Ομιλία κ. Εμμανουήλ Καπετανάκη.
πρ. Διευθυντής Δημοτικής Εκπαιδεύσεως.
Με θέμα:
«Ο Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης.
Βιωματικές Εμπειρίες»
Ι. Ν. Κοίμησις Θεοτόκου - Άνω Καλαμακίου.
Κυριακή 31 Μαΐου 2020.
Πέμπτη 4 Ιουνίου 2020
Τετάρτη 3 Ιουνίου 2020
ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΕΝΟΣ ΑΘΕΟΥ.
Δύο κυρίες από τα Καλάβρυτα είχαν μεγάλη ευλάβεια στον Γέροντα Πορφύριο τον Καυσοκαλυβίτη και τον επισκέπτονταν συχνά. Εστενοχωρούντο, διότι είχαν έναν άθεο αδελφό κομμουνιστή που, αν και τελείως αμόρφωτος, είχε χάρισμα λόγου και παρέσυρε τους ανθρώπους. Αυτός λοιπόν με τα λόγια του, είχε ξεσηκώσει επτά χωριά και τα είχε διαστρέψει προς τον κομμουνισμό. Τις δε αδελφές του, που πήγαιναν στον Άγιο γέροντα, τις κορόϊδευε συνέχεια.
Κάποια φορά, μετά από πολλά παρακάλια, οι αδελφές του κατάφεραν, να τον πάρουν μαζί τους στο Μήλεσι. Μόλις μπήκαν μέσα στο κελάκι του Αγίου, λέει ο κομμουνιστής αδελφός στο γέροντα: «Ρε παπά, πες μου και μένα από αυτές τις ιστοριούλες που λες και ξεσηκώνεις τις γυναίκες».
Τρίτη 2 Ιουνίου 2020
Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΙΤΑΛΙΚΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ.
Κατά την διάρκεια της Ιταλικής κατοχής, ανάμεσα
στους φυλακισμένους υπήρχαν και πολλοί Ιερείς, οι οποίοι, κηρύττοντας τον λόγο
του Θεού, προσπαθούσαν να εμψυχώσουν τους συγκρατουμένους τους. Μα το πιο
μεγάλο δώρο των φυλακισμένων Ιερέων προς αυτούς, ήταν η Θεία Λειτουργία που ετελούσαν.
Πότε-πότε, οι δεσμοφύλακες άφηναν τους φυλακισμένους να εκκλησιάζωνται. Στο
προαύλιο των φυλακών ή μέσα σ' ένα μεγάλο θάλαμο, γινόταν η Λειτουργία από τον
πιό ηλικιωμένο Ιερέα, με συλλειτουργούς τους άλλους φυλακισμένους Ιερωμένους. Δεν
υπήρχε Ιερό, δεν υπήρχαν άμφια, δεν υπήρχαν κεριά και δισκοπότηρα γιά τα Άγια των
Αγίων. Υπήρχε όμως, μιά βαθειά και απαράμιλλη πίστη, που έκανε το «περίεργο» εκείνο
εκκλησίασμα πιό ευλαβικό, πιό βαθειά παραδομένο στην Θεία Λειτουργία, που
τελείωνε πάντα με το: «Τη Υπερμάχω Στρατηγώ τα νικητήρια»!!
Δευτέρα 1 Ιουνίου 2020
Η ΕΥΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΚΑΘΑΡΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ!!
«Γιά κάθε τι, μεγάλο ή μικρό, να συμβουλεύεσαι την συνείδησή σου και να
την εξετάζεις εις βάθος και με πολύ επιμέλεια και ακρίβεια»!!
Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης
(1749-1809).
Κυριακή 31 Μαΐου 2020
Ο ΔΟΚΙΜΟΣ ΕΡΓΑΤΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ!!!
Έλεγε ο Άγιος Παΐσιος:
«Ο πόνος σε προειδοποιεί
συνήθως, ότι κάτι συμβαίνει στον οργανισμό. Πρέπει να δοκιμάζει κάποιος την αντοχή
του και, ανάλογα, να προσέχει. Ιδίως, όταν περάσει η ηλικία, χρειάζεται
προσοχή. Γιατί, αν ένα παλιό αυτοκίνητο συνεχίσει να τρέχει με την ίδια
ταχύτητα που έτρεχε, όταν ήταν καινούργιο, θα φύγουν οι ρόδες απ’ εδώ, το
καρμπυρατέρ απ’ εκεί...
