ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΦΟΡΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ, ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΤΟΥ ΕΝ ΠΑΡΩ!!!

<<Ο Όσιος Αρσένιος, κατά κόσµον Αθανάσιος, εγεννήθη εις τα Ιωάννινα, το έτος 1800 από ευσεβείς γονείς. Πολύ νωρίς έμεινε ορφανός από πατέρα και από µητέρα... Σε ηλικία εννέα ετών, ήλθε στις Κυδωνίες της Μικράς Ασίας, όπου µε τη φροντίδα του Σχολάρχη Αρχιµανδρίτη Γρηγορίου, ανδρός εναρέτου και λογίου, ενεγράφη στην εκεί Σχολή. Στην Σχολή αυτή εφοίτησε γιά πέντε έτη. Κατά τα τελευταία χρόνια των σπουδών Του, εγνώρισε τον περίφηµο γέροντα Δανιήλ από τη Ζαγορά του Πηλίου, έναν από τους ονομαστούς πνευματικούς της εποχής εκείνης, και έγινε υποτακτικός του.

Αυτόν ακολούθησε εις το Άγιον Όρος, το έτος 1815, όπου και εκάρη Μοναχός µε το όνοµα Αρσένιος. Κατά την εξαετή παραµονή Του εις τον Άθωνα αποτέλεσε πρότυπο Μοναχού!

Στην συνέχεια, ακολουθώντας τον γέροντά Του Δανιήλ, ήλθε εις την Ιερά Μονή Πεντέλης. Κατόπιν μετέβησαν εις τις Κυκλάδες. Ο Όσιος Αρσένιος έδρασε κυρίως στην Πάρο και τη Φολέγανδρο.

Η ΚΑΤΑΣΤΑΛΑΓΜΕΝΗ ΕΜΠΕΙΡΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ!!!

 

ΤΗ ΑΥΤΗ ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗ, ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ!!!

 

Α π ο λ υ τ ί κ ι ο ν

«Τούς Τρεῖς Μεγίστους Φωστῆρας

τῆς Τρισηλίου Θεότητος,

Η ΘΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΜΗΤΡΙΚΗ ΑΓΑΠΗ, ΟΔΗΓΕΙ ΕΙΣ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗΝ ΚΑΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑΝ, ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟΝ!!!

 

<<«Ζαλούρα είναι τα παιδιά», μου είπε μία γυναίκα που τα είχε όλα.

Βαριέται να έχη παιδιά…

Όταν  μία  μητέρα σκέπτεται έτσι, είναι ένα  άχρηστο πράγμα, γιατί οι  μανάδες κανονικά έχουν αγάπη.

Μπορεί μία κοπέλα, πριν να κάνη οικογένεια, να την ξυπνά η μητέρα της στις δέκα η ώρα το πρωΐ… Από την στιγμή όμως που θα γίνη μάνα και θα έχη να ταΐζη το παιδί της, να το πλένη, να το καθαρίζη, δεν κοιμάται ούτε την νύκτα, διότι παίρνη εμπρός η μηχανή!

Όταν ο άνθρωπος έχη θυσία, δεν γκρινιάζει, δεν βαριέται· χαίρεται!

Όλη η βάσι εκεί είναι. Να υπάρχη πνεύμα θυσίας!!

Αυτή η γυναίκα εάν έλεγε:

ΤΗ ΑΥΤΗ ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΤΟΥ ΝΕΟΥ, ΤΟΥ ΓΚΑΓΚΑΣΤΑΘΗ!!!

  

<<Ο Άγιος Δημήτριος Γκαγκαστάθης εγεννήθη το 1902 εις το χωριό Πλάτανος Τρικάλων το οποίο απέχει 15 χιλιόμετρα από την πόλι των Τρικάλων, από γονείς πτωχούς και απλούς αλλά πολύ πιστούς και εναρέτους, τον Χρήστο και την Αικατερίνα. Στην περίπτωσί Του έχει πλήρη εφαρμογή η παροιμία, «το μήλο πέφτει κάτω από τη μηλιά»!!

Πτωχοί όντες οι γονείς του τον έβαλαν γρήγορα στη δούλεψι.

Τους βοηθούσε στα χωράφια αλλά και φύλαγε τα λιγοστά ζώα που είχαν.

Γράμματα δεν έμαθε πολλά, χάρις όμως στην φιλομάθειά Του αυτά που έμαθε στο Δημοτικό Σχολείο τα εκαλλιέργησε και αν μιλούσες μαζί Του, δεν σου έδιδε την εντύπωσι ολιγογραμμάτου κληρικού!

ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΥΠΟΜΟΝΗΣ (ΕΝ ΑΝΤΙΘΕΣΕΙ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΓΟΓΓΥΣΜΟΝ)!!!

ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΟΣΙΩΝ ΚΑΙ ΘΕΟΦΟΡΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΗΜΩΝ, ΕΦΡΑΙΜ ΚΑΙ ΙΣΑΑΚ ΤΩΝ ΣΥΡΩΝ!!!

