Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΣΤΟ ΞΕΦΩΤΟ ΚΙ ΟΙ ΑΝΑΧΩΡΗΤΕΣ ΤΗΣ.

Το μονοπάτι που οδηγεί από το μοναστήρι της Σιχάστριας στο μοναστήρι της Αγάπιας διασχίζει μια ορεινή τοποθεσία, όχι τόσο πυκνόφυτη, που ονομάζεται μέχρι τις μέρες μας: «Η τράπεζα στο ξέφωτο». Και ιδού ο λόγος αυτής της ονομασίας...

Σ’ αυτή εδώ την τοποθεσία πέρασαν μέσα από τις δοκιμασίες του ασκητικού βίου, για πολλούς αιώνες και μέχρι το τέλος του 1890, πολυάριθμοι έμπειροι αναχωρητές. Προέρχονταν από τα κοντινά μοναστήρια της περιοχής, όπως του Νεάμτς, του Σέκου, της Σιχάστρια και ζούσαν μέχρι τον θάνατό τους, κάτω από την πνευματική καθοδήγηση ενός διακριτικού Πνευματικού.

Ποιά ακριβώς ήταν τα έργα αυτών των ερημιτών που είχαν φύγει μακριά από τον κόσμο, παραμένει μέχρι σήμερα λίγο-πολύ άγνωστο. Καθένας απ' αυτούς είχε το κελί του, όσο το δυνατόν πιο μικρό και απομακρυσμένο από των άλλων. Στο κέντρο του ξέφωτου ήταν το κελί του Πνευματικού, μια ξύλινη μικρή εκκλησούλα, μερικά οπωροφόρα δένδρα και ανάμεσά τους μια σειρά από μακρόστενα τραπέζια.

Η ΓΝΗΣΙΑ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΤΑΠΕΙΝΟΦΡΟΣΥΝΗΣ.

ΛΑΜΠΡΟΣ, O ΜΙΚΡΟΣ ΗΡΩΑΣ - ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΙΣΡΑΗΛ.

Με τις βαλίτσες γεμάτες αγάπη, αγωνία, ενθουσιασμό και πολλές εκπλήξεις, οι «24 ΩΡΕΣ» του ALPHA Κύπρου, ταξίδεψαν στο Ισραήλ για να συναντήσουν τον μικρό Λάμπρο, το 9χρονο Κυπριόπουλο που δίνει έναν μεγάλο αγώνα σε μια ξένη χώρα από την πρώτη μέρα της ζωής του.

ΔΙΠΛΗ ΕΝΤΟΛΗ, ΔΙΠΛΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ!!!

«Τὰ τέκνα ὑπακούετε τοῖς γονεῦσιν ὑμῶν ἐν Κυρίῳ· τοῦτο

γάρ ἐστι δίκαιον. Τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα,

ἥτις ἐστὶν ἐντολὴ πρώτη ἐν ἐπαγγελίᾳ, ἵνα εὖ σοι γένηται

καὶ ἔσῃ μακροχρόνιος ἐπὶ τῆς γῆς. Καὶ οἱ πατέρες μὴ

παροργίζετε τὰ τέκνα ὑμῶν, ἀλλ᾿ ἐκτρέφετε αὐτὰ ἐν

παιδείᾳ καὶ νουθεσίᾳ Κυρίου»

Εφ. 6,1-5

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΕΥΧΗΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ!!!

Ο ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ, ΠΡΟΤΙΜΗΣΕ ΤΗΝ ΦΥΛΑΚΗ, ΑΠΟ ΤΟ ΝΑ ΟΡΚΙΣΘΗ!!!

Ο πατήρ Φιλάρετος ήταν ένα από τα εύοσμα άνθη που φύτρωσαν στα βράχια των Καρουλίων. Ασκητικότατος, ταπεινός και λιτοδίαιτος, κυκλοφορούσε πάντα ξυπόλυτος. Μιά μέρα ο π. Γερόντιος, θέλοντας να τον δοκιμάσει του είπε:

- Πάτερ Φιλάρετε, είσαι υποκριτής. Μας δείχνεις ότι περπατάς ξυπόλυτος και με κουρελιασμένα ράσα, γιά να κάνεις τον ταπεινό!

- Γέροντα, απάντησε εκείνος, είμαι υποκριτής. Όμως τι να κάνω, γιά να θεραπευθώ;

- Να βάλεις παπούτσια και να σουλουπωθής.

- Αυτό θα κάνω, είπε ο πατήρ Φιλάρετος, βάζοντας μετάνοια.

Νο 4/6 - ΒΙΓΛΑ - ΑΓΙΟΣ ΜΗΝΑΣ - ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ.

ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ ΔΕΝ ΤΗΝ ΦΕΡΝΟΥΝ ΤΑ ΠΛΟΥΤΗ.