Σάββατο 30 Μαΐου 2020
«ΚΑΝΕ ΤΟ ΚΑΛΟ»!!
Μιά γυναίκα που ζύμωνε ψωμί για τα μέλη της οικογενείας της, είχε την ευλογημένη συνήθεια, να αφήνει πάντα ένα από τα καρβέλια που έφτιαχνε στο περβάζι του παραθύρου της, για κάθε πεινασμένο που θα περνούσε από εκεί.
Όμως, κάθε μέρα, ένας συγκεκριμένος γέροντας καμπούρης, ερχόταν και έπαιρνε το καρβέλι, και αντί να εκφράσει ευγνωμοσύνη, όπως έφευγε, έλεγε αυτές τις λέξεις: «Το κακό που κάνεις παραμένει μαζί σου, το καλό που κάνεις επιστρέφει».
Αυτό γινόταν κάθε ημέρα. Κάποια στιγμή η γυναίκα θύμωσε και μονολόγησε: «Ούτε κάν μία λέξη ευγνωμοσύνης… Κάθε μέρα ο καμπούρης επαναλαμβάνει: “Το κακό που κάνεις παραμένει μαζί σου, το καλό που κάνεις επιστρέφει”. Τι σημαίνει αυτό;»
Οι μέρες περνούσαν και ο καμπούρης, πάντα στην ώρα του, έπαιρνε το καρβέλι και έλεγε τα ίδια και τα ίδια...
ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΠΡΟΣ ΜΙΜΗΣΙΝ!!
Αυτές οι υπέροχες εικόνες του Νυμφίου και της
Υπεραγίας Θεοτόκου κοσμούν το Παρεκκλήσιο του Αγίου Ανδρέου στην Νέα Σμύρνη,
και προτίθενται η κάθε μία για την ιδιαίτερή της προσκύνηση.
Κατεσκευάσθηκαν «χειρί» διακεκριμένου αγιογράφου
με την φροντίδα του Εφημερίου και προσφορές των ολίγων εκκλησιαζομένων.
Τις εκθέτομε στην δημοσιότητα, διότι ο αυτός ζήλος
θα έπρεπε να επιδεικνύεται σε όλες τις Ενορίες, και μάλιστα στις μεγάλες!!
Παρασκευή 29 Μαΐου 2020
ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΦΟΒΕΡΟΣ ΜΑΡΤΥΡΙΚΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ.
«Πόνος χειρότερος και βαρύτερος από την συκοφαντία
δεν υπάρχει.
Η συκοφαντία, αποτελεί την βαθύτερη και πιό θανάσιμη πληγή»!!
Άγιος
Μάξιμος ο Ομολογητής (580-662 μ.Χ.).
Πέμπτη 28 Μαΐου 2020
Ο ΕΡΓΑΤΗΣ ΤΗΣ ΥΠΟΜΟΝΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΑΠΕΙΝΩΣΕΩΣ!!!
«Όταν μας βρίσκει μιά αρρώστια,
καλό είναι ν’ αφηνόμαστε στον Χριστό εν λευκώ», έλεγε ο Άγιος Παΐσιος, την
μνήμη του οποίου εορτάζουμε στις 12 Ιουλίου.
«Να σκεπτώμασθε ότι η ψυχή μας
έχει μεγαλύτερη ανάγκη από υπομονή και δοξολογία, παρά από ατσαλένιο σώμα, με το
οποίο μπορούμε να κάνουμε μεγάλους ασκητικούς αγώνες, οι οποίοι όμως ίσως μας
κάνουν να καυχηθούμε, χωρίς να το καταλάβουμε, γιατί θα νομίσουμε ότι με το
σπαθί μας θα κερδίσουμε τον Παράδεισο».
Και είχε
κάθε λόγο, ο Άγιος να μιλά γιά τον πόνο, γιατί τον είχε νοιώσει πολύ στην ζωή
του.