 

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΕΚΧΥΔΑΪΣΜΟΥ, ΤΗΣ ΘΕΟΠΡΟΒΛΗΤΟΥ (ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΚΗΣ!!!) ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ...

 

Η ΚΑΤΑΡΓΗΣΙ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΟΝΙΚΟΥ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΤΥΧΑΙΑ.
ΕΓΙΝΕ ΜΕ ΔΟΛΟ...
ΤΟ ΑΠΟΚΑΛΥΨΑΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ,
ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΣΥ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ...
ΑΥΤΟΙ ΕΠΙΣΗΣ ΩΜΙΛΗΣΑΝ,
ΓΙΑ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ

«ΓΡΑΠΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ»!!

Πόσοι γνωρίζουν ότι, ο  Κορνήλιος  Καστοριάδης, o Aντώνης Σαμαράκης, ο Οδυσέας Ελύτης, ο Γιάννης Τσαρούχης, ο Ιωάννης Γαβριηλίδης, ο Δημήτρης Χόρν και παρά πολλοί άλλοι από τον χώρο των  γραμμάτων του πνεύματος και της τέχνης,   ήταν εναντίον της καταργήσεως  της πολυτονικής γραφής  της Ελληνικής γλώσσης;;

«Ἂν δὲν θέλετε, κύριοι τοῦ ὑπουργείου, νὰ κάνετε φωνητικὴ ὀρθογραφία, τότε πρέπει να ἀφήσετε τοὺς τόνους καὶ τὰ πνεύματα, γιατὶ αὐτοὶ ποὺ τοὺς βάλανε ξέρανε τὶ κάνανε. Δὲν ὑπῆρχαν στὰ ἀρχαῖα ἑλληνικά, γιατὶ ἁπλούστατα ὑπῆρχαν μέσα στὶς ἴδιες τὶς λέξεις. Αὐτοί, οἱ Κριαρᾶς καὶ οἱ ἄλλοι, τὰ κτήνη τὰ τετράποδα ποὺ ἔκαναν αὐτὲς τὶς μεταρρυθμίσεις -αὐτὸ παρακαλῶ νὰ γραφή στὶς ἐφημερίδες- δὲν ξέρουν τὶ εἶναι γλώσσα. Δὲν ξέρουν αὐτὸ ποὺ γνώριζε ἡ κόρη μου στὰ τρία της χρόνια. Μάθαινε μία λέξι καὶ μετὰ ἔψαχνε γιὰ τὶς συγγενεῖς της. Αὐτὸ εἶναι μιὰ γλώσσα. Ἕνα μάγμα, ἕνα πλέγμα, ὅπου οἱ λέξεις παράγονται οἱ μὲν ἀπὸ τὶς δέ, ὅπου οἱ σημασίες γλιστρᾶνε ἀπὸ τὴ μία στὴν ἄλλη. Εἶναι μιὰ ὀργανικὴ ἑνότητα ἀπὸ τὴν ὁποία δὲν μπορεῖς νὰ βγάλης καὶ νὰ κολλήσης πράγματα, δυνάμει μιᾶς ψευτοκυβερνήσεως, καθισμένος σ’ ἕνα γραφεῖο στὸ ὑπουργεῖο Παιδείας. Ἡ κατάργησι τῶν τόνων καὶ τῶν πνευμάτων εἶναι ἡ κατάργησι τῆς ὀρθογραφίας, ποὺ εἶναι τελικὰ ἡ κατάργησι τῆς συνέχειας. Ἤδη, τὰ παιδιὰ δὲν μποροῦν νὰ καταλάβουν Καβάφη, Σεφέρη, Ἐλύτη, γιατὶ αὐτοὶ εἶναι γεμάτοι ἀπὸ τὸν πλοῦτο τῶν ἀρχαίων ἑλληνικῶν. Δηλαδή, πᾶμε νὰ καταστρέψουμε ὅ,τι κτίσαμε. Αὐτὴ εἶναι ἡ δραματικὴ μοίρα τοῦ σύγχρονου ἑλληνισμοῦ...»! 

Κορνήλιος Καστοριάδης

«Κάθε ἔξωθεν ἐπέμβασι δὲν εἶναι μόνο ἐγκληματικὴ εἰς βάρος τῆς γλώσσας, δηλαδὴ εἰς βάρος ἑνὸς πολυτίμου ἐθνικοῦ κυττάρου, ἀλλὰ εἶναι καὶ βλακώδης. Μία ἀπὸ τὶς πρόσφατες δυναμιτιστικὲς ἀπόπειρες ἐναντίον τῆς γλώσσας μας εἶναι καὶ τὸ περιβόητο μονοτονικό»! 

