«Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΣΤΙΝ Η ΕΙΡΗΝΗ ΗΜΩΝ» (Εφεσ. Β’14’)!!!

 

«ΤΟΙΣ ΕΡΗΜΙΚΟΙΣ ΖΩΗ, ΜΑΚΑΡΙΑ ΕΣΤΙ» (εκ των Αναβαθμών του πλ.α΄ήχου)!!!

 

Τρεις φίλοι, αγαπούσαν πολύ την πνευματική εργασία, με αποτέλεσμα να γίνουν και οι τρεις μοναχοί. Απ’ αυτούς, ο πρώτος, διάλεξε γιά μόνιμο έργο του, να ειρηνεύει όσους έχουν διαμάχη μεταξύ τους. Ο δεύτερος διάλεξε γιά έργο του, να επισκέπτεται τους αρρώστους και ο τρίτος έφυγε στην έρημο, για να βρει την πραγματική ησυχία.

Ο πρώτος, μετά από καιρό, κουράσθηκε με τις διαμάχες και τα μαλώματα των ανθρώπων, και κάπως απογοητεύθηκε... Ήλθε λοιπόν και ευρήκε τον φίλο του, που υπηρετούσε τους αρρώστους, μα και αυτός ήταν σχετικά αποκαρδιωμένος με το έργο του… Αποφάσισαν τότε και οι δύο να πάνε να εύρουν τον ερημίτη.

Όταν τον αντάμωσαν, του διηγήθηκαν τις δυσκολίες τους, και τον παρακάλεσαν να τους πει και αυτός, το τι κατόρθωσε μέσα στην έρημο.

Η ΑΜΕΘΥΣΤΟΣ «ΜΕΘΗ», ΤΩΝ ΥΙΩΝ ΤΟΥ ΘΕΟΥ!!!

 

Ο ΑΔΕΚΑΣΤΟΣ ΔΙΚΑΣΤΗΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ!!

«Οι αμαρτωλές και πονηρές ενέργειες και πράξεις μας, ταλαιπωρούν αφάνταστα την συνείδησή μας, από αυτήν εδώ την ζωή και βιώνουμε μιά πραγματική κόλαση, πριν από την αιώνια κόλαση»!!

 

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος (345-407 μ.Χ.)

ΟΙ ΑΛΗΘΙΝΟΙ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΑΔΕΛΦΟΙ ΜΑΣ!!

 

«ΕΔΟΘΗ ΜΟΙ ΣΚΟΛΟΨ ΤΗ ΣΑΡΚΙ» (Β’ Κορ. ΙΒ’7’)!!!

Έλεγε ο αείμνηστος Γέροντας π.Επιφάνιος:

 « Μία νύκτα είχα περιέλθη εις μεγάλην αθυμία, λόγω της φοβεράς αϋπνίας. Προσηυχήθην με πόνον εις τον Κύριον λέγοντάς Του:

“Κύριε, δεν σου ζητώ τίποτε άλλο. Ολίγον ύπνον επιθυμώ. Σου ζητώ κάτι ελάχιστον. Κάτι το οποίον, θα έδιδες και εις ένα μυρμήγκι”!

Μετά επήρα εις τα χέρια μου την Καινήν Διαθήκην και την άνοιξα να διαβάσω κάτι. Το μάτι μου έπεσεν εις τον στίχον: “Εδόθη μοι σκόλοψ τη σαρκί, άγγελος σατάν, ίνα με κολαφίζη, ίνα μη υπεραίρωμαι” (Β’ Κορ. ΙΒ’7’).

Έκλεισα με ευλάβεια την Αγίαν Γραφήν και είπα:

ΤΟ ΥΨΙΣΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΗΜΑ ΤΟΥ ΙΕΡΕΩΣ!!!

 

ΕΙΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ ΑΙΩΝΙΟΝ, ΤΟΥ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ π.ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ Ι.ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ (27-12-1930 έως 10-11-1989).