Κάποιος, ήταν πολύ πλούσιος και στο άκρο του κτήματός του, σε μια καλυβούλα μέσα, έμενε ένας φτωχός οικογενειάρχης. Ο φτωχός, με κόπο τα έβγαζε πέρα. Μεροκαματιάρης, δουλευτής, και είχε και πολλά παιδιά. Αλλά η χαρά εβασίλευε μέσα στο σπίτι του.

Κάποτε, αποφάσισε ο πλούσιος να βοηθήσει τον φτωχό. Παίρνει, λοιπόν, ένα πουγκί γεμάτο χρυσά φλουριά και του το πηγαίνει. Κάθε βράδυ στου φτωχού το σπίτι, μετά το φαγητό, τα παιδιά τραγουδούσαν, γελούσαν και έπαιζαν. Εκείνο το βράδυ άκρα σιωπή… Σιγή Νεκροταφείου στο σπίτι του φτωχού...

«ΧΩΡΙΣ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ ΚΑΜΜΙΑ ΑΡΕΤΗ ΔΕΝ ΩΦΕΛΕΙ»!!!

«ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΗΣ ΥΠΟΜΟΝΗΣ»!!

Ένας μεγάλος αγωνιστής της ερήμου έβαλε όρο στον εαυτό του να μην πιεί νερό γιά σαράντα ημέρες. Στο διάστημα εκείνο έκανε αφόρητη ζέστη και η δίψα του εφλόγιζε τα σπλάγχνα.

Νο 3/6 - ΒΙΓΛΑ - ΑΓΙΟΣ ΜΗΝΑΣ - ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ.

ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΗΓΩΝ!!!

Οι τελευταίες ημέρες του Θεοδώρου Κολοκοτρώνη

Γράφει o  Στυλιανός Πολίτης

« …σαν καλός Χριστιανός έσπευσε να συγχωρεθεί με το Μέξη. Το ίδιο έκανε και με τον Κουντουριώτη στην Ύδρα. Η βαθιά του Πίστη τον έκανε πάντα να συγχωρεί. Όπως εξιστορεί και ο Π. Σούτσος «κατά τα τελευταία έτη της ζωής του υπήρξε απλούς, αθώος και ήπιος, ως βρέφος … Φιλιότανε με τους παλιούς εχθρούς του και με κάθε άνθρωπο που είχε ψυχραθεί». Όμως πάντα ήταν πραγματικά ανεξίκακος. Κάποτε πολλά χρόνια πριν, τον είχε πλησιάσει αυτός που είχε σκοτώσει τον αδελφό του εκτελώντας εντολή των Τούρκων. Πίστευε ίσως ότι ο Γέρος του Μοριά δεν θα τον αναγνώριζε. Ήταν μάλιστα τόσο το θράσος του που φορώντας τον ολόχρυσο ντουλαμά του θύματος, τόλμησε να του ζητήσει και μια χάρη. Ο Κολοκοτρώνης αναστέναξε βαθιά. Άλλος θα όρμαγε πάνω του να τον σκοτώσει. Αυτός όμως έκανε το αντίθετο. Τον δέχθηκε με την καλοσύνη και την ταπεινότητα που του υπαγόρευε το μεγαλείο της γενναίας ψυχής του. Δεν τον εξυπηρέτησε μόνο, αλλά τον κράτησε φιλόξενα και για βραδινό φαγητό.

Η ΣΤΙΓΜΗ ΤΟΥ ΧΩΡΙΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΑΞΙΔΙΟΥ ΜΑΣ.

ΤΕΛΙΚΑ, Ο “ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ”, ΕΙΝΑΙ ΟΝΤΩΣ ΘΑΝΑΤΟΣ;;;

ΠΑΝΤΩΣ, ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΗΣ ΝΕΦΕΛΗΣ ΤΟ ΔΙΑΨΕΥΔΕΙ ΚΑΤΗΓΟΡΗΜΑΤΙΚΑ!!!

 Μετά από απανωτές εγχειρήσεις για όγκο στον εγκέφαλο στην παιδική της ηλικία και ένα εγκεφαλικό που την άφησε σε κώμα για κάμποσο καιρό, η Νεφέλη που κάτω από άλλες συνθήκες θα έπρεπε να μείνει για πάντα φυτό, έστω και αν δεν έχει την ικανότητα να μιλά και να διαβάζει, μπορεί και τραγουδά σαν Άγγελος!!!

ΣΚΟΠΟΣ ΜΑΣ Η ΘΕΩΣΗ!!!

Η 22ΧΡΟΝΗ ΤΥΦΛΗ ΑΙΓΥΠΤΙΑ, ΑΝΤΙ ΕΛ ΑΡΑΜΠΙ ΠΑΡΕΛΑΒΕ ΠΤΥΧΙΟ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ!!!