Ἀντώνης Σαμαράκης

«Ὅταν μεγάλοι λαοί, σὰν τοὺς Κινέζους, τοὺς Ἰάπωνες ἢ τοὺς Ἄραβες, κρατᾶνε ὅλα τὰ ἱερογλυφικά τους ἐπὶ αἰῶνες, γιατί πρέπει ἄραγε ὁ μέσος Ἕλληνας νὰ βαριέται ποὺ ζεῖ καὶ νὰ μὴν κοπιάζη νὰ βάζη τὴν περισπωμένη;»! 

Γιάννης Τσαρούχης

Η ΤΡΕΠΤΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΦΥΣΙΣ!!

ΕΚ ΤΩΝ ΕΝ ΖΩΗ ΘΑΥΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ!!! (2/2)

<<Θυμάμαι μία μονοήμερη εκδρομή με Βραζιλιάνους στην Κόρινθο, όπου επισκεφθήκαμε τον ναό του Απόλλωνα και το Αρχαιολογικό Μουσείο. Καθώς επιστρέφαμε και νύχτωνε, κοντά στα Μέγαρα, ο Άγιος Πορφύριος, ο Οποίος μας συνώδευε, μου είπε:

«Τώρα, πες τους πώς θα κάνουμε όλοι μαζί νοερά προσευχή.

Πες τους να καθίσουν ήρεμα, να σταυρώσουν τα χεράκια τους και γιά δέκα λεπτά να μη σκέπτωνται απολύτως τίποτε άλλο, παρά τα λόγια της προσευχής:

“Κύριε…, Ιησού Χριστέ…, ελέησόν με!”».

Αφού πέρασαν τα δέκα λεπτά προσευχής, περίμενα πάλι να αρχίση η φασαρία, αλλά κανείς δεν μιλούσε. Είχαν κάνει υπακοή στον Άγιο και είχε απλωθή σ’ όλο το λεωφορείο μία ανείπωτη γαλήνη. Σ’ αυτήν την απόλυτη ησυχία, φθάσαμε στο ξενοδοχείο τους στην Ομόνοια και όλοι κατέβηκαν από τη μπροστινή πόρτα, αφού πρώτα, αυθόρμητα, έσκυψαν και φίλησαν το χέρι του Αγίου Πορφυρίου!

Τί ήταν αυτό που έκανε αυτούς τους Kαθολικούς να ταπεινωθούν και να καταδεχθούν να πάρουν ευλογία από ένα άγνωστο Ορθόδοξο μοναχό; Ο Άγιος εξέπεμπε την Χάρι του Θεού και, με τη προσευχή Του, “μίλησε δυνατά” στις ψυχές αυτών των ανθρώπων!

Το πρωΐ της επομένης ημέρας, τους ανέβασα στην Ακρόπολι και τους ξενάγησα στον Παρθενώνα, στο κορυφαίο μνημείο όλου του κόσμου. Ωστόσο οι Βραζιλιάνοι είχαν αλλού το μυαλό τους. Συνεπαρμένοι από τον Άγιο Πορφύριο, με ερωτούσαν διαρκώς να μάθουν περισσότερα γιά την ζωή Του!!

Αργά το μεσημέρι, καθώς επιστρέφαμε στο ξενοδοχείο, στη γωνία Πειραιώς και Ομόνοια, και συγκεκριμένα στο τελευταίο φανάρι, τους άκουσα να φωνάζουν, αρχικά δύο τρείς και μετά όλοι μαζί:

ΕΥΓΕΝΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΥΣΗΜΑΝΤΟΣ ΜΝΗΜΗ ΧΡΕΟΥΣ, ΔΙΑ ΤΗΝ ΦΟΒΕΡΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣΦΑΓΗΝ!!!

  

Δράσις Μνήμης διά την δημιουργία Άλσους, αφιερωμένου εις τους μάρτυρες της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού, διοργανώνει η Ένωσις Ποντίων Μελισσίων Αττικής.
Συνολικά θα φυτευτούν 353 βελανιδιές,

εις μνήμην των 353.000 νεκρών της Γενοκτονίας

του Ποντιακού Ελληνισμού!
H δράσις που τελεί υπό την αιγίδα του Δήμου Πεντέλης πραγματοποιήθηκε
την Κυριακή 25 Ιανουαρίου στις 10:30 το πρωΐ πίσω από το Κοιμητήριο Μελισσίων!

Γιά περισσότερες πληροφορίες : facebook 

Η ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΑΥΞΑΝΟΜΕΝΗ ΑΓΑΠΗ!!!

ΕΚ ΤΩΝ ΕΝ ΖΩΗ ΘΑΥΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ!!! (1/2)

<<Κάποτε επήγα στον Έβρο και παρέλαβα μία θρησκευτική ομάδα με Ισπανούς τουρίστες που ήθελαν να ακολουθήσουν τα “βήματα” του Αποστόλου Παύλου κατά τη δεύτερη περιοδεία Του στην Ελλάδα. Περάσαμε από τους Φιλίππους, από την Θεσσαλονίκη, την Βέροια, την Αθήνα και καταλήξαμε λίγες ημέρες αργότερα στην Κόρινθο. Το απόγευμα της επόμενης ημέρας επιστρέψαμε πάλι στην Αθήνα.

