
<<Ω, αν βλέπατε τον διάβολο
πώς κινείται… Δεν τον έχετε δει, γι’ αυτό δεν καταλαβαίνετε μερικά πράγματα...
Κάνει το πάν, γιά να μην βοηθηθή ο άνθρωπος… Το έχω παρατηρήσει στο Καλύβι,
όταν συζητώ με προσκυνητές.
Μόλις φθάσω ακριβώς στο σημείο
που θέλω, στο πιο ευαίσθητο, γιά να βοηθήσω αυτούς που με ακούνε, τότε, ή
κάποιος θόρυβος γίνεται ή έρχονται άλλοι και διακόπτω. Τους βάζει προηγουμένως
ο διάβολος να χαζεύουν απέναντι την Σκήτη ή να βλέπουν κάτι, και «κανονίζει» να
έλθουν στο πιο λεπτό σημείο της συζητήσεως, γιά να αλλάξω θέμα και να μην
υπάρξει όφελος... Διότι, όταν αρχίσει η συζήτηση, ξέρει ο διάβολος που θα
καταλήξει και επειδή βλέπει, ότι
θα πάθη ζημιά,
στέλνει κάποιον ακριβώς
στο πιο ευαίσθητο σημείο, γιά να
με διακόψει.
«Έ, Πάτερ, από που να μπούμε;»,
φωνάζει.
«Πάρτε λουκούμια και νερό, και
ελάτε από εκεί», τους λέω.