Ένας αδελφός αδικήθηκε από άλλον αδελφό και πήγε στον αββά Σισόη και του λέει:
«Αββά, αδικήθηκα από κάποιον αδελφό και θέλω να εκδικηθώ…».
Ο γέροντας τον παρακαλούσε λέγοντας:
«Όχι, παιδί μου, άφησε καλλίτερα την εκδίκηση στον Θεόν».
Αυτός όμως έλεγε:
Θεολόγος τις έλεγεν (εις τον π.Ιωήλ Γιαννακόπουλον), ότι δεν τηρεί (ο Θεολόγος) τας νηστείας, καίτοι είνε υγιής, διότι δεν θεωρεί αυτάς αναγκαίας.
Ο π. Ιωήλ, αφού ανέπτυξε διά πολλών την αξίαν της νηστείας, προσέθηκε:
Κάποιο κορίτσι επέστρεψε μόνο του, το βράδυ στο σπίτι του. Έπρεπε όμως να περάσει από ένα σκοτεινό σοκάκι, το οποίο ήταν γνωστό γιά τα κρούσματα βίας που είχαν συμβή στο πρόσφατο παρελθόν.
Προσευχήθηκε, λοιπόν, και άρχισε να διασχίζει το σκοτεινό δρομάκι.
«Μου είπαν κάποτε ότι, σε ένα χωριό ήταν δύο πλανεμένοι, που είχαν μάλιστα μεταξύ τους πολύ καλή συνεργασία... Έφερνε ο διάβολος σε κάποιον συγχωριανό τους λ.χ. έναν δυνατό πονοκέφαλο ή προκαλούσε ένα πιάσιμο στην μέση και μετά πήγαινε στον έναν πλανεμένο και του έλεγε:
“Ο τάδε έχει δυνατό πονοκέφαλο, γιά τον τάδε λόγο…”.
Τότε, σε κάποια ευκαιρία, έλεγε στον πονεμένο συγχωριανό του ο πλανεμένος:
“Εγώ ξέρω γιατί σου πονάει το κεφάλι” και του φανέρωνε αμέσως την αιτία.
“Αλήθεια, τί αποκάλυψη!”, έλεγε εκείνος.
Ζωντανή τηλεοπτική σύνδεση της εκπομπής "Πρωτοσέλιδο" του Κυπριακού καναλιού Sigmatv, μέ μέλη της Μ.Κ.Ο. ΙΗΑ Cyprus, που ευρίσκονται γιά ιεραποστολικοϋς λόγους, αυτές τις ημέρες, στην Νότιο Μαδαγασκάρη! Η συγκεκριμένη Μ.Κ.Ο. τελεί υπό την προεδρία του ευλαβούς και δραστηρίου πρωτοπρεσβυτέρου π. Βασιλείου Νικολάου, που εφημερεύει εις την Αγία Νάπα.
Ερωτήθη κάποτε ο Άγιος Παΐσιος, από κάποιον προσκυνητή:
«Γέροντα, αφού η εξομολόγηση τα σβήνει όλα, τότε γιατί αυτός που κάνει μεγάλη σαρκική αμαρτία, δεν μπορεί να γίνει ιερέας;».
Εκείνη τη στιγμή, ο γέροντας έτυχε να κρατάει δύο ανοξείδωτα κύπελλα, που κερνούσε νερό στους προσκυνητές και κρατώντας τα κύπελλα απαντάει στον προσκυνητή:
Είχε πάει κάποιος στο Άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη και του είπε:
«Γέροντα, θέλω να πάω στην Αφρική, γιά να κάνω Ιεραποστολή και ετοιμάζομαι...».
«Και πώς ετοιμάζεσαι;», ερωτά ο Γέροντας.
«Να, γέροντα», λέει εκείνος: «Μαθαίνω καλά την γλώσσα τους, γιατί πρέπει να τους πω πράγματα που δεν ξέρουν, μαθαίνω καλά τα ήθη και τα έθιμα τους, την παράδοση και την ιστορία τους, επίσης μαθαίνω κάποιες στοιχειώδεις γνώσεις ιατρικής… Α! Μαθαίνω και κολύμπι...».
«Τί; Κολύμπι μαθαίνεις; Γιά ποιό λόγο μαθαίνεις κολύμπι;», ερώτησε με έκπληξη ο Άγιος Παΐσιος.
Και εκείνος του απαντά:
Ένας Ρώσος έμπορος, από την Αγία Πετρούπολη, έστειλε κάποτε στον Ρώσο Στάρετς Μακάριο, μέσω επιστολής, το εξής ερώτημα:
«Η οικονόμος μου έφυγε και οι φίλοι μου με συμβουλεύουν να πάρω στη θέση της ένα κορίτσι από το χωριό. Εσείς τί θα προτείνατε να κάνω; Να την προσλάβω ή όχι;».
«Ναι, να την προσλάβεις!», ήταν η απάντηση του Στάρετς.
Μετά από λίγο καιρό ο έμπορος ξανάγραψε στο Στάρετς:
Κάποτε, σ' ένα βιβλιοπωλείο, μπήκε μιά γριούλα. Κατευθύνθηκε προς στον υπάλληλο και ζήτησε την Καινή Διαθήκη. Ο υπάλληλος πρόθυμος, την εξυπηρέτησε αμέσως.
