματι Ιερόθεος, που ασκήτευε στην Σκήτη της Αγίας Άννης.

«ΤΩ ΣΥΝΔΕΣΜΩ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ, ΣΥΝΔΕΟΜΕΝΟΙ ΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ» (Ύμνος Όρθρου Μ.Πέμπτης)

 

ΤΟ ΔΑΙΜΟΝΙΚΟΝ ΠΑΘΟΣ ΤΗΣ ΒΛΑΣΦΗΜΙΑΣ.

 

        Ένας τεχνίτης επισκέφθηκε κάποτε τον γέροντα Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο και του είπε:
        «Πάτερ, βλασφημώ. Αλλά συμβαίνει κάτι παράξενο. Όταν προσπαθώ να βιδώσω μία βίδα και αυτή δεν βιδώνει, με εξοργίζει. Μόλις όμως βλασφημήσω, αμέσως βιδώνει».
        Ατάραχος ο Γέροντας του απαντά:

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣ, ΑΝΤΙΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΣ…

 

ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΥΛΛΟΓΗΣ…

 <<… Με ένα τολμηρό σχέδιο πέρασε, σε μία νύχτα 70 καράβια από το Βόσπορο στον Κεράτιο, σέρνοντάς τα εννιά χιλιόμετρα στη στεριά, πίσω από το λόφο του Γαλατά, πάνω σε δρόμο στρωμένο με κορμούς δένδρων, χωρίς να πάρει είδηση κανείς.

Μετά απ’ αυτό, ο Κεράτιος κόλπος έγινε δικός του και η Πόλη κλείστηκε ολόγυρα από στεριά και θάλασσα.

Η ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΓΝΩΣΙΣ ΚΑΙ Η ΠΑΧΥΛΗ ΑΓΝΟΙΑ!!

 

Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ, ΦΩΤΗΣ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ!!

 

        «Όλοι οι άπιστοι λένε, πως αν βλέπανε ένα θαύμα, θα πιστεύανε.
        Μα η πίστη δεν έρχεται με τη βία, αλλά με τη συγκατάθεση της ψυχής! Γι' αυτό, σε όσους ζητάνε θαύμα γιά να πιστέψουνε, δεν δίνεται, κατά τον λόγο που είπε ο Χριστός στους Φαρισαίους: “Γενεὰ πονηρὰ καὶ μοιχαλὶς σημεῖον ἐπιζητεῖ, καὶ σημεῖον οὐ δοθήσεται αὐτῇ” (Ματθ. ΙΒ’39’)!!!

Ο «ΑΓΙΟΣ» ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ, ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΙ ΤΟΝ ΑΓΙΟΝ ΤΗΣ ΑΠΛΟΤΗΤΟΣ!!

 

ΕΤΟΙΜΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΣΤΡΟΦΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΝ!!

 

«Όταν σου κάνει κλοιό ο σατανάς και σε πιέζει, μη μένεις ακίνητος, όπως μερικοί που μελαγχολούν και σκέπτονται επί ώρες, σαν να τους απασχολούν πολύ σοβαρά προβλήματα, ενώ δεν συμβαίνει τίποτε απ’ αυτά, αλλά απλώς τους έχει καθηλώσει ο σατανάς.

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΑ ΑΓΑΠΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟΝ!!

 

ΑΠΛΑΙ ΝΟΥΘΕΣΙΑΙ.

 

        « Ολόκληρη η ζωή μας, δεν στηρίζεται στην πίστη μας;;
        Όχι μόνο στα υψηλά και σοβαρά ζητήματα, αλλά και γι' αυτά τα καθημερινά της ζωής μας, αποκτούμε βεβαιότητα με την πίστη! Και αυτοί που λένε, ότι δεν πιστεύουν στον Θεό γιατί δεν τον βλέπουν, αλλά πιστεύουν μόνο, όσα βλέπουν και καταλαβαίνουν, παρουσιάζονται συγχρόνως, ότι παραδέχονται και πιστεύουν πολλά πράγματα, που ούτε είδαν και ούτε καταλαβαίνουν...
        Ρωτήστε γιά παράδειγμα, έναν που δεν πιστεύει στην μέλλουσα ζωή, διότι τάχα δεν την είδε, να σας πει, ποιά είναι η μητέρα του. Θα σας απαντήσει αμέσως: “Η τάδε!”. Αλλά πώς το έμαθε; Όταν γεννήθηκε, ήταν σε θέση να σχηματίσει πεποίθηση των γονέων και συγγενών του; Άρα πίστεψε σε εκείνους και όχι στα δικά του μάτια.

