«Να μην κατακρίνουμε, διότι ο Θεός θα επιτρέψει να πέσουμε και εμείς στις ίδιες αμαρτίες... Έτσι, μιά νοικοκυρά σ’ ένα χωριό, την ώρα που άναβε φωτιά στο φούρνο της για να ψήσει ψωμί, “ευχήθηκε” να μπορούσε να κάψει ζωντανή στο φούρνο της, μιά κοπέλα από γειτονικό χωριό, που έμεινε έγκυος με κάποιον άγνωστο…
<<Μεγάλη συζήτησις εγίνετο τότε στους Θεολογικούς και Εκκλησιαστικούς κύκλους, διά τα συστατικά του ανθρώπου. Αφορμή είχε δώσει η θεωρία του Απ. Μακράκη, κατά την οποίαν ο άνθρωπος αποτελείται από τρία συστατικά: Ύλην, ψυχήν και πνεύμα. Σαν μαθητής της «Σχολής του Λόγου» και ο Αρχιμανδρίτης Ευσέβιος Ματθόπουλος, Μεγαλοσπηλαιώτης, μαθητής του Αρχιμανδρίτη Ιγνατίου Λαμπροπούλου και ιδρυτής της αδελφότητος «ΖΩΗ», είχε πέσει σε σκέψεις κατά πόσον ήσαν σωστά τα κηρύγματα αυτά, που άλλοι τα υπεστήριζαν και άλλοι τα απέρριπταν.
Με τις σκέψεις αυτές ο π. Ευσέβιος έφθασε εις την Κεφαλληνίαν και επήγε στο Ληξούρι, να συναντήση τον παπά-Παναγή. Περπατώντας στο Ληξούρι ο π. Ευσέβιος, βλέπει να τον πλησιάζει με γρήγορο βήμα ένας κοντός και ασκητικός ιερεύς, και χωρίς χαιρετισμόν ή άλλον πρόλογον, άρχισε να λέγη στον π. Ευσέβιο:
O Άγιος Παναγής ο Μπασιάς, είχε αποκτήσει το χάρισμα της προορατικότητος και της προφητείας, το οποίο χρησιμοποιούσε γιά να διορθώνει ψυχές.
<<…Ο πατέρας μου, Μηνάς Κεφαλάς, ήταν υιός του Ανδρέου και της Μαριάννας το γένος Κατσαΐτη, και εγεννήθη εις το Ληξούρι της Κεφαλλονιάς. Ο παπά-Μπασιάς ήτο στενός φίλος της οικογένειας Κατσαΐτη, την οποία επεσκέπτετο πολύ συχνά. Η νόνα μας (γιαγιά μας) είχε αποκτήσει δύο θυγατέρες και η επιθυμία της ήτο, να αποκτήση και υιούς.
Όταν σε κάποια επίσκεψι ο παπά-Μπασιάς επληροφορήθη, ότι ανέμενε τέκνον, της ευλόγησε την κοιλίαν της και ανέφερε τα ονόματα: «Μηνάς, Βίκτωρ, Βικέντιος». Η Μαριάννα Κεφαλά εγέννησε άρρεν τέκνον το οποίον και εβάπτισε Γεράσιμον. Το τέκνον μετ’ ολίγον όμως απέθανεν. Ο παπά-Μπασιάς την επεσκέφθη και πάλιν και αφού την είδε περίλυπο της είπε ότι, είχε παρακούσει τους λόγους του. Την επαρηγόρησε όμως, λέγοντας της ότι, θα εγεννούσε και πάλι αγόρι και της ευλόγησε την κοιλία επαναλαμβάνοντας τα τρία ονόματα : «Μηνάς, Βίκτωρ, Βικέντιος».
Μιά γυναίκα, από το Ληξούρι της Κεφαλλονιάς είχε τέσσερις κόρες. Ο άνδρας της ήτο πολύ ιδιότροπος. Την έβριζε διότι γεννούσε μόνο κορίτσια και ήτο πολύ στενοχωρημένη.
Εσκέφθηκε να πάει να πάρει την ευχή του παπά-Μπασιά. Επήρε, λοιπόν, τα τέσσερα κορίτσια της, τα ετοίμασε και εις το μικρότερο έβαλε και ένα όμορφο φιόγκο εις τα μαλλιά της. Όταν έφθασαν εις τον παπά-Μπασιά, επερίμενε να έλθη η σειρά της, διότι ήτο πολύς κόσμος. Όταν ήλθε ή σειρά της έμπασε ένα-ένα τα κορίτσια της, διά να τα ευλογήσει ο παπά-Μπασιάς, λέγοντας του: «Τα έφερα παπά μου να τα ευλογήσεις»!
Εκείνος που χώρισε το νου του από την αγάπη του Θεού και τη θεωρία, και τον έχει δεμένο σε κάποιο από τα αισθητά, αυτός είναι που προτιμά το σώμα από την ψυχή και τα κτίσματα από το Θεό που τα εδημιούργησε!