Ήταν Κυριακή των Βαΐων και ο καθολικός ιερέας μου πρότεινε να δειπνήσουμε όλοι μαζί στο εστιατόριο του ξενοδοχείου τους, στην Ομόνοια. Του εξήγησα ότι, εκείνο το βράδυ θα πήγαινα σε αγρυπνία στον Ιερό Ναό του Αγίου Γερασίμου, γιά να παρακολουθήσω την Ακολουθία του Νυμφίου. Τότε αυτός, μου ζήτησε να έλθη μαζύ μου.

Ήταν καλοπροαίρετος και σ’ όλη την Ακολουθία στεκόταν όρθιος κοντά μου. Όλες οι αισθήσεις του ήταν τεντωμένες, γιά να μη χάση τίποτε απ’ όσα διαδραματίζονταν μέσα στον μικρό Ναό. Όταν ο Άγιος Πορφύριος έβγαλε την Εικόνα του Νυμφίου και μαζύ με τους ψαλτάδες εψάλαν όλοι μαζί το: «Ιδού ο Νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός και μακάριος ο δούλος ον ευρήσει γρηγορούντα…», ο καθολικός ιερέας συγκλονίσθηκε ολόκληρος και άρχισε να κλαίη… Στο τέλος, αργά την νύκτα, καθώς έφευγε το εκκλησίασμα, εμφανώς “αλλοιωμένος”, μου ψέλλισε:

ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ, ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΩΝ/ΠΟΛΕΩΣ, ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ!!!

Η ΕΓΚΡΥΠΤΟΜΕΝΗ, ΕΝ ΤΗ ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΣΙΩΠΗ, ΟΝΤΩΣ ΣΟΦΙΑ!!!

 

Μερικοί φιλόσοφοι και ρήτορες του κόσμου επισκέφθηκαν κάποτε το κελλί ενός φημισμένου γιά την αρετή του Γέροντα. Μετά την συνήθη προσευχή της συναντήσεως, ο Γέροντας συνέχισε να πλέκη το εργόχειρό του, σιωπώντας, και μη σηκώνοντας καν το κεφάλι του προς εκείνους...

Αφού πέρασε λίγη ώρα, εκείνοι τον παρεκάλεσαν:

«Γέροντα, πες μας κάποιο λόγο».

Εκείνος, πάλι συνέχιζε να σιωπά.

Εκείνοι επιμένοντας του είπαν:

ΕΚ ΤΗΣ ΠΕΙΡΑΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΝΗΠΤΙΚΟΥ ΠΑΤΡΟΣ!!!

ΕΤΕΡΟΝ ΔΙΔΑΚΤΙΚΟΝ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΙΟΝ ΘΑΥΜΑ, ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΤΟΥ ΕΝ ΟΛΥΜΠΩ!!!

 

<<Ήταν άνοιξι, όταν, ο Όσιος Διονύσιος, ο εν  Ολύμπω, κατέβηκε εις την πόλι της Κατερίνης. Εκεί εσυνάντησε μία παρέα από νέους και νέες, που τραγουδούσαν άσεμνα και χειρονομούσαν άπρεπα. Ο Άγιος ελυπήθη πολύ και απευθυνόμενος κυρίως στις κοπέλες είπε:

«Γιατί εσείς που είσθε κορίτσια, λέτε αυτά τα αισχρά λόγια και προκαλείτε τους νέους στην αμαρτία;».

Όλες κοκκίνισαν από ντροπή...

Ευρέθηκε όμως μία κοπέλα που ξεχώρισε. Αυτή ύψωσε με αναίδεια την φωνή της και του αποκρίθηκε:

«Τί σε νοιάζει εσένα, ψευτοκαλόγερε, τί κάνουμε εμείς;

Δεν κοιτάς τα χάλια τα δικά σου;».

Ο Άγιος πικράθηκε ακόμη πιο πολύ γιά την υβριστική συμπεριφορά της νέας. Την κοίταξε με απέραντη θλίψι και της είπε:

ΤΟ ΑΛΗΘΕΣ ΚΡΙΤΗΡΙΟΝ, ΤΟΥ ΟΝΤΩΣ ΚΑΤΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΘΕΟΛΟΓΟΥ!!!

ΘΑΥΜΑΤΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΛΛΕΠΑΛΛΗΛΑ, ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΤΟΥ ΕΝ ΟΛΥΜΠΩ!!!

 

<<Μια χήρα που λεγόταν Ζωή είχε δύο υιούς, τον Δημήτριο και τον Αρσένιο. Ο Αρσένιος κάποτε, έπαθε ένα φοβερό νόσημα. Του πρήσθηκε το πρόσωπο και είχε αφόρητους πόνους. Η χήρα υπέφερε και θρηνούσε.

Τότε είπε ο αδελφός του, ο Δημήτριος:

«Εάν δεν πάμε στον Όλυμπο, εκεί που ασκητεύει ο Αββάς Διονύσιος, ο αδελφός μου δεν πρόκειται να θεραπευθή...».