 

Ο σύγχρονος Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης,
μετά του αειμνήστου γέροντος Επιφανίου Θεοδωροπούλου.

    Πάντοτε και διαχρονικά, επιβεβαιώνεται ο αιώνιος λόγος της Αγίας Γραφής: «Δίκαιοι δὲ εἰς τὸν αἰῶνα ζῶσι» (Σοφ. Σολομ. Ε’15’)!!!
    Μία τοιαύτη, δικαία και ιερά Προσωπικότητα του παρελθόντος αιώνος, ήταν ο σοφός γέρων π.Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος!!
     Πολλά έχουν γραφή και ειπωθή, γιά την ολοφώτεινη επίγεια πορεία Του και την πολύτιμη προσφορά Του στα δρώμενα της Ελληνορθοδόξου Πατρίδος μας, αλλά και ευρύτερα στον Ορθόδοξο Χριστιανικό Κόσμο!!
    Σκοπός μας, δεν είναι να επαναλάβωμε τα όσα έχουν από πολλούς διατυπωθή και κατατεθή, αλλά να μείνωμε σε κάτι πολύ σημαντικό, που δεν έχει τόσο πολύ τονισθή.
    Ομιλούμε, γιά την απόλυτη συμφιλίωση, του μεγάλου αυτού Γέροντος, με τον βιολογικό θάνατο, που τον έβλεπε, ως την αρχή της όντως Ζωής!!
    Και εξηγούμεθα: 

«ΚΑΝ ΘΕΛΩ ΚΑΝ ΜΗ ΘΕΛΩ, ΣΩΣΟΝ ΜΕ»!!!

 

Ο ΠΟΛΥΤΙΜΟΣ ΚΑΡΠΟΣ ΤΗΣ ΝΟΕΡΑΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ!!!

 

«Όσοι εκαλλιέργησαν σωστά την αδιάλειπτη προσευχή και έφθασαν στην κατά Χριστόν πνευματική ηλικία και τελείωση, γεμίζουν από απερίγραπτη και πρωτόγνωρη πνευματική χαρά»!!!

 

Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός (1392 – 1445 μ.Χ.).

 

Η ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΕΥΑΡΕΣΤΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ!!

 

ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ.

 

 Άγιος Νεκτάριος. Агиос Нектарије Нектария. Saint Nektarios.

«ΕΝ ΦΥΛΑΚΗ ΗΜΗΝ, ΚΑΙ ΗΛΘΕΤΕ ΠΡΟΣ ΜΕ» (Ματθ. ΚΕ’ 36’)!!!

 

    Ζούσε στο Μαρούσι μία φτωχή οικογένεια, που δοκιμάσθηκε από αλλεπάλληλες συμφορές. Εκείνη την περίοδο είχε μείνει μόνον η χήρα μητέρα, μ’ ένα γιο, νέο παλικάρι, γύρω στα τριάντα. Το παιδί αυτό, ήταν η μόνη ανθρώπινη παρηγοριά γιά τη φτωχή και άρρωστη μητέρα.
    Δυστυχώς, μιά νέα συμφορά ήλθε να χτυπήσει το φτωχό αυτό σπίτι. Ο γιος ευρέθηκε σε μιά παρέα. Ξεκίνησε κάποια διαφωνία, οι εγωισμοί και τα νεύρα τεντώθηκαν και το κακό δεν άργησε να γίνει. Το νέο παλληκάρι, πάνω στη συμπλοκή σκοτώθηκε. Ο δράστης συνελήφθη και κλείσθηκε στη φυλακή.
    Ο πόνος γιά τη χαροκαμένη μάνα αβάσταχτος. Ξαφνικά έμεινε μόνη, χωρίς καμμιά ανθρώπινη παρουσία. Σε λίγο πήρε το δρόμο γιά τη Νερατζιώτισσα, να αποθέσει το δράμα της στον π.Αθανάσιο Χαμακιώτη.
    Ο Γέροντας άκουσε τον πόνο της, έκλαψε μαζί της, στάλαξε το βάλσαμο της ουράνιας παρηγοριάς στην καρδιά της και προχώρησε πιο πέρα. Έμεινε γιά λίγο σκεπτικός. Πόνεσε όχι μόνον το θύμα, αλλά και τον θύτη που ευρισκόταν στη φυλακή.

ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ, «ΕΙΣΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ…» (Εβρ. Α’14’)!!!

 

ΤΟ ΑΦΑΤΟ ΚΑΙ ΑΠΡΟΣΠΕΛΑΣΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ!!!

 

«Όπως η αγάπη της Παναγίας μας, προς τον Κύριόν μας, υπήρξε Απέραντη και Ακατάληπτη, έτσι άπειρος και ακατάληπτος παραμένει γιά εμάς, ο πόνος Της (προ του Σταυρικού Πάθους του Υιού Της)»!!!

 

«Ο Όσιος Σιλουανός», σ.425

Αγίου Σωφρονίου.

«ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΘΕΟΥ ΖΩΝΤΟΣ, ΣΤΥΛΟΣ ΚΑΙ ΕΔΡΑΙΩΜΑ…» (Α’ Τιμοθ. Γ’15’)!!!

 

ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΨΥΧΗΣ ΓΡΑΜΜΕΝΗ ΜΕ ΠΟΝΟ ΚΑΙ ΑΙΜΑ!!!

 

Η ΑΔΙΑΜΦΙΣΒΗΤΗΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΡΟΝΟΪΟ.

    Το παρακάτω κείμενο, αποκαλύπτει με συγκλονιστικό και μοναδικό τρόπο, την πραγματικότητα γιά τα αποτελέσματα του κορονοϊού (Covid-19), όχι μόνο γιά τους ασθενείς αλλά και γιά το νοσηλευτικό προσωπικό.

    Το συγκεκριμένο κείμενο, δεν αποτελεί απλά μία καταγραφή ενός περιστατικού, αλλά μία κατάθεση ψυχής με αίμα, πόνο και δάκρυ…
    Το μεταφέρουμε, χωρίς να αλλάξουμε ούτε γράμμα, από σεβασμό στο πρόσωπο της νοσηλεύτριας Γεθσημανής Μπερμπερή και στον τρόπο με τον οποίο εξασκεί την ιερή της αποστολή!!
    Γιά εμάς, πρόκειται όχι μόνο γιά δωρική αποτύπωση της φοβερής πραγματικότητας που δημιουργεί ο πολύ επικίνδυνος, φοβερά επιθετικός και άγνωστος, ακόμη και στον ιατρικό χώρο, αυτός ιός, αλλά κυρίως ισχυρότατο κόλαφο, εναντίον όλων εκείνων οι οποίοι είτε αμφισβητούν είτε διακωμωδούν είτε αδιαφορούν είτε συμπεριφέρονται με πλήρη ανευθυνότητα είτε πονηρά και καταχθόνια εκμεταλλεύονται την αφέλεια και τον φανατισμό κάποιων ελαφρόμυαλων και αδαών, γιά να δημιουργήσουν κοινωνική αναστάτωση ή γιά άλλους κακόβουλους και ιδιοτελείς σκοπούς…
    Δεν θα προβούμε σε περαιτέρω σχολιασμό, γιά να προβάλλουμε την αυθεντικότητα, την γνησιότητα και την ωμή πραγματικότητα, μέσα από αυτό το συγκλονιστικό κείμενο-ντοκουμέντο.
    Απλώς, να συγχαρούμε μέσα από την καρδιά μας, όλους τους ιατρούς και το νοσηλευτικό προσωπικό όλων των Νοσοκομείων της Χώρας μας, που με τόση αυταπάρνηση αγωνίζονται επί συνεχούς βάσεως και με όλες τους τις δυνάμεις, κατά του ενσκήψαντος τους τελευταίους μήνες φονικού αυτού ιού, που έχει λάβει τη μορφή παγκόσμιας πανδημίας και έχει απλωθή ως κατάμαυρη απειλητική καταιγίδα σε όλες τις Χώρες του Πλανήτη…
    Τα λόγια που ακολουθούν, δεν είναι απλά γιά να τα διαβάσουμε, αλλά γιά να τα μελετήσουμε βαθειά, να τα τυπώσουμε στην καρδιά μας και να σταματήσουμε τις ανόητες και επικίνδυνες «συνωμοσιολογίες»... : 

«ΘΕΟΥ ΟΙΚΟΔΟΜΗ ΕΣΤΕ» (Α’ Κορ. Γ’9’)!!!

 

«ΕΓΓΙΣΑΤΕ ΤΩ ΘΕΩ, ΚΑΙ ΕΓΓΙΕΙ ΥΜΙΝ» (Ιακ. Δ’8’)!!!

 

 «Όσο ποθούμε να πλησιάζουμε τον Θεόν, τόσο, ο Θεός είναι Εκείνος που μας πλησιάζει και μας χαριτώνει, όταν έχουμε ταπεινό φρόνημα»!!!

Αββάς Ισσάκ ο Σύρος (ΣΤ´αιώνας).

  

ΟΥ ΓΑΡ ΕΧΟΜΕΝ ΩΔΕ ΜΕΝΟΥΣΑΝ ΠΟΛΙΝ (Εβρ. ΙΓ’,14’)!!!

 

«…ΚΑΙ ΠΑΛΙΝ ΕΡΧΟΜΕΝΟΝ ΜΕΤΑ ΔΟΞΗΣ ΚΡΙΝΑΙ ΖΩΝΤΑΣ ΚΑΙ ΝΕΚΡΟΥΣ» (εκ του Συμβόλου της Πίστεως)!!!

 « Όταν εκοιμήθη ο Γέροντάς μου, ο πατήρ Νικόδημος, διερωτώμην, που να πήγε άραγε η ψυχή του.

Τότε είδα, όχι σε όνειρο, αλλά πνευματικώ τω τρόπω ότι, με φώναξε ο Γέροντάς μου να του πάω τα κλειδιά της Μονής, διότι ήλθε ο Μέγας Αρχιερέας… Πήγα λοιπόν έξω από την πόρτα του κελλιού που είναι πάνω από την είσοδο της Μονής και όταν έφθασα κοντά, ακούω ομιλίες…, ερωτήσεις…, απαντήσεις. Μέσα εγινόταν ανάκριση σωστή!

Εκτύπησα την πόρτα και μπήκα μέσα στο δωμάτιο, και τί να δω…

Ο Γέροντας μου εστεκόταν ξεσκούφωτος, με το κεφάλι κατεβασμένο και τα χέρια σταυρωμένα με πολύ φόβο και ευλάβεια.

Η ΔΙΑΠΥΡΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΤΑΠΕΙΝΩΝ ΑΓΙΩΝ!!

 

«ΠΕΣ ΜΟΥ ΤΙ ΣΚΕΠΤΕΣΑΙ, ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ»!!

 «Η καλλίτερη επιχείρηση, είναι να κατασκευάσει ο άνθρωπος, ένα “εργοστάσιο” καλών λογισμών»!!!

Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (1924-1994),
«Λόγοι γ.Παϊσιου», τ.Γ’,σ.58.

«ΓΝΩΘΙ ΣΟΥ, ΤΑΛΑΙΠΩΡΕ ΨΥΧΗ, ΤΗΝ ΘΕΙΑΝ ΕΥΓΕΝΕΙΑΝ» (Ύμνος εκ του ιερού βιβλίου, της “Παρακλητικής”)!!!

 

«ΙΔΟΥ ΝΥΝ ΗΜΕΡΑ ΣΩΤΗΡΙΑΣ» (Β’ Κορινθ. ΣΤ’,2’)!!!

 

 

«Δεν πρέπει να αναβάλουμε γιά το μέλλον, έστω και εάν αυτό είναι αύριο, την έναρξη κάθε καλού έργου»!!!

 

Μέγας Βασίλειος (330-379 μ.Χ.),

Ε.Π.Ε. 8,166.

 

Η ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΗ ΑΡΓΙΑ, ΕΙΝΑΙ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΤΟΥ ΕΧΘΡΟΥ…

 

Ο ΧΑΡΙΣΜΑΤΟΥΧΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΤΗΣ ΑΙΓΙΝΑΣ!

π. ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (1883-1966)

 Κάποια φορά είχε πάει στον γέροντα Ιερώνυμο της Αίγινας, ο γνωστός εκδότης Αλέξανδρος Παπαδημητρίου. Μαζί του πήρε και κάποιον ιατρό-φίλο του. Ο φίλος του πήγαινε γιά πρώτη φορά στον γέροντα και ο Παπαδημητρίου, που είχε πάει πολλές φορές, επαινούσε τον γέροντα και έλεγε γι' αυτόν, πόσο άγιος άνθρωπος ήταν, ότι είχε διορατικό και προορατικό χάρισμα και πως όσα έλεγε, ήταν από το Θεό.

Ο ιατρός είχε γράψει πάνω σε ένα χαρτάκι τα διάφορα θέματα, γιά τα οποία θα ρωτούσε τον γέροντα.

Μόλις μπήκαν μέσα, ο Παπαδημητρίου έκανε τις συστάσεις.

«Γέροντα από εδώ είναι ο κύριος τάδε».

Τον κοιτάζει καλά-καλά ο γέροντας και του λέει χαμογελαστός:

«Καλώς τον κακόμοιρο! Κάθισε κακόμοιρε!».

Ο ΑΡΙΣΤΟΣ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ!

 

«ΜΕΤΑ ΣΤΡΕΒΛΟΥ ΔΙΑΣΤΡΕΨΕΙΣ» (Ψαλμ. ΙΖ’27’)!!!

 «Οί περί τόν ἂρχοντα φαῦλοι καί τόν ἐκείνου συνδιαβάλλουσι τρόπον»!!

 Μέγας Φώτιος (820-893 μ.Χ.).

Η ΑΠΑΛΗ ΚΑΙ ΤΑΠΕΙΝΗ ΣΤΑΣΗ ΜΑΣ, ΠΑΝΤΟΤΕ ΝΙΚΑ!!

 

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΠΡΟΘΕΣΕΩΣ!!!

 

Διηγείται ο Άγιος Γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης:

 “ Όταν ο Ιερέας βγάζει μερίδες και μνημονεύει τα ονόματα των πιστών στην Ιερά Πρόθεση, κατεβαίνει Άγγελος Κυρίου και παίρνει την μνημόνευση αυτή και την πηγαίνει και την εναποθέτει στο Θρόνο του Δεσπότου Χριστού, ως προσευχή γι` αυτούς που μνημονεύθηκαν.

Σκεφθήτε, λοιπόν, τί αξία έχει να σας μνημονεύσουν στην Αγία Πρόθεση.

Κάποια φορά, είχα ξεχάσει να μνημονεύσω στους κεκοιμημένους τη μητέρα μου, που ήταν αγία γυναίκα. Όταν τελείωσα την Θεία Λειτουργία και πήγα στο κελλάκι μου, εκεί που καθόμουν, ήλθε η ψυχή της μητέρας μου και μου είπε με παράπονο:

«Πάτερ-Ιάκωβε, δε με μνημόνευσες σήμερα…».

ΤΑΠΕΙΝΩΣΙΣ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΤΑΠΕΙΝΩΣΙΣ!!!

 

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΑΓΑΠΗΣ!!!

 

«Με την αγάπη και ένας που είναι αγριότερος από θηρίο, γίνεται πιό ήμερος και από το πρόβατο»!!!

 

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος (345-407 μ.Χ.).

Η ΑΓΑΠΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟ ΖΩΪΚΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ!

 

ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΣΤΑ ΙΕΡΑ ΜΑΣ ΣΥΜΒΟΛΑ!!!

 

«ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΕΙΝΑ»

             Στην Ελλάδα, οι Γερμανοί προσπάθησαν από την πρώτη στιγμή να λεηλατήσουν τους πόρους της Χώρας, όχι μόνο γιά τις ανάγκες των κατοχικών στρατευμάτων, αλλά γενικότερα γιά την κατακτητική τους προσπάθεια...

Οι μέθοδοι είναι γενικά γνωστές: Κατασχέσεις, επιτάξεις, κυκλοφορία ακάλυπτου νομίσματος, επιβάρυνση της Χώρας με υπέρμετρα «έξοδα κατοχής»... Λίγο τους ενδιέφερε το αντίκτυπο όλων αυτών, όσον αφορά την καταστροφική και απαίσια εντύπωση, που θα δημιουργούσαν απέναντι στον ντόπιο πληθυσμό. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, ο Άξονας εξασφάλισε, από μία ήδη πτωχή Χώρα με ελάχιστα έσοδα, τον εναπομείναντα, από τον καταστροφικό πόλεμο, εθνικό Της πλούτο, γιά την στήριξη της πολεμικής του προσπάθειας  

Τον Μάϊο του 1941, η έλλειψη τροφίμων ήταν φανερή στην Αθήνα και μέχρι τον Ιούνιο και στην Ελληνική επαρχία. Τον Ιούλιο 1941, ο Αμερικανός Πρεσβευτής στην Ελλάδα Μακ Βη, έκανε λόγο γιά «πορεία προς την πείνα».

Στο ιδιόχειρο ημερολόγιο του Δ. Βουτυρά, διαβάζουμε:

ΑΞΙΟ ΒΛΑΣΤΑΡΙ ΤΟΥ, Ο… ΣΟΙΜΠΛΕ…!

 

Ο ΔΙΧΩΣ ΘΕΟΝ ΚΟΣΜΟΣ…!

 

ΑΛΑΖΟΝΕΙΑΣ … ΕΓΚΩΜΙΟΝ…!

  Το 1995, η εφημερίδα «Ελευθεροτυπία», αναδημοσίευσε συνέντευξη, που είχε πρωτοδημοσιευθή το 1945, δηλαδή, αμέσως μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Στη συνέντευξη, ένας Ελβετός δημοσιογράφος, ερωτά κάποιον ανώτατο αξιωματούχο της Καγκελαρίας, σχετικά με την πορεία της Χώρας του, μετά την ολοκληρωτική καταστροφή που αυτή υπέστη.

Η ερώτηση ήταν η εξής:

«Και τώρα τί σκοπεύετε να κάνετε;;; Νικηθήκατε... Ο κόσμος σας μισεί... Δεν πρόκειται να ξεχάσει αυτά που κάνατε... Πώς θα ορθοποδήσετε ξανά ως Έθνος;;;»

ΤΟ ΑΛΗΣΤΟΥ ΜΝΗΜΗΣ ΣΥΣΣΙΤΙΟ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ… ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΟΤΑΝ ΣΠΑΝΙΑ ΥΠΗΡΧΕ…

 

Ο ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΣ γ.ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΙ:

  

    «Κάποτε, ένας ασκητής ο οποίος ασκήτευε στο βουνό του Σολομώντος, άκουσε ότι ο Άγιος Δημήτριος αναβλύζει άφθονο μύρο, από τον Τάφο Του.

    Δεν το πίστευε, και αναρωτιόταν:
    «Γιατί, ν’ αναβλύζει από τον Τάφο του Αγίου Δημητρίου μύρο και όχι από τους Τά­φους τόσων άλλων Μεγάλων και Ξακουστών Μαρτύ­ρων, που υπέ­φεραν φρικτότερα και σκληρότερα μαρτύ­ρια από τον Άγιο Δημή­τριο;».
    Μία νύκτα, αφού εδιάβασε ο α­σκη­τής την Ακολουθία του, έπεσε να ξεκουρασθή.
    Σε όνειρο, ευρέθηκε στη Θεσσαλονίκη, μέσα στο Ι.Ναό του Αγίου Δημητρίου και βλέπει μπροστά του έναν άνθρω­πο, που κρατούσε τα κλειδιά του Τάφου του Αγίου. Τότε, ταπεινά τον παρεκάλεσε:
    «Άνοιξε μου, σε παρακαλώ, να προσκυ­νήσω».

«ΠΙΣΤΟΙ ΕΙΣ ΤΑ ΙΕΡΑ ΚΑΙ ΤΑ ΟΣΙΑ»!!

 

ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ !

 

 Η Οία από το κάστρο.

«ΣΤΑΥΡΕ Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ…» (Από τον Παρακλ. Κανόνα του Τ. Σταυρού)!!!

 

«ΤΟΝ ΘΕΟΝ ΦΟΒΟΥ» (Εκκλ. ΙΒ’13’)!!!

 

«Όπου υπάρχει ο φόβος του Θεού, πολύ εύκολα εξαλείφεται μία κακή συνήθεια, έστω και αν είναι μακροχρόνια»!!!

 Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος (345-407 μ.Χ.).

ΟΤΑΝ ΙΕΡΟΥΡΓΟΥΝ ΟΙ ΑΓΙΟΙ!!

 

«ΜΟΝΟΣ ΜΟΝΩ ΘΕΩ»!!!

 

 Κάποτε, είπε ο Γέροντας Αρσένιος ο Σπηλαιώτης:

“Ευρισκόμουν μόνος στον Άγιο Βασίλειο, και δεν ξέρω πώς, ένας προσκυνητής από τον Πειραιά ευρέθηκε έξω από την καλύβα μου. Τον εδέχθηκα και του πρότεινα αν θέλει να διανυκτερεύσει.

«Όχι-όχι, φεύγω, πώς μπορείς, πάτερ και ζεις σ’ αυτά τα βράχια; Εγώ και να με δέσεις, θα κόψω το σχοινί να φύγω…», απάντησε ο Πειραιώτης.

«ΔΙΗΛΘΟΜΕΝ ΔΙΑ ΠΥΡΟΣ ΚΑΙ ΥΔΑΤΟΣ…» (Ψαλμ. ΞΕ’12’)!!!

 

«ΑΓΑΠΗΣΩΜΕΝ ΑΛΛΗΛΟΥΣ» (εκ της Θ. Λειτουργίας)!!!

 

«Αυτός που αναπαύει τους ανθρώπους ως αδελφούς του, ευχαριστεί τον Θεόν».

 Όσιος Ισαάκ ο Σύρος (ΣΤ´αιώνας).

ΕΙΜΕΘΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ;;; ΑΣ ΤΟ ΑΠΟΔΕΙΞΩΜΕ!!!

 

ΚΑΛΟΖΥΓΙΣΜΕΝΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΤΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ!

     Ένας “Μάρτυρας του Ιεχωβά” (ή ακριβέστερα χιλιαστής…!), εκάθησε στο διπλανό κάθισμα του φίλου μου, στο λεωφορείο. Ο προσηλυτισμός ξεκίνησε, ενώ τα φυλλάδια πήγαιναν και ερχόντουσαν… Κάποια στιγμή ο φίλος μου, δεν άντεξε και του λέει:
    «Εσείς, αγαπητέ, δεν διδάσκετε ότι, μόνο 144.000 “πιστοί” θα πάνε στον Παράδεισο;;».
      «Βέβαια! Το λέει η Αγία Γραφή!», απαντάει αυτός, με κομπασμό και σιγουριά.

«ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΝ ΤΙΜΗ ΩΝ» (Ψαλμ. ΜΗ’13’)!!!