      Η ίδια δεν μπόρεσε να δει τη συγκίνηση που προκάλεσε σε όλους τους παρισταμένους στο Ελληνικό Πολιτιστικό Κέντρο Καΐρου, κατά  τον εορτασμό για την Παγκόσμια  Ημέρα της Ελληνικής Γλώσσας, στην πρωτεύουσα της Αιγύπτου. Tα μάτια των παρισταμένων, που μπορούσαν να την δουν, γέμισαν με δάκρυα. Μία συγκίνηση που δεν μπόρεσαν να κρύψουν ούτε και οι επίσημοι, όταν η 22χρονη Άντι Ελ Άραμπι παραλάμβανε το ελληνικό πτυχίο Ελληνομαθείας της «Γ2», που απέκτησε, μετά από συστηματική φοίτηση και επιτυχείς εξετάσεις!!
    Μία εκπληκτική ιστορία ξετυλίχθηκε σαν ένα παραμύθι, στα μάτια όσων την παρακολουθούσαν. Η Άντι, δεν μπορούσε να τους δει, αλλά τους «έβλεπε» όλους με τα αισθήματα της καρδιάς της, συγκλονισμένους από την προσπάθειά της, αναφέρει το amea.care.gr
    Όλοι εβούρκωσαν όταν αντίκρυσαν την λεπτεπίλεπτη και μικροκαμωμένη φοιτήτρια να μιλά σε άπταιστα ελληνικά: «… Το να πάρω το πτυχίο Ελληνομάθειας ήταν ένα όνειρο για μένα... Θα ήθελα να επισκεφθώ την Ελλάδα και να πάρω την Ελληνική Υπηκοότητα μαζί με την Αιγυπτιακή...»!!

   Όπως είναι φυσικό, "μας έβαλε σε όλους τα γυαλιά" και ιδιαίτερα, στους υπεύθυνους των εκπαιδευτικών προγραμμάτων που "εκπονήθηκαν..." τις τελευταίες δεκαετίες και που συστηματικά αντί να διδάσκουν, υποβαθμίζουν και απομειώνουν την Ελληνική γλώσσα...
       

Πηγή: pentapostagma

Η ΚΑΤΑΛΥΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΙΕΡΕΑ ΤΩΝ ΛΕΠΡΩΝ, ΣΤΗΝ ΑΝΙΕΡΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΤΩΝ ΑΘΕΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΜΕΤΑΛΗΨΕΩΣ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΔΕΝ ΑΡΡΩΣΤΗΣΕ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΙΕΡΕΙΣ ΠΟΥ ΜΕΤΑΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΡΡΩΣΤΟΥΣ ΜΕ ΒΑΡΕΙΑ ΜΕΤΑΔΟΤΙΚΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ, ΚΑΤΑΛΥΟΥΝ ΤΟ ΑΓΙΟ ΠΟΤΗΡΙΟ!!!

Για δέκα ολόκληρα χρόνια ο ιερομόναχος π.Χρύσανθος Κουτσουλογιαννάκης ήταν η παρηγοριά των λεπρών στη Σπιναλόγκα. Ευλογούσε και εκοινωνούσε τους αρρώστους μεταλαμβάνοντας από την Θεία Κοινωνία με την ίδια ιερή λαβίδα (κουταλάκι) χωρίς να φοβάται την φοβερή μεταδοτική ασθένεια και τις συνέπειες της!!

Όσοι τον εγνώρισαν, ομιλούν για μια πληθωρική, καλοσυνάτη μορφή, που απάλυνε τα βάσανα των ανθρώπων που νοσούσαν. Τον χαρακτηρίζουν «θεόσταλτο» και «άγιο». Περισσότερες πληροφορίες για τον ιερομόναχο Χρύσανθο, έρχονται μέσα από την εφημερίδα «Ορθόδοξη Αλήθεια» και την μαρτυρία του κ. Δημήτρη Παπαδάκη, πρώην λυκειάρχη και προέδρου του Λογοτεχνικού Συνδέσμου Ηρακλείου Κρήτης, ο οποίος τον εγνώρισε από κοντά.

Η ΜΑΣΤΙΓΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΚΡΙΣΗΣ…

ΤΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ΣΤΟΝ ΑΔΙΚΑ ΠΕΡΙΦΡΟΝΗΘΕΝΤΑ!!

Παραχώρησε κάποτε ο Θεός να δοκιμασθή σκληρά ένας αδελφός στην Σκήτη, γιά να ωφεληθούν οι άλλοι από την υπομονή του. Χωρίς δική του υπαιτιότητα, τον περιφρόνησαν όλοι οι άλλοι αδελφοί. Τον απέφευγαν. Δεν ήθελαν ούτε να τον χαιρετήσουν.

