ΑΠΛΑΙ ΚΑΙ ΣΟΦΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ, ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΣΚΛΑΒΟΥΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑΣ!!

        <Ωσάν εξέπεσε  το  πρώτον Αγγελικόν τάγμα  και  έγιναν  δαίμονες,  τότε επρόσταξεν ο Πανάγαθος Θεός και έγινεν ο κόσμος ούτος και από τον καιρόν οπού έκαμε τον κόσμον είναι χιλιάδες χρόνοι, είναι δε ο κόσμος ούτος ως αυγό, και καθώς είναι ο κρόκος εις την μέσην του αυγού, έτσι είναι και γη ποιημένη από τον Θεόν να στέκη χωρίς να εγγίζη εις κανένα άλλο μέρος.

Και καθώς είναι το ασπράδι ολόγυρα εις τον κρόκον, έτσι είναι και ο αέρας εις την γην,  και  καθώς  είναι  ο  φλοιός  ολόγυρα,  έτσι  είναι  και  ο ουρανός ολόγυρα από την γην. Ο ήλιος, η σελήνη και τα άστρα είναι  κολλημένα  εις  τον  ουρανόν. Η  γη  είναι  στρογγυλή,  και όπου πηγαίνει ο ήλιος, εκεί γίνεται ημέρα, η νύχτα δε είναι ο ίσκιος της γης. Τώρα, εδώ έχομεν βράδυ, εις άλλο μέρος είναι αυγή, και καθώς είναι άνθρωποι εδώ εις την γην, έτσι είναι και υποκάτω της γης.

Ο ΜΕΓΑΣ ΑΓΙΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΕΙΚΕΙΑΣ, ΤΗΣ ΣΥΓΧΩΡΗΤΙΚΟΤΗΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ!!!

 

«ΛΟΙΠΟΝ ΑΠΟΚΕΙΤΑΙ ΜΟΙ Ο ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ» (Β’Τιμοθ. Δ’8’)!!!

         <<Ξέρετε πόσα χρόνια έχω άλλοτε υποφερτό πόνο και άλλοτε ανυπόφορο; Ο υποφερτός είναι μία μόνιμη κατάσταση... Πόσα τράβηξα, πρώτα από την βρογχεκτασία και έπειτα με την εγχείρηση που έκανα... Έπειτα άρχισαν ιστορίες  με  τα  έντερα... Ύστερα,  μισή  χρονιά  την  πέρασα  με  την δισκοπάθεια και πονούσα πολύ... Δεν μπορούσα να κάνω ούτε τις μετάνοιες που έκανα, αλλά δυσκολευόμουν και να εξυπηρετηθώ, ενώ χρειαζόταν να υπηρετήσω και τον κόσμο που ερχόταν…

Στην συνέχεια μου παρουσιάσθηκε κάτι σκληρό στην κοιλιά. Μου είπαν ότι ήταν κήλη. Όταν κουραζόμουν, πονούσε και πρηζόταν πολύ. Μία ημέρα, παραμονή του Αγίου Παντελεήμονος, ήταν πρησμένο και πονούσα. Έπρεπε όμως να πάω στην Σκήτη, στην ολονυκτία. Είπα:

«Θα πάω και ό,τι θέλει ας γίνει», γιατί έπρεπε να πάω.

ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ ΥΠΟΤΑΓΗ ΕΙΣ ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ!!

 

 

ΩΦΕΛΙΜΗ ΜΥΘΟΠΛΑΣΙΑ!!

 «Κάποτε, όλα τα φυτά της γης συνεδρίαζαν, γιά να βρούνε σε ποιά φυτά πρέπει να δώσουν βραβεία αρετής και τελειότητας. Παρουσιάσθηκαν λοιπόν πολλά φυτά, που εκθέτανε τις αρετές τους, τις χρησιμότητες και τις θυσίες τους. Επειδή όμως ως φυτά που ήταν, δεν μπορούσαν να βγάλουν άκρη μοναχά τους, εζήτησαν από τους ανθρώπους να τα συμβουλεύσουν.

Οι άνθρωποι, όπως ήξεραν από τα ανθρώπινα, τους είπαν πως οι αρετές πάνε μαζί με τα βάσανα και την κακοπέραση. Γι’ αυτό, πρότειναν γιά βράβευση το σιτάρι, το κλήμα και την ελιά.

