Η ΥΠΕΡΑΞΙΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ!!

 

 «Ο άνθρωπος αξίζει τόσο, όσο αξίζουν οι επιθυμίες της καρδιάς του»!!

 

Παύλος Ευδοκίμωφ (1901-1970)

 

ΑΙ ΠΑΤΡΙΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ ΚΑΙ Η ΑΚΡΑΔΑΝΤΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΠΙΣΤΙΣ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΤΟ ΑΣΦΑΛΕΣ ΘΕΜΕΛΙΟΝ!!

 

«ΕΝ ΚΑΙΡΩ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣ ΑΥΤΩΝ ΑΝΑΛΑΜΨΟΥΣΙ»(Σοφ.Σολομ.Γ’7’)!!!

 

Ήταν κάποια γυναίκα πάμπτωχη σ’ ένα μικρό χωριό της Αιτωλοακαρνανίας, η οποία είχε τρία παιδιά. Κατάφερε να τα μεγαλώσει με απίστευτες στερήσεις και δυσκολίες, αλλά και με μία μοναδική αξιοπρέπεια! Αυτή, ήταν η κυρία Βασιλική.

Πέθανε παραμονή της Παναγίας του 1998.

Την επομένη ημέρα, 15 Αυγούστου, το φθηνό φέρετρο με την σωρό της, που ήταν πάνω στην καρότσα του μικρού αγροτικού ημιφορτηγού του ιερέα, κατευθυνόταν προς το Κοιμητήριο.

Στην πορεία της κηδείας, ακολουθούσαν μερικοί συγχωριανοί της και συζητούσαν  γιά  τα  βάσανα  που  είχε  περάσει  η  Βασιλική,  όταν, ξαφνικά, ευωδίασε όλος ο τόπος! Χιλιάδες άνθη και λουλούδια να υπήρχαν, δεν θα ευωδίαζαν τόσο!

«ΙΔΟΥ ΕΡΧΟΜΑΙ ΤΑΧΥ… ΑΠΟΔΟΥΝΑΙ ΕΚΑΣΤΩ» (Αποκάλ. Ιωάνν. ΚΒ’12’)!!!

  

ΣΥΜΒΟΥΛΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ, ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΚ ΔΕΞΙΩΝ ΠΟΛΕΜΟΝ ΤΟΥ ΕΧΘΡΟΥ!

1. Όπως κάποιος, που θέλει να βεβαιωθή γιά τη σωφροσύνη της γυναίκας του, πηγαίνει σ’ αυτήν νύχτα σαν ξένος, και αν δει ότι τον διώχνει, χαίρεται που είναι απλησίαστη και την επιδοκιμάζει, έτσι πρέπει και εμείς να είμασθε επιφυλακτικοί στις επισκέψεις των νοερών δυνάμεων. Γιατί, όπως λέει ο Απόστολος, γνωρίζει ο σατανάς να μετασχηματίζεται σε φωτεινό άγγελο γιά να εξαπατήσει... Αλλά, και όταν παρουσιασθή με «λαμπρή εμφάνιση», δεν μπορεί να δώσει αγαθή ενέργεια παρά μόνο ταραχή, και από αυτό φανερώνεται το ψεύτικο προσωπείο του. Δηλαδή, δεν μπορεί να δώσει, αγάπη στον Θεό ή στον πλησίον, πραότητα, ταπείνωση, χαρά, ειρήνη, καθαρότητα λογισμών, μίσος κατά του κοσμικού φρονήματος, ανάπαυση πνευματική, επιθυμία  των Ουρανίων, και να καταστείλει τις ηδονές και τα πάθη. Όλα αυτά τα καλά επιτυγχάνονται, μόνο όταν ενεργεί η Θεία Χάρις. Αντίθετα, η έπαρση και η υψηλοφροσύνη είναι τα «χαρίσματα» του σατανά. Από την ενέργεια λοιπόν θα καταλάβεις, αν το φως που έλαμψε στην ψυχή σου, είναι από τον Θεό ή από τον σατανά. Έτσι και η ψυχή μπορεί, να διακρίνει τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος και τα φαντάσματα του σατανά, αν έχει δυνατή διάκριση!

ΤΑ ΕΞΑΙΣΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ, ΤΗΣ ΕΝΔΟΜΥΧΟΥ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ ΕΝ ΑΓΑΠΗ!!

 

ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΑΙ ΚΑΙ ΣΟΦΑΙ ΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΕΙΣ, ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΑΓΝΟΤΗΤΟΣ!!

