Κάποτε, ο Ρώσος ηγούμενος Γαβριήλ, έδωσε ελεημοσύνη τα τρία τελευταία ρούβλια του Μοναστηριού, σε κάποιο άλλο πτωχό γειτονικό Μοναστηράκι.
Τότε, ο οικονόμος της Μονής, ο π. Ιωσήφ, δυσανασχέτησε με την κίνηση του ηγουμένου, να προσφέρει όλα τα χρήματα του ταμείου της Μονής.
Ο ηγούμενος κατάλαβε την δυσαρέσκεια του αδελφού και θέλοντας να τον καθησυχάσει, του είπε:
«Μη γογγύζεις, αδελφέ μου, να σκέπτεσαι πως ο Κύριος, θα μας τα επιστρέψει διπλά!»!
Και αυτό ακριβώς έγινε!
Ενδιαφέρουσα βιντεοσκόπησις, του έτους 1994, τη ευλογία του Αγίου Εφραίμ του Κατουνακιώτου, υπό του αειμνήστου π.Εφραίμ (Γεωργίου) Μπουτσουρή, εις το Ιερόν Κελλίον του Αγίου Νικολάου (Μπουραζέρη)!!
Πηγή: Αρχείο Γ & Β Μπουτσουρή
Νεαρός Θεολόγος, και ήδη έγγαμος Ιερεύς, προέτρεπε τον π.Ιωήλ να υποβάλη εις το Πανεπιστήμιον διατριβήν επί διδακτορία.
(Και ο πατήρ Ιωήλ απήντησεν:)
«Γιά στάσου, βρε παιδί μου. Να γίνω διδάκτωρ, Αί;».
<<…Μοναχοί, ιερείς, επιστήμονες, νέοι και νέες, απλοί άνθρωποι από διάφορα σημεία, όχι μόνο των Πατρών, αλλά και από όλη, σχεδόν, την Ελλάδα, ήρχοντο κοντά στο πατέρα Γερβάσιο Παρασκευόπουλο, γιά να εξομολογηθούν, γιά να του εκθέσουν τα προβλήματά τους, τον πόνο τους, τις δυσκολίες τους και να λάβουν την συμβουλή του.
Όλοι τον έβλεπαν ως άγιο άνθρωπο!
Γιά τα αναρίθμητα αγαπητά πνευματικά του τέκνα υπήρξε σ’ όλη του την ζωή «Πατέρας» με την Αποστολική έννοια του όρου:
«Ἐὰν γὰρ μυρίους παιδαγωγοὺς ἔχητε
ἐν Χριστῷ, ἀλλ᾿ οὐ πολλοὺς πατέρας…» (Α' Κορινθ. Δ΄15΄)!!!
Ο μακαριστός Αρχιμανδρίτης π. Ιωήλ Γιαννακόπουλος (1901-1966) γράφει μεταξύ άλλων γιά τον Άγιο γέροντα Γερβάσιο:
Κάποιος Γέροντας, έκανε πολυήμερη νηστεία, δηλαδή ξηροφαγούσε (έτρωγε μόνο ξερό ψωμί και έπινε λίγο νερό), μία φορά την εβδομάδα και ταυτόχρονα παρακαλούσε τον Θεόν, να του αποκαλύψει την ερμηνεία κάποιου συγκεκριμένου χωρίου της Αγίας Γραφής.
Ο Θεός, όμως, δεν του αποκάλυπτε το νόημα τού ζητουμένου, και οι ημέρες της νηστείας περνούσαν...
Μέχρι που, μετά από κάμποσες ημέρες, λέει ο Γέροντας στον εαυτόν του:
Κάποτε ήλθαν στον π. Κλεόπα ένας πιστός παρέα με κάποιον αιρετικό, ο οποίος είχε παρασυρθή στην θρησκευτική εταιρεία των μαρτύρων του Ιεχωβά. Ο πιστός Χριστιανός, είχε προσπαθήσει με πολλές συζητήσεις και αποδείξεις, να τον επαναφέρη στην Αληθινή Πίστι χωρίς αποτέλεσμα. Ο αιρετικός ήταν γεμάτος από απορίες και ερωτήσεις αλλά δεν ανεγνώριζε την πλάνη του... Τότε ο Χριστιανός τον έπεισε να επισκεφθούν μαζί τον γέροντα Κλεόπα Ηλιέ.