ΣΟΦΗ ΔΙΔΑΧΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΥ!!

 

ΤΟ ΥΠΕΡΒΑΛΛΟΝ ΤΗΣ ΘΥΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΑΓΑΠΗΣ!!

 

<<Απλά θα διηγηθώ μία αληθινή ιστορία που κυριολεκτικά συγκλονίζει και γεμίζει τη σκέψη και το νου. Μακάρι ο Θεός να μας αξιώνει όχι μόνο να διακρίνουμε, αλλά να ζούμε και να αισθανόμασθε τέτοια γεγονότα:

 «Η κυρία Δέσποινα Μ., περίπου 50 ετών, ζει 31 χρόνια χωρίς να βλέπει καθόλου. Στα 19 της χρόνια, σ’ ένα χωριό της Καρδίτσας, έχασε τελείως το φως της, από γλαύκωμα. Δεν θα περιγράψω τη ζωή της, που ήταν ένας πραγματικός Γολγοθάς, ούτε το ότι έμεινε χήρα, εδώ και 17 χρόνια, μεγαλώνοντας το μοναδικό της παλληκάρι, που και αυτό στα 18 του έμεινε τυφλό…

«ΔΟΥΛΟΙ ΑΧΡΕΙΟΙ ΕΣΜΕΝ, ΟΤΙ Ο ΩΦΕΙΛΟΜΕΝ ΠΟΙΗΣΑΙ ΠΕΠΟΙΗΚΑΜΕΝ» (Λουκ. ΙΖ’10’)!!

 

ΑΝΑΞΙΟΙ ΚΑΙ ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΟΙ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΙΣΤΕΣ(...!), ΥΠΕΡΑΞΙΩΝ ΚΑΙ ΗΡΩΪΚΩΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΩΝ(!!!)

 

ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΥΨΙΠΕΤΑΙ ΑΕΤΟΙ(!!!), ΑΠΟΓΟΝΟΙ… ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΜΕΝΟΙ ΠΟΝΤΙΚΟΙ(...!)

 

 

Αρκετός λόγος γίνεται τον τελευταίο καιρό σχετικά με την επικείμενη αξιολόγηση στην εκπαίδευση. Εξ αρχής δηλώνουμε ότι, δεν είμεθα κατά της αξιολόγησης. Αντίθετα, μάλιστα, είμεθα θερμοί υποστηρικτές, εάν βέβαια η αξιολόγηση γίνει από τους σωστούς αξιολογητές με τους καταλλήλους όρους και τις ορθές προϋποθέσεις!

Ωστόσο, η μέχρι σήμερα εμπειρία έχει δείξει και αποδείξει ότι, δυστυχώς, αυτό που επικρατεί στην Παιδεία μας, είναι μιά βαρειά παθογόνος κατάσταση, η οποία όσο πάει και επιτείνεται και μάλιστα προέρχεται από τα ανώτατα κέντρα αποφάσεων…

Γιά παράδειγμα, μία στοιχειώδης  και επιφανειακή ανάγνωση των σχολικών εγχειριδίων της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης δείχνει ότι, και «ο γιαλός  είναι στραβός», αλλά και όλη η Εκπαιδευτική Κοινότητα στραβά αρμενίζει...

Τί χειρότερο αποδεικτικό στοιχείο, από ένα κατάπτυστο κείμενο, που ευρίσκεται στο πρώτο τεύχος του μαθήματος της Γλώσσας, της Πέμπτης Δημοτικού, στην Ενότητα 3, στις σελίδες 44 και 45  και το οποίο παραθέτουμε αυτολεξεί στο τέλος αυτής της ταπεινής και πονεμένης παρέμβασής μας;;

«ΘΕΛΕΙ ΑΡΕΤΗΝ ΚΑΙ ΤΟΛΜΗΝ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» (Ανδρέας Κάλβος 1792-1869)!!

 

 Ημέρα ισχυρής ιστορικής μνήμης, η 12η Οκτωβρίου, καθώς πριν από 77 χρόνια αποχώρησαν οι Γερμανοί από την Αθήνα. Εκείνη την ημέρα και ο μεγάλος Νομπελίστας Ποιητής μας Γιώργος Σεφέρης έγραψε :

 «Η πιο όμορφη, η πιο ελαφριά μέρα του κόσμου»!!