 

<<Σύμφωνα με τα λόγια του Κυρίου, πρέπει να καθαρίζουμε πρώτα το εσωτερικό του ποτηριού και του πιάτου, γιά να καθαρίσει και το εξωτερικό. Γι’ αυτό ακριβώς, αν νοιώθουμε την ανάγκη, όπως είπε ο  Απόστολος, να πολεμήσουμε σωστά και να στεφανωθούμε, νικώντας το ακάθαρτο πνεύμα της πορνείας, δεν πρέπει να στηριζώμεθα στη δική μας δύναμη και άσκηση, αλλά στη βοήθεια του Κυρίου μας και Θεού. Γιατί το πνεύμα αυτό, δεν πρόκειται να σταματήσει να πολεμάει τον άνθρωπο, παρά μόνο όταν αυτός πιστέψει πραγματικά ότι γιατρεύεται και ανεβαίνει στο ύψος της αγνείας, όχι με τη δική του φροντίδα και τους δικούς του κόπους, αλλά με τη βοήθεια και την προστασία του Θεού. Το κατόρθωμα αυτό, υπερβαίνει τη φύση του ανθρώπου, κατά κάποιο τρόπο. Έτσι, όποιος έχει νικήσει τους ερεθισμούς και τις ηδονές της σάρκας, μετατρέπει το σώμα του σε υπηρέτη της ψυχής.

Η ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΣ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑΣ!!

 

 

Η ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΜΕΡΙΜΝΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ΔΙΑ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟΝ!!

 

<<Ο Θεός, εδημιούργησε με τον Λόγο Του, τα διάφορα γένη των ζώων και γιά τις ανάγκες του ανθρώπου, όπως γιά παράδειγμα, ωρισμένα να τον τρέφουν και κάποια άλλα να τον υπηρετούν. Τον άνθρωπο τον εδημιούργησε, και γιά να προσέχη με θαυμασμό τα ζώα και τα έργα τους, και να ευχαριστή τον Θεόν!

ΠΡΟΣΟΧΗ ΕΙΣ ΤΑΣ ΜΙΚΡΑΣ ΠΤΩΣΕΙΣ, ΔΙΑ ΝΑ ΑΠΟΦΕΥΓΩΜΕΝ ΤΑΣ ΜΕΓΑΛΑΣ!!

 

 

ΕΝΑΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΑΓΙΟΣ, ΕΓΓΑΜΟΣ ΙΕΡΕΥΣ!!

Διηγείται ο πατήρ Δημήτριος Γκαγκαστάθης:

 <<Ο εχθρός μας ο διάβολος πάντοτε μας πολεμά. Πιο πολύ βέβαια, όταν δεν του κάνουμε τα χατίρια. Τότε από την κακία του, ευρίσκει χίλιους τρόπους να μας πειράξει.

Μία φορά εγύριζα το βράδυ στο σπίτι, με χιόνι. Μου παρουσιάσθηκε ο διάβολος σαν χοίρος, διαλύθηκε όμως σαν καπνός, μόλις έκανα το σημείο του Σταυρού!

Κάποτε πάλι όταν λειτουργούσα, ακούω έξω να θορυβούν. Βγαίνω και τί να δω: Οι σατανάδες χτίζανε πολυκατοικία. Άλλος είχε μυστρί, άλλος φτυάρι...  Τους σταύρωσα και εξαφανίσθηκαν τα πάντα.

ΟΙ ΘΑΥΜΑΣΤΟΙ ΛΟΓΙΣΜΟΙ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ!!

 

«ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ AΓΙΟ ΠΑΪΣΙΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗ»!!

 

 Ομιλία κ. Εμμανουήλ Καπετανάκη,
πρ. Διευθυντή Δημοτικής Εκπαιδεύσεως.

Με θέμα: «Προσωπικές εμπειρίες από τον Άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη». 

Ι. Ν. Κοιμήσεως της Θεοτόκου - Βουτών Ηρακλείου Κρήτης.
Προλογίζει: π. Κωνσταντίνος. 
Βιντεοσκόπηση: Θεοφάνης Αλμπάνης. 

Παρασκευή 12 Ιουλίου 2019. 

 Η βιντεοσκόπηση μας παραχωρήθηκε από τον κ. Ε. Καπετανάκη παράλληλα με την άδεια να την δημοσιεύσουμε.

ΤΟ ΘΑΥΜΑΣΤΟΝ ΒΙΩΜΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΤΡΩΝΗΣ ΤΗΣ ΑΟΜΜΑΤΟΥ!!

 

ΤΑ ΚΑΤΑΝΥΚΤΙΚΑ ΔΑΚΡΥΑ!!

        <<Μαζί με την ευχούλα (όταν αγωνισθής σωστά), έρχονται τα δάκρυα, τα οποία δάκρυα λίγο-λίγο, από εσένα εξαρτάται να τα αυξήσεις!
        Πιστεύσατέ με· τα κατανυκτικά δάκρυα, δεν είναι τίποτα άλλο από δωρεά και μία ευλογημένη συνήθεια!

ΤΟ ΜΕΓΑ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ!!

 

ΜΥΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ, ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΑΣ ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΑΓΑΠΗΣ!!

  

<<Επιδιώκετε την Αγάπη! Ζητάτε καθημερινά από τον Θεόν την Αγάπη! Μαζί με την Αγάπη, έρχεται και όλο το πλήθος των αγαθών και των αρετών! Αγαπάτε, γιά να αγαπάσθε και εσείς από τους άλλους. Δώστε στον Θεόν όλη σας την καρδιά, ώστε να μένετε στην Αγάπη. «Ὁ Θεὸς ἀγάπη ἐστί, καὶ ὁ μένων ἐν τῇ ἀγάπῃ ἐν τῷ Θεῷ μένει καὶ ὁ Θεὸς ἐν αὐτῷ.» (Α´Ιωάνν. Δ΄16΄)!!!

ΤΟ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΝ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΣΤΟΝ ΨΑΛΤΗΡΙΟΝ!!

 

«ΜΕΓΑΛΟ ΠΡΑΓΜΑ Η ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΕΙΣ ΤΟΝ ΘΕΟΝ» (Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης)!!!

  

        «Μην έχουμε εμπιστοσύνη στον εαυτό μας. Η αυτοπεποίθηση είναι εμπόδιο στη Θεία Χάρη. Όταν αναθέτουμε τα πάντα στον Θεόν, τότε Αυτός "υποχρεώνεται" να μας βοηθήσει! Είναι μεγάλο πράγμα η εμπιστοσύνη στον Θεόν!

Μία φορά ήταν να μου πάρουν αίμα. Ήταν τέσσερις γιατρέσσες. Έρχεται η πρώτη, με παίδεψε, δεν μπόρεσε να βρει φλέβα. Έρχεται η δεύτερη, τα ίδια… Έρχεται η τρίτη, που ήταν και ειδικευμένη σε αυτά, τίποτε…

Η ΟΡΘΗ ΚΡΙΣΙΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ!!

    Κατά την εποχή του Σωκράτη, υπήρχαν στην Αθήνα δύο ονομαστοί γλύπτες: Ο Πράξης και ο Νικίας.
    Ο πρώτος είχε μεγάλο ταλέντο, αλλά ήταν νωθρός και άσωτος. Έτσι αφού είχε φτιάξει μερικά έργα, παράτησε τέλος την τέχνη του και γύριζε διαρκώς στα καπηλεία.
    Ο δεύτερος, ο Νικίας, είχε μικρότερο ταλέντο, αλλά ήταν πολύ εργατικός και επιμελής.
    Ερώτησαν, λοιπόν, τον Σωκράτη, ποιόν από τους δύο θεωρούσε μεγαλύτερο καλλιτέχνη.

ΤΑΠΕΙΝΩΣΙΣ-ΠΙΣΤΙΣ-ΓΕΝΝΑΙΟΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ!!

 

ΑΙ ΠΕΙΣΜΑΤΙΚΑΙ ΕΜΜΟΝΑΙ, ΤΩΝ ΥΠΕΡΦΙΑΛΩΝ ΑΝΟΗΤΩΝ…!

 <<Ήλθε μία φορά στο καλύβι μου κάποιος και μου λέει:

«Ο Θεός δεν έπρεπε αυτό, να το κάνει έτσι».

«Εσύ», του λέω, «μπορείς να κρατήσεις μία πετρούλα στον αέρα; Αυτά τα αστέρια που βλέπεις, δεν είναι μπίλιες που γυαλίζουν. Είναι ολόκληροι όγκοι που κινούνται ιλιγγιωδώς και συγκρατούνται, χωρίς να εκτροχιάζωνται»!!

«Αυτό, κατά την γνώμη μου, δεν έπρεπε να γίνει έτσι», ξαναλέει εκείνος.

ΤΟ ΑΚΡΟΝ ΑΩΤΟΝ, ΤΗΣ ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΑΓΑΠΗΣ!!

ΑΠΟΛΥΤΗ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΕΙΣ ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ!

 

<<Κάποτε που ωμιλούσα, παρουσιάσθηκε μία κυρία και με ερώτησε:

«Κύριε Παναγόπουλε, γιατί δεν με ακούει ο Θεός; Προσεύχομαι τόσα χρόνια, να μου δώσει έναν άνθρωπο Χριστιανό και δεν μου τον έδωσε μέχρι σήμερα. Πού οφείλεται αυτό;».

Και εγώ της απάντησα:

«Ποιός σου είπε ότι, αυτός ο λεγόμενος Χριστιανός, θα σου κάνει τη ζωή Χριστιανική;

Ποιός σου είπε ότι, πρέπει να πάρεις Χριστιανό και δεν πρέπει να πάρεις έναν άλλον, γιά να τον αφομοιώσεις εσύ στον Χριστιανισμό;

Ποιός σου είπε ότι, πρέπει να ενωθούν τα καλά γιά να κάνουν ένα τρίτο καλό και πρέπει να ενωθούν τα κακά και να καταστραφούν και τα δύο;

Ποιός σου είπε ότι, πρέπει να παντρευθής;

ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΜΑΣ ΠΑΡΑΔΙΔΟΜΕΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΩΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟΝ!!

 

Η ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΑΣΚΗΣΙΣ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΣΙΝΑΪΤΟΥ!!

 

<< Αλλά και σε ποιό μέρος του στεφάνου που πλέκω, να τοποθετήσω την πηγή των δακρύων του Οσίου; Χάρισμα που δεν ευρίσκεται σε πολλούς. Των δακρύων αυτών το απόκρυφο εργαστήριο, σώζεται ακόμη μέχρι σήμερα και είναι ένα πολύ μικρό σπήλαιο που ευρίσκεται στους πρόποδες του Όρους Σινά, και σε τόση απόσταση από το ιδικό του και από κάθε κελλί, όση χρειαζόταν γιά να φράξη τα αυτιά του στις φωνές της κενοδοξίας, να φθάνη δε μέχρι τον Ουρανό με τους ολολυγμούς, με τις κραυγές και τις επικλήσεις της Θείας Βοηθείας και άλλα παρόμοια, σαν αυτά που παρατηρούνται σε όσους τους κτυπούν με ξίφη και πυρωμένα σίδερα και τους βγάζουν τα μάτια!!

ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟΝ ΣΤΑΘΕΡΟΝ ΘΕΜΕΛΙΟΝ!!

 

ΟΤΑΝ Η ΚΑΡΔΙΑ «ΞΕΧΕΙΛΙΖΕΙ» ΑΠΟ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟΝ!!

 

«Στο Σινά (το κελλί των Αγίων Γαλακτίωνος και Επιστήμης) όπου έμενα, το νερό ήταν ελάχιστο. Μία-μία σταγόνα έτρεχε από έναν βράχο μέσα σε μία σπηλιά, καμμιά εικοσαριά μέτρα από το Ασκητήριο. Είχα κάνει μία στερνίτσα και μάζευα τρία κιλά νερό το εικοσιτετράωρο. Όταν πήγαινα να πάρω νερό, έβαζα το τενεκάκι να γεμίσει και έλεγα τους Χαιρετισμούς της Παναγίας. Έβρεχα με το χέρι μου λιγάκι μόνο το μέτωπο, έπαιρνα λίγο νερό, γιά να έχω να πιώ, μάζευα και λίγο σε ένα τενεκάκι γιά τα πουλάκια και τα ποντικάκια που είχε το Ασκητήριο. Αυτό το νερό ήταν και για να πλύνω ένα ρούχο κ.λ.π.. Τί χαρά! Τί ευγνωμοσύνη ένιωθα γι' αυτό το λίγο νερό που είχα! Δοξολογία, γιατί είχα λίγο νερό!

«Ο ΘΕΟΣ ΗΜΑΣ ΤΟΥΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΑΠΕΔΕΙΞΕΝ ΩΣ ΕΠΙΘΑΝΑΤΙΟΥΣ» (Α’Κορινθ.Δ’9’)!!!

 

ΕΠΕΞΗΓΗΜΑΤΙΚΑΙ ΚΑΙ ΣΟΦΑΙ, ΝΗΠΤΙΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΙ!!