Αν η ζωή του νου είναι ο φωτισμός που δίνει η πνευματική γνώση, κι αυτόν τον γεννά η αγάπη προς τον Θεόν, ορθά έχει λεχθή πως, δεν υπάρχει τίποτε πιο μεγάλο από την Θεία Αγάπη!
Κάποιου χωρικού το χωράφι είχε μεγάλη και πολύ καλή παραγωγή σε καρπούζια. Εξ αυτού, επουλήθηκαν όλα τα καρπούζια γρήγορα και στην καλλίτερη τιμή και το κέρδος ήταν υπερβολικά μεγάλο.
Μετά από αρκετές ημέρες η τιμή των καρπουζιών έπεσε και η νέα παραγωγή του χωρικού δεν έφερε το αντίστοιχο κέρδος. Ο χωρικός διαμαρτυρήθηκε έντονα γιά τις χαμηλές τιμές των καρπουζιών.
Τότε κάποιος έμπορος, του απάντησε:
«Ο σκοπός μας δεν είναι να καταδικάζουμε το κακό, αλλά να το διορθώνουμε. Με την καταδίκη ο άνθρωπος μπορεί να χαθή, με την κατανόηση και τη βοήθεια θα σωθή. Τον αμαρτωλό πρέπει να τον αντικρίζουμε με αγάπη και με σεβασμό στην ελευθερία του.
<<… Με ένα τολμηρό σχέδιο πέρασε, σε μία νύχτα 70 καράβια από το Βόσπορο στον Κεράτιο, σέρνοντάς τα εννιά χιλιόμετρα στη στεριά, πίσω από το λόφο του Γαλατά, πάνω σε δρόμο στρωμένο με κορμούς δένδρων, χωρίς να πάρει είδηση κανείς.
Μετά απ’ αυτό, ο Κεράτιος κόλπος έγινε δικός του και η Πόλη κλείστηκε ολόγυρα από στεριά και θάλασσα.
«Όταν σου κάνει κλοιό ο σατανάς και σε πιέζει, μη μένεις ακίνητος, όπως μερικοί που μελαγχολούν και σκέπτονται επί ώρες, σαν να τους απασχολούν πολύ σοβαρά προβλήματα, ενώ δεν συμβαίνει τίποτε απ’ αυτά, αλλά απλώς τους έχει καθηλώσει ο σατανάς.
Το τελευταίο μήνυμα του π. Εμμανουήλ Κοντάκη:
«Τρώγω τους καρπούς της ηδονής του βίου μου. Την Οδύνη... Δόξα τω Θεώ!!
Εδώ και καλά είναι... Εκεί πάνω;;;
Κάνω τον κανόνα μου...
Ούτε Θεία Λειτουργία, ούτε μετοχή στη Θεία Ευχαριστία...
Ο Χριστός μας τα ρυθμίζει αυτά, και δεν κλωτσάμε!!
Υπακοή, και όλα γίνονται Ανάσταση-Παράδεισος!!
Τα ακούσια, εκούσια...
Είναι μία διαφορετική πρόκληση, πολύ αληθινή...
<< Αν δεις την καρδιά σου να φλογίζεται (με τον θυμό και την οργή), σφράγισε το στήθος σου τοποθετώντας πάνω του τον Σταυρό. Θυμήσου κάτι από εκείνα που συνέβησαν (κατά το πάθος του Χριστού) τότε και σαν σκόνη θα αποβάλλεις κάθε θυμό με την ανάμνηση των όσων είχαν γίνει. Σκέψου τα λόγια και τις ενέργειες. Σκέψου ότι Εκείνος ήταν Δεσπότης, ενώ εσύ είσαι δούλος. Ότι Εκείνος έπασχε προς χάριν σου, ενώ εσύ γιά τον εαυτό σου. Εκείνος χάριν αυτών που είχαν ευεργετηθή και Τον εσταύρωσαν, ενώ εσύ γιά τον εαυτό σου. Εκείνος χάριν αυτών που Τον έβρισαν, ενώ εσύ πολλές φορές απ' αυτούς που έχεις αδικήσει. Εκείνος έπαθε κάτω από τα μάτια ολόκληρης της Πόλης, ή μάλλον όλου του πλήθους των Ιουδαίων και των ξένων και των εντοπίων, προς τους οποίους είχε απευθύνει τα φιλάνθρωπα λόγια Του, ενώ εσύ ενώπιον ολίγων.
Ο θυμός δεν καταστρέφει μόνο το σώμα, αλλά αφανίζει και την υγεία της ψυχής, τρώγοντας, σπαράζοντας και αδυνατίζοντας όλη τη δύναμή της και κάνοντάς την άχρηστη γιά το καθετί.
Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, ήταν πολύ ευγενικός στις διαπροσωπικές του σχέσεις. Επειδή το κήρυγμά του το άκουγαν χιλιάδες Χριστιανοί, οι μεγάλες δυνάμεις (Ρωσία, Γαλλία, Ιταλία, Αγγλία), ανησύχησαν, μήπως επρόκειτο περί κατασκόπου. Έτσι η Δημοκρατία της Βενετίας έστειλε ένα κατάσκοπό της, να τον παρακολουθήσει και να υποβάλλει σχετική έκθεση.