«ΤΟΝ ΚΟΠΙΩΝΤΑ ΓΕΩΡΓΟΝ ΔΕΙ ΠΡΩΤΟΝ ΤΩΝ ΚΑΡΠΩΝ ΜΕΤΑΛΑΜΒΑΝΕΙΝ» (Β’Τιμοθ. Β’6’)!!!

 <<Κάποτε ο Αββάς Ησαΐας ο Αναχωρητής επήγε σε κάποιον κτηματία, που αλώνιζε τα σπαρτά του, και κρατώντας ένα ζεμπίλι του είπε:

«Δώσε μου, να έχεις την ευχή μου, λίγο σιτάρι».

 Αυτός, τον κοίταξε καλά-καλά και του απάντησε:

«Γιατί να σου δώσω Γέροντα; Μήπως ήλθες να με βοηθήσεις στον θέρο;».

«Όχι», του απάντησε εκείνος.

«Τότε, πώς ζητάς να σου δώσω σιτάρι;», του λέει ο κτηματίας.

«Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ΥΜΩΝ ΣΕΣΗΠΕ» (Ιακώβ.Ε’2’)!!!

 

ΔΙΑ ΝΑ ΕΝΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΥΠΕΡΗΛΙΚΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΑΙ ΟΙ ΝΕΩΤΕΡΟΙ (2/2)!!

 

Ευλογημένη συγκυρία, η συνέντευξη που μας παρεχώρησε το σεβαστό ζεύγος των κ. κ. Αικατερίνας και Μαρίνου Βενιέρη, που περιέχει προσωπικές εμπειρίες, αλλά και ιστορικές αναφορές στην προκατοχική, κατοχική και μετακατοχική περίοδο.

Ο πολύπειρος συνταξιούχος εκπαιδευτικός και η γλυκυτάτη σύζυγός του, εξιστορούν με απλό και εύληπτο τρόπο γεγονότα της καθημερινότητος της Κατοχικής περιόδου  1941- 1944,  αφού προηγουμένως, ο κύριος Μαρίνος, κάμνει μιά ωραία και γλαφυρή ιστορική αναφορά, με ενάργεια και ζωντάνια, που σίγουρα όλοι μας, και ασφαλώς τα παιδιά και τα εγγόνιά τους, θα την απολαύσωμε και θα την χαρούμε!

Ευχόμεθα, αυτές τις επετειακές ημέρες, όλοι οικογενειακώς, με πολύ ενδιαφέρον και προσοχή, να την παρακολουθήσωμε. Έχομε πολλά να διδαχθούμε και να ωφεληθούμε!

 

ΤΟ ΑΚΑΤΑΜΑΧΗΤΟΝ ΜΕΓΑΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΚΑΛΩΣΥΝΗΣ!!

 

ΔΙΑ ΝΑ ΕΝΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΥΠΕΡΗΛΙΚΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΑΙ ΟΙ ΝΕΩΤΕΡΟΙ (1/2)!!

 

Ευλογημένη συγκυρία, η συνέντευξη που μας παρεχώρησε το σεβαστό ζεύγος των κ. κ. Αικατερίνας και Μαρίνου Βενιέρη, που περιέχει προσωπικές εμπειρίες, αλλά και ιστορικές αναφορές στην προκατοχική, κατοχική και μετακατοχική περίοδο.

Ο πολύπειρος συνταξιούχος εκπαιδευτικός και η γλυκυτάτη σύζυγός του, εξιστορούν με απλό και εύληπτο τρόπο γεγονότα της καθημερινότητος της Κατοχικής περιόδου  1941- 1944,  αφού προηγουμένως, ο κύριος Μαρίνος, κάμνει μιά ωραία και γλαφυρή ιστορική αναφορά, με ενάργεια και ζωντάνια, που σίγουρα όλοι μας, και ασφαλώς τα παιδιά και τα εγγόνιά τους, θα την απολαύσωμε και θα την χαρούμε!

