<<Όταν μας βρίσκη μία αρρώστια, καλά είναι να αφηνώμαστε στον Χριστό εν λευκώ! Να σκεφτώμασθε ότι η ψυχή μας έχει μεγαλύτερη ανάγκη από υπομονή και δοξολογία στους πόνους, παρά από ατσαλένιο σώμα με το οποίο μπορούμε να κάνουμε μεγάλους σωματικούς αγώνες, οι οποίοι όμως ίσως μας κάνουν να καυχηθούμε, χωρίς να το καταλάβουμε, γιατί θα νομίσουμε ότι με το σπαθί μας θα κερδίσουμε τον Παράδεισο...
Ξέρετε πόσα χρόνια έχω, άλλοτε υποφερτό πόνο και άλλοτε ανυπόφορο;;
Ο υποφερτός είναι μία μόνιμη κατάστασι. Πόσα τράβηξα πρώτα από την βρογχεκτασία και έπειτα με την εγχείρησι που έκανα… Έπειτα άρχισαν οι ιστορίες με τα έντερα... Ύστερα, μισή χρονιά την πέρασα με την δισκοπάθεια· πονούσα πολύ... Δεν μπορούσα να κάνω ούτε τις μετάνοιες που έκανα, αλλά δυσκολευόμουν και να εξυπηρετηθώ, ενώ χρειαζόταν να υπηρετήσω και τον κόσμο που ερχόταν… Στην συνέχεια μου παρουσιάσθηκε κάτι σκληρό στην κοιλιά· μου είπαν ότι ήταν κήλη. Όταν κουραζόμουν, πονούσε και πρηζόταν πολύ… Μία μέρα, παραμονή του Αγίου Παντελεήμονος, ήταν πρησμένη και πονούσα. Έπρεπε όμως να πάω στην Σκήτη, στην ολονυκτία.
Είπα τότε: «Θα πάω και ό,τι θέλει ας γίνη», γιατί έπρεπε να πάω!
Στην διάρκεια της αγρυπνίας σκέφθηκα να καθήσω λίγο, αλλά είπα: «Αν κατεβάσω εγώ το στασίδι, γιά να καθήσω, θα το κατεβάσουν όλοι», οπότε προτίμησα να μην καθήσω καθόλου. Μετά από δώδεκα ώρες που κράτησε η αγρυπνία, υπέθεσα ότι, θα χειροτερέψη πολύ η κήλη... Όταν επέστρεψα στο Κελλί μου, δεν πρόλαβα καλά-καλά να μπω μέσα και κτύπησε το καμπανάκι.
«Ε, Πάτερ, άνοιξε!», ακούω κάποιον να φωνάζη.
Έβαλα τα γέλια και σκέφθηκα: «Εντάξει, τώρα θα πάμε συνέχεια…».
Και πράγματι, σε λίγο ήλθαν και άλλοι και άλλοι...
Το βράδυ που ετελείωσα με τον κόσμο, είδα ότι είχε εξαφανισθή τελείως η κήλη!!
Την άλλη μέρα, ενώ είχα ξεκουρασθή, πάλι παρουσιάσθηκε...
Έπειτα με εμπόδιζε και με πονούσε, αλλά και το καμάρωνα κιόλας! Αφού ο Χριστός το ήξερε, ήξερε και ότι με βοηθάει, γι’ αυτό το άφηνε!! Πέντε χρόνια κράτησε αυτό! Ξέρεις τί δυσκολία;;>>!!!
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (1924-1994)!!!
Πηγή: Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου Λόγοι / «Οικογενειακή Ζωή» (2ο Κεφάλαιο)
Ι. Ησυχαστήριο «Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος», Σουρωτή.