Η ΠΟΛΥΤΙΜΟΤΗΣ ΤΟΥ ΑΥΤΟΕΛΕΓΧΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΥΤΟΜΕΜΨΙΑΣ!!

 

Ο ΑΟΙΔΙΜΟΣ ΚΑΙ ΕΥΛΑΒΗΣ, π. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΚΟΝΤΑΚΗΣ.

 

Το τελευταίο μήνυμα του π. Εμμανουήλ Κοντάκη: 

«Τρώγω τους καρπούς της ηδονής του βίου μου. Την Οδύνη...  Δόξα τω Θεώ!!

Εδώ και καλά είναι... Εκεί πάνω;;;

Κάνω τον κανόνα μου...

Ούτε Θεία Λειτουργία, ούτε μετοχή στη Θεία Ευχαριστία...

Ο Χριστός μας τα ρυθμίζει αυτά, και δεν κλωτσάμε!!

Υπακοή, και όλα γίνονται Ανάσταση-Παράδεισος!!

Τα ακούσια, εκούσια...

Είναι μία διαφορετική πρόκληση, πολύ αληθινή...

«ΜΗΚΕΤΙ ΑΜΑΡΤΑΝΕ, ΙΝΑ ΜΗ ΧΕΙΡΟΝ ΣΟΙ ΤΙ ΓΕΝΗΤΑΙ» (Ιωάνν.Ε’14’)!!!

 

Η ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ΚΑΙ Η ΚΑΛΩΣΥΝΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΝΤΟΣΤΟΓΙΕΦΣΚΙ!!

 

        Κάποτε, ο γνωστός συγγραφέας Ντοστογιέφσκι εβγήκε για τον απογευματινό του περίπατο. Ενώ η ημέρα έφθανε στο σούρουπο, ένας ζητιάνος άπλωσε το χέρι του και ζήτησε βοήθεια από τον συγγραφέα.
        Ο Ντοστογιέφσκι, ψάχνει τις τσέπες του να εύρει κανένα κέρμα, αλλά δεν βρίσκει τίποτα. Ψάχνει να εύρει το ρολόϊ του γιά να το προσφέρει, αλλά και εκείνο το είχε ξεχασμένο στο σπίτι του. Ο μεγάλος αυτός συγγραφέας κοκκίνισε στο πρόσωπο και πάνω στην αμηχανία του, έσκυψε, φίλησε το χέρι του ζητιάνου και ψιθύρισε:

Η ΤΑΠΕΙΝΩΣΙΣ ΠΡΟΦΥΛΑΣΣΕΙ ΤΟΝ ΘΗΣΑΥΡΟΝ!

 

ΤΟ ΦΟΒΕΡΟΝ ΘΗΡΙΟΝ ΤΟΥ ΘΥΜΟΥ (ι.Χρυσόστομος)!!!

 

        << Αν δεις την καρδιά σου να φλογίζεται (με τον θυμό και την οργή), σφράγισε το στήθος σου τοποθετώντας πάνω του τον Σταυρό. Θυμήσου κάτι από εκείνα που συνέβησαν (κατά το πάθος του Χριστού) τότε και σαν σκόνη θα αποβάλλεις κάθε θυμό με την ανάμνηση των όσων είχαν γίνει. Σκέψου τα λόγια και τις ενέργειες. Σκέψου ότι Εκείνος ήταν Δεσπότης, ενώ εσύ είσαι δούλος. Ότι Εκείνος έπασχε προς χάριν σου, ενώ εσύ γιά τον εαυτό σου. Εκείνος χάριν αυτών που είχαν ευεργετηθή και Τον εσταύρωσαν, ενώ εσύ γιά τον εαυτό σου. Εκείνος χάριν αυτών που Τον έβρισαν, ενώ εσύ πολλές φορές απ' αυτούς που έχεις αδικήσει. Εκείνος έπαθε κάτω από τα μάτια ολόκληρης της Πόλης, ή μάλλον όλου του πλήθους των Ιουδαίων και των ξένων και των εντοπίων, προς τους οποίους είχε απευθύνει τα φιλάνθρωπα λόγια Του, ενώ εσύ ενώπιον ολίγων. 

        Ο θυμός δεν καταστρέφει μόνο το σώμα, αλλά αφανίζει και την υγεία της ψυχής, τρώγοντας, σπαράζοντας και αδυνατίζοντας όλη τη δύναμή της και κάνοντάς την άχρηστη γιά το καθετί. 

«ΑΓΙΑΖΕΤΑΙ… ΔΙΑ ΛΟΓΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΕΝΤΕΥΞΕΩΣ» (Α’Τιμοθ.Δ’5’)!!!