«Είναι μιά μηλιά που κάνει ξινά μήλα.
Εμείς τώρα, τί πρέπει να κατηγορήσουμε, την μηλιά ή τα μήλα;
Την μηλιά.
Λοιπόν, κάνετε καλά εσείς οι γονείς, που είσθε η μηλιά, γιά να γίνωνται και τα μήλα γλυκά.
Ένα δένδρο, σαν το κόψης, ευθύς ξεραίνονται τα κλαριά του. Όταν όμως ποτίζης την ρίζα του, στέκονται δροσερά τα κλωνάρια του!
Σεις οι γονείς, είσασθε σαν το δένδρο!
Όταν λοιπόν ο πατέρας και η μητέρα, που είσασθε η ρίζα των παιδιών, ποτίζεσθε με νηστείες, προσευχές, ελεημοσύνες και με καλά έργα, ο Θεός φυλάγει τα παιδιά σας!
Όταν ξεραίνεσθε εσείς οι γονείς με τις αμαρτίες…, ο Θεός “θανατώνει” τα παιδιά σας και σας βάζει κι εσάς στην κόλασι μαζύ τους...
Να κάνης μία Εικόνα του Χριστού, της Παναγίας, του Προδρόμου, να έχης και τον Άγιο του παιδιού σου! Και όταν το παιδί σηκώνεται από τον ύπνο και σου γυρεύει ψωμί, να το βάλης μπροστά εις την Εικόνα του Χριστού και να του πης:
“Εγώ, παιδί μου, δεν έχω ψωμί. O Χριστός έχει!!! Σήκω να κάνης τον Σταυρό σου, να παρακαλέσουμε τον Άγιο σου, να παρακαλέση τον Χριστό, να σου το δώση!”
Κι έτσι το παιδί παρακινείται γιά την ανάγκη του ψωμιού, μόλις ξυπνά, να βλέπη με αγάπη(!!) τον Άγιόν του! Βλέποντας τότε ο διάβολος το παιδί, πως έχει την ελπίδα του εις τον Χριστόν και στον Άγιόν του, κατακαίγεται και φεύγει.
Έτσι να συνηθίζετε τα παιδιά σας, να τα εκπαιδεύετε από μικρά, γιά να συνηθίζουν στον καλό δρόμο!»!!!
Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός (1714-1779)!!!
