Τρείς γέροντες, επισκέφθηκαν τον αββά Σισώη, επειδή είχαν ακούσει σχετικά με αυτόν.
Και του λέγει ο πρώτος: «Γέροντα Σισώη, πώς μπορώ να σωθώ από τον πύρινο ποταμό;». Αυτός όμως, δεν του αποκρίθηκε.
Του λέγει τότε ο δεύτερος: «Αββά, πώς μπορώ να σωθώ από τον βρυγμό των οδόντων και από τον ακοίμητο σκώληκα;». Και πάλι ο αββάς Σισώης, δεν αποκρίθηκε.
Και του λέγει και ο τρίτος: «Άγιε γέροντα, τί να κάνω που με σκοτώνει η μνήμη του πηκτού σκότους;».
Αποκρινόμενος τότε ο σοφός γέρων, τους λέγει: «Εγώ δεν θυμούμαι τίποτε από αυτά. Διότι, καθώς είναι Φιλεύσπλαχνος ο Θεός, ελπίζω ότι, θα με ελεήσει!»!!!
Η παλαιά Κινεζική Πρωτεύουσα του Ναντσίνγκ (Nanjing), πέφτει στα χέρια του Ιαπωνικού στρατού, μετά από μάχη δώδεκα ημερών και μετά την σχεδόν ολοκληρωτική εξόντωση της φρουράς των 20.000 υπερασπιστών της. Λίγα χρόνια πριν το ξέσπασμα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η Ιαπωνία είχε ήδη εμπλακεί στην δική της ιμπεριαλιστική εξάπλωση, κατακτώντας την Κορέα και την Μαντζουρία και σημαντικά εδάφη της κεντρικής Κίνας. Η αντίδραση του Κινεζικού εθνικού στρατού, ωδήγησε στην κλιμάκωση των επιχειρήσεων και στο ξέσπασμα -επίσημα πλέον- του Σινοϊαπωνικού πολέμου τον Ιούλιο του 1937. Ο Ιαπωνικός Αυτοκρατορικός στρατός, έφθασε να προελαύνει από τα τέλη Νοεμβρίου, κατά της κινεζικής πρωτεύουσας Ναντσίνγκ μετά την κατάληψη της Σαγκάης. Η πόλη πολιορκήθηκε και στις 10 Δεκεμβρίου, μετά τη λήξη ενός 24ωρου τελεσιγράφου, δέχθηκε την επίθεση του Ιαπωνικού στρατού. Μέσα σε τρεις ημέρες οι Κινέζοι υπερασπιστές υπέστησαν συντριπτικές απώλειες, με τα υπολείμματά τους να εγκαταλείπουν την πόλη.
Ο αείμνηστος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Τάσσος Παπαδόπουλος, στην Ιστορία θα παραμείνη γνωστός κυρίως, γιά το γενναίο του «ΟΧΙ» στο Σχέδιο ΑΝΑΝ, αλλά και ως ο σύγχρονος εκφραστής της αξιοπρεπείας των απανταχού Ελλήνων!! Ήταν ο πολιτικός, που δεν υπέκυψε ούτε στις πιέσεις των Βρετανών ούτε των Αμερικανών, ούτε της Διεθνούς Κοινότητας, που προσπαθούσαν, με απειλές, να τον αναγκάσουν να πή «ΝΑΙ», στην διάλυσι της Κυπριακής Δημοκρατίας... Είχε τονίσει χαρακτηριστικά σε διάγγελμά του προς τον Κυπριακό Λαό, το βράδυ της 22ας Απριλίου του 2004, δύο ημέρες πριν την διεξαγωγή του Δημοψηφίσματος, τα εξής:
<<Γιά κάθε τί που σκέπτεσθε να κάνετε, να λέτε πρώτα: «Εάν θέλη ο Θεός!». Μην πάθετε και εσείς ό,τι έπαθε κάποιος, που είχε αποφασίσει να πάη στο αμπέλι του γιά εργασία και είπε στην γυναίκα του:
Ο π. Ιωήλ ειργάζετο ακαταπαύστως! Καίτοι δε, είχε
κατά την νεότητα αυτού προσβληθή υπό φυματιώσεως, ετήρει απάσας τας νηστείας!
Τούτων ένεκα, συνεστήθη αυτώ υπό φίλου να ελαττώση και την νηστείαν και την εργασίαν.
Η απάντησις αυτού:
«Αγαπητέ μου, ο άνθρωπος κ ά π ο υ θα αναλωθή, κάπου θα λ ε ι ώ σ η.