Ευχόμεθα, αυτές τις επετειακές ημέρες, όλοι οικογενειακώς, με πολύ ενδιαφέρον και προσοχή, να την παρακολουθήσωμε. Έχομε πολλά να διδαχθούμε και να ωφεληθούμε!

ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΥΓΕΝΗΣ ΣΥΜΒΟΥΛΗ!!

ΑΠΟΚΥΗΜΑΤΑ ΘΕΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ!!

Όταν σε προσβάλλει κάποιος ή σε εξευτελίζει σε κάτι,

τότε φυλάξου από τους λογισμούς της οργής,

μήπως με τη λύπη σε χωρίσουν από την αγάπη

και σε μεταφέρουν στη χώρα του μίσους!

 

Όταν αισθανθής πόνο επειδή κάποιος σε επρόσβαλε

ή σε εντρόπιασε, να ξέρεις ότι ωφελήθηκες πολύ.

Με την εντρόπη εβγήκε από μέσα σου η κενοδοξία!

«ΤΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΠΡΟΣΚΑΡΤΕΡΟΥΝΤΕΣ» (Ρωμ. ΙΒ’,12’)!!!

 

ΠΡΟΣΟΧΗ, ΑΠΟ ΤΟ ΦΟΒΕΡΟΝ ΠΟΝΗΡΟΝ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΠΛΑΝΗΣ.

<<Αν  δεν  παρακολουθεί  κάποιος  τον  εαυτό  του,  μπορεί  όταν  κάνει  ένα σφάλμα και του λένε να προσέχει, να νομίζει ότι τον αδικούν και να φθάνει στην αναίδεια.

Μιά αδελφή, λ.χ., βάζει περισσότερο φυτοφάρμακο και καίει με το ράντισμα τα φύλλα από τις ελιές. Της κάνουν παρατήρηση και αντί να συναισθανθή το λάθος της και να πει, «ευλόγησον», νοιώθει αδικημένη και κλαίει.

ΔΟΞΑ ΚΑΙ ΤΙΜΗ ΜΑΣ, Η ΥΠΕΡΜΑΧΟΣ ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΜΑΣ!!!

 

ΤΟ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟΝ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟΝ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΟΦΟΡΙΑΣ!!

 Αξίζει και πρέπει να παρακολουθήσει κάποιος την τρισδιάστατη αυτή επιστημονική αποτύπωση με σύγχρονα μηχανήματα υπερηχογράφων, και να δοξολογήσει ταπεινά τον Παντοδύναμον και Φιλάνθρωπον Θεόν!! 

 

Ο ΠΟΛΥΤΙΜΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΚΑΡΠΟΣ, ΤΗΣ ΝΟΕΡΑΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ!!

 

ΧΑΡΙΤΟΒΡΥΤΟΙ ΝΟΥΘΕΣΙΑΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ!!

  

<<Οι Χριστιανοί έχουν χρέος, σύμφωνα με την εντολή του Κυρίου, να γίνουν άγιοι και τέλειοι. Η τελειότητα και η αγιότητα χαράσσονται πρώτα βαθειά στην ψυχή του Χριστιανού, και από εκεί τυπώνονται και στις σκέψεις του, στις επιθυμίες του, στα λόγια του, στις πράξεις του. Έτσι, η Χάρις του Θεού, που υπάρχει στην ψυχή, ξεχύνεται και σ᾿ όλο τον εξωτερικό χαρακτήρα.

«ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ΕΙΣ ΤΟ ΦΩΣ, ΙΝΑ ΥΙΟΙ ΦΩΤΟΣ ΓΕΝΗΣΘΕ» (Ιωάνν.ΙΒ’36’)!!!

 

ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΙΟΣ ΕΠΕΜΒΑΣΙΣ!!

 

Κάποιος μοναχός ονομαζόμενος Μωϋσής, ένοιωσε την καρδιά του να ανάβει από αγάπη προς τον Θεοφόρο πατέρα Ιωάννη (τον Σιναΐτη) και τον παρακαλούσε πολύ, χρησιμοποιώντας γιά μεσίτες πολλούς από τους πατέρες, να τον δεχθή ως μαθητή του, γιά να διδαχθή από Αυτόν την αληθινή φιλοσοφία. Πιέζοντάς τον λοιπόν με τις παρακλήσεις εκείνων, τον έκαμψε τον Μακάριο, ώστε να τον δεχθή κοντά του ως υποτακτικό.

Συνέβη δε κάποτε να του ζητήσει ο Άγιος πατὴρ Ιωάννης να μεταφέρη κατάλληλο χώμα γιά να καλλιεργήσουν λάχανα. Ο Μωϋσής πράγματι έφθασε στον τόπο που του υπέδειξε και πρόθυμα εκτελούσε την εντολή που έλαβε. Όταν όμως πέρασε η ώρα και ήλθε το καταμεσήμερο, που η ζέστη εφλόγιζε σαν καμίνι τον τόπο, διότι ήταν Αύγουστος μήνας, ο Μωϋσής ελύγισε και κουρασμένος πολύ από την μεταφορά του χώματος, εσκέφθηκε ότι έπρεπε ολίγο να ξεκουρασθή. Γιά να έχει δε σκιά, εξάπλωσε κάτω από έναν τεράστιο βράχο και, όπως ήταν φυσικό, αποκοιμήθηκε.

«ΟΡΓΗ ΓΑΡ ΑΝΔΡΟΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΝ ΘΕΟΥ ΟΥ ΚΑΤΕΡΓΑΖΕΤΑΙ» (Ιακώβ. Α’20’)!!!

 

ΔΙΔΑΧΗ, ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΟΣ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΣΜΩΝ!!

1. Νομίζω ότι, όταν o διάβολος είδε την προπτωτκή δόξα του Αδάμ να λάμπει εξ ίσου στο πρόσωπο του Μωϋσή, θα πληγώθηκε πολύ, βλέποντας σ’ αυτό την απόδειξη γιά την κατάργηση της βασιλείας του. Γιατί, μου φαίνεται ότι το λαμπρό πρόσωπο του Μωϋσή ήταν τύπος και υπόδειγμα του πρώτου ανθρώπου, που έπλασε ο Θεός. Αυτή λοιπόν τη λαμπρότητα, τη φορούν από τώρα οι αληθινοί Χριστιανοί. Οπότε καταργείται μέσα τους ο θάνατος, δηλαδή, τα πάθη ατιμίας, επειδή καθίστανται ανενέργητα, καθώς οι ψυχές τους φωτίζονται από τη λαμπρότητα του Αγίου Πνεύματος με αίσθηση και πληρότητα. Κατά δε την αvάσταση θα καταργηθή τελείως ο θάνατος!!!

«Η ΑΓΑΠΗ… ΟΥ ΖΗΤΕΙ ΤΑ ΕΑΥΤΗΣ…» (Α’Κορινθ. ΙΓ’4-5’)!!!

 

ΤΟ ΘΑΥΜΑΣΤΟΝ ΧΑΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΔΙΟΡΑΣΕΩΣ, ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ!!

 

Κάποτε, ο Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης, ευρισκόταν στο Ησυχαστήριο που έφτιαξε στο Μήλεσι και περπατούσε ανάμεσα στα δένδρα που είχε φυτέψει, κουβεντιάζοντας διαδοχικά με τους επισκέπτες του.

Ήλθαν τότε μ’ ένα μεγάλο αυτοκίνητο «Μερσεντές» δύο-τρεις καλοντυμένοι κύριοι και τον επλησίασαν, αλλά επειδή εκείνη την ώρα μιλούσε με κάποιο άλλο πρόσωπο, περίμεναν σιωπηλά να τελειώσει. Τότε ο Άγιος Γέροντας Πορφύριος άρχισε να διηγήται την εξής ιστορία:

 

<<Ήταν μιά φορά στο Ψυχιατρείο, στο “Δαφνί”, ένας άρρωστος που είχε πάρει έναν κουβά με νερό και μία βούρτσα (απ’ αυτές που βάφουν) και “έβαφε” κάποιο τοίχο με το νερό... Ένας επισκέπτης που τον παρακολουθούσε, παραξενεύθηκε και τον ερώτησε τί κάνει. Ο ασθενής τότε, του απάντησε:

«ΕΧΟΝΤΕΣ… ΔΙΑΤΡΟΦΑΣ ΚΑΙ ΣΚΕΠΑΣΜΑΤΑ, ΤΟΥΤΟΙΣ ΑΡΚΕΣΘΗΣΟΜΕΘΑ» (Α’Τιμοθ. ΣΤ’8’)!!!

 

Η ΑΘΩΟΤΗΣ ΚΑΙ Η ΑΝΕΞΙΚΑΚΙΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ!!

 

        <<Μία κυρία, ήταν από τους τύπους εκείνους, που δοκιμάζουν τους Αγίους, με τον σκοπό να εύρουν αιτία, γιά να εξαπολύσουν λιβέλλους εναντίον των κληρικών και της Εκκλησίας. Όταν άκουσε τας αρετάς του πατρός Νικολάου, απεφάσισε να τον δοκιμάση.
        Επήγε λοιπόν μία ημέρα στην Εκκλησία, και λέγει στον παπα-Νικόλα:
        «Να έλθης, πάτερ μου, στο σπίτι μου, να μου κάνεις σαράντα παρακλήσεις, διότι έχω οικογενειακές φουρτούνες. Θα σε περιμένω κάθε απόγευμα».
        «Μετά χαράς, παιδί μου», της απάντησε Εκείνος.

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟΝ ΤΗΣ ΟΡΘΗΣ ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΕΩΣ!!

 

«Ο ΘΕΟΣ… ΑΓΑΠΑ ΤΟΝ ΤΑΠΕΙΝΟΝ» (Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός)!!

<<Πρέπει ακόμη να στοχασθώμεν πως ο Πανάγαθος Θεός «μισεί» τον υπερήφανον και αγαπά τον ταπεινόν. Και όχι μόνον ο Θεός, αλλά και ημείς, όταν ιδούμε τινά ταπεινόν, τον βλέπομεν ως Άγγελον, μας φαίνεται ν’ ανοίξωμεν την καρδίαν μας να τον βάλωμεν μέσα και  όταν  ιδούμεν  τινά  υπερήφανον,  τον  βλέπομεν  ως  τον διάβολον, γυρίζομεν το πρόσωπόν μας εις άλλο μέρος να μην τον βλέπωμεν.

Ας φύγωμεν, λοιπόν, αδελφοί μου από την υπερηφάνειαν, διότι η ταπείνωσις είναι  Αγγελική οδός,  είναι  δρόμος  οπού  μας  πηγαίνει  εις  τον Παράδεισον!

Εδώ πώς πηγαίνετε;

Την ταπείνωσιν αγαπάτε ή την υπερηφάνειαν;

Η ΒΑΘΕΙΑ ΤΑΠΕΙΝΩΣΙΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ!!

 

Ο ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΤΟΥ ΥΔΡΑΙΟΥ, ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΝΔΟΞΟΝ ΥΔΡΑΝ No 2/2.

 

ΤΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ!!

ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΥΜΑΣΤΟΝ ΒΙΟΝ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΤΟΥ ΝΕΟΥ!!

      

        Ένα βράδυ, ενώ το φεγγάρι ήταν ολόγιομο και έφεγγε μέσα στο σκοτάδι, ο Άγιος Ευθύμιος ο Νέος, μόλις είχε τελειώσει το Μεσονυκτικό στο Ναό, και όπως συνήθιζε, έκανε μία μικρή βόλτα στα Παρεκκλήσια της Μονής, γιά να διώξει τον ύπνο από τα βλέφαρά του και να συνεχίσει έπειτα την αγρυπνία του.
        Ξαφνικά, μέσα στη γλυκειά ηρεμία της αστροφεγγιάς, βλέπει δύο άνδρες να κλέβουν το σιτάρι της Μονής από τις υπόγειες αποθήκες. Ο ένας έβγαζε από το υπόγειο το σιτάρι και το τοποθετούσε μέσα σε σακιά, ενώ ο άλλος τα έπαιρνε και τα στοίβαζε σε μία γωνιά. Μόλις όμως ο «μεταφορέας» εκείνος σιτοκλέφτης, είδε από μακριά τον Όσιο να έρχεται, έτρεξε να φύγει και άφησε τον σύντροφό του μέσα στο λάκκο χωρίς βοηθό.

ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΑΛΑΓΜΑ ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΓΚΑΙΤΕ!!