«ΘΕΟΣ ΕΦΑΝΕΡΩΘΗ ΕΝ ΣΑΡΚΙ» (Α’Τιμόθ. Γ’16’)!!!

«Ο Θεός έγινε σαρκοφόρος, ώστε ο άνθρωπος να αγωνισθή διά να γίνει πνευματοφόρος»!!

 

Μέγας Αθανάσιος (295-373),

P.G. 26,996

 

Ο ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ!

«ΕΑΝ ΔΕ ΑΜΑΡΤΗΣΗ ΕΙΣ ΣΕ Ο ΑΔΕΛΦΟΣ ΣΟΥ, ΥΠΑΓΕ ΚΑΙ ΕΛΕΓΞΟΝ ΑΥΤΟΝ ΜΕΤΑΞΥ ΣΟΥ ΚΑΙ ΑΥΤΟΥ ΜΟΝΟΥ» (Ματθ.ΙΗ’15’)!!!

 «Αν έχης κάτι κατά του πλησίον σου και δεν μπορείς να το ξεπεράσης, προτιμότερο ελεύθερα να το συζητήσης μαζί του, παρά να κρατήσης πάθος εναντίον του, στην καρδιά σου»!!

 

 Γνώμαι Αγίων Πατέρων, σ.79

ΤΟ ΔΕΟΣ ΤΗΣ ΤΑΠΕΙΝΗΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΧΡΙΣΤΟΥ ΨΥΧΗΣ, ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΜΕΓΑΛΕΙΟΤΗΤΟΣ!!

 

ΔΙΔΑΚΤΙΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΑΙ ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ!! (2/11)

 

-Το κακό το ξύδι, το κιούπι του χαλάει!

-Τον μεγαλύτερό σου και γάϊδαρος να γίνει, μην τον καβαλικεύεις!

-Τον μεθυσμένο μην σκουντάς και μόνος του θα πέσει!

-Ούτε κότες έχω, ούτε με την αλεπού μαλώνω!

-Όποιος περπατά μυρίζει (=μοσχοβολάει) κι όποιος κάθεται βρωμίζει!

ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΤΡΑΓΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΟΥ ΝΑΡΚΙΣΣΙΣΜΟΥ...

 

ΤΟ ΠΟΛΥΤΙΜΗΤΟΝ ΔΑΚΡΥΟΝ ΤΗΣ ΕΙΛΙΚΡΙΝΟΥΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ!!

«Και το δάκρυ της ειλικρινούς μετανοίας που στάζει, ισοδυναμεί με το λουτρό του Βαπτίσματος!

Ακόμη και ο βαθύς αναστεναγμός, της πραγματικής μετανοίας, επαναφέρει την Χάρι του Θεού, που είχε αναχωρήσει λόγω της αμαρτίας!»!!

 Άγιος Γρηγόριος ο Νύσσης (335-395)

 

Ο ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΨΥΧΙΚΗΣ ΓΑΛΗΝΗΣ ΚΑΙ ΗΡΕΜΙΑΣ!!

 

ΑΠΟΤΟΜΟΣ ΚΑΙ ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΟΣ… ΠΡΟΣΓΕΙΩΣΙΣ.

 

Θυμάμαι κάποτε, είχαμε μία εορτή κατηχητικού σχολείου και τα παιδιά έλεγαν με την σειρά τους τα ποιήματα που τους είχαν ανατεθή.

Ήταν και ένα παιδί, ο Δημήτρης, ο οποίος είχε καταπληκτική μνήμη. Μου έλεγαν, μάλιστα, οι συμμαθητές του, ότι ολόκληρα κομμάτια από τον Όμηρο, σε αρχαίο κείμενο, τα έλεγε απ’ έξω!

Όταν ξεκίνησε η εορτή, ζητούσα από τα παιδιά να μου φέρουν τα χαρτιά με τα ποιήματά τους. Όλοι μου τα έφεραν, εκτός από τον Δημήτρη.

«Δημήτρη, που είναι το χαρτί με το ποίημά σου;».