Στο κελλί τού π. Κλεόπα ήτο πολύς κόσμος, ως συνήθως.
Ο γέροντας ωμιλούσε με θέμα:
«Πώς πλανά ο διάβολος τον άνθρωπο».
«Οι αγράμματοι και ακαλλιέργητοι άνθρωποι, θεωρούν τα λόγια γελοίο πράγμα και δεν θέλουν να τ’ ακούν, επειδή ελέγχεται η αγραμματοσύνη τους και θέλουν να είναι όλοι όμοιοί τους…
Κατά τον ίδιο τρόπο και όσοι ζουν και συμπεριφέρονται ακόλαστα, φροντίζουν, να αποδείξουν ότι, όλοι είναι χειρότεροί τους, νομίζοντας πως από το πλήθος των κακών θα επιτύχουν το ακατηγόρητο γιά τους εαυτούς τους…
Οι αείμνηστοι: Θεία Αλεξάνδρα και ο ανεψιός της Πολυνείκης.
_____________________________________________________
<<Κατά τη διάρκεια της νεκρωσίμου Ακολουθίας της αειμνήστου θείας μας Αλεξάνδρας, η οποία όπως έχει τονισθή υπήρξε γιά πολλά έτη φύλακας-άγγελος του πατρός Επιφανίου, παρατήρησα ότι (ο αείμνηστος π.Επιφάνιος), ασπάσθηκε τη σωρό της στα πόδια και όχι στο πρόσωπο!
Όταν μετά από λίγες ημέρες τον ερώτησα, γιατί το έκανε αυτό, εκείνος μου απάντησε:
«Όπου συνέβη πτώση, εκεί προηγουμένως κατασκήνωσε η υπερηφάνεια, διότι το δεύτερο είναι προμήνυμα του πρώτου»!!!
Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης
Ο Όσιος Σέργιος του Ραντονέζ (1314-1392) ντυνόταν πάντοτε πτωχικά. Γι’ αυτό, πολλές φορές, δεν τον αναγνώριζαν οι επισκέπτες.
Κάποιος χωρικός από ένα μακρινό χωριό άκουγε πολλά γιά τον Όσιο. Επεθύμησε λοιπόν να τον δει. Ήλθε στο Μοναστήρι και άρχισε να ρωτά, που είναι ο όσιος Σέργιος. Του είπαν ότι ευρισκόταν στον κήπο. Πήγε τότε στον κήπο, αλλά είδε μόνο έναν απλό μοναχό, ντυμένο με ρούχα γεμάτα μπαλώματα, να σκάβει τη γη... Ο χωρικός, περίμενε να δει κάποιο λαμπροφορεμένο ηγούμενο μέσα σε δόξα και τιμή και αυτόν αναζητούσε…, αλλά τίποτε…
Γύρισε λοιπόν στο Μοναστήρι και άρχισε να παρακαλεί:
«Πέστε μου, που είναι ο γέροντας; Ήλθα από πολύ μακριά και θέλω να τον δω και να πάρω την ευχή του».
Οι αδελφοί τότε του απάντησαν:
Ενδιαφέρουσα βιντεοσκόπησις, του έτους 1994, τη ευλογία του Αγίου Εφραίμ του Κατουνακιώτου, υπό του αειμνήστου π.Εφραίμ (Γεωργίου) Μπουτσουρή, εις το Ιερόν Κουτλουμουσιανόν Κελλίον του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου. Ξεναγός μας ο γέρων Γρηγόριος.
Πηγή: Αρχείο Γ & Β Μπουτσουρή
