ΟΛΟΚΑΡΔΙΟΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗ, ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΣΙΣΩΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ!!!

 

ΤΟ ΦΟΒΕΡΟΝ ΠΑΘΟΣ ΤΗΣ ΒΑΣΚΑΝΙΑΣ…

 

«Δεν υπάρχει τίποτε περισσότερο βδελυρό και πονηρό, από μία ψυχή που αρέσκεται στην βασκανία...

Διότι, απ' αυτό ανατράπηκαν Εκκλησίες, γεννήθηκαν αιρέσεις και αυτό όπλισε το χέρι του αδελφού… Ο βάσκανος, έχει πονηρό μάτι, που ματιάζει τα αγαθά. Είναι φθονερός…, δεν νοιάζεται γιά την σωτηρία της ψυχής του…, ένα μόνο τον νοιάζει: Η καταστροφή του άλλου.

Τον βάσκανο, ακόμη και αν τον καλέσεις δαίμονα και θηρίο, δεν αμαρτάνεις.

Η ΩΦΕΛΙΜΟΣ «ΚΑΚΟΛΟΓΙΑ»!!

 

Ο ΙΕΡΟΣ ΠΟΤΑΜΟΣ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ, Ο ΠΕΡΙΦΗΜΟΣ ΙΟΡΔΑΝΗΣ!!

ΔΙΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ, ΤΑΥΤΙΣΙΣ ΚΑΙ ΕΝΩΣΙΣ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟΝ!!!

 

Ο ΓΑΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΕΝΘΕΡΜΟΥ ΚΑΙ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ!!

 

«Για δύο λόγους, σήμερα, οι γάμοι αποτυγχάνουν:

Πρώτον,  διότι δεν είναι όλοι γιά γάμο και δεύτερον, διότι δεν "ερωτήθη" ο Θεός, εάν αυτός ή αυτή, που θέλει κάποιος ή κάποια να παντρευθή, είναι ο κατάλληλος άνθρωπος.

Μόνο ο Θεός γνωρίζει, ποιός είναι ο Αδάμ και ποιά είναι η Εύα του καθενός και της καθεμιάς. Βλέπεις ζευγάρια που συμβίωναν γιά δέκα χρόνια και μόλις παντρεύθηκαν, να χωρίζουν σε δέκα ημέρες...

Ο ΟΝΤΩΣ ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΜΑΚΑΡΙΟΣ!!

 

Η ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΣ ΤΟΥ ΑΟΙΔΙΜΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΣΕΡΒΙΑΣ ΚΥΡΟΥ ΠΑΥΛΟΥ!!

 

Ο Πατριάρχης Παύλος εφρόντιζε ο Ίδιος τον εαυτόν του εις όλας τας ανάγκας του! Μόνος του ετοίμαζε το φαγητό του, καθώς η διατροφή του, καθ' όλον το έτος, ήταν σχεδόν νηστίσιμη. Συνήθως έτρωγε βραστά λαχανικά, και λάδι πρόσθετε μόνον κατά τας εορτάς! Σπανιότατα έτρωγε λίγο ψάρι· κρέας δεν έτρωγε ποτέ! Το αγαπημένο του ρόφημα ήταν ο χυμός ντομάτας. Επίσης έτρωγε και βραστές τσουκνίδες. Όταν δεν ήταν περίοδος νηστείας, κατέλυε γαλακτοκομικά. Τα ενδύματά του τα έραπτε, τα επιδιώρθωνε και τα έπλενε ο Ίδιος! Επίσης, διώρθωνε και τα υποδήματά του!

«ΥΠΟΜΟΝΗΣ ΓΑΡ ΕΧΕΤΕ ΧΡΕΙΑΝ» (Εβρ.Ι΄36΄)!!!

 

ΔΙΔΑΚΤΙΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΑΙ ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ, ΤΟΥ ΜΗΝΟΣ ΙΟΥΛΙΟΥ!

 

-Αλωνάρη με τ’ αλώνια και με τα χρυσά πεπόνια!

-Απ’ τ’ Άη-Λιός, ο καιρός γυρίζει αλλιώς!

-Γαμπρός αλωναριάτικος, κακό χειμώνα βγάνει!

-Έτσι το 'χει το λινάρι, να ανθεί τον Αλωνάρη!

-Η καλή αμυγδαλιά ανθίζει το Γενάρη και βαστάει τ' αμύγδαλα όλο τον Αλωνάρη!

ΣΟΦΗ ΡΗΣΙΣ, ΑΠΟ ΕΝΑ ΟΝΤΩΣ ΣΟΦΟΝ!!

 

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΦΛΟΓΕΡΟΣ ΚΑΙ ΓΝΗΣΙΟΣ ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ ΗΓΕΤΗΣ!!!

 

Ο ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΕΝΤΙΜΟΥ ΚΟΠΟΥ, ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΙΣΩΠΟΝ!!

 

Ήταν ένας αγρότης, που ζύγωνε στο τέλος της ζωής του.

Ο γέροντας, πάντα επιθυμούσε να γίνουν οι γιοί του πεπειραμένοι καλλιεργητές, οπότε πριν πεθάνει τους φώναξε κοντά του και τους ωρμήνευε, ενώ τους αποκάλυψε και το εξής «μυστικό»:

«Παιδάκια μου, να ξέρετε ότι, σε κάποιο από τα αμπέλια μου είναι θαμμένος ένας θησαυρός, ο οποίος είναι όλος δικός σας!»!

ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ, ΤΟΥ ΑΒΒΑ ΔΩΡΟΘΕΟΥ, ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ!!!

Μόνο ο Θεός μπορεί είτε να δικαιώσει, είτε να κατακρίνει τον καθένα, διότι Αυτός  μόνο  ξέρει του καθενός την κατάσταση και την δύναμη και το περιβάλλον και τα χαρίσματα και την ιδιοσυγκρασία και τις ιδιαίτερες ικανότητές του και κρίνει σύμφωνα με όλα αυτά! Και ποιός μπορεί να κρίνει, σύμφωνα με αυτές τις προϋποθέσεις, παρά μόνο Αυτός που δημιούργησε τα πάντα, Αυτός που έπλασε τα πάντα και γνωρίζει τα πάντα;;;!!!

Ακούστε, λοιπόν, το παρακάτω περιστατικό:

«Ένα πλοίο γεμάτο σκλάβους, αγκυροβόλησε κοντά σε μία Πόλη. Εκεί κοντά, μόναζε μία ευσεβής και ενάρετη μοναχή. Όταν η μοναχή έμαθε γιά την άφιξη του πλοίου, της ήλθε ο λογισμός να αγοράσει  ένα  μικρό κοριτσάκι. Σκέφθηκε: «Θα πάρω ένα μικρό κορίτσι και θα το αναθρέψω όπως πρέπει, γιά να μην μάθη τίποτε από την κακία του κόσμου»!

Ο ΑΛΗΘΗΣ ΚΑΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΣ ΚΑΘΑΡΜΟΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ!!

 

ΜΕΓΙΣΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΑΠΟ ΑΣΚΗΤΙΚΑ ΧΕΙΛΗ!!!

 

 

ΠΡΟΣΟΧΗ: ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗΣ ΚΑΙ ΟΛΟΚΑΘΑΡΟΣ ΙΕΡΑ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΙΣ!!!

 

«Μία γυναίκα επήγε να εξομολογηθή εις ένα ασκητήν.

Ο ασκητής, είχεν έναν υποτακτικόν ενάρετον.

Λέγει ο ασκητής του υποτακτικού του:

“Πήγαινε, ώστε να εξομολογηθή η γυναίκα”.

Ο υποτακτικός εμάκρυνεν, έως οπού έβλεπε, μα δεν ήκουεν.

Εξωμολογήθη η γυναίκα και έφυγε.