«Ξέρετε πόσα χρόνια έχω άλλοτε
υποφερτό και άλλοτε ανυπόφορο πόνο;;» έλεγε ο Άγιος, και συμπλήρωνε:
Τετάρτη 27 Μαΐου 2020
Η ΜΟΝΑΧΗ ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ ΤΟΦΑΝ ΤΗΣ Ι.ΜΟΝΗΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΙΑ.
Η Μαγδαληνή Τοφάν, που καταγόταν από την επαρχία
του Νεάμτς, ήλθε σε πολύ νεαρή ηλικία στο μοναστήρι της Αγάπια στην Ρουμανία, σαν
υποτακτική της μοναχής Κλεομίδης. Ενηλικιώθηκε μέσα στον φόβο του Θεού, την
προσευχή και την υπακοή. Αφού η Μαγδαληνή Τοφάν ντύθηκε το μοναχικό σχήμα, οι
δύο μοναχές έζησαν σαν εν Χριστώ αδελφές, μοιραζόμενες χαρές, και πνευματικές εμπειρίες.
Και οι δύο μαζί αποτελούσαν ένα πραγματικό πρότυπο αφοσιωμένης και πνευματικής
ζωής στην Ι. Μονή της Αγάπια, που αριθμούσε περίπου πεντακόσιες μοναχές.
Μέρα και νύκτα, τις έβλεπαν να είναι παρούσες σ’
όλες τις Ακολουθίες, συμβουλεύοντας και ενθαρρύνοντας η μία την άλλη.
Εξομολογούνταν και κοινωνούσαν συχνά και στερούνταν με ευκολία τα αγαθά του
κόσμου τούτου.
Τον Φεβρουάριο του 1947, η μητέρα Κλεομίδη εκοιμήθη.
Μόνη πιά, η παλιά υποτακτική Μαγδαληνή, παρακαλούσε τον Θεόν να της φανερώσει
που ευρισκόταν η ψυχή της πνευματικής της μητέρας και να την πληροφορήσει αν
είχε σωθή. Σαράντα μέρες μετά τον θάνατο της Γερόντισσας, η αδελφή Μαγδαληνή
μετέλαβε τον Αχράντων Μυστηρίων και το βράδυ παρέδωσε την ψυχή της.
Τρίτη 26 Μαΐου 2020
«ΦΟΒΗΘΗΤΕ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟΝ» (Αποκάλυψις. ΙΔ’,7)!!!
Αυξημένη ευλάβεια σημαίνει συνεσταλμένος φόβος»!!
Θεοφύλακτος
Βουλγαρίας (11ο αι. μ.Χ.).
Δευτέρα 25 Μαΐου 2020
Η ΑΜΟΙΒΗ ΤΗΣ ΕΜΠΡΑΚΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ.
Ο Γέροντας
ενός ερημικού κελλίου με τους δύο υποτακτικούς του ήταν προσκεκλημένοι σ’ ένα
γειτονικό Μοναστήρι, που επανηγύριζε. Στην αρχή
ο Γέροντας δεν ήθελε να πάει, γιά ν’ αποφύγει τις τιμές που συνήθως του
έκαναν εκεί. Την παραμονή ακριβώς, άκουσε μυστηριώδη φωνή στον ύπνο του, να τον
διατάσσει, να πάει οπωσδήποτε στο πανηγύρι, αφού στείλει νωρίτερα τους υποτακτικούς
του.
Μόλις
ξημέρωσε, ο Γέροντας έδωσε ευλογία στους
μαθητάς του να ξεκινήσουν. Καθ’ οδόν, συνάντησαν πεσμένο κάτω έναν υπερήλικα
μοναχό, να βογγά, ο οποίος τους είπε: «Είμαι άρρωστος». Πήγαινα στο γιατρό με το
ζώο μου. Μα ξαφνικά μ’ έρριξε κάτω και έφυγε. Δεν ξέρω τι έγινε. Ούτε άνθρωπος
βρέθηκε να με βοηθήσει να σηκωθώ».
Κυριακή 24 Μαΐου 2020
ΕΑΝ ΕΠΙΘΥΜΟΥΜΕ, ΘΑ ΕΠΙΤΥΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΡΕΤΗ!!