Στο κατάστημα εκείνη την στιγμή έτυχε να ευρίσκεται και κάποιος ιερέας. Βλέποντας την γριούλα να αγοράζει την Καινή Διαθήκη, αναρωτήθηκε, αν την ήθελε γιά προσωπική χρήση ή για κάποιον άλλον, καθώς την θεώρησε αρκετά απλή και ολιγογράμματη, γιά να ξέρει να διαβάζει. Πήρε τότε το θάρρος, και την ερώτησε:
«Γιαγιάκα, για σένα την θέλεις την Καινή Διαθήκη;».
«Μάλιστα, πάτερ μου», απάντησε εκείνη.
«Αλήθεια, ξέρεις να διαβάζεις;».
Ένας αδελφός, ερώτησε κάποτε ένα σοφό Γέροντα:
«Πώς μπορεί να γίνει κάποιος μωρός, γιά την αγάπη του Κυρίου;».
Και ο Γέροντας του απήντησε:
«Υπήρχε κάποτε σε ένα Κοινόβιο ένας νέος δόκιμος, και τον παρέδωσαν σε ένα καλό Γέροντα, γιά να τον διαπαιδαγωγήσει και να του διδάξει τον φόβο του Θεού.
Και αυτός ο Γέροντας, έλεγε στον νέο:
Κατά τινα συζήτησιν έλεγεν (ο π.Ιωήλ Γιαννακόπουλος), υπερασπiζων τον Μοναχικόν Βίον:
«Χωρίς ταπείνωσιν ο άνθρωπος δεν βλέπει Θεού Πρόσωπον!
Ταπείνωσις διά το σώμα είνε η νηστεία, η αγρυπνία, η σκληραγωγία και γενικώς η άσκησις. Ταπείνωσις διά την ψυχήν είνε η αφάνεια.
«Μπορώ να αποδείξω τον Θεόν στους αθέους, εάν ο Θεός κρύβεται;;
Όχι!!!
Οι λέξεις μου δεν έχουν πτερά, γιά να μπορούν να υψώσουν στον Θεό, όλους τους πεσμένους και τελείως απομακρυσμένους από Αυτόν... Ούτε έχουν φωτιά, γιά να ζεστάνουν τις παγωμένες καρδιές των παιδιών, έναντι του Πατέρα τους...
Οι λέξεις μου, δεν είναι τίποτε...
<<Όταν ο π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος έκανε την ερμηνεία της Μεγάλης Εβδομάδος, ένα έργο πολύ σπουδαίο και πολύ δύσκολο, εργαζόταν πολλές ώρες την ημέρα.
Κάποτε, λοιπόν, ένα πνευματικό του παιδί, του έκανε την εξής πρόταση:
«Γέροντα, βλέπω ότι στο Γραφείο σας δεν υπάρχει ησυχία, γιά να μπορέσετε να συγκεντρωθήτε. Το τηλέφωνο και το κουδούνι της πόρτας σας, κτυπούν συνέχεια. Γιατί δεν έρχεσθε στο δικό μου διαμέρισμα δίπλα, ή σε οποιοδήποτε άλλο πνευματικού σας παιδιού;; Επιλέξτε εσείς, γιά να έχετε ησυχία!».
Και ο π. Επιφάνιος του απήντησε:
Η Αλεξάνδρα Αθανασοπούλου, μαθήτρια του Γέροντος Γερβασίου, από παιδικής ηλικίας, γράφει σ’ ένα ανέκδοτο σημείωμά της, τα ακόλουθα:
«Ο Γέροντας, δεν ήταν αυστηρός στην εξομολόγησι, όπως ενόμιζε ο κόσμος, ήταν πολύ στοργικός! Αυστηρός ήταν στην διδαχή του, προτού συμβή κάτι το ανεπανόρθωτον. Ήθελε, να προλάβη το ποίμνιόν Του, να μη γλιστρήση και έλεγε:
“Mη μπάζετε στο σπίτι σας όποιον-όποιον. Το σκεπασμένο γάλα είναι καλλίτερο!”!!
Σε πολλούς, που είχαν εξομολογηθή βαρειά αμαρτήματα, έλεγε:
“Ο Κύριος θα σε συγχωρήση! Έφταιξα κι εγώ…, που δεν σε πρόσεξα”!!
Ούτε βαρύν κανόνα έβαζε! Ήταν επιεικής!»!!
Ο Άγιος Γρηγόριος ο Διάλογος, μας λέει ότι, κάποτε ένα καράβι τσακίστηκε πάνω στα βράχια, λόγω μεγάλης θαλασσοταραχής. Έτσι οι άνθρωποι της Πόλεως, βλέποντας από μακριά το γεγονός αυτό, πίστεψαν ότι, από την μεγάλη θαλασσοταραχή και τους ανέμους που υπήρχαν, μάλλον δεν σώθηκε κανείς. Βέβαια, λυπήθηκαν και πένθησαν, διότι οι περισσότεροι από τους ναυτικούς που ευρίσκονταν μέσα σ’ αυτό το καράβι, ήταν από την δικιά τους Πόλη.
.jpg)