<<Ηρωτήθη κάποτε ο Άγιος Νήφων: «Πώς συμβαίνει, να επιβιβάζωνται σε πλοίο πολλοί άνθρωποι, από διαφορετικά μέρη, και σε μία τρικυμία να πνίγωνται όλοι; Σε μιά τέτοια περίπτωση, είναι σ’ όλους ανεξαιρέτως προωρισμένο ένα τόσο αξιοθρήνητο τέλος;». «Πολύ ψηλά στοχεύετε…», τους είπε ο Όσιος Νήφων. «Αυτά, μόνο ο Θεός τα ξέρει. Με τη βοήθειά Του όμως, θα σας διηγηθώ, κάτι σχετικό». Και άρχισε να τους διηγήται γιά κάποιον καραβοκύρη, που τον έλεγαν Θεόγνωστο. Αυτός είχε ένα πλοίο μεγάλο, με πλήρωμα περίπου τριάντα άνδρες. Μετέφεραν εμπορεύματα και ταξιδιώτες και έκαναν, γενικά όλες τις δουλειές των ναυτικών. Έκαναν όμως και πολλές παρανομίες. Έβαζαν νερό στα κρασιά, ενόθευαν τα εμπορεύματα, συχνά μάλιστα δεν εδίσταζαν, αν έπαιρναν είδηση πως εταξίδευε με το πλοίο τους κανένας πλούσιος, να τον ληστέψουν και να τον πετάξουν στη θάλασσα. Τόσο αθεόφοβοι και ανάλγητοι ήσαν…
Ο μακαριστός π. Πατάπιος δεξιά, ο Μητροπολίτης Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας κ.Ιωήλ εις το κέντρον και ο αοίδιμος αδελφός του γ. Επιφανίου Θεοδωροπούλου, Πολυνείκης-Γεώργιος, αριστερά. Η φωτογραφία ελήφθη εις το Ιερόν Ησυχαστήριον "Κεχαριτωμένης Θεοτόκου"-Τροιζήνος.
<<Ο π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος, αν και από πλευράς πνευματικής συγκροτήσεως, τον εχώριζε από τους οικείους του τεράστια διαφορά, ποτέ δεν μας αντιμετώπισε «αφ’ υψηλού»! Κατά την διάρκεια των συζητήσεών μας, μάς άκουγε ταπεινά και ελάμβανε σοβαρά υπ’ όψιν την γνώμη και του νεωτέρου από εμάς, συμπεριφερόμενος ως ίσος προς ίσους! Είχε, μάλιστα, την διάκριση να σέβεται τις απόψεις μας, ακόμη και όταν αυτές ήταν λανθασμένες, επειδή εσεβόταν βαθειά την ελευθερία έκφρασης του κάθε ανθρώπου! Ήταν:
• Εύστοχος στις απαντήσεις Του! • Απόφευγε τις περιττές φράσεις! • Περιεκτικός! • Ετοιμόλογος!
«Γέροντα, μερικοί άνθρωποι,
όταν αρρωσταίνουν, αποκτούν πολλές παραξενιές».
Και απάντησε ο αγιασμένος
γέροντας:
«Ναι, αυτό
συμβαίνει, αλλά και οι υγιείς πρέπει να δικαιολογούν λίγο την ανησυχία, την
γκρίνια ή την ιδιοτροπία των αρρώστων, γιατί αυτά είναι φυσικά στους
αρρώστους. Ειδικά, όποιος δεν έχει αρρωστήσει, δεν μπορεί να καταλάβη τον
άρρωστο, γιατί δεν έχει πονέσει, και η καρδιά του είναι λίγο σκληρή…
Κάποτε, εζούσε σ’ ένα χωριό κάποιος πτωχός αλλά σοφός γέροντας, με τον μονάκριβο γιό του. Ο γέροντας αυτός, είχε ένα όμορφο και δυνατό άλογο, που τον εβοηθούσε σ’ όλες τις γεωργικές του ασχολίες. Το άλογο αυτό ήταν γνωστό σε όλη τη γύρω περιοχή. Κάποια ημέρα, ένας πρίγκιπας εντυπωσιάσθηκε από τη φήμη και το παρουσιαστικό του συγκεκριμένου αλόγου και θέλησε να το αγοράσει, προσφέροντας στον γέροντα ένα μεγάλο ποσό. Αυτός, όμως, αρνήθηκε να το πουλήσει. «Μα καλά είσαι ανόητος; Πούλα το…, θα πάρεις πολλά χρήματα!», του έλεγαν οι συγχωριανοί του.