«Πηγαίνετε», αποκρίθηκε πρόθυμα η μητέρα.

Έφεραν λοιπόν τον νέο εις τον Όσιο Διονύσιο. Εκείνος τον εδέχθη με πολλή αγάπη. Αφού προσευχήθηκε θερμά, τον άλειψε με Άγιο Έλαιο στο πρόσωπο και σε λίγες ημέρες τον εθεράπευσε!

Μετά την θεραπεία του, ο Αρσένιος θέλησε να μείνη γιά ένα διάστημα στο Μοναστήρι. Βλέποντας εκεί την Αγγελική ζωή των αδελφών, επιθύμησε να γίνη και αυτός Μοναχός! Αφού λοιπόν συμβουλεύθηκε και τον αδελφό του Δημήτριο, ρασοφόρεσε.

«ΗΜΕΙΣ ΜΩΡΟΙ ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ» (Α΄Κορινθ.Δ΄10΄)!!!

 

Η ΥΠΟ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΚΡΙΤΟΥ ΘΕΟΥ, ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΕΙΣΑ ΑΓΙΟΤΗΣ!!!

 

Δυό μοναχοί ερημίτες παρεκάλεσαν τον Θεόν εις την προσευχή τους, να τους φανερώση σε ποιά μέτρα έφθασαν εις την κλίμακα των αρετών. Και τότε ήλθε μία φωνή άνωθεν, πού τους έλεγε:

«Στο τάδε χωριό ζή κάποιος κοσμικός με το όνομα Ευχάριστος μαζύ με την γυναίκα του Μαρία. Εσείς δεν έχετε φθάσει ακόμη στα μέτρα της αρετής τους!».

Σηκώθηκαν, λοιπόν, οι δυό Γέροντες και επήγαν σ’ εκείνο το χωριό, και, ρωτώντας, ευρήκαν το σπίτι του Ευχαρίστου. Βλέποντας την γυναίκα του, την ερώτησαν:

«Πού ευρίσκεται ο άνδρας σου;».

«Είναι τσοπάνος», τους απαντά εκείνη, «και βόσκει τα πρόβατα».

Και πέρασε τους δύο ασκητές στην οικία της, γιά να τον περιμένουν. Όταν βράδυασε ήλθε και ο Ευχάριστος με τα πρόβατα. Χάρηκε πολύ πού είδε τους Γέροντες! Η γυναίκα του ετοίμαζε φαγητό γιά να τους φιλέψουν, και ο Ευχάριστος έβαλε νερό να πλύνη τα κουρασμένα και σκονισμένα πόδια τους. Τότε οι Γέροντες του λένε:

ΤΗ ΑΥΤΗ ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗ, ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΑΞΙΜΟΥ ΤΟΥ ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ!!!

ΕΚ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΙΜΩΝ ΜΑΡΓΑΡΙΤΩΝ, ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ!!!

«Οι άνθρωποι που σε παρεξήγησαν και σε πλήγωσαν δεν γνωρίζουν ούτε εκείνο τον παλαιό μύθο, γιά τον άνεμο και τον ήλιο, που μάλωναν, ποιός είναι ο δυνατότερος και έβαλαν στοίχημα, ότι όποιος βγάλει την κάπα του βοσκού, που εκείνη την ώρα ανηφόριζε το βουνό, θα  είναι ο  πιο  δυνατός.

Φύσηξε, ξαναφύσηξε ο  άνεμος, αλλά  ο  βοσκός κρύωνε και τυλίχθηκε πιο σφιχτά στην κάπα του.

ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΕΥΘΥΜΙΟΥ, ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΟΥ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ!!!

  

Ο Όσιος Ευθύμιος ο Μέγας εγεννήθη εις την Μελιτηνή της Αρμενίας το έτος 377 μ.Χ., κατά τους χρόνους της Βασιλείας του Γρατιανού (375-383 μ.Χ.). Οι γονείς του Παύλος και Διονυσία, ανήκαν σε επίσημη γενιά. Άτεκνοι όντες, αξιώθηκαν να αποκτήσουν παιδί, το οποίο αφιέρωσαν εις την διακονία του Θεού, στο οποίο και κατά Θεία επιταγή έδωσαν το όνομα Ευθύμιος, αφού με την γέννησίΤου, τους χάρισε την ευθυμία, τη χαρά και την αγαλλίασι!

Σε ηλικία μόλις τριών ετών, ο Ευθύμιος, έχασε τον πατέρα του. Τότε η χήρα μητέρα Του, τόν παρέδωσε στον ευλαβή Επίσκοπο της Μελιτηνής Ευτρώιο, ο οποίος, μαζί με τους αναγνώστες Ακάκιο και Συνόδιο, που έγιναν αργότερα Επίσκοποι Μελιτηνής, τον εκπαίδευσε καλώς και, αφού τον κατέταξε στον ιερό Κλήρο, τον ετοποθέτησε Έξαρχο των Ιερών Μονών.