«Η Αρετή ποτέ δεν επιτυγχάνεται αναγκαστικά, αλλά
είναι θέμα ελεύθερης εκλογής και προσωπικής αποφάσεως!
Τόσο η ελεύθερη εκλογή (προαίρεση),
όσο και η απόφαση,
εξαρτάται μόνο από εμάς τους ίδιους»
Μ.Βασίλειος
(330-379 μ.Χ.),
Ε.Π.Ε.,7,110.
Σάββατο 23 Μαΐου 2020
«Η ΦΙΛΑΡΓΥΡΙΑ ΚΑΙ Η ΠΛΕΟΝΕΞΙΑ, ΦΟΝΕΥΟΥΝ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ…
«Εκείνος που αγαπάει τα χρήματα,
δεν μπορεί να αγαπήσει ούτε τον αδελφό του,
αλλά είναι έτοιμος να τον βλάψει,
για το προσωπικό του συμφέρον»!!
Φώτης
Κόντογλου (1896-1965).
Παρασκευή 22 Μαΐου 2020
Ο ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ ΓΕΡΩΝ-ΠΑΧΩΜΙΟΣ ΤΗΣ Ι.Μ.ΣΛΑΤΙΝΑ.
Υπήρχαν πάντα δόκιμοι μοναχοί στο μοναστήρι της
Σλάτινα, της επαρχίας του Ραλτισέντ. Όπως και παντού, η επίδραση των εξομολόγων
ήταν σημαντική. Σ' αυτόν τον τόπο, τον πανάρχαιο, έζησε κατά τα τέλη του 19ου αιώνα,
ένας περίφημος πνευματικός, ο πατήρ Παχώμιος, εξομολόγος και σύμβουλος πολλών
προσώπων. Ανάμεσα σ' αυτούς ευρισκόταν και ο Βογιάρος Γεώργιος Γκιτέσκου, του
οποίου τα κτήματα απλώνονταν γύρω από την πόλη του Φαλτισένη. Αυτός ο άνθρωπος,
συμπεριφερόταν πολύ σκληρά στους χωρικούς που εργάζονταν στα κτήματά του. Γι’
αυτό, ο πατήρ Παχώμιος του έκανε συνεχώς παρατηρήσεις, κατ’ αρχήν με μαλακό
τρόπο και στη συνέχεια με αυστηρό:
«Σας παρακαλώ, να μην καταπιέζετε τους χωρικούς
και να μην τους επιβάλλετε να εργάζονται στις μέρες των εορτών». Ο Βογιάρος
υποσχόταν, αλλά δεν κρατούσε τον λόγο του.
Μετά από αρκετό καιρό, ο πνευματικός πήρε μία
απόφαση:
«Τέκνον μου, από εδώ και στο εξής, δεν μπορώ να
σας βοηθώ με τις συμβουλές μου, γιατί δεν με υπακούετε και δεν θέλω να πάμε και
οι δύο στην κόλαση. Νομίζω, πως όποιος καταπιέζει τον συνάνθρωπό του, τον
υβρίζει, τον κτυπά και τον αναγκάζει να εργάζεται τις γιορτινές ημέρες, δεν θα
αναπαυθή με ησυχία στον τάφο του. Ο Θεός να σας φυλάει απ' αυτό...».
Πέμπτη 21 Μαΐου 2020
ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΕΩΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟΝ.
Η γενική απομάκρυνση από το Θεό, η «μαχητική αθεΐα», η αύξηση της
αποξένωσης και της έχθρας μεταξύ των ανθρώπων, η απόρριψη της πίστεως και της
παραδόσεως, η αμαρτωλή και αμετανόητη ζωή, προκάλεσαν σε εκατομμύρια ψυχές
σοβαρές πνευματικές ζημιές.
Τις μέρες που γίνονταν μαζικές κομμουνιστικές διαδηλώσεις, στην πρώην
Σοβιετική Ένωση, η Αγία παρακαλούσε όλους, να μη βγαίνουν έξω, να κλείνουν
πόρτες και παράθυρα και φεγγίτες, επειδή, όπως έλεγε, τα στίφη των δαιμόνων
καταλαμβάνουν όλο το χώρο. Επί πλέον, η Μάτουσκα, που πολλές φορές μιλούσε και αλληγορικά,
ήθελε με αυτά τα λόγια, εκτός των άλλων, να υπενθυμίσει την ανάγκη να έχει
κανείς κλειστά τα παράθυρα της ψυχής, όπως ονομάζουν οι Πατέρες τις αισθήσεις
του ανθρώπου.