Όταν ο Όσιος Σάββας ο Ηγιασμένος ήταν νέος υποτακτικός στο Μοναστήρι του Οσίου Ευθυμίου, του είχαν αναθέσει το διακόνημα να ετοιμάζη το ψωμί των αδελφών. Κάποια ημέρα έβρεχε πολύ και ένας μοναχός εβράχηκε και θέλησε να στεγνώση τα ρούχα του. Αφού, λοιπόν, έβγαλε τα βρεγμένα ιμάτιά του, τα έβαλε μέσα στον μεγάλο φούρνο γιά να στεγνώσουν πιό σύντομα.
Έμαθε εδώ και λίγο καιρό, ότι έχει καρκίνο... Οι γιατροί είπαν ότι, η ασθένεια είναι πολύ επιθετική, διότι ο καρκίνος είναι μεταστατικός, και του απομένουν ολίγες ημέρες ζωής... Επισκέφθηκε το Μοναστήρι, που συνήθιζε να πηγαίνη κάποιες Κυριακές γιά Εκκλησιασμό. Η γερόντισσα τον είδε να πλησιάζη, κρατώντας ένα μικρό κομποσκοίνι στο χέρι του. Το βήμα του ήταν αργό. Το βλέμμα του περιεργαζόταν την ομορφιά της Μονής. «Καλώς τον! Έλα αδελφέ!», του είπε η γερόντισσα. «Ευλογείτε γερόντισσα, πώς είσθε;», αποκρίθηκε εκείνος. «Καλά αδελφέ, έλα... Επληροφορηθήκαμε γιά την δοκιμασία σου. Έλα να προσκυνήσης μέσα στον Ναό, εναποθέσαμε και τα Ιερά Λείψανα γιά εσένα. Ο Θεός είναι Μεγάλος και οι Άγιοι μας είναι Θαυματουργοί! Πιστεύομε ότι, το Θαύμα θα γίνη! Θα γίνης καλά!», του είπε με αγάπη η γερόντισσα. Ο άνδρας την εκοίταξε περίεργα, χωρίς να πή κουβέντα.
Άλλοτε πάλιν, λόγου γενομένου περί της αξίας της ψυχής,
έλεγεν (ο
σοφός π. Ιωήλ Γιαννακόπουλος):
«Η αξία της ψυχής είνε ά π ε ι ρ ο ς!
Και είνε προφανές τούτο!
Όταν θέλωμεν να καθαρίσωμε ένα ύφασμα, ποτέ δεν θα χρησιμοποιήσωμε
σαπούνι ακριβώτερο από το ύφασμα. Το σαπούνι πού θα χρησιμοποιήσωμε θα είνε
φθηνότερο από το ύφασμα ή, το πολύ-πολύ, ίσης αξίας.
O Απόστολος Ανδρέας, ήταν αδελφός του Αποστόλου Πέτρου. Διέμεναν μαζί, εις την Καπερναούμ και συνεργάζονταν ως αλιείς, εις την λίμνη της Γενησαρέτ (Ματθ.Δ΄18΄, Μαρκ.Α΄29΄)!!! Αρχικά, ο Απόστολος Ανδρέας, είχε χρηματίσει μαθητής του Ιωάννου του Βαπτιστού. Κοντά στον Τίμιο Πρόδρομο απέκτησε σπάνια ευσέβεια και το σπουδαιότερο, έμαθε γιά τον ερχόμενο Μεσσία. Φαίνεται ότι, ήταν παρών όταν ο Ιωάννης έδειξε με το δάκτυλό του τον Κύριο και είπε: «Ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου»(Ιωάνν.Α΄29΄)!!! Αυτή η αποκαλυπτική φανέρωσι του Μεσσία, έκαμε προφανώς τον ευσεβή ψαρά, να ακολουθήσει πρώτος τον Κύριο, χωρίς κανέναν δισταγμό και γι’ αυτό ωνομάσθηκε «Πρωτόκλητος»(Ιωάνν.Α΄35-41΄)!!!
«Κάποιος νέος ευσυνείδητος, είχε συνεταιρισθή με ένα μεγαλέμπορο, με τον οποίον συνειργάζοντο αρμονικά. Κρατούσε, όμως, ελάχιστα χρήματα κρυφά από τον συνεταίρον του, μη τυχόν και κατά τον ισολογισμόν ευρεθή ελλιπής… Όταν εξομολογήθηκε στον πνευματικό του, δεν του εφανέρωσε την παράβασι αυτήν, και αυτό έκανε τον νέον, ανήσυχο...