Αν ζητούσε καμμιά φορά ψωμί ή τίποτε άλλο, απολύτως αναγκαίο, δεν ευρισκόταν κανείς να του δώσει. Την Κυριακή δεν τον εφώναζαν ποτέ να φάγει με τους άλλους αδελφούς στην προσφερόμενη «αγάπη».

«ΨΑΡΑΔΕΣ ΕΙΜΑΣΘΕ ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΠΑΙΔΙΑ!!!» (από Χριστιανικό μελώδημα)

ΤΟ ΑΠΥΘΜΕΝΟ ΘΡΑΣΟΣ ΤΟΥ κ.Γ.ΡΑΓΚΟΥΣΗ...!

Η αναισχυντία και η αδιαντροπιά δεν έχουν όρια…

Και εξηγούμεθα:

Όταν ο κ.Γ.Ραγκούσης, φθάνει στο σημείο, μέσα από την ψευτοπροοδευτική ή καλλίτερα ψηφοθηρική του «λογική», να κατεβάζει την Ορθόδοξη Χριστιανική Ιερωσύνη σε πεζοδρομιακά επίπεδα διεκδικήσεων των αριστερίστικων φεμινιστικών κινημάτων (…!), αυτό που στην αρχή εγράψαμε, είναι πολύ επιεικές, για να τον χαρακτηρίσει…

Είναι δυνατόν, δεδηλωμένοι και γλοιώδεις υπηρέτες ενός αναρχοαυτόνομου και αριστερίστικου αθεϊστικού συνονθυλεύματος, όπως είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, να υποδεικνύουν στην Ορθόδοξη Ελληνική Εκκλησία, την ένταξη των γυναικών διά… χειροτονίας (…!) στις τάξεις των Κληρικών;;;

ΗΜΕΡΙΔΑ ΜΕ ΤΙΤΛΟ: «ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ».

    

    Τα Ορθόδοξα Χριστιανικά Σωματεία Αθηνών αγρυπνώντας για το κρίσιμο ζήτημα της διαπαιδαγώγησης των παιδιών μας στα Ελληνικά Σχολεία, οργανώνουν Ημερίδα με θέμα τη διαχρονική αλλοίωση της Παιδείας μας. Επί δεκαετίες ολόκληρες πολεμείται στη Χώρα μας ο Ελληνορθόδοξος χαρακτήρας της Παιδείας μας.

Η ΘΕΟΔΙΔΑΚΤΗ ΑΡΕΤΗ ΤΗΣ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ.

Ένας φτωχός εργάτης έφθασε ένα μεσημέρι πεινασμένος στην πύλη της Μονής Ιβήρων. Ζήτησε μόνο λίγο ψωμί από τον πορτάρη, γιατί βιαζόταν να συνεχίσει την πορεία του. Ο πορτάρης δεν του έδωσε, οπότε ο φτωχός αναστέναξε βαθειά κι έφυγε νηστικός. Ανεβαίνοντας προς τις Καρυές, σταμάτησε γιά λίγο στην σκιά ενός δένδρου. Λυπημένος και κουρασμένος καθώς ήταν, ξάπλωσε καταγής. Ξαφνικά άκουσε βήματα να πλησιάζουν και είδε κοντά του μιά γυναίκα μ' ένα βρέφος στην αγκαλιά.

- «Τί έχεις; Μήπως είσαι άρρωστος;» τον ρώτησε με γλυκειά φωνή.

- «Όχι», απάντησε εκείνος, «αλλά πεινώ. Παρακάλεσα τον θυρωρό της Μονής Ιβήρων να μου δώσει ψωμί, αλλά αρνήθηκε».

Νο 2/6 - ΒΙΓΛΑ ΑΓΙΑ ΖΩΝΗ - ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ.

O ΑΓΙΟΣ ΒΑΡΒΑΡΟΣ!!

Την εποχή που στη Μεσόγειο δρούσαν πειρατικοί στόλοι, η Μονή των Ιβήρων έγινε στόχος του Άραβα πειρατή Ραχάϊ. Η Ιστορία λέει, πως όταν οι πειρατές πλησίασαν τη Μονή γιά να την λεηλατήσουν, δεν τα κατάφεραν. Επιστρέφοντας στο πλοίο είπαν στον Ραχάϊ, πως μιά γυναίκα τους είχε εμποδίσει. Ο ίδιος προσπάθησε να πείσει τους άνδρες του, πως όλα ήταν αποκυήματα της φαντασίας τους. Φθάνοντας, όμως, στη Μονή είδε μπροστά του την εικόνα της Παναγίας της Πορταΐτισσας. Τότε έβγαλε το ξίφος του και την εκτύπησε στο Πρόσωπο. Παραδόξως, το εικόνισμα άρχισε να αιμορραγεί στο σημείο που κτυπήθηκε. Το σημάδι στην εικόνα όπως και το αίμα που έχει ξεραθή με τα χρόνια, φαίνονται μέχρι και σήμερα.