«ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΓΚΡΕΜΙΣΕΣ, ΕΚΕΙ ΝΑ ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ» (γ.Ιωσήφ ο Σπηλαιώτης)!!

 

<< Δεν σε κατηγορώ ότι έκανες αμαρτίες πολλές και σοβαρές, όχι, άνθρωπος είσαι. Σε κατηγορώ, γιατί δεν εξομολογείσαι. Αυτό σε κατηγορώ.

Έπεσες;

Στον πνευματικό.

Πάλι έπεσες;

Στον πνευματικό, όλα στον πνευματικό. Και η οσία Μαρία η Αιγυπτία, πρώτα εξομολογήθηκε.

Στη περιοχή μας ήτανε κάποιος Κύπριος γέροντας και είχε έναν υποτακτικό, ο οποίος δεν είχε αναπαύσει τους γονείς του. Όταν καλογέρευσε, και τον Γέροντά του, δεν τον ανέπαυσε. Και εκεί που καθόμασθε στη Μικρή Αγία Άννα, τον έστειλε ο Γέροντάς του στον Γέροντα μας, τον Γέρο-Ιωσήφ, να πει τον λογισμό του και να ωφεληθή από τις συμβουλές του Γέροντά μας.

Όταν ήλθε, λοιπόν, στη Μικρή Αγία Άννα, εμείς καθόμασθε γύρω-γύρω από τον Γέροντά μας. Και τότε λέει ο Γέροντας Ιωσήφ:

«ΤΙΣ ΗΜΑΣ ΧΩΡΙΣΕΙ ΑΠΟ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ;» (Ρωμ.Η’35’)!!!

 

Ο ΑΙΩΝΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ΞΕΔΙΨΑ ΚΑΙ ΑΝΑΠΑΥΕΙ!!

 

Ο Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, έσερνε τα βήματά του με την συνοδεία βαρβάρων, στον φοβερώτερο τόπο εξορίας, την Σιβηρία…

Σ’ έναν από τους σταθμούς αυτού του θλιβερού ταξιδιού του, μιά γυναίκα του έβαλε κρυφά στο χέρι, 23 ρούβλια, αρκετά γιά να αγοράσει λίγο ψωμί, σαπούνι, ρούχα. Μαζί, όμως με το χαρτονόμισμα, του έδωσε και μιά Αγία Γραφή!

ΠΡΟΣΟΧΗ, ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕΜΕΛΙΑΚΗΝ ΒΑΣΙΝ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ!!!

 

«ΤΟΥΣ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥΣ ΠΟΛΥ ΤΟΥΣ ΑΓΑΠΑ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ» (γ.Αρσένιος ο Σπηλαιώτης)!!!

 

Κάποιος αδελφός ερώτησε τον γέροντα Αρσένιο τον Σπηλαιώτη:

«Παππού, πολλοί μοναχοί συνηθίζουν να λένε τους Χαιρετισμούς στην Παναγία μας όταν εργάζονται αντί να λένε την Ευχή. Τί είναι καλλίτερα;»

Και απαντά ο γέροντας:

«Α! Τους Χαιρετισμούς πολύ τους αγαπά η Παναγία μας! Εμείς με τον Γέροντά μας, τους λέγαμε όταν εδουλεύαμε. Απ’ έξω τους λέγαμε, δύο, τρείς φορές την ημέρα!!

Να, εδώ έχω ένα βιβλιαράκι με τους Χαιρετισμούς, που στην αρχή αναφέρει ότι, η Παναγία μας εφανερώθηκε σε πολλούς Αγίους και τους υποσχέθηκε ότι, οποίος λέει τους Χαιρετισμούς Της κάθε ημέρα, θα τον φυλάει και σ` αυτήν τη ζωή, αλλά και μετά θάνατο, θα τον υπερασπισθή ενώπιον του Υιού Της!»!!

Και συνέχισε ο γέροντας:

ΤΟ ΧΑΡΙΣΜΑ ΤΩΝ ΔΑΚΡΥΩΝ!!

 

ΠΕΡΙ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΦΟΒΟΥ ΘΕΟΥ!!!

 

1. «Η αγάπη όλα τα δέχεται, όλα τα υπομένει, η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει», λέει ο Απόστολος Παύλος (Ο ύμνος της αγάπης - Α΄Κορινθ. ΙΓ’,1-8 & 13). Η τέλεια αγάπη δεν υπόκειται ούτε σε πτώση, ούτε σε πάθος, αλλά είναι τέτοια, ώστε και οι γλώσσες των Αγγέλων και η προφητεία και όλη η γνώση και τα χαρίσματα των ιαμάτων είναι μηδέν, όταν συγκριθούν μ’ εκείνη. Έτσι οφείλουν και οι προεστώτες, όχι από θυμό και υψηλοφροσύνη, ούτε γιά εκδίκηση, να εκπαιδεύουν τους αδελφούς εκείνους, που έχουν ανάγκη παιδαγωγήσεως, αλλά με σπλάγχνα οικτιρμών και με σκοπό την πνευματική τους ωφέλεια και διόρθωσή τους.

Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΕΥΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΥΤΕΚΝΙΑΣ!!

 

 

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΤΑΠΕΙΝΩΣΙΣ, ΔΙΑΣΦΑΛΙΖΕΙ ΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑΝ ΜΑΣ!!

 

<< Εις τί θα μας ωφελήσει εάν πληροφορηθούμε ότι, η φωνή ήταν του Πατρός ή ο Θεός ομιλεί δι’ Αγγέλου γιά το ένα και το άλλο;; Εις τί θα μας ωφελήσει εις τον δρόμο της σωτηρίας μας, εάν το γνωρίζουμε αυτό; Εσύ μιλάς θεολογικά… Τί θα μας ωφελήσει; Τίποτε!

Άφησες το δρόμο της ταπεινώσεως και πιάνεις υψηλά επίπεδα θεολογικά. Όχι! Άφησε αυτόν το δρόμο και ακολούθησε το δρόμο της καλογερικής: «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με», «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με»!

ΕΔΩ ΥΠΟΧΡΕΩΣΙΣ, ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ ΔΙΚΑΙΩΣΙΣ!!

 

Η ΕΥΩΔΙΑ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΧΑΡΙΤΟΣ!!

 

Ο Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης, στο βιβλίο του «Αγιορείται Πατέρες και Αγιορείτικα», αναφέρει έναν οικοδομητικό λόγο από κάποια συνομιλία που είχε με τον Γέροντα Αρσένιο τον Σπηλαιώτη, όπου ο «παππούς» με απλότητα εκφράζει την παρακάτω απορία:

«Όταν κάνω κομποσχοίνι όρθιος, αισθάνομαι έντονα ευωδία Θεϊκή, όταν, όμως,  λέω την Ευχή καθιστός, ελάχιστη ευωδία αισθάνομαι!»!!

Η ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΙΣ, ΤΗΣ ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΕΠΙΕΙΚΕΙΑΣ!!

 

Ο ΜΕΓΑΣ ΠΑΣΚΑΛ, ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΖΕΙ ΤΗΝ ΣΤΑΣΙΝ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟΝ.

 

«Υπάρχουν τριών ειδών άνθρωποι:

 Εκείνοι που δόθηκαν με όλη τους την ψυχή στο Θεό, αφού πρώτα Τον βρήκαν.

Εκείνοι που αναζητούν τον Θεόν, γιατί δεν τον έχουν ακόμη βρει.

Και τέλος, εκείνοι που ούτε τον βρήκαν ούτε τον αναζήτησαν ποτέ.

«ΕΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΗΝ ΠΡΟΝΟΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ» (Όσιος Πορφύριος)!!!

 

ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΚΑΙ ΑΜΕΣΟΣ Η ΠΑΡΕΜΒΑΣΙΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ!!

 

<< Πριν από πολλά χρόνια, εκάλεσε τον παπά-Νικόλα μία οικογένεια, εδώ στην Αθήνα, να πάει να της κάνει Ευχέλαιο. Ένα δωμάτιο του σπιτιού της, το είχε ενοικιάσει κάποιος  άρρωστος σε προχωρημένο βαθμό. Όταν ετελείωσε το Ευχέλαιο, Του είπε η οικοδέσποινα να περάσει και στον ασθενή, να τον μυρώσει. Αφού τον μύρωσε σταυροειδώς με το λάδι του Ευχελαίου, εκάθησε κοντά του, και τον ερώτησε πώς τον λένε…

Ο ασθενής απαντά στο παπά-Νικόλα : «Ιάκωβος, ονομάζομαι».

«Ααα! Μπράβο, παιδί μου! Έχεις και το όνομα του Αδελφοθέου Ιακώβου, αδελφού του Κυρίου!» λέει ο παπά-Νικόλας.

Αυτός, όμως, με αρκετή απιστία και με σχετική ειρωνεία, του είπε:

«Μπααα! Είχε κι άλλα αδέλφια ο Χριστός;».

ΑΛΛΟ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΙΣ, ΑΛΛΟ ΤΑΠΕΙΝΟΦΡΟΣΥΝΗ!!

 

Η ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΟΔΟΣ, ΤΩΝ ΜΑΚΑΡΙΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ!

Μακάριος ο άνθρωπος που μπορεί να αγαπήσει κάθε άνθρωπο, αδιάκριτα, όπως τον εαυτό του!

«Η… ΥΠΟΜΟΝΗ ΕΡΓΟΝ ΤΕΛΕΙΟΝ ΕΧΕΤΩ» (Ιακώβ Α’4’)!!!

 

«ΑΛΛΟ ΜΕΤΑΝΟΙΑ, ΑΛΛΟ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ» (Όσιος Πορφύριος)!!

 

«Ο Χριστιανός, πρέπει να αποφεύγει την αρρωστημένη θρησκευτικότητα... Τόσο το αίσθημα ανωτερότητος γιά την αρετή του, όσο και το αίσθημα κατωτερότητος γιά την αμαρτωλότητά του... Άλλο πράγμα είναι το κόμπλεξ και άλλο η ταπείνωση, άλλο η μελαγχολία και άλλο η μετάνοια!!

Με επισκέφθηκε κάποτε ένας κοσμικός ψυχίατρος και μου κατηγόρησε τον Χριστιανισμό, διότι, όπως είπε, δημιουργεί ενοχές και μελαγχολία.

Του απάντησα:

Ο ΣΟΦΟΣ ΝΟΜΠΕΛΙΣΤΑΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ΜΑΣ ΔΙΔΑΣΚΕΙ!!

 

«Ο ΓΑΡ ΕΣΘΙΩΝ ΚΑΙ ΠΙΝΩΝ ΑΝΑΞΙΩΣ ΚΡΙΜΑ ΕΑΥΤΩ ΕΣΘΙΕΙ ΚΑΙ ΠΙΝΕΙ…» (Α’ Κορινθ.ΙΑ’29’)!!!

 

Ο Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης, εξωμολόγησε κάποτε μία γερόντισσα και της έβαλε κανόνα να μην Κοινωνήσει γιά τρία χρόνια.

«Γιατί δεν κοινωνάς;», την ερώτησε μία μέρα ο ιερέας της ενορίας της.

«Μου έβαλε κανόνα ο π. Ιάκωβος», απάντησε εκείνη… και του είπε την αιτία.

«ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΖΕΙΤΑΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΞΗΓΕΙΤΑΙ» (Όσιος Παΐσιος)!!

 

«ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ, ΜΟΝΟΣ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ»!!!

 

<< Πρέπον και εύλογον είναι ένας διδάσκαλος, όταν θέλει να διδάξει, να εξετάζει πρώτον τί ακροατάς έχει, ομοίως και οι ακροαταί να εξετάζουν τί διδάσκαλος είναι.

Και εγώ, αδελφοί μου, που ηξιώθην και εστάθηκα εις αυτόν τον άγιον τόπον τον Αποστολικόν δια την ευσπλαχνίαν του Χριστού μας, εξέτασα πρώτον δια λόγου σας και έμαθα πως, με την Χάριν του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και Θεού, είσθε Έλληνες, δεν είσθε ασεβείς, αιρετικοί, άθεοι, αλλ’ είσθε βαπτισμένοι εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, και είσθε τέκνα και θυγατέρες του Χριστού μας! Και όχι μόνο δεν είμαι άξιος να σας διδάξω, αλλά μήτε τα ποδάρια σας να φιλήσω. Διότι ο καθένας από λόγου σας είναι τιμιώτερος απ’ όλον τον κόσμον. Πρέπει δε να ηξεύρετε και η ευγένειά σας διά λόγου μου, το ηξεύρω πώς άλλοι σας λέγουν άλλα, όμως αν ίσως και θέλετε να μάθετε την πάσαν αλήθειαν, εγώ σας την λέγω.

Ο ΓΛΥΚΥΣ ΛΟΓΟΣ ΠΑΝΤΟΤΕ ΑΚΟΥΕΤΑΙ ΜΕ ΤΑ ΠΡΟΣΟΧΗΣ!

 

ΑΓΓΕΛΟΣ, ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΚΑΙ ΟΔΗΓΟΣ!!

 

Κάποτε, όταν ο Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς δεν ήταν ακόμη πολύ ηλικιωμένος, ξεκίνησε να πάει μόνος του σ’ ένα ερημοκκλήσι στο Περιστέρι, όπου θα γινόταν εκεί αγρυπνία. Στην διαδρομή, κάποια στιγμή, έχασε το δρόμο του και πήρε άγνωστα μονοπάτια μέσα στα χωράφια… Και ενώ προχωρούσε θλιμμένος και προσευχόμενος, βλέπει μπροστά του ένα νέο παλληκάρι, το οποίο του λέει:

«Έχασες το δρόμο σου, πάτερ; Να σε οδηγήσω εγώ;».

Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΟΝΤΩΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΕΘΝΟΥΣ!!

 

«ΚΑΛΛΙΤΕΡΑ ΣΠΑΤΑΛΟΣ… ΠΑΡΑ ΦΙΛΑΡΓΥΡΟΣ» (Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης)!!

 

«Καλλίτερα σπάταλος παρά φιλάργυρος. Με την οικονομία θα πέσω έξω. Γιά να μου φθάσουν τα λουκούμια που κερνούσα στον κόσμο τα έκοβα στα δύο. Έ, τότε τα λουκούμια δεν μου έφταναν ποτέ…

«Ο ΚΑΡΠΟΣ (ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ) ΓΛΥΚΥΣ» (Αριστοτέλης)!!!

 

ΣΤΟΧΟΣ, ΠΙΣΤΙΣ, ΥΠΟΜΟΝΗ ΚΑΙ ΕΠΙΜΟΝΗ!!

«Θέλω ν’ ανέβω στον Όλυμπο, μα σαν αναλογίζομαι την απόσταση δειλιάζω», είπε ένας Αθηναίος στο Σωκράτη.

Και ο σοφός Σωκράτης τον ερώτησε:

ΑΞΙΟΘΡΗΝΗΤΟΙ ΚΑΙ ΒΑΡΒΑΡΟΙ ΚΑΤΑΚΤΗΤΑΙ…

 

«ΕΥΛΟΓΕΙΤΕ ΚΑΙ ΜΗ ΚΑΤΑΡΑΣΘΕ» (Ρωμ.ΙΒ’14’)!!!

 

«Να μην κατακρίνουμε, διότι ο Θεός θα επιτρέψει να πέσουμε και εμείς στις ίδιες αμαρτίες... Έτσι, μιά νοικοκυρά σ’ ένα χωριό, την ώρα που άναβε φωτιά στο φούρνο της για να ψήσει ψωμί, “ευχήθηκε” να μπορούσε να κάψει ζωντανή στο φούρνο της, μιά κοπέλα από γειτονικό χωριό, που έμεινε έγκυος με κάποιον άγνωστο…  

«Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕΙ ΥΜΑΣ» (Ιωάνν.Η’32’)!!!

 

Η ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΙΣ ΔΥΟ ΙΕΡΩΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΩΝ!!

 

<<Μεγάλη συζήτησις εγίνετο τότε στους Θεολογικούς και Εκκλησιαστικούς κύκλους, διά τα συστατικά του ανθρώπου. Αφορμή είχε δώσει η θεωρία του Απ. Μακράκη, κατά την οποίαν ο άνθρωπος αποτελείται από τρία συστατικά: Ύλην, ψυχήν και πνεύμα. Σαν μαθητής της «Σχολής του Λόγου» και ο Αρχιμανδρίτης Ευσέβιος Ματθόπουλος, Μεγαλοσπηλαιώτης, μαθητής του Αρχιμανδρίτη Ιγνατίου Λαμπροπούλου και ιδρυτής της αδελφότητος «ΖΩΗ», είχε πέσει σε σκέψεις κατά πόσον ήσαν σωστά τα κηρύγματα αυτά, που άλλοι τα υπεστήριζαν και άλλοι τα απέρριπταν.