Το χαρτί το ζητούσα από όλα τα παιδιά, γιά να παρακολουθώ, ώστε εάν ένα παιδί τα χάσει στην ώρα της απαγγελίας, να το βοηθήσω.

Και μου λέει ο Δημήτρης:

ΣΟΦΗ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΙΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟΝ ΕΘΝΟΪΕΡΟΜΑΡΤΥΡΑ!!

 

ΔΙΔΑΚΤΙΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΑΙ ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ!! (1/11)

 

-Ο Θεός, δίνει τροφή στα πουλιά, μα δεν τη βάζει στη φωληά!

-Ο κούκκος, το όνομά του διαλαλεί!

-Σε κλεισμένο στόμα, μύγα δεν μπαίνει!

-Το αίμα φεύγει με νερό και όχι με άλλο αίμα!

-Κρασί σε πίνω γιά καλό, και συ με πας στον τοίχο…

ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ ΑΠΟΤΥΠΩΣΙΣ ΜΙΑΣ ΠΙΚΡΑΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ!

 

Ο ΙΕΡΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝ, ΠΡΟΣ ΑΠΟΚΤΗΣΙΝ ΤΗΣ ΚΑΤΑΝΥΚΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ!!

Κάποιος αδελφός ερώτησε τον αββά Σιλουανό (τον παλαιό νηπτικό):

«Τί να κάνω, αββά; Πώς θα αποκτήσω την κατάνυξη; Πολύ ενοχλούμαι από την πνευματική αδράνεια, και τη νύστα... Και όταν σηκώνομαι από τον ύπνο, παλεύω πολύ, διότι δεν μπορώ να νικήσω τη νύστα, όταν προσπαθώ να μελετήσω τα Ιερά κείμενα...».

Και ο αββάς του αποκρίθηκε:

Η ΟΝΤΩΣ ΜΗΤΡΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ!!

 

Ο ΜΕΓΑΣ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ ΕΙΝΑΙ: Η ΕΜΠΕΙΡΙΚΗ ΓΝΩΣΙΣ!!

1. Μερικοί επαναπαύονται, ότι έχουν τόση Χάρη Θεού μέσα τους, ώστε να μπορούν να συγκρατούν τον εαυτό τους και να μη τους νικά η αμαρτία που κατοικεί μέσα τους. Και όταν το πιστεύσουν αυτό, στην αρχή έχουν προσευχή νηφάλια και ανάπαυση, έπειτα όμως επηρεάζονται από ακαθάρτους λογισμούς και δελεάζονται από την αμαρτία. Έτσι οι επιπόλαιοι, όταν έννοιωσαν μέσα τους την ενέργεια της Θείας Χάριτος, νόμισαν ότι, ελευθερώθηκαν γιά πάντα από την αμαρτία, ενώ οι διακριτικοί και νουνεχείς προσέχουν πάρα πολύ διότι, ακόμη και όταν κατοικεί μέσα τους η Χάρη του Θεού και πάλι μπορεί να ταραχθούν, με την παραμικρή απροσεξία, από αισχρούς και ατόπους λογισμούς. 

Η ΣΩΣΤΗ ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΙΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ, ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΝ!!

 

ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

 

Πηγή: Ελληνικά Βουνά

Ο ΜΕΓΙΣΤΟΣ ΤΩΝ ΓΑΛΛΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ ΓΕΓΟΝΥΙΑ ΤΗ ΦΩΝΗ, ΔΙΔΑΣΚΕΙ!

 

 

ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ, ΕΙΣ ΥΠΕΡΦΙΑΛΟΥΣ ΔΟΚΗΣΙΣΟΦΟΥΣ!!

             
    Κάποτε, μία ομάδα «μορφωμένων» επισκεπτών, στο περιβόλι της Παναγίας, άρχισαν να συζητούν γιά το έργο της Δημιουργίας. Αντήλλασσαν διάφορες απόψεις και συλλογισμούς, περί της δημιουργίας του ανθρώπου την έκτη ημέρα, από τον Θεόν.
    «Σκέφθηκε πρώτα να οργανώσει καλά το Σύμπαν, ώστε να χαιρόμασθε όλα τα θαυμάσια που έχουμε στη διάθεσή μας…», ισχυρίσθηκε ο ευλαβέστερος και πλέον σοβαρός.
    «Πρώτα απ' όλα, θέλησε να κάμη μερικές δοκιμές στα ζώα, έτσι ώστε να μην κάνει τα ίδια λάθη μαζί μας…», υποστήριξε κάποιος άλλος είρωνας, κοροϊδεύοντας και χασκογελώντας...
    Οι απόψεις πήγαιναν και ερχόντουσαν, εννοείται, χωρίς να καταλήγουν πουθενά, μέχρις ότου επλησίασε ένας γέροντας και τους εχαιρέτησε. Αυτοί αμέσως ευρήκαν ευκαιρία και τον ερώτησαν:

Η ΟΡΘΗ ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΕΠΙΛΟΓΗ!!

 

Ο ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΗΓΙΑΣΜΕΝΟΣ, «ΕΚ ΚΟΙΛΙΑΣ ΜΗΤΡΟΣ» (Γαλάτ.Α’15’)!!!

 

<< Ερώτησε κάποιος τον σοφό Σωκράτη:

«Από πότε πρέπει το παιδί, να έχει δάσκαλο κοντά του;».

«Γιατί, έχεις παιδί;» αποκρίθηκε ο Σωκράτης.

«Ναι, έχω ένα παιδί έξι μηνών», απάντησε εκείνος.

Και του λέει τότε ο Σωκράτης:

«ΩΣ ΠΡΟΒΑΤΑ ΕΝ ΜΕΣΩ ΛΥΚΩΝ» (Ματθ. Ι’16’)!!!

 

ΣΥΝΕΤΗ ΚΑΙ ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΗ ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ!!

 

Ένας αδελφός ερώτησε κάποιον Γέροντα:

«Ποιό καλό πράγμα υπάρχει, γιά να το κάνω και να εύρω ζωή μέσα σ᾿ αυτό;».

Και είπε ο Γέροντας:

«Ο Θεός γνωρίζει το καλό. Όμως άκουσα ότι, κάποιος από τους πατέρες ερώτησε τον αββά Νισθερώο τον μεγάλο, τον φίλο του αββά Αντωνίου:

«Ποιό θεωρείται έργο καλό γιά να το κάνω;»

Και εκείνος του είπε:

«ΜΕΓΑ ΦΥΛΑΚΤΗΡΙΟΝ Ο ΤΙΜΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ»!!!

 

ΑΠΟ ΤΑ ΘΑΥΜΑΣΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΕΝ ΖΩΗ, ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΤΟΥ ΚΑΠΠΑΔΟΚΟΥ!!

Κάποτε στα Φάρασα, την ημέρα της Αναστάσεως, μπήκε ένας Τούρκος λήσταρχος  στην  Εκκλησία,  την  ώρα που τελούσε ο Άγιος Αρσένιος ο Καππαδόκης την Θεία Λειτουργία. Μόλις ο Άγιος είδε τον Τούρκο αρματωμένο, να στέκεται αδιάντροπα εντός του Ιερού Ναού, τον ειδοποίησε να φύγει αμέσως. Εκείνος όμως δεν του έδωσε σημασία...

Ο Όσιος συνέχισε ατάραχος την Θεία Λειτουργία. Όταν εξήλθε γιά τη Μεγάλη Είσοδο, τον είδε ο Τούρκος να μην πατάει στη γη, αλλά να περπατάει στον αέρα! Βλέποντας αυτό το θαύμα άρχισε να τρέμει. Έκανε να φύγει, μα δεν μπορούσε, γιατί ένοιωθε δεμένος με ένα αόρατο σχοινί...

Η ΤΑΠΕΙΝΗ ΠΡΟΣΗΛΩΣΙΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΘΕΟΝ!!

 

ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ - ΧΕΙΜΕΡΙΝΗ ΑΝΑΒΑΣΗ ΣΤΟΝ ΑΘΩΝΑ

 

Πηγή: Ελληνικά Βουνά

Ο ΑΣΦΑΛΕΣΤΕΡΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΓΙΑΝ ΤΑΠΕΙΝΟΦΡΟΣΥΝΗΝ!!

 

ΘΕΙΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ, ΕΙΣ ΤΟΝ Αγ.ΙΩΣΗΦ ΤΟΝ ΣΠΗΛΑΙΩΤΗΝ!!

 

Ο Όσιος γέρων, Ιωσήφ ο Ησυχαστής, ο κοιμηθείς εν ειρήνη το έτος 1959, στην αρχή της ασκητικής του ζωής, σε ώρα γλυκυτάτης νοεράς προσευχής, είδε το έξης όραμα, όπως το διηγήθηκε ο ίδιος:

             <<Εκεί που ευρισκόμουν βυθισμένος στον εαυτό μου και πρόσεχα τα λόγια της ευχής, ξαφνικά γέμισα φως(!!), και έπειτα όλος ο τόπος έγινε φως! Ξαφνικά παρουσιάσθηκαν τρία παιδάκια, σε ηλικία έξι μέχρι οκτώ ετών, όμοια κατά πάντα στην μορφή και τα χαρακτηριστικά τους, χαριτωμένα και τόσο ωραία που η θέα τους αιχμαλώτισε όλες μου τις αισθήσεις!

ΣΟΦΟΣ ΛΟΓΟΣ ΣΕΒΑΣΜΟΥ, ΣΥΝΔΙΑΛΛΑΓΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΛΑΓΗΣ!

 

ΘΑΥΜΑΣΤΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΑΙ ΕΜΠΕΙΡΙΑΙ, ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΤΥΧΩΝΟΣ!!

 

        Όταν ήταν να τελέσει την Θεία Λειτουργία ο παπά-Τύχωνας, ζητούσε από τον μοναχό, που θα τον βοηθούσε ως ψάλτης, να έρχεται πρωΐ-πρωΐ με το φώτισμα.
        Την ώρα δε της Θείας Λειτουργίας, του έλεγε να μένη στον μικρό διάδρομο, έξω από τον Ναό, και από εκεί να λέει το «Κύριε, ελέησον», γιά να νοιώθη τελείως μόνος του και να κινείται άνετα στην προσευχή του!
        Όταν έφθανε στο Χερουβικό, ο παπά-Τύχων, ηρπάζετο είκοσι έως τριάντα λεπτά, και ο ψάλτης θα έπρεπε να επαναλαμβάνει πολλές φορές το Χερουβικό, μέχρι να ακούσει τα βήματα του γέροντα κατά την Μεγάλη Είσοδο.
        Όταν τον ερωτούσαν στο τέλος της Θείας Λειτουργίας, με απορία:

ΑΔΗΛΟΣ Η ΗΜΕΡΑ ΚΑΙ Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΕΚΔΗΜΙΑΣ ΜΑΣ!!

 

Η ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΔΥΝΑΜΙΣ ΚΑΙ ΠΑΡΡΗΣΙΑ ΤΩΝ ΔΕΗΣΕΩΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ!!

 

Πρέπει να γνωρίζωμε ότι, ο Άγιος πατήρ Ιωάννης της Κλίμακος, είχε πνευματικό αδελφό κάποιον θαυμαστό αββά Γεώργιο, τον οποίον εγκατέστησε Ηγούμενο του Σινά, ενώ ο ίδιος απεσύρθη στην ησυχία, την οποία εξ αρχής, ο σοφός, είχε λάβει ως "σύζυγό" του!!

Όταν δε επρόκειτο, να πορευθή προς Κύριον ο Οσιώτατος Γέροντας Ιωάννης (ο νέος αυτός Μωϋσής!!), ευρισκόταν δίπλα του κλαίγοντας ο ηγούμενος αββάς Γεώργιος, και του έλεγε:

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΙ ΠΙΚΡΑ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ...

 

ΑΣ ΠΡΟΣΕΥΧΩΜΕΘΑ, «ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΚΑΜΝΟΝΤΩΝ»!!

Κάποιος ερώτησε τον γέροντα Επιφάνιο:

«Γέροντα, ποιούς εννοεί η Εκκλησία μας όταν εύχεται, “υπέρ των καμνόντων”;».

 Και ο γέρων π. Επιφάνιος, απάντησε ως εξής:

«Το ρήμα “κάμνω”, εξ ου και κάματος, σημαίνει: κουράζομαι, κοπιάζω πολύ, υποφέρω. “Απέκαμα”, λέμε ή “αποκάμνω”, δηλαδή, δεν μπορώ, δεν αντέχω άλλο.

ΑΓΑΠΗ, ΔΙΧΩΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ, ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ!!

 

ΘΕΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΜΩΫΣΕΩΣ, ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΣΙΟΝ ΙΩΑΝΝΗΝ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΚΟΣ!!

 

Την ημέρα που ανέλαβε ως Ηγούμενος ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος, ήλθαν στο Μοναστήρι Του, εξακόσιοι περίπου ξένοι. Όλοι αυτοί εκάθησαν στην Τράπεζα και έτρωγαν, αλλά ο Άγιος Ηγούμενος έβλεπε κάποιον με κοντά μαλλιά, τυλιγμένο με ένα μανδύα, όπως οι Ιουδαίοι, ο οποίος έτρεχε παντού και διέταζε εξουσιαστικά τους μαγείρους, τους οικονόμους, τους κελλαρίτας και τους άλλους διακονητάς!

Όταν, λοιπόν, έφυγε ο κόσμος και εκάθησαν οι διακονηταί να φάγουν, ανεζητείτο αυτός που έτρεχε παντού και διέταζε, και δεν ευρισκόταν. Τότε ο δούλος του Θεού, πατήρ ημών Ιωάννης, είπε:

ΦΙΛΟΣΟΦΗΜΕΝΑΙ ΚΑΙ ΔΙΔΑΚΤΙΚΑΙ ΕΙΚΟΝΕΣ!

Ενώ το πείσμα οδηγεί στον παραλογισμό και επιβεβαιώνει την παροιμία, 

ΠΟΛΥΤΙΜΟΣ ΔΙΔΑΧΗ, ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ!!

<<Ενθυμούμαι, όταν ζούσε ο Γέροντας μου ο π. Νικηφόρος, τον κατέκρινα σε κάτι... Επήγα το βράδυ να κάνω προσευχή, αλλά τίποτε… Βλέπω μπροστά μου «ντουβάρι» (=εμπόδιο), δεν μπορώ να προχωρήσω στην ευχή… «Κύριε Ιησού...», «Κύριε Ιησού...», δεν προχωράει...

«Κάπου έχω σφάλλει…», σκέπτομαι.

«Κάπου έχω αμαρτήσει...».

Άρχισα να διερωτώμαι:

«Την προηγουμένη ημέρα που πήγα; Tί κουβέντες έκανα; Tί έπραξα;».

Τελικά κατάλαβα, τί λάθος είχα κάνει. Είχα κατακρίνει τον Γέροντά μου.

Την άλλη μέρα ήταν Κυριακή και έπρεπε να λειτουργήσω. Τώρα τί να κάνω;

Προσευχή!  Έλεγα λοιπόν:

«Θεέ μου, συγχώρησέ με, που κατέκρινα τον Γέροντά μου, έσφαλα, ζητώ συγγνώμη».

Τίποτε όμως...

«ΕΚ ΝΥΚΤΟΣ ΟΡΘΡΙΖΕΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΜΟΥ ΠΡΟΣ ΣΕ, Ο ΘΕΟΣ» (Ησαΐας ΚΣΤ’9’)!!!

 

Στις 27 Φεβρουαρίου, η Εκκλησία μας εορτάζει την μνήμη
του Αγίου Εφραίμ του Κατουνακιώτου!! 

 

 -----------------------------

 

«ΚΑΛΛΙΟΝ ΤΟΥ ΗΣΥΧΑΖΕΙΝ, ΤΟ ΥΠΟΤΑΣΣΕΣΘΑΙ»!!!

             <<Μελετήσατε τα βιβλία των Αγίων Πατέρων.