Ύστερα,  έρχεται  ο  υποτακτικός  και  λέγει του γέροντα:

Η ΑΚΡΩΣ ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΗ, ΒΙΩΤΗ ΤΩΝ ΑΣΚΗΤΩΝ!!

 

Επισκέφθηκαν κάποτε μερικοί αδελφοί τον αββά Μακάριο στην Σκήτη.

Μέσα στο κελλί του, δεν υπήρχε τίποτε εκτός από νερό και αυτό μουχλιασμένο…

Τότε του είπαν:

«Αββά, έλα στο χωριό και θα σε φροντίζουμε».

Κι ο Γέροντας τους απήντησε:

Ο ΟΝΤΩΣ ΕΥΤΥΧΗΣ ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ!!

 

"ΑΓΩΝΙΣΘΗΤΙ ΜΕΤΑ ΔΑΚΡΥΩΝ, ΑΔΕΛΦΕ, ΟΤΙ ΕΓΚΑΥΣΤΑ ΣΟΙ ΕΙΣΙ"!!!

 

Δύο σαρκικοί αδελφοί, απαρνήθηκαν τον κόσμο και πήγαν στο όρος της Νιτρίας, όπου και υποτάχθηκαν σ΄ έναν πνευματικό πατέρα. Ο Θεός έδωσε και στους δύο το χάρισμα των δακρύων και της κατανύξεως.

Μία φορά, λοιπόν, ο Γέροντας σε όραμα βλέπει τους δύο αδελφούς, να στέκωνται και να προσεύχωνται κρατώντας στα χέρια φύλλα χαρτιού γραμμένα και να τα βρέχουν με τα δάκρυά τους! Του ενός τα γράμματα σβήνονταν εύκολα, ενώ του άλλου ύστερα από κόπο, διότι φαίνονταν σαν να ήταν γραμμένα με έγκαυστη μελάνη.

Ο Γέροντας, τότε, παρακάλεσε τον Θεόν να του δοθή εξήγηση γιά το συγκεκριμένο όραμα. Πραγματικά του παρουσιάσθηκε Άγγελος Κυρίου και του λέει:

ΤΑ ΤΡΑΓΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΘΕΙΩΝ ΒΛΑΣΦΗΜΙΑΣ...

 

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟΝ ΤΗΣ ΕΠΙΛΥΣΕΩΣ, ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΑΔΙΕΞΟΔΩΝ!!!

 

«Εσύ είσαι ευλαβής. Και αυτή σου την ευλάβεια, αυτή σου την πίστη, θέλεις να επιβάλλεις στους γύρω σου. Νομίζεις, ότι βγαίνει τίποτε έτσι;;

Κακό κάνεις. Οι άνθρωποι είναι αντιδραστικοί. Λες στον άλλο να κάνει κάτι και δεν το κάνει, επειδή του το είπες. Αντιδρά και δεν το κάνει. Εάν δει εσένα, να κάνεις αυτό το πράγμα, ίσως το κάνει και εκείνος, γιατί θα σκεφθή: «Αφού το κάνει αυτός, να το κάνω και εγώ».

Εάν, όμως, θελήσεις να προσευχηθής στον Χριστό και πεις: «Χριστέ μου, σε παρακαλώ, φώτισε ή ελέησε ή κατεύθυνε αυτό το πρόσωπο!» και κάνεις συνεχώς αυτή την προσευχή, τότε ο Χριστός αρχίζει και στέλνει στο πρόσωπο εκείνο, καλούς λογισμούς!

ΠΕΠΟΙΘΗΣΙΣ, ΜΟΝΟΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΘΕΟΝ!!!

Ο ΘΑΥΜΑΣΤΟΣ ΒΙΟΣ, ΤΟΥ γ.ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ!!