ΠΩΣ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΝ ΤΟ ΜΕΙΖΟΝ ΘΕΜΑ, ΤΗΣ ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΑΓΑΠΗΣ!!!

Η ΑΓΙΑ ΔΙΑΚΡΙΣΙΣ, ΕΝΟΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΑΓΙΟΥ!!!

 

«Πολλές φορές βλέπω στον αγώνα του άλλου κάτι…

Καταλαβαίνω ή ξέρω τί έχει κάνει…

Όμως από σεβασμό δεν του λέω τίποτε, αν δεν μου το πή ο ίδιος. Το θεωρώ εκβιασμό, ατιμία, να του το πω, την στιγμή που εκείνος δεν θέλει μόνος του να το φανερώση.

Είναι λεπτό το θέμα, διότι θα τον ρεζιλέψης…

Πώς να βιάσης τον άλλον;

Ο ΘΕΟΣ ΑΠΟΣΤΡΕΦΕΤΑΙ ΚΑΙ ΤΑΣ ΔΗΘΕΝ ΑΡΕΤΑΣ ΤΟΥ ΕΓΩΪΣΤΟΥ.

Ο ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΕΙΣ ΤΟ ΝΕΡΑΪΔΟΧΩΡΙ ΤΡΙΚΑΛΛΩΝ!!!

ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΕΡΩΝ ΗΜΩΝ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΚΑΙ ΚΥΡΙΛΛΟΥ, ΠΑΤΡΙΑΡΧΩΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ!!!

ΤΑ ΣΥΝΕΧΗ ΜΙΚΡΑ-ΜΕΓΑΛΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΑΓΑΠΗΣ!!!

 

<<Εμείς οι πιστοί Χριστιανοί, δεν είναι ανάγκη να δούμε κάτι το εντυπωσιακό, γιά να πιστεύσουμε ότι έγινε κάποιο Θαύμα! Ο πιστός άνθρωπος βλέπει την Παρέμβασι του Θεού και επομένως το Θαύμα σ’ όλες τις στιγμές της ζωής του!

Φερ’ ειπείν: Περνάει πάρα πολύ κοντά σου ένα αυτοκίνητο.

Εσύ δεν πρόσεξες.

Γιά ένα άπιστο το γεγονός περνάει απαρατήρητο.

«Ή είναι σύμπτωσι ή τυχαίο», σκέπτεται.

Μάλιστα…

ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΦΟΡΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ, ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ!!!

ΤΑ ΠΛΕΟΝ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ, ΔΙΑ ΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑΝ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ!!!

 

            <<Στον Χατζη-Ιωάννη, πού ρωτά "τί είναι πιό σημαντικό γιά την σωτηρία της ψυχής;".

Και εγώ θα σε ερωτήσω αγαπητέ συνοδοιπόρε, και ό,τι απάντησι μου δώσεις, τέτοια θα έδινες και στον εαυτό σου: 

"Τί είναι σημαντικότερο γιά ένα νεογέννητο παιδί;

Η τροφή, η ζεστασιά, το μπάνιο, ή η φύλαξή του;"

Μπορείς να πής ότι κάποιο από αυτά είναι πιό απαραίτητο από τα άλλα;

Πρέπει να αναγνωρίσης λοιπόν, ότι και τα τέσσερα είναι εξίσου απαραίτητα γιά την ορθή πρόοδο του παιδιού.

ΤΑ ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΑ ΑΓΑΘΑ, ΤΗΣ ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΗΣΥΧΙΑΣ!!!

ΑΥΣΤΗΡΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΘΑΥΜΑΣΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ!!!

 

<<Πρώτη γέννα δίδυμα!

Δεύτερη γέννα δίδυμα!

Πω πω...Και αν και η τρίτη εγκυμοσύνη μας φέρη πάλι δίδυμα;

Αλλοίμονο...

Βολιδοσκόπησε η κυρία τον σύζυγο της, μα αυτός ανένδοτος:

«Τα παιδιά είναι του Θεού!»!

«Ναι, αλλά τα πολλά βάσανα είναι της μάννας», εσκέφθη “λογικά” η πάλι έγκυος μητέρα.

Έτσι, κρυφά επούλησε λάδι, έβαλε τα χρήματα στην τσάντα της και αποφάσισε την άλλη μέρα να πάη μόνη στον γιατρό να...

Η ΠΟΛΥΤΙΜΗΤΟΣ ΚΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑ, ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΚΕΚΟΙΜΗΜΕΝΟΥΣ!!!

 

ΤΟ ΕΚ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΕΙΩΝ ΜΕΓΙΣΤΟΝ ΟΦΕΛΟΣ!!! (3/3)

 

Ερώτησε κάποιος τον Άγιο Παΐσιο: 

«Πέστε μας Γέροντα, τότε που είχατε πρόβλημα με τα πόδια σας!».