Πολλοί στο Κοινόβιο αγίασαν, ενώ στην ερημία ολίγοι, διότι ο ερημίτης όλο το θέλημά του κάνει. Το τέλειο είναι το Κοινόβιο όπου είναι όλοι μαζί! Και ο Χριστὸς το Κοινόβιο παρέδωσε! Όλοι μαζί τράπεζα, όλοι μαζί στην προσευχή, όλοι μαζί προς την σωτηρία και την τελειότητα!!

Την υπακοή φοβάται ο διάβολος, διότι είναι μίμησις του Χριστού!!

Η ΔΙΑΚΡΙΣΙΣ ΚΑΙ Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΓΕΡΟΝΤΩΝ!!

Στις 27 Φεβρουαρίου, η Εκκλησία μας εορτάζει την μνήμη
του Αγίου Εφραίμ του Κατουνακιώτου!! 

 

 -----------------------------

«ΑΓΚΑΛΙΑΣΤΕ ΤΗ ΖΩΗ»!

Ο αείμνηστος, πάλαι ποτέ εκτρωσιολόγος και εν συνεχεία φωτισμένος και δεινός πολέμιος των εκτρώσεων, Dr. Bernard Nathanson M.D., ομιλεί αποφθεγματικά προς την Ανθρωπότητα και μετά θάνατον: 

«Αγκαλιάστε τη ζωή»!

 Από τον Jerry Newcombe,
19 Νοεμβρίου, 2021,
LifeNews.com, Washington, DC.

        <<Η συγγραφέας Terry Beatley, μίλησε σε μία τοπική εκδήλωση γιά το «Δικαίωμα στη Ζωή», στη Νότια Φλόριντα. Η Beatley, είχε συναντηθή με τον Nathanson το 2009, περίπου ένα χρόνο πριν πεθάνει, και της έδωσε εντολή, να συνεχίσει να διαδίδει το μήνυμά του υπέρ της αγέννητης ζωής. Της είπε: «Μίλησέ τους, γιά τη στρατηγική που χρησιμοποίησα, γιά να εξαπατήσω την Αμερική, ώστε να δεχθή την άμβλωση…».

Η ΓΝΗΣΙΑ ΚΑΙ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗΣ ΑΓΑΠΗ, ΠΑΝΤΟΤΕ ΠΛΗΡΟΦΟΡΕΙ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΕΥΕΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗΝ!!

 

ΑΛΛΟ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΣ ΚΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ, ΚΑΙ ΑΛΛΟ Η ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΜΕΝΗ «ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ»…

 

Κάποιος ερώτησε τον γέροντα Επιφάνιο:

«Γέροντα, μήπως το Βυζάντιο έπεσε, διότι είχε πολλούς μοναχούς και όχι στρατιώτες;».

Και ο γέρων π. Επιφάνιος, απάντησε ως εξής:

«Αυτό είναι ψευδής κατηγορία των πολεμίων της Εκκλησίας και των αθέων, το ότι, δηλαδή, είχε εξασθενήσει το Βυζάντιο από τα πολλά Μοναστήρια. 

Αυτό είναι ανόητο και να το σκέπτεται κανείς... 

ΑΣ ΠΡΟΣΕΥΧΩΜΕΘΑ «ΜΕΤΑ ΠΑΡΡΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΑΤΑΚΡΙΤΩΣ»!!

 

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟΝ ΘΑΥΜΑ, ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΡΗΜΟΝ ΤΗΣ ΘΗΒΑΪΔΟΣ!!