Στην έκθεσή του, ο κατάσκοπος αναφέρει:
ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΦΟΒΕΡΟΥ ΚΑΚΟΥΡΓΗΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΕΚΤΡΩΣΕΩΝ…
<< Η έκτρωση είναι φοβερή αμαρτία… Είναι πολύ μεγάλος φόνος, διότι σκοτώνονται αβάπτιστα παιδιά. Πρέπει να καταλάβουν οι γονείς, ότι η ζωή αρχίζει από την στιγμή της συλλήψεως. Μία νύχτα ο Θεός επέτρεψε να δω ένα φοβερό όραμα, που με πληροφόρησε γι’ αυτό το θέμα.
Ήταν βράδυ, Τρίτη της Διακαινησίμου το 1984. Είχα ανάψει δύο κεράκια μέσα σε δύο τενεκεδάκια, όπως συνηθίζω να κάνω, ακόμη και όταν κοιμάμαι, γιά όλους όσοι πάσχουν ψυχικά και σωματικά. Σ' αυτούς συμπεριλαμβάνω ζώντες και κεκοιμημένους.
<<Έχουμε τον θυμό, όχι γιά να υβρίζουμε τους πλησίον, αλλά γιά να επιστρέφουμε στο δρόμο του Θεού τους αμαρτάνοντες, γιά να σηκωνόμασθε όταν πέφτουμε, γιά να μην είμασθε νωθροί. Ο θυμός δίνεται σ’ εμάς σαν κεντρί, γιά να τρίζουμε τα δόντια εναντίον του διαβόλου, γιά να είμασθε ορμητικοί εναντίον του και όχι γιά να επαναστατούμε ο ένας εναντίον του άλλου. Έχουμε όπλα γιά να τα χρησιμοποιούμε εναντίον του εχθρού. Eίσαι οξύθυμος; Nα είσαι τέτοιος εναντίον των αμαρτημάτων σου, να επιπλήττεις την ψυχή σου, να μαστίζεις τη συνείδησή σου, να είσαι αυστηρός κριτής και πικρός δικαστής στα δικά σου αμαρτήματα. Aυτό είναι το κέρδος της οργής. Γι’ αυτό την έθεσε ο Θεός μέσα μας.
«Τη Πόντου οι Αντάρτες» ονομάζεται η ταινία μικρού μήκους αφιερωμένη στη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου. Ένα καταπληκτικό δημιούργημα το οποίο υλοποιήθηκε από τα μέλη του Συλλόγου Ποντίων Αγίας Βαρβάρας «Ο ΦΑΡΟΣ».
Το Αντάρτικο
Κατά τα έτη 1917-1922 οι Έλληνες του Πόντου για την ελευθερία τους, την υπεράσπιση της ανθρώπινης ζωής και της αξιοπρεπείας τους, ανέβηκαν στα βουνά με αυταπάρνηση και αυτοθυσία. Μάλιστα, στις αρχές του 1917 το Ποντιακό αντάρτικο βρισκόταν σε πλήρη εξέλιξη, προκαλώντας πονοκέφαλο στις Τουρκικές Αρχές.
Το Αντάρτικο στον Πόντο αναπτύχθηκε ως δύναμη αυτοάμυνας και αυτοπροστασίας του Ελληνισμού της περιοχής. Οι αντάρτικες ομάδες πολέμησαν για να γλυτώσουν τις οικογένειες και το σπιτικό τους από τις βιαιοπραγίες, τις διώξεις και τις μεθόδους εξόντωσης των Τούρκων. Μεθόδους που δεν μπορεί να συλλάβει ο ανθρώπινος νους.
Συντελεστές
Στα γυρίσματα της ταινίας μικρού μήκους «Τη Πόντου οι Αντάρτες» συμμετείχαν περίπου 30 άτομα. Υπό την καθοδήγηση της Προέδρου του Συλλόγου, κας Σοφίας Σαββίδου.
«Ο δρόμος του Χριστού είναι ένας! Να αγαπάμε όλους τους ανθρώπους, και αυτούς που μας αγαπούν και αυτούς που μας μισούν! Να έχετε πραότητα και αν σας προσβάλλει ο άλλος, να μη θέλετε να τον εκδικηθήτε, αλλά να τον συγχωρείτε και να του δείχνετε καλωσύνη! Και με την αγάπη, που θα του δείξετε, θα τον υποχρεώσετε να σας ζητήσει συγγνώμη, εάν βέβαια είναι άνθρωπος με συνείδηση!
* Συλλογισθήκαμε τις μεγάλες υποχρεώσεις, που, με το βάπτισμά μας, αναλάβαμε ενώπιον τού Θεού;;
* Συνειδητοποιήσαμε ότι οφείλομε να συμπεριφερόμασθε ως παιδιά του Θεού και ως αδελφοί του Κυρίου μας;;