 

Και απήντησε ο Άγιος Γέροντας:

«Εκείνο ήταν άλλο.

Δεν μπορούσα να σταθώ όρθιος...

Όταν ερχόταν κόσμος, ζοριζόμουν.

Πέρασε εκείνο, μετά άρχισε η αιμορραγία... “Ελκώδη κολίτιδα”, μου είπαν. Άλλη ιστορία... Πάνε επτά χρόνια με αιμορραγίες, με πόνους... Αλλά μη στεναχωριέσθε· μόνο να εύχεσθε γιά την υγεία της ψυχής μου!!

Εγώ χαίρομαι που με τίμησε ο Θεός και μου έδωσε αυτό το δώρο και δεν θέλω να μου το στερήση. Δόξα τω Θεώ! Ο Θεός το επιτρέπει, γιά να βοηθηθώ κατ’ αυτόν τον τρόπο. Έτσι δίνουμε εξετάσεις στην υπομονή.

Τώρα αυτό, ύστερα το άλλο...

“Ὑπομονῆς γὰρ ἔχετε χρείαν” (Εβρ.Ι΄36΄)!!!

Γιατί, αν εμείς που έχουμε λίγο φόβο Θεού, δεν κάνουμε υπομονή, τί θα κάνουν οι κοσμικοί; Αν και βλέπω ότι πολλοί λαϊκοί μας ξεπερνούν στην αρετή! Μου έλεγαν οι γονείς μου ότι οι Φαρασιώτες, όταν αρρώσταιναν, δεν έτρεχαν αμέσως στον Χατζεφεντή να τους θεραπεύση. Υπέμεναν πρώτα τους πόνους, όσο μπορούσαν, ανάλογα με το φιλότιμο και την υπομονή τους, διότι θεωρούσαν ευλογία να υποφέρουν.

Έλεγαν μάλιστα:

Η ΑΙΣΧΙΣΤΗ ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ ΤΗΣ ΒΛΑΣΦΗΜΙΑΣ...

 

Η ΠΛΟΥΣΙΟΠΑΡΟΧΟΣ ΘΕΙΑ ΧΑΡΙΣ, ΕΙΣ ΤΟΝ ΤΑΠΕΙΝΩΣ ΥΠΟΧΩΡΟΥΝΤΑ!!!

 

Είπε κάποια αδελφή εις τον Άγιο Παΐσιο:

«Γέροντα, όταν διαφωνούμε με κάποια αδελφή και επιμένει η καθεμιά στη γνώμη της, φθάνουμε σε αδιέξοδο και τελικά νευριάζω».

 

Και απήντησε ο αγιασμένος Γέροντας:

«Κοίταξε. Πρέπει η μία από τις δύο σας να ταπεινωθή και να υποχωρήση!

Αλλιώς δεν γίνεται τίποτε.

Η ΕΚ ΤΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΤΩΝ ΝΗΠΤΙΚΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ!!!

ΜΙΑ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗΣ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΣΠΑΡΑΚΤΙΚΗ ΦΩΝΗ, ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ!!

 

<<Στην συζήτησι «στρογγυλής τραπέζης», με θέμα την έκτρωσι, που διωργάνωσε η «Εταιρία Οικογενειακού Προγραμματισμού» εις το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών  το 1981, ελέχθη τούτο το σημαντικό, μεταξύ των άλλων: 

«Η έκτρωσι είναι κατά κανόνα ψυχοτραυματικό γεγονός, που... μπορεί να οδηγήση σε άγχος, κατάθλιψι, ψυχοσωματικές διαταραχές και ψυχοσωματικές αρρώστιες. Το βασικό νοσηρό συναίσθημα που ακολουθεί την έκτρωσι, είναι το συναίσθημα ενοχής της γυναίκας, επειδή συνήργησε εις την καταστροφή του παιδιού της».

Όπως παρατηρήθηκε, γίνεται ή γυναικεία μήτρα (αυτή η «Θεϊκή φωλιά»), ο χώρος, που ο άνθρωπος εκατομμύρια φορές έχει μετατρέψει σε θανατηφόρο καμίνι.

Αξίζει να μεταφέρουμε ένα κομμάτι από μιά επιστολή μιάς μητέρας, που είναι αποκαλυπτικά συγκλονιστικό:

ΔΙΔΑΧΗ ΤΗΣ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗΣ ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΗΣ ΓΑΛΑΚΤΙΑΣ!!!