Ένας γέροντας, Νικόλαος το όνομα του, εμόναζε στην Ιερά Μονή του αββά Πέτρου, κοντά στον Ιορδάνη. Αυτός, μας αφηγήθηκε την παρακάτω ιστορία:

<<Κάποτε, εμένα και άλλους δύο αδελφούς, μας έστειλαν οι πατέρες,  στη Θηβαΐδα γιά διακονία. Καθώς διερχόμεθα την έρημο, εχάσαμε τον δρόμο και περιπλανώμεθα πέρα-δώθε. Ξοδέψαμε, λοιπόν, το νερό και γιά ημέρες δεν ευρίσκαμε άλλο. Οι δυνάμεις μας άρχισαν τότε να μας εγκαταλείπουν, από τη δίψα και τον καύσωνα. Μη μπορώντας να συνεχίσωμε το βάδισμα, ευρήκαμε κάτι στεγνούς θάμνους και εκεί “αφεθήκαμε”, ο καθένας όπου ευρήκε σκιά, περιμένοντας πιά να πεθάνωμε από τη δίψα.

Γιά μία στιγμή ανακάθισα και προσευχόμενος  έπεσα σε έκσταση. Βλέπω τότε, μία κολυμβήθρα γεμάτη νερό, ξεχειλισμένη... Ήταν και δύο άνδρες πάνω στο χείλος της κολυμβήθρας και έπαιρναν νερό με ένα ξύλινο κύπελο. Άρχισα τότε να παρακαλώ τον ένα λέγοντας:

«Δείξε μου αγάπη, αδελφέ, και δώσε μου λίγο νερό. Πάω να σβήσω...».

Εκείνος όμως δεν ήθελε να μου δώσει.

Τότε, του λέει ο άλλος:

«ΕΩΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΑΓΩΝΙΣΑΙ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ» (Σοφ.Σειράχ Δ’28’)!!!

 

ΑΙ ΣΟΦΑΙ ΚΑΙ ΠΟΝΕΜΕΝΑΙ ΚΡΙΣΕΙΣ, ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΚΑΙ ΑΓΙΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΑΣΚΗΤΟΥ!!

  

<<Σήμερα, ο γάμος όπως κατάντησε, έχει χάσει το νόημά του… Διαλύονται οικογένειες στα καλά καθούμενα... Ήλθε τις προάλλες στο Καλύβι κάποιος τελείως ζαλισμένος.

Είχε δύο παιδιά από μία φιλενάδα...

Παντρεύθηκε μία άλλη, έκανε ένα παιδί και την χώρισε…

Μετά ξαναπαντρεύθηκε κάποια άλλη, η οποία ήταν χωρισμένη και είχε δύο παιδιά από τον πρώτο γάμο της και ένα παιδί από έναν φίλο...

Έκανε και μ’ αυτήν άλλα δύο παιδιά…

«ΕΝΔΥΣΑΣΘΕ ΤΗΝ ΠΑΝΟΠΛΙΑΝ ΤΟΥ ΘΕΟΥ» (Εφεσ. ΣΤ’11’)!!!

 

ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΝΕΑΣ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΦΙΛΟΘΕΗΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΙΑΣ!!

 

 

ΙΕΡΟΝ ΠΡΟΣΚΛΗΤΗΡΙΟΝ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ, ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΝ!!

 

1. Ας προστρέξουμε με προθυμία στο Δεσπότη Χριστό, που μας καλεί, ανοίγοντας σ’ Αυτόν τις καρδιές μας! Ας μη απελπιζώμεθα γιά τη σωτηρία μας! Ο εχθρός της ψυχής μας, θυμίζοντάς μας περασμένες αμαρτίες, μας ανοίγει το δρόμο προς την απόγνωση. Ο Κύριος, που εθεράπευσε και θεραπεύει τόσες ασθένειες του σώματος, δεν θα θεραπεύσει και την αθάνατη ψυχή, που κυριεύθηκε από την ασθένεια της πολύμορφης αμαρτίας;; Διότι δικά Του είναι τα λόγια: «Ο Ουράνιος Πατέρας μου, δεν θα αποδώσει δικαιοσύνη σ’ εκείνους που φωνάζουν σ’ Αυτόν νύκτα και ημέρα;;»! Και επίσης: «Αιτείτε και θα σας δοθή, ζητάτε και θα βρήτε, κτυπάτε και θα σας ανοίξει την θύρα»! Μονάχα εμείς να προσηλωθούμε στον Κύριο, απομακρυνόμενοι με όλη μας τη δύναμη από κάθε τι, που είναι και λέγεται αμαρτία!