           Ο γέρο–Δα­μα­σκη­νός ο Κομ­πο­σχοι­νάς, α­πό την Κα­λύ­βη της Α­να­λή­ψε­ως, της Κουτλουμουσιανής Σκή­της του Α­γί­ου Παν­τε­λε­ή­μο­νος, ήταν α­κτή­μων. Στο κελ­λί του εί­χε μό­νο μερικές κου­βέρ­τες γιά να σκε­πάζεται, τα  λίγα ρού­χα του, λί­γα τρό­φι­μα και μαλ­λί γιά να πλέ­κη κομ­ποσκοίνια, διότι αυ­τό ή­ταν το ερ­γό­χει­ρό του.

Αρ­χι­κά, έζησε στην έ­ρη­μο των Κα­του­νακίων γιά δύ­ο χρό­νια με τον γέρο-Ι­σί­δω­ρο. Κατόπιν, ήλ­θε στο Κου­τλου­μού­σι και ύ­στε­ρα πή­ρε το Κα­λύ­βι στην Σκή­τη του Α­γί­ου Παν­τε­λε­ή­μο­νος, ό­που έ­μει­νε την υπόλοιπη ζωή του. Τον τε­λευ­ταί­ο και­ρό, τον εγηροκόμησαν στο Κου­τλου­μού­σι, ό­που ε­κοι­μήθη και ε­τά­φη. 

Τις νύ­κτες ά­να­βε την λάμ­πα και έκα­νε α­γρυ­πνία­. Έ­λε­γε την ευ­χή, έ­κα­νε με­τά­νοι­ες και, ό­ταν τον πο­λε­μού­σε ο ύ­πνος, έ­πλε­κε κομ­πο­σκο­ί­νι. Το πα­ρά­θυ­ρό του ή­ταν α­πέ­ναν­τι α­πό το Κα­λύ­βι του γέ­ρον­τος Πα­ϊ­σί­ου και ό­λη νύ­κτα φαι­νό­ταν το φως. Κά­ποι­α φο­ρά που συ­ναν­τή­θη­καν, τον ερώ­τη­σε ο Άγιος Πα­ΐ­σιος: «Κα­λά, ε­σύ δεν κοι­μά­σαι κα­θό­λου τις νύκτες;». Έ­κτο­τε, έ­βα­λε έ­να ύ­φα­σμα στο πα­ρά­θυ­ρό του, γιά να μη φαί­νε­ται το φως και έτσι έ­κρυ­βε την  πνευ­μα­τι­κή του ερ­γα­σί­α. 

Ή­ταν α­σκη­τής! Έ­κα­νε συ­νε­χώς ε­νά­τες, δηλαδή ξηροφαγούσε μία φορά την ημέρα μετά τις τρεις το μεσημέρι.  Η μέ­ση του ή­ταν πο­λύ λε­πτή. Γύ­ρι­ζε δύο φο­ρές την ζώ­νη του. Τον Δε­κα­πεντα­ύ­γου­στο, προ­σπα­θού­σε να μην τρώ­γη τί­πο­τε, ε­κτός της Εορτής του Σω­τή­ρος! Όταν ή­ταν στο Κου­τλου­μο­ύ­σι, προ­τι­μού­σε να δι­α­βά­ζη στην τρά­πε­ζα, γιά να εγ­κρα­τεύ­ε­ται στο φα­γη­τό, χω­ρίς να τον καταλαβαίνουν. Εί­χε μπρο­στά στο καλύβι του μί­α μου­ριά. Κάποιες φορές έ­τρω­γε κα­νέ­να μού­ρο και χα­λού­σε την ε­νά­τη. Γι᾽ αυ­τό θέ­λη­σε να την κό­ψη, αλ­λά τον εμ­πό­δι­σε ο Άγιος Πα­ΐ­σιος. Στην  αν­το­χή  στην ορ­θο­στα­σί­α, ή­ταν άφθαστος! Στο πανηγύρι του Α­γί­ου Παν­τε­λε­ή­μο­νος, έμ­παι­νε α­πό βρα­δίς στην Εκ­κλη­σί­α και σαν  κολώ­να στε­κό­ταν ακίνη­τος, πάν­τα όρ­θιος στο στα­σί­δι του, μέ­χρι το πρωΐ! Ού­τε έ­ξω έβγαινε ού­τε κα­θό­ταν καθόλου! Ε­νώ έ­κα­νε τό­ση ά­σκη­ση, αυ­το­μεμ­φό­ταν λέ­γον­τας ό­τι, εί­ναι «κρα­σο­πα­τέ­ρας», διότι έ­πι­νε, που και που, ένα μικρό ποτηράκι κρα­σί!

«Η ΓΝΩΣΙΣ ΦΥΣΙΟΙ, Η ΔΕ ΑΓΑΠΗ ΟΙΚΟΔΟΜΕΙ» (Α'Κορινθ.Η'2')!!!

 

ΕΚΖΗΤΗΣΙΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ, ΕΝ ΑΓΑΠΗ!!

 

Είπε ο πατήρ Ιωήλ:

«Ο Χριστιανός δεν είναι καρπαζοεισπράκτορας!

Όταν σας αδικούν, έχετε δικαίωμα να ζητάτε δικαιοσύνη!

Μα είτε την ευρίσκετε, είτε όχι, οφείλετε να έχετε αγάπη και να συγχωρείτε!

ΡΗΣΙΣ ΣΟΦΗ ΚΑΙ ΑΛΗΘΗΣ!!

 

Η ΤΕΛΕΙΑ ΑΓΑΠΗ, ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟΝ ΜΑΞΙΜΟΝ ΤΟΝ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΝ!!

 

«Μην προσβάλλεις ποτέ κανέναν αδελφό, και μάλιστα χωρίς εύλογη αιτία, μη τυχόν επιστρέψει στον κόσμο μη μπορώντας να ανθέξει τη θλίψη, διότι δεν θα αποφύγεις τον έλεγχο της συνειδήσεως, που θα σου προξενεί πάντα λύπη στην προσευχή και θα αποδιώχνει το νου από την παρρησία προς τον Θεόν.

 Μην ανέχεσαι τις υπόνοιες ή και τους ανθρώπους που σου μεταφέρουν σκάνδαλα άλλων. Διότι εκείνοι που παραδέχονται σκάνδαλα με οποιονδήποτε τρόπο, γιά εκείνα που συμβαίνουν προαιρετικά ή απροαίρετα, δεν γνωρίζουν τον δρόμο της ειρήνης, η οποία οδηγεί τους εραστές της δια μέσου της αγάπης, στη γνώση του Θεού.

 Δεν έχει τέλεια αγάπη, εκείνος που αλλάζει διάθεση προς τους ανθρώπους, ανάλογα με τον χαρακτήρα τους. Τον ένα π.χ. τον αγαπά και τον άλλον τον μισεί, ή τον ίδιο άνθρωπο, άλλοτε τον αγαπά και άλλοτε τον μισεί γιά τις ίδιες αιτίες...

ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΘΕΣΠΕΣΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ!!

 

Η ΠΟΛΥΤΙΜΟΤΗΣ ΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΩΣ, ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟΝ ΚΟΣΜΑΝ ΤΟΝ ΑΙΤΩΛΟΝ!!!

 

«Εδώ οπού ήλθα, Χριστιανοί μου, έλαβα μίαν χαράν μεγάλην και μίαν λύπην  μεγάλην. Και  χαρά  μεγάλη έλαβα  βλέπων  την  καλήν σας γνώμην  και  την  καλήν  σας  μετάνοιαν! Λύπην  έλαβα  πάλιν, στοχαζόμενος  την  αναξιότητά  μου,  πως  δεν  έχω  καιρόν  να  σας εξομολογήσω  όλους  ένα  προς  ένα,  να  μου  ειπή  καθένας  τα αμαρτήματά του, να του  ειπώ και εγώ εκείνο οπού  με φωτίση ο Θεός! 

Θέλω,  αλλά δεν  ημπορώ,  τέκνα  μου! Καθώς ένας  πατέρας είναι άρρωστος, πηγαίνει το παιδί του γιά να το παρηγορήση, αλλά εκείνος μη  δυνάμενος  το  διώχνει... Μά,  πώς  το  διώχνει;  Με  την  καρδιά καμμένη... Θέλει να το παρηγορήση, μα δεν ημπορεί. Μα πάλιν, διά να μη υστερηθήτε τελείως, σας λέγω τούτο:

Κάμνομεν μία συμφωνίαν; 

ΦΙΛΑΡΓΥΡΙΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ, ΑΠΙΣΤΙΑ ΚΑΙ ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ.

ΤΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΤΗΣ ΟΡΕΙΝΗΣ, ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΤΟΠΟΥΣ!!

ΤΟ ΑΜΕΣΟΝ ΟΦΕΛΟΣ, ΕΚ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΟΣ!!

 

ΟΝΕΙΡΙΚΑΙ ΕΜΠΕΙΡΙΑΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ γ.ΓΕΡΒΑΣΙΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ!!

 

Ο γέροντας Γερβάσιος Παρασκευόπουλος, πνευματικό τέκνο και μαθητής του Αγίου Νεκταρίου, είδε ένα βράδυ στον ύπνο του, ότι την τάδε ημέρα και την τάδε ώρα, θα γίνει μεγάλος σεισμός στην πόλη της Πάτρας.

Όταν ξύπνησε, πήρε το κομποσκοίνι του και άρχισε να προσεύχεται. Αμφιταλαντεύθηκε, γιά το τί πρέπει να κάνει. Ταλαιπωρήθηκε από τον λογισμό: “Να το πω ή να μην το πω στους ανθρώπους;”. Δεν γνώριζε, εάν το όνειρο ήταν εκ Θεού ή εκ του πονηρού. Τελικά πρυτάνευσε ο λόγος των Πατέρων της Εκκλησίας, να μην δίνουμε, δηλαδή, βαρύτητα στα όνειρα και αποφάσισε να μην το πει σε κανένα!

Μετά από λίγες ημέρες, γίνεται ένας μεγάλος σεισμός στην Πάτρα, με αρκετά θύματα και πολύ μεγάλες υλικές καταστροφές. Έγινε, μάλιστα, την ημέρα και την ώρα που ονειρεύθηκε ο Γέροντας Γερβάσιος!!

ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΕΣ ΟΦΕΛΟΣ ΤΗΣ ΤΑΠΕΙΝΟΦΡΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΓΝΩΣΕΩΣ!!

 

ΩΡΑΙΟΤΑΤΗ ΚΑΙ ΟΛΟΦΩΤΕΙΝΟΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ, ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΟΣΜΑ ΤΟΥ ΑΙΤΩΛΟΥ!!

 

«Ποίος ηξεύρει, αδελφοί μου, να μου ειπή:

O ήλιος φωτεινός είναι ή σκοτεινός;

Μου φαίνεται όλοι σας το γνωρίζετε, ότι είναι φωτεινός και  τα  πάντα  φωτίζει. Είναι  όμως  μερικά  ζώα  οπού  τα  λέγουν νυχτερίδες,  και  άλλα  κουκουβάγιες,  και  όταν βγη  ο  ήλιος, θαμβώνονται και σκοτίζονται και δεν βλέπουν, και όταν νυκτώση, τότε βλέπουν.

Η ΤΡΙΠΛΗ ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΚΑΘΑΡΟΤΗΣ!!!

 

«Η ΕΥΛΟΓΙΑ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ»!

 

«Τον Μάϊο του 2020, ήμουν έγκυος στον 5ο μήνα της εγκυμοσύνης μου και στην Β’ επιπέδου εξέταση το έμβρυο διαγνώσθηκε με μιά από τις πιο σοβαρές καρδιοπάθειες παγκοσμίως, με Σύνδρομο υποπλαστικής αριστεράς κοιλίας HLHS (Hypoplastic Left Ηeart Syndrome)…

H επιστήμη έδειχνε ως μονόδρομο την έκτρωση...

Όμως, δόξα τω Θεώ, πήραμε την απόφαση να μην θανατώσουμε το έμβρυο! Το κοριτσάκι μας γεννήθηκε στον 9ο μήνα της εγκυμοσύνης με καισαρική, βαπτίσθηκε Ειρήνη-Ιωάννα και όταν έγινε πενήντα ημερών ταξίδεψε γιά τους Αγγέλους!

ΤΟ ΠΥΡ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΑΓΑΠΗΣ!!

 

ΕΠΩΦΕΛΕΣΤΑΤΗ ΑΙΣΩΠΕΙΟΣ ΜΥΘΟΠΛΑΣΙΑ!

 

Κάποτε, μία καλιακούδα παρακολουθούσε τα περιστέρια, που έμεναν σε κάποιον κοντινό περιστερώνα και διαπίστωσε ότι έτρωγαν έπιναν και ζούσαν πλούσια! Μιά και δυό, λοιπόν, βάφτηκε και η ίδια άσπρη και πήγε να ανακατευθή μαζί τους, θαρρώντας πως έτσι θα περνάει και αυτή το ίδιο πλουσιοπάροχα. Και όσο κρατούσε το στόμα της κλειστό, τα περιστέρια ενόμιζαν πως είναι και αυτή δικιά τους και την δεχόντουσαν. Μία ημέρα, όμως, ξεχάσθηκε η καλιακούδα και έβγαλε ένα κρώξιμο και τότε τα περιστέρια, αμέσως την αναγνώρισαν και την πέταξαν έξω.

ΑΣ ΜΗ ΠΑΡΟΡΓΙΖΩΜΕΝ ΤΟΝ ΘΕΟΝ.

 

ΑΙ ΠΡΟΣΕΥΧΑΙ ΕΝΕΡΓΟΥΝ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΚΑΛΟΠΡΟΑΙΡΕΤΟΥΣ!!

 

Η ΑΔΕΛΦΙΚΗ ΣΥΝΑΝΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΕΠΙΓΕΙΩΝ «ΑΓΓΕΛΩΝ», ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΕΝ ΟΥΡΑΝΟΙΣ ΑΓΙΩΝ!!

 

Ήταν ένα Μοναστήρι, όπου όλοι οι μοναχοί λόγω γήρατος είχαν πεθάνει, εκτός από έναν, ο οποίος ζούσε εκεί, ως ερημίτης! Ο μοναχός αυτός ήταν τελείως αγράμματος, αλλά είχε δυνατή και απλή πίστη! Καθώς έκανε τις Ακολουθίες του  και  τα  διακονήματά  του,  πίστευε ακράδαντα ότι  ο  Χριστός  και  οι Άγιοι είναι ζωντανοί και τον συντροφεύουν, γι’ αυτό και τους μιλούσε τακτικά, όπως μιλά κανείς, σε ζωντανούς ανθρώπους!

Κάποτε, βγήκε από το Μοναστήρι, γιά κάποια διακονήματα στο κοντινό χωριό. Κατά την διάρκεια της απουσίας του, όμως, μπήκαν ληστές και έκλεψαν ότι βρήκαν, τα φόρτωσαν στα ζώα τους και έφυγαν.

Όταν επέστρεψε ο μοναχός και είδε το γυμνωμένο Μοναστήρι, ελυπήθηκε πολύ. Έτρεξε αμέσως  στον  Ναό,  που  ήταν  αφιερωμένος  στον  Άγιο  Νικόλαο, πλησίασε την Εικόνα του προστάτη του Μοναστηριού, Αγίου Νικολάου, και άρχισε να μιλάει στον Άγιο, λες και ήταν ο Ίδιος παρών:

Η ΘΕΙΑ ΧΑΡΙΣ, ΑΝΑΠΛΗΡΟΙ ΠΑΝΤΑ ΤΑ ΕΛΛΕΙΠΟΝΤΑ!!

 

ΔΙΔΑΚΤΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΩΣ!!

 

Κάποιος Αθηναίος, επισκέφθηκε την πόλη της Φλώρινας. Εκεί είχε μάλιστα, και μία συζήτηση με τον αείμνηστο Επίσκοπο Αυγουστίνο Καντιώτη.

Σε μία στιγμή της κουβέντας, ερωτά ο π. Αυγουστίνος τον Αθηναίο:

«Πόσο καιρό έχεις να εξομολογηθής;».

«25 χρόνια», απάντησε ο Αθηναίος.

Μοναδική βιντεοσκόπησις Κελλίων, πέριξ της Ι.Μ.Μεγίστης Λαύρας - Άγιον Όρος 1994!!

 

 Μοναδική και εξαιρετική βιντεοσκόπησις, υπό του αειμνήστου π. Εφραίμ (Γεωργίου Μπουτσουρή), εις τα πέριξ κελλία της περιφήμου Ιεράς Μονής Μεγίστης Λαύρας, του Αγίου Όρους!
Την ξενάγησιν, περιγραφήν και αφήγησιν, κάμνει ο ταπεινός και σεβαστός π. Αρτέμιος!
Αξίζει μετά προσοχής να την παρακολουθήσωμε, διότι πολλά θα ωφεληθώμεν και θα πληροφορηθώμεν! 
 

Καλήν και ευλογημένην παρακολούθησιν!!
Εκ του αρχείου, Γ&Β Μπουτσουρή.

Η ΕΞΑΙΤΗΣΙΣ ΑΓΑΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟΝ, ΤΩΝ ΤΑΠΕΙΝΩΝ ΚΑΙ ΚΑΘΑΡΩΝ ΚΑΡΔΙΩΝ!!

 

Η ΕΛΛΑΜΨΙΣ ΤΟΥ ΑΚΤΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΑΙΩΝΙΟΥ ΦΩΤΟΣ, ΕΙΣ ΤΑΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΤΩΝ ΕΚΛΕΚΤΩΝ!!!

1.Το Φως που έλαμψε στον μακάριο Απόστολο Παύλο, στον δρόμο της Δαμασκού, το Ίδιο Φως με το Οποίο και υψώθηκε ως τον Τρίτο Ουρανό και άκουσε αλάλητα Μυστήρια, δεν ήταν κάποιος φωτισμός νοημάτων και γνώσεως. Ήταν Υποστατική μέσα στην ψυχή έλλαμψη, της Δυνάμεως του Αγαθού Πνεύματος! Την υπερβολική λαμπρότητα Αυτού του Φωτός δεν μπόρεσαν να αντέξουν τα σαρκικά μάτια Του και τυφλώθηκαν! Με Αυτό το Φως, αποκαλύπτεται κάθε γνώση και γνωστοποιείται αληθινά ο Θεός, στην άξια και αγαπώμενη από Αυτόν ψυχή!

Η ΣΩΣΤΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΙΣ, ΤΟΥ ΑΣΕΒΟΥΣ ΚΑΙ ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΥ ΒΛΑΣΦΗΜΟΥ.

 

Η ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΙΣ ΤΩΝ ΕΡΓΩΝ ΤΟΥ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ!!

«Εάν κάποιος ετοιμάσει ένα ωραίο φαγητό με ακριβά υλικά και πολλή τέχνη και το κάνει πεντανόστιμο, αλλά ύστερα ρίξει λίγες σταγόνες υδροκυανίου, θα φάει κανείς αυτό το φαγητό;;

Σας ερωτώ!

Μα είναι νόστιμο, μα έχει καλά υλικά, μα...

Ναι, αλλά έπεσε δηλητήριο επάνω του…

Ποιός θα τολμήσει, έστω να δοκιμάσει, ένα φαγητό, που έχει μέσα υδροκυάνιο, που όχι άνθρωπο, αλλά ελέφαντα σκοτώνει;

ΑΣ ΕΧΩΜΕΝ ΑΠΟΛΥΤΟΝ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΝ, ΕΙΣ ΤΟΝ ΘΕΟΝ!!!