Με τις σκέψεις αυτές ο π. Ευσέβιος έφθασε εις την Κεφαλληνίαν και επήγε στο Ληξούρι, να συναντήση τον παπά-Παναγή. Περπατώντας στο Ληξούρι ο π. Ευσέβιος, βλέπει να τον πλησιάζει με γρήγορο βήμα ένας κοντός και ασκητικός ιερεύς, και χωρίς χαιρετισμόν ή άλλον πρόλογον, άρχισε να λέγη στον π. Ευσέβιο:

Η ΥΠΕΡΑΞΙΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΝΗΜΗΣ!!

 

ΕΝΑΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΕΥΣ ΚΑΙ ΠΡΟΦΗΤΗΣ!!

 

O Άγιος Παναγής ο Μπασιάς, είχε αποκτήσει το χάρισμα της προορατικότητος και της προφητείας, το οποίο χρησιμοποιούσε γιά να διορθώνει ψυχές. 

Η ΤΕΛΕΙΑ ΑΓΑΠΗ ΤΩΝ ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΓΝΩΣΤΙΚΩΝ!!

 

ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΠΡΟΡΡΗΣΙΣ!!

 

<<…Ο πατέρας μου, Μηνάς Κεφαλάς, ήταν υιός του Ανδρέου και της Μαριάννας το γένος  Κατσαΐτη, και εγεννήθη εις το Ληξούρι της Κεφαλλονιάς. Ο παπά-Μπασιάς ήτο στενός φίλος της οικογένειας Κατσαΐτη, την οποία επεσκέπτετο πολύ συχνά. Η νόνα μας (γιαγιά μας) είχε αποκτήσει δύο θυγατέρες και η επιθυμία της ήτο, να αποκτήση και υιούς.

Όταν σε κάποια επίσκεψι ο παπά-Μπασιάς επληροφορήθη, ότι ανέμενε τέκνον, της ευλόγησε την κοιλίαν της και ανέφερε τα ονόματα: «Μηνάς, Βίκτωρ, Βικέντιος». Η Μαριάννα Κεφαλά εγέννησε άρρεν τέκνον το οποίον και εβάπτισε Γεράσιμον. Το τέκνον μετ’ ολίγον όμως απέθανεν. Ο παπά-Μπασιάς την επεσκέφθη και πάλιν και αφού την είδε περίλυπο της είπε ότι, είχε παρακούσει τους λόγους του. Την επαρηγόρησε όμως, λέγοντας της ότι,  θα εγεννούσε και πάλι αγόρι και της ευλόγησε την κοιλία επαναλαμβάνοντας τα τρία ονόματα : «Μηνάς, Βίκτωρ, Βικέντιος».

«ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΝ ΜΑΘΕΤΕ, ΟΙ ΕΝΟΙΚΟΥΝΤΕΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΓΗΣ» (Ησαΐου. ΚΣΤ’9’)!!!

 

ΤΟ ΠΡΟΟΡΑΤΙΚΟΝ ΧΑΡΙΣΜΑ, ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΑΓΗ ΤΟΥ ΜΠΑΣΙΑ!!

 

Μιά γυναίκα, από το Ληξούρι της Κεφαλλονιάς είχε τέσσερις κόρες. Ο άνδρας της ήτο πολύ ιδιότροπος. Την έβριζε διότι γεννούσε μόνο κορίτσια και ήτο πολύ στενοχωρημένη.

Εσκέφθηκε να πάει να πάρει την ευχή του παπά-Μπασιά. Επήρε, λοιπόν, τα τέσσερα κορίτσια της, τα ετοίμασε και εις το μικρότερο έβαλε και ένα όμορφο φιόγκο εις τα μαλλιά της. Όταν έφθασαν εις τον παπά-Μπασιά, επερίμενε να έλθη η σειρά της, διότι ήτο πολύς κόσμος. Όταν ήλθε ή σειρά της έμπασε ένα-ένα τα κορίτσια της, διά να τα ευλογήσει ο παπά-Μπασιάς, λέγοντας του: «Τα έφερα παπά μου να τα ευλογήσεις»!

Η ΟΡΘΗ ΕΝΑΤΕΝΙΣΙΣ, ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ!!

 

«ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΝΤΕΣ ΠΑΝΤΟΤΕ ΥΠΕΡ ΠΑΝΤΩΝ» (Εφεσ.Ε’20’)!!!

 

        << Ένας μοναχός, επήγε κάποιο απόγευμα, να διαβάσει τον Εσπερινό σε μιά βουνοκορφή. Στον δρόμο ευρήκε ένα άσπρο μανιτάρι και ευχαρίστησε τον Θεό γιά το σπάνιο εύρημά του. Στον γυρισμό θα το έκοβε και θα περνούσε μ' αυτό το βράδυ.
        Στην επιστροφή, ευρήκε το μισό μανιτάρι, διότι κάποιο ζώο θα είχε φάει το άλλο μισό και είπε:

Η ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ, ΠΡΩΤΗ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΙΣ ΤΗΣ ΣΩΣΤΗΣ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΩΣ!!

 

Η ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΘΕΩΡΙΑ!!

 

Εκείνος που χώρισε το νου του από την αγάπη του Θεού και τη θεωρία, και τον έχει δεμένο σε κάποιο από τα αισθητά, αυτός είναι που προτιμά το σώμα από την ψυχή και τα κτίσματα από το Θεό που τα εδημιούργησε!

Αν η ζωή του νου είναι ο φωτισμός που δίνει η πνευματική γνώση, κι αυτόν τον γεννά η αγάπη προς τον Θεόν, ορθά έχει λεχθή πως, δεν υπάρχει τίποτε πιο μεγάλο από την Θεία Αγάπη!

ΤΟ ΠΟΛΥΤΙΜΟ ΑΛΑΤΙ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΣ!!

 

«ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΙΝ ΟΦΕΙΛΟΜΕΝ ΤΩ ΘΕΩ ΠΑΝΤΟΤΕ» (Β’Θεσσαλ.A’3’)!!!

 

Κάποιου χωρικού το χωράφι είχε μεγάλη και πολύ καλή παραγωγή σε καρπούζια. Εξ αυτού, επουλήθηκαν όλα τα καρπούζια γρήγορα και στην καλλίτερη τιμή και το κέρδος ήταν υπερβολικά μεγάλο.

Μετά από αρκετές ημέρες η τιμή των καρπουζιών έπεσε και η νέα παραγωγή του χωρικού δεν έφερε το αντίστοιχο κέρδος. Ο χωρικός διαμαρτυρήθηκε έντονα γιά τις χαμηλές τιμές των καρπουζιών.

Τότε κάποιος έμπορος, του απάντησε:

Η ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΜΕΝΗ ΟΡΓΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ.

 

Η ΚΑΛΩΣΥΝΗ ΠΑΝΤΟΤΕ ΝΙΚΑ ΤΗΝ ΚΑΘΕ ΚΑΚΙΑ!!

 

«Ο σκοπός μας δεν είναι να καταδικάζουμε το κακό, αλλά να το διορθώνουμε. Με την καταδίκη ο άνθρωπος μπορεί να χαθή, με την κατανόηση και τη βοήθεια θα σωθή. Τον αμαρτωλό πρέπει να τον αντικρίζουμε με αγάπη και με σεβασμό στην ελευθερία του.

Η ΕΥΓΟΛΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΥ ΓΑΜΟΥ!!

 

«Η ΓΑΡ ΔΥΝΑΜΙΣ ΜΟΥ ΕΝ ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΤΕΛΕΙΟΥΤΑΙ» (Β’Κορινθ.ΙΒ’9’)!!!

 

        « Ο άνθρωπος, όταν είναι τελείως καλά στην υγεία του, δεν είναι καλά… Καλλίτερα να έχει κάτι. Αν δεν έχει κανείς υποχρεώσεις, να προτιμά αρρώστιες παρά υγεία. Από την υγεία του είναι χρεώστης, ενώ από την αρρώστια, όταν την αντιμετωπίζει με υπομονή, έχει να λάβει.
        Όταν ήμουν στο Κοινόβιο, είχε έλθη μία φορά ένας Άγιος Επίσκοπος, πολύ γέρος, ονόματι Ιερόθεος, που ασκήτευε στην Σκήτη της Αγίας Άννης.