<<Ήταν κάποτε 2 αδέλφια σ’ ένα χωριό και είχαν κάποιες διαφορές γιά ένα χωράφι και γιά το πώς θα το μοίραζαν μεταξύ τους. Είχαν φθάσει μάλιστα, στο σημείο, ο ένας να πυροβολήση τον άλλον…
Οι συγχωριανοί τους, βλέποντας ότι αυτή η κατάστασι δεν μπορούσε να συνεχισθή, αποφάσισαν και ώρισαν κάποιον να μεσολαβήση γιά να λυθή αυτή η διαφορά. Έτσι επέλεξαν ένα σεβάσμιο γέροντα του χωριού τον μπαρμπά-Νικόλα, όπου όλοι τον σεβόντουσαν.
Συμφώνησε λοιπόν, ο μπαρμπά- Νικόλας, να μεσολαβήση, συμφώνησαν και τα δύο αδέλφια να ακούσουν την συμβουλή του και να κάνουν ό,τι τους πει!
Συνοδευόμενος ο μπαρμπά Νικόλας από τα αδέλφια έφθασαν στο χωράφι όπου υπήρχε η διαφορά. Όταν τα αδέλφια τού υπέδειξαν το χωράφι, ο γέροντας κινήθηκε προς τα εκεί και γονατίζοντας άρχισε να ψιθυρίζη κάτι. Τα αδέλφια ξαφνιάσθηκαν και όταν σηκώθηκε ο γέροντας, τον ερώτησαν τί έκανε εκεί γονατιστός τόση ώρα.
Και αυτός απήντησε:
«Ερώτησα τη γη σε ποιόν από τους δυό σας ανήκει αυτό το κομμάτι».
«Και σου απήντησε;», ξαναρώτησαν τα αδέλφια.
Και ο μπαρμπά-Νικόλας τους είπε:
«Βέβαια! Μου είπε μάλιστα να σας πω ότι, δεν ανήκω εγώ σ’ αυτούς, αλλά αυτοί σ' εμένα»!
Έτσι είναι!
Το σώμα του ανθρώπου ανήκει εις την γη, διότι είναι χωματένιος…
Και η γη ανήκει εις τον Θεόν και όχι εις τον άνθρωπο!>>!!!