«Ο ΠΡΩΤΟΣ ΣΠΟΡΟΣ ΣΕ ΓΟΝΙΜΟ ΕΔΑΦΟΣ...»!!!(Γεώργιος Τόλης)

 

Η γνωριμία με την Χριστίνα Ωνάση:

Τον Αύγουστο του 1976, ο Αλέξανδρος Ανδρεάδης, ο τότε σύζυγος της Χριστίνας Ωνάση, έπαθε ατύχημα καθώς έτρεχε με μοτοσυκλέτα στον Σκορπιό. Τον μετέφεραν στον Ευαγγελισμό και μετά από διαβουλεύσεις αποφάσισε να χειρουργηθή εκεί και να μην μεταφερθή κάπου στο εξωτερικό.
Όσο έμεινε στον Ευαγγελισμό, η Χριστίνα περνούσε αρκετές ώρες στο Νοσοκομείο με τον Διευθυντή Χρίστο Σταθάτο, που ήταν θείος της, εξ αγχιστείας. Το βράδυ της 19ης Αυγούστου, ο Σταθάτος μου τηλεφώνησε σπίτι και με ρώτησε, τί εγχείρησι είχα προγραμματίσει γιά την επομένη. Του απάντησα ότι έχουμε κάτι σπάνιο. Θα αφαιρούσαμε από την 44χρονη Σοφία Φιλιππή ένα όγκο, πιθανότατα μύξωμα.
Ο Σταθάτος εξέλαβε το σπάνιο ως δύσκολο και ανησύχησε λέγοντάς μου:
«Κρίμα, η Χριστίνα θέλει να παρακολουθήση εγχείρησι ανοικτής καρδιάς».
Του απάντησα ότι:
«Είναι μιά καλή ευκαιρία».
Τότε μου είπε:
«Δεν το θεωρείτε επικίνδυνο; Δε θέλω να έχουμε ατυχές συμβάν επί παρουσία της».
Τότε του απάντησα:
«Όχι κύριε Διευθυντά, δεν είναι εξαιρετικά επικίνδυνο το περιστατικό, απλώς είναι σπάνιο. Θα κάνουμε το Σταυρό μας και θα προχωρήσουμε».

Η Χριστίνα στο χειρουργείο:

ΣΥΜΒΟΥΛΑΙ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ, ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΣΕΡΒΙΑΣ!!!

ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΥΜΕΩΝ ΤΟΥ ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΟΥ!!! (2/2)

<<Κάποιος από τους τεχνίτες στην πόλι, κατάλαβε την αρετή του Οσίου Συμεών του Σαλού. Τόν είχε δεί μιά φορά να λούζεται και να συνομιλή με δύο Αγγέλους και έτσι θέλησε να κάνη γνωστό σ’ όλους το συγκεκριμένο περιστατικό. Ο τεχνίτης αυτός ήταν Εβραίος και βλασφημούσε πολύ τον Κύριο...

Παρουσιάσθηκε όμως, στον ύπνο του Εβραίου, ο Όσιος Συμεών, λέγοντάς του να μην πη σε κανένα αυτό το οποίο είδε! Την άλλη μέρα, πρωΐ-πρωΐ, ο Εβραίος αγνοώντας το όνειρο, θέλησε να πραγματοποιήση την απόφασί του, αλλά παρουσιάσθηκε μπροστά του ο Όσιος, του ακούμπησε τα χείλη του και έτσι έχασε την ομιλία του! Δεν μπορούσε να πη τίποτε σε κανέναν! Άρχισε τότε να ακολουθή τον Άγιο Συμεών κάνοντάς του νοήματα με το χέρι, γιά να του επαναφέρη την ομιλία. Ο Άγιος όμως, άρχισε να παριστάνη τον Σαλό και του απαντούσε και αυτός με νοήματα σαν τρελλός... Ο Εβραίος του έκανε νοήματα γιά να τον σταυρώση στο στόμα του και ο Άγιος απαντούσε με νοήματα... Ήταν φοβερό, να κάνουν νοήματα ο ένας εις τον άλλο…  

ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΝΥΣΣΗΣ ΚΑΙ ΑΔΕΛΦΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ!!!

ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΥΜΕΩΝ ΤΟΥ ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΟΥ!!! (1/2)

 

<<Κατ’ οικονομία Θεού είδε τον Άγιο Συμεών τον «διά Χριστόν Σαλό», κάποιος φουσκάριος (έμπορος ροφημάτων και οσπρίων) και μη γνωρίζοντας ποίος είναι, του λέγει:

«Θέλεις, αββά, αντί να γυροφέρνης, να στέκεσαι εδώ και να πουλάς λούπινα;».

Εκείνος εδέχθη.

Όταν λοιπόν τον έβαλε να πουλάη, άρχισε ο Αββας να τα μοιράζη στον κόσμο και να τρώη και ο Ίδιος άπληστα. Είχε όμως να φάγη μία εβδομάδα…

Είπε τότε στον φουσκάριο η γυναίκα του: 

Η ΔΙΗΝΕΚΗΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΣ, ΤΟΥ ΑΡΧΕΤΥΠΟΥ ΗΜΩΝ ΚΑΛΛΟΥΣ!!!

Η ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΒΑΡΛΑΑΜ ΕΙΣ ΤΑ ΜΕΤΕΩΡΑ!!! (2/2)

 

ΟΡΘΗ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΙΣ!!

 

Η ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΒΑΡΛΑΑΜ ΕΙΣ ΤΑ ΜΕΤΕΩΡΑ!!! (1/2)