1. Εκείνος που ζητάει και χτυπάει τη θύρα και επιμένει να ζητάει, σύμφωνα με το λόγο του Κυρίου, επιτυγχάνει τα αιτήματά του. Γιατί είναι Αψευδής Εκείνος, που είπε: «Κάθε τι που θα μου ζητήσετε στην προσευχή με πίστη, θα το λάβετε». Αν, ακόμη και ένα ποτήρι νερό κρύο που δίνουμε, δεν μένει χωρίς μισθό, πόσο περισσότερο θα δώσει ο Θεός ό,τι υποσχέθηκε σ’ εκείνους, που είναι προσηλωμένοι σ’ Αυτόν ημέρα και νύκτα και Τον παρακαλούν;;

«ΜΗ ΑΙΣΧΥΝΘΩΜΕΝ ΑΠ᾿ ΑΥΤΟΥ ΕΝ ΤΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΑΥΤΟΥ» (Α’Ιωάνν.Β’28’)!!!

 

ΑΠΛΑΙ ΚΑΙ ΣΟΦΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ, ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΣΚΛΑΒΟΥΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑΣ!!

        <Ωσάν εξέπεσε  το  πρώτον Αγγελικόν τάγμα  και  έγιναν  δαίμονες,  τότε επρόσταξεν ο Πανάγαθος Θεός και έγινεν ο κόσμος ούτος και από τον καιρόν οπού έκαμε τον κόσμον είναι χιλιάδες χρόνοι, είναι δε ο κόσμος ούτος ως αυγό, και καθώς είναι ο κρόκος εις την μέσην του αυγού, έτσι είναι και γη ποιημένη από τον Θεόν να στέκη χωρίς να εγγίζη εις κανένα άλλο μέρος.

Και καθώς είναι το ασπράδι ολόγυρα εις τον κρόκον, έτσι είναι και ο αέρας εις την γην,  και  καθώς  είναι  ο  φλοιός  ολόγυρα,  έτσι  είναι  και  ο ουρανός ολόγυρα από την γην. Ο ήλιος, η σελήνη και τα άστρα είναι  κολλημένα  εις  τον  ουρανόν. Η  γη  είναι  στρογγυλή,  και όπου πηγαίνει ο ήλιος, εκεί γίνεται ημέρα, η νύχτα δε είναι ο ίσκιος της γης. Τώρα, εδώ έχομεν βράδυ, εις άλλο μέρος είναι αυγή, και καθώς είναι άνθρωποι εδώ εις την γην, έτσι είναι και υποκάτω της γης.

Ο ΜΕΓΑΣ ΑΓΙΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΕΙΚΕΙΑΣ, ΤΗΣ ΣΥΓΧΩΡΗΤΙΚΟΤΗΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ!!!

 

«ΛΟΙΠΟΝ ΑΠΟΚΕΙΤΑΙ ΜΟΙ Ο ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ» (Β’Τιμοθ. Δ’8’)!!!

         <<Ξέρετε πόσα χρόνια έχω άλλοτε υποφερτό πόνο και άλλοτε ανυπόφορο; Ο υποφερτός είναι μία μόνιμη κατάσταση... Πόσα τράβηξα, πρώτα από την βρογχεκτασία και έπειτα με την εγχείρηση που έκανα... Έπειτα άρχισαν ιστορίες  με  τα  έντερα... Ύστερα,  μισή  χρονιά  την  πέρασα  με  την δισκοπάθεια και πονούσα πολύ... Δεν μπορούσα να κάνω ούτε τις μετάνοιες που έκανα, αλλά δυσκολευόμουν και να εξυπηρετηθώ, ενώ χρειαζόταν να υπηρετήσω και τον κόσμο που ερχόταν…

Στην συνέχεια μου παρουσιάσθηκε κάτι σκληρό στην κοιλιά. Μου είπαν ότι ήταν κήλη. Όταν κουραζόμουν, πονούσε και πρηζόταν πολύ. Μία ημέρα, παραμονή του Αγίου Παντελεήμονος, ήταν πρησμένο και πονούσα. Έπρεπε όμως να πάω στην Σκήτη, στην ολονυκτία. Είπα:

«Θα πάω και ό,τι θέλει ας γίνει», γιατί έπρεπε να πάω.

ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ ΥΠΟΤΑΓΗ ΕΙΣ ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ!!

 

 

ΩΦΕΛΙΜΗ ΜΥΘΟΠΛΑΣΙΑ!!