<<Οι άνθρωποι που πλησίαζαν τον γ. Επιφάνιο, ένοιωθαν κοντά Του ζεστασιά και μία πηγαία πατρική αγάπη, λόγω της πνευματικής αρχοντιάς που τον διέκρινε. Ο γ.Επιφάνιος, δεν ενδιαφερόταν μόνο γιά την πνευματική πορεία των κατά πνεύμα παιδιών του, αλλά και γιά την ικανοποίηση των βιοτικών αναγκών τους. Ο γ. Επιφάνιος είχε ενστερνισθή το παράδειγμα των Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας μας. Π ρ ά τ τ ω ν, ε δ ί δ α σ κ ε!
<<Ήμουν αρκετά μεγάλη όταν αποφάσισα να παντρευθώ. Ποτέ δεν είχα παντρευθή προηγουμένως. Αλλά καθώς η ηλικία μου προχωρούσε, σκέφθηκα ότι θα ήταν καλό να βρω έναν σύντροφο, γιά να ενώσουμε τις συντάξεις μας, και να μπορούμε να ζούμε, άνετα. Έτσι, παντρεύθηκα τον Κ., ο οποίος ήταν καλός άνθρωπος. Εγώ όμως, ήμουν συνηθισμένη να ζω μόνη μου, να μη δίνω λογαριασμό σε κανέναν, και να κάνω ό,τι θέλω... Μου κακοφαινόταν που τώρα είχα να δώσω λόγο στον Κ. Μία ημέρα, που ήμουν ξαπλωμένη στο δωμάτιό μου, μόνη μου, κοιτούσα τη ντουλάπα, και σκεπτόμουν: «Αν είχα μονό κρεβάτι, αντί γι’ αυτό το διπλό, θα μπορούσα να μετακινήσω τη ντουλάπα εκεί, και τα άλλα έπιπλα έτσι, και θα ήταν πολύ ωραιότερο το δωμάτιο. Αλλά τώρα έχω τον Κ. και είμαι αναγκασμένη να έχω διπλό κρεβάτι. Αν πεθάνει, έτσι θα φτιάξω το δωμάτιο». Αυτή η σκέψη που έκανα όμως…, μου έγινε τελικά έμμονη ιδέα.
ΑΝΑΒΑΣΙΣ, ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΑ ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΒΑΣΙΣ, ΑΠΟ ΤΟ ΝΑΫΔΡΙΟΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΑΣ, ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΨΗΛΟΤΕΡΑΝ ΚΟΡΥΦΗΝ ΤΟΥ ΟΡΟΥΣ ΣΙΝΑ!!!
Την συγκλονιστικήν και μοναδικήν βιντεοσκόπησιν, εις την υψηλοτέραν κορυφήν της Σιναϊτικής Χερσονήσου, την κορυφήν, ύψους 2641 μέτρων, της Αγίας Αικατερίνας του Σινά, όπου ευρίσκεται και το ομώνυμον Ναΰδριόν Της, μας προσέφερεν ο αείμνηστος π.Εφραίμ (Γεώργιος) Μπουτσουρής! Η βιντεοσκόπησις, αρχίζει με την δύσκολον ανάβασιν εις την κορυφήν, συνεχίζεται με στιγμιότυπα από την τελεσθείσαν εκεί Θείαν Λειτουργίαν υπό του αειμνήστου και ευλαβεστάτου γέροντος Παύλου του Σιναΐτου (1939-2020) και ολοκληρώνεται με καταπληκτικά φωτογραφικά στιγμιότυπα των πέριξ κορυφών της Σιναϊτικής Οροσειράς (εις τα οποία πρωτεύουσαν θέσιν κατέχει η Αγία Κορυφή του Μωϋσέως!!) και την κατάβασιν! Εις την μοναδικήν αυτήν Θείαν Λειτουργίαν είχε την ευλογίαν, να παρίσταται το ζεύγος Μπουτσουρή (Γεώργιος και Βασιλική)! Αξιοσημείωτον είναι το ότι, εις την συγκεκριμένην κορυφήν, ευρέθη το Ιερόν Λείψανον της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Αικατερίνας της Πανσόφου. Ακριβώς, εις τον τόπον εκείνον της ευρέσεως, εθεμελιώθη η Αγία Τράπεζα του εν λόγω Ναϋδρίου-Παρεκκλησίου, προς τιμήν της Αγίας!!! Επ’ ευκαιρία της εορτής της Αγίας Αικατερίνας αξίζει όλοι, να παρακολουθήσωμε την συγκεκριμένην μεγαλειώδη βιντεοσκόπησιν!!!
«Πρέπει να προσέχωμε πολύ εις την εκλογήν των βιβλίων που διαβάζομε,
διότι ο χρόνος είνε πολύτιμος και δεν πρέπει να δαπανάται εις την μελέτην
βιβλίων ρηχών και ανουσίων.