Τετάρτη 20 Μαΐου 2020
Ο ΕΡΓΑΤΗΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ, ΤΗΣ ΥΠΟΜΟΝΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΑΠΕΙΝΩΣΕΩΣ!!
Το μεγαλύτερο Μοναστήρι του Αγίου Όρους, η Μεγίστη Λαύρα είχε πάντα
τεράστια έξοδα: Πρώτον, γιά την διατροφή, ενδυμασία, ιατρική περίθαλψη και άλλα
έξοδα της Αδελφότητος. Δεύτερον, γιά την συντήρηση και επισκευή των απεράντων
κτιρίων και Εκκλησιών. Τρίτον, γιά την φιλοξενία του μεγάλου αριθμού επισκεπτών
και προσκυνητών.
Γιά να καλύψει όλα αυτά και άλλα γενικά έξοδα, το Μοναστήρι διατηρούσε,
έτρεφε και πωλούσε τράγους, πριν από πολλές εκατονταετίες. Αγόραζε τα ζώα
μικρά, τα μεγάλωνε με την βοσκή και τα πωλούσε. Γιά τον σκοπό αυτό, είχε μισθωτούς
ειδικούς βοσκούς, που τους έλεγαν «τραγιαραίους». Σαν επιστάτη στους «τραγιαραίους»,
το Μοναστήρι είχε τοποθετήσει, πριν 90 περίπου χρόνια, τον μοναχό π.Ερμόλαο.
Ο γέρο-Ερμόλαος ήταν πολύ χειροδύναμος, αγαθός και απλός, τόσο που πάνω από
τον εαυτό του λογάριαζε το συμφέρον του Μοναστηριού. Ήταν ολιγομίλητος και ολιγογράμματος, αλλά με πολλή σύνεση
πλουτισμένος.
Τρίτη 19 Μαΐου 2020
Η ΚΡΥΜΜΕΝΗ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ.
Μία ημέρα, ο Αββάς Μακάριος, ο Αββάς Σισώης και
άλλοι επτά Μοναχοί πήγαν γιά να θερίσουν. Πίσω τους μάζευε τα στάχυα που
έπεφταν μιά χήρα γυναίκα, που δεν σταματούσε να κλαίει.
Φωνάζει τότε ο Γέροντας Μακάριος τον ιδιοκτήτη του
χωραφιού και τον ρωτάει:
«Τί έχει αυτή η γερόντισσα σταχομαζώχτρα και
κλαίει συνέχεια;»
«Ο άνδρας της», του απαντά εκείνος, «πέθανε
ξαφνικά και δεν ξέρουν που έχει βάλει την παρακαταθήκη, που του είχε δώσει
κάποιος. Και εκείνος έρχεται και ζητάει την παρακαταθήκη του, αλλιώς θα πάρει εκείνη
και τα παιδιά της δούλους».
«Πες της να έλθη, τώρα που ξεκουραζόμασθε στο
κάμμα του μεσημεριού», του λέει ο Γέροντας.
Πήγε κλαίγοντας η χήρα και την ρωτάει ο Αββάς
Μακάριος:
«Γιατί κλαίς έτσι;»
Δευτέρα 18 Μαΐου 2020
«ΠΑΝΤΕΣ ΕΞΕΚΛΙΝΑΝ, ΑΜΑ ΗΧΡΕΙΩΘΗΣΑΝ» (Ψαλμ. 52,4)…
«Δυστυχώς, όλα τα σωστά έχουν ανατραπεί, επικρατεί γενική σύγχυση και
πουθενά δεν μπορεί να ανακαλύψει κάποιος, έστω και το παραμικρό ίχνος αρετής»…
Άγ.
Ιω. o
Χρυσόστομος (345-407 μ.Χ.),
Ε.Π.Ε.,28,
610.