 «Κάποτε, όλα τα φυτά της γης συνεδρίαζαν, γιά να βρούνε σε ποιά φυτά πρέπει να δώσουν βραβεία αρετής και τελειότητας. Παρουσιάσθηκαν λοιπόν πολλά φυτά, που εκθέτανε τις αρετές τους, τις χρησιμότητες και τις θυσίες τους. Επειδή όμως ως φυτά που ήταν, δεν μπορούσαν να βγάλουν άκρη μοναχά τους, εζήτησαν από τους ανθρώπους να τα συμβουλεύσουν.

Οι άνθρωποι, όπως ήξεραν από τα ανθρώπινα, τους είπαν πως οι αρετές πάνε μαζί με τα βάσανα και την κακοπέραση. Γι’ αυτό, πρότειναν γιά βράβευση το σιτάρι, το κλήμα και την ελιά.

ΣΟΦΗ ΔΙΔΑΧΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΥ!!

 

ΤΟ ΥΠΕΡΒΑΛΛΟΝ ΤΗΣ ΘΥΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΑΓΑΠΗΣ!!

 

<<Απλά θα διηγηθώ μία αληθινή ιστορία που κυριολεκτικά συγκλονίζει και γεμίζει τη σκέψη και το νου. Μακάρι ο Θεός να μας αξιώνει όχι μόνο να διακρίνουμε, αλλά να ζούμε και να αισθανόμασθε τέτοια γεγονότα:

 «Η κυρία Δέσποινα Μ., περίπου 50 ετών, ζει 31 χρόνια χωρίς να βλέπει καθόλου. Στα 19 της χρόνια, σ’ ένα χωριό της Καρδίτσας, έχασε τελείως το φως της, από γλαύκωμα. Δεν θα περιγράψω τη ζωή της, που ήταν ένας πραγματικός Γολγοθάς, ούτε το ότι έμεινε χήρα, εδώ και 17 χρόνια, μεγαλώνοντας το μοναδικό της παλληκάρι, που και αυτό στα 18 του έμεινε τυφλό…

«ΔΟΥΛΟΙ ΑΧΡΕΙΟΙ ΕΣΜΕΝ, ΟΤΙ Ο ΩΦΕΙΛΟΜΕΝ ΠΟΙΗΣΑΙ ΠΕΠΟΙΗΚΑΜΕΝ» (Λουκ. ΙΖ’10’)!!

 

ΑΝΑΞΙΟΙ ΚΑΙ ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΟΙ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΙΣΤΕΣ(...!), ΥΠΕΡΑΞΙΩΝ ΚΑΙ ΗΡΩΪΚΩΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΩΝ(!!!)

 

ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΥΨΙΠΕΤΑΙ ΑΕΤΟΙ(!!!), ΑΠΟΓΟΝΟΙ… ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΜΕΝΟΙ ΠΟΝΤΙΚΟΙ(...!)

 

 

Αρκετός λόγος γίνεται τον τελευταίο καιρό σχετικά με την επικείμενη αξιολόγηση στην εκπαίδευση. Εξ αρχής δηλώνουμε ότι, δεν είμεθα κατά της αξιολόγησης. Αντίθετα, μάλιστα, είμεθα θερμοί υποστηρικτές, εάν βέβαια η αξιολόγηση γίνει από τους σωστούς αξιολογητές με τους καταλλήλους όρους και τις ορθές προϋποθέσεις!

Ωστόσο, η μέχρι σήμερα εμπειρία έχει δείξει και αποδείξει ότι, δυστυχώς, αυτό που επικρατεί στην Παιδεία μας, είναι μιά βαρειά παθογόνος κατάσταση, η οποία όσο πάει και επιτείνεται και μάλιστα προέρχεται από τα ανώτατα κέντρα αποφάσεων…

Γιά παράδειγμα, μία στοιχειώδης  και επιφανειακή ανάγνωση των σχολικών εγχειριδίων της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης δείχνει ότι, και «ο γιαλός  είναι στραβός», αλλά και όλη η Εκπαιδευτική Κοινότητα στραβά αρμενίζει...

Τί χειρότερο αποδεικτικό στοιχείο, από ένα κατάπτυστο κείμενο, που ευρίσκεται στο πρώτο τεύχος του μαθήματος της Γλώσσας, της Πέμπτης Δημοτικού, στην Ενότητα 3, στις σελίδες 44 και 45  και το οποίο παραθέτουμε αυτολεξεί στο τέλος αυτής της ταπεινής και πονεμένης παρέμβασής